Tsouzei alla mou aresei

Neighbors

2011-12-11T19:59:00.000-08:00

Πέρασα όλο το Σαββατοκύριακο με οικοκυρικά, πλυντήρια, σιδερώματα, σκουπίσματα. Και εκεί που είχα πέσει στα γόνατα και σφουγγάριζα τα πατώματα, χτύπησε το κουδούνι. Είχα μια κρυφή ελπίδα ότι θα ήταν ένας καυτός ταχυδρόμος και καθώς θα έμπαινε μέσα με το πακέτο του (το πιάσατε το υπονοούμενο ε?) θα καταλήγαμε να κάνουμε κολασμένο σεξ στο πάτωμα δίπλα στον κουβά με το απορρυπαντικό. Αντ'αυτού όμως ήταν δύο Μορμόνοι. Δεν εγκατέλειψα την ελπίδα διότι η Τσουτσουνέλα μου είχε πει ότι μια φορά της την έπεσε ένας πολύ χοτ προσηλυτιστής αλλά δεν κατάλαβε ποια θρησκεία εκπροσωπούσε. Δυστυχώς όμως οι δικοί μου δεν ήταν χοτ, και επιπλέον ήταν άκρως εκνευριστικοί. Μιλούσαν ακατάπαυστα. είχαν και φυλλάδια μαζί τους. Εγώ φυσικά δε τους είχα βάλει μέσα, και τα λέγανε στο διάδρομο. Και ο μόνος λόγος που σας λέω για τα Μορμονάκια, είναι ότι εκεί που λέγανε τα δικά τους και σκεφτόμουν πως να τους κλείσω την πόρτα καταμούτρως χωρίς να τους προσβάλω, βλέπω την πόρτα απέναντι να ανοίγει και να βγαίνει ένας σούπερ χοτ κύριος! Έχω χοτ γείτονα και δε το ήξερα! Και χρειάστηκαν να έρθουν οι Μορμόνοι για να τον γνωρίσω. Μάλιστα πρόλαβα και του χαμογέλασα καθώς έμπαινε στο ανσασέρ και εκείνος ανταπέδωσε το χαμόγελο! I am in love. Όταν έφυγε, έδιωξα κακήν κακώς τους Μορμόνους για να μπορέσω να καταστρώσω σχέδιο γνωριμίας. Λέω να του πάω ένα κέικ για να γνωριστούμε οι γείτονες.

Meanwhile, η Νόνικα Γαληνέα δήλωσε στο Βήμα ότι τη διαφύλαξε στη ζωή της ο φόβος του γελοίου. Γιαυτό και στη φωτό βλέπετε ότι δεν μας βγαίνει πάντα σε καλό να νικάμε τους φόβους μας.

Lets play the piñata!

Look who's back!

2011-12-04T14:06:00.000-08:00

Με το βλέμα χαμηλωμένο, σεμνά και ταπεινά επιστρέφω καλοί μου φίλες και εραστές. Δεν είχα σκοπό να λείψω για τόσο μεγάλο διάστημα. Αλλά συνέβησαν τόσα που ως άνθρωπος, καλλιτέχνης και γατούλα του σεξ δεν προλάβαινα ούτε γραμμή να γράψω. Θα μου πεις τόσο καιρό που έκανα, έγραφα όταν η Ελλάδα ήταν ακόμα ανερχόμενη οικονομία που ζούσε το οικονομικό θαύμα και τώρα ζούμε την απόλυτη καταστροφή.
Ποιος θα το έλεγε ότι η χώρα μας θα γινόταν καημερινό πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων για τόσους μήνες! (Ευτυχώς που χώρισε και η Κιμ η Καρντάσιαν και γίναμε δεύτερο θέμα για μια εβδομάδα). Τόσες αναλύσεις επί αναλύσεων δεν έχουν γίνει ούτε για το παλαιστινιακό. Γιαυτό θα παραθέσω και τη δική μου. Η Ελλάδα πνίγει τις ιδέες και τα όνερα της νέας γενιάς και διαλύει κάθε υπόνοια επιχειρηματικότητας. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Όταν συζούσα με τον Πρόβατο, τα δύσκολα εκείνα χρόνια, είχα πολλές ιδέες για επιχειρήσεις, γιατί δεν ήθελα να ασχολούμαι μόνο με τα οικιακά. Είχα σκεφτεί να ανοίξω ένα μαγαζί που να πουλάει τα πάντα γύρω από το πέος, cockrings, προφυλακτικά, κρέμες, ξυριστικές μηχανές για όρχεις, λιπαντικά και εσώρουχα. Είχα μάλιστα σκεφτεί και τον τίτλο “Και του πουλιού το γάλα.” Όταν το πρότεινα στον Πρόβατο και του ζήτησα να χρηματοδοτήσει την ιδέα, έβγαλε αφρούς από το στόμα και ήταν κατηγορηματικά αντίθετος και ανένδοτος. Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία (είχα σκέψεις να επεκταθώ με αλυσίδες σε όλα τα Βαλκάνια). Και μετά όταν πρότεινα κομωτήριο για πέη (you get the concept) πάλι αρνήθηκε. Και πολλά άλλα παραδείγματα (την ιδέα μου για τηλεπαιχνίδια The Penis is Right και Blind Blow Job, μια δική μου πατέντα για εσώρουχο που στέλνει sms κλπ κλπ) Στην ιστορία αυτή δείτε παρακαλώ μεταφορικά εμένα ως τη νέα γενιά με ιδέες και όρεξη για δουλειά, και τον Πρόβατο τον δύσκαμπτο αρτηριοσκληρωτικό μηχανισμό της ελληνικής γραφειοκρατίας και των συμφερόντων που πνίγει κάθε πρωτοβουλία.

Πρέπει να αντισταθούμε και να αντιδράσουμε! Και επ’αυτού έχω προτάσεις. Να ψηφιστεί νομοσχέδιο που να απαγορεύει ρητά σε συγγενείς πρώτου βαθμού όσων έχουν κάνει πρωθυπουργοί τα τελευταία 50 χρόνια να είναι στη βουλή. Επίσης όσοι υπήρξαν υπουργοί τα τελευταία 50 χρόνια (και είναι ακόμα εν ζωή) θα απολογούνται δημοσίως για όσα έκαναν και το κοινό θα ψηφίσει ποιοι θα παραμείνουν στην τελική πεντάδα όπου θα τους επιτραπεί να συνεχίσουν να ενασχολούνται με τα πολιτικά. Τέλος όσοι πολιτικοί έχουν λογαριασμούς στο εξωτερικό θα πρέπει να επιστρέψουν όλα τα επιχειρησιακά τους στοιχεία στο κράτος και να πάνε να τους φιλοξενήσει η Ζωζώ Σαπουντζάκη στην Κινέτα.

Αλλά ας αφήσουμε τα πολιτικά και ας πιάσουμε τα προσωπικά. Μετακόμισα όπως σας έιχα πει, σε άλλη πόλη αλλά ακόμα εδώ στην παγωμένη ξενιτιά (αν και μετακόμισα σε λιγότερο παγωμένο μέρος, αλλά η ξενιτιά είναι πάντα παγωμένη). Και άφησα πίσω μου συντρίμια αλλά και τον Ιρλανδό, και ήρθα εδώ μέσα στη μοναξιά να αφοσιωθώ στην παρθενία και την πλήρη αποχή από το σεξ. Αν εξαιρέσουμε κάτι περιστασιακό με τους μεταφορείς που έφεραν τα κοβώτια, και ένα φίλο ενός φοιτητή που κάνει πρακτική στη δουλειά, και τον κύριο στο καθαριστήριο, έχω πλήρη αποχή από το σεξ, αφού κοντεύω να ξεχάσω πως γίνεται. Επίσης δεν έχω γνωρίσει εδώ και κανένα Έλληνα και ξέρετε πόσο πολύ αγαπώ το ελληνικό… στοιχείο.

In summary, περνάμε δύσκολους καιρούς αλλά χρειάζεται να κάνουμε υπομονή, να μη το βάζουμε κάτω, Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές πρέπει να σηκώνουμε ψηλά το κεφάλι, να τραγουδάμε “Τράβα μπρος” και να κουνάμε το ποπουλίνο μας ρυθμικά!

getting to know you

2011-05-07T11:28:00.000-07:00

Ακόμα έχω πράγματα στις κούτες. Κάθε πρωί ξυπνάω και ψάχνω, σε ποια κούτα είναι η καφέ ζώνη, που είναι το ροζ στρινγκάκι, που είναι ο δονητής με τις βούλες, που είναι η κατσαρόλα για τα μακαρόνια, όλο ψάχνω. Αλλά πότε να προλάβω να ξεπακετάρω που τρέχω και στη δουλειά. Δεν έχω δει πολλά πράγματα ακόμη από την καινούργια πόλη, μια δυο γειτονιές, λίγα μαγαζιά, αυτά. Όμως επειδή η Ελλάδα κυλάει στο αίμα μου, οι Έλληνες του εξωτερικού είναι δύο φορές Έλληνες, και όπου και να πάω, η Ελλάδα μου τον χώνει, εντόπισα ήδη μια ελληνική ορθόδοξη εκκλησία και πήγα να τσεκάρω τι γίνεται με την τοπική ομογένεια και να συσφίξω (εχμ) σχέσεις. Πήγα την προηγούμενη Κυριακή, αλλά άργησα να ξυπνήσω, άργησα να τη βρω την εκκλησία (που την είχαν κρύψει πίσω από δέντρα και λιβάδια) και έφτασα στο τέλος της παράστασης,,, εεε.... λειτουργίας ήθελα να πω. Μετά από τη λειτουργία ανέβηκαν στον επάνω όροφο (ναι είναι διόροφη η εκκλησία) για καφέ. Επειδή είμαι άτομο πολύ σεμνό και ντροπαλό, δεν μου ήταν εύκολο να κάτσω σε ένα τραπέζι με ανυποψίαστο κόσμο και να αρχίσω τις συστάσεις. Οπότε καθόμουν σε μια γωνία με ένα φλιτζάνι καφέ και έτρωγα κουλουράκια (brought by the Charitos Family) και έψαχβα στο πλήθος για ένα ζεστό χαμόγελο (by the way, καθόλου χοτ οι ομογενείς τη συγκεκριμένη μέρα, και να το τονίσουμε αυτό). Εγώ περίμενα να δω τίποτις μπρουτάλ με τριχωτά στέρνα και νυχάκι, αλλά εκεί ήταν μαζεμένοι κάτι τύποι σα σκανδιναβοί περιπατητές. Αλλά φυσικά μέσα στο πλήθος τον εντόπισα τον πιο μπρουτάλ κύριο εκεί μέσα ο οποίος όταν ήρθε να πάρει και άλλα κουλουράκια κάναμε και τις συστάσεις. Δε φορούσε βέρα, και είναι και ο ταμίας της εκκλησίας αν κατάλαβα καλά (ή τέλος πάντων τους κρατάει τα βιβλία-δε κατάλαβα και καλά τι έλεγε γιατί είχε πάρει το τελευταίο κουλουράκι από το δίσκο και με στεναχώρησε που δε μου το προσέφερε αλλά αντ'αυτού το έφαγε με μια χαψιά). Ανταλλάξαμε και τηλέφωνα.

Υ.Γ. Ο Ιρλανδός έρχεται σε μια εβδομάδα για τέσσερις μέρες να με επισκεφτεί (γιατί η long η distance η relationship θέλει θυσίες).

odyssey (of a fig)

2011-04-25T21:32:00.000-07:00

Χάθηκα, το παραδέχομαι, προτού όμως με καταδικάσετε και με μαστιγώσετε (αχ φούντωσα πάλι) να σας πω ότι για μια ακόμη φορά είχα λόγους σοβαρούς.
Από που να αρχίσω και πού να τελιώσω (νάτο πάλι το σεξουαλικό το υπονοούμενο).

1) με τον Ιρλανδό ζω μια long distance relationship που αμφιβάλω αν θα αντέξει τη δοκιμασία του χρόνου και της τεράστιας γεωγραφικής απόστασης. Όχι δε γύρισε πίσω Ιρλανδία, εγώ μετακόμισα. Ναι πιστοί μου φίλοι και εραστές, μετακόμισα στη δυτική ακτή. Άφησα τη ζεστασία του Σικιάγο (ζεστασιά τρόπος του λέγειν, έχει γίνει παγάκια το ποπουλίνο μας) και ήρθα στη δυτική την ακτή για να γνωρίσω τον έρωτα ....ε... για επαγγελματικούς λόγους ήθελα να πω.
2) η στρίγγλα αν και έμεινε πίσω στο Σικιάγο δεν έφυγε από τη ζωή μου (δυστυχώς) αλλά τώρα την ακούω στο τηλέφωνο και αραιά και που τη βλέπω και ζωντανή μπροστά μου (στάσου να σταυροκοπηθώ....)
3) η Τσουτσουνέλα έμεινε πίσω στο Σικιάγο, αν και με απείλησε ότι θα έρθει να με επισκεφτεί συντόμως. Ευτυχώς που δεν είναι εντελώς μόνη, έχει δύο Σέρβους, έναν Μαροκινό και ένα Αιγύπτιο να της κρατούν παρέα
4) η Mrs Petrochilos, η καλή πιστή μου φίλη, έμεινε πίσω και αυτή, και ο αποχαιρετισμός μας ήταν δακρύβρεχτος. Ο εραστής της το κάθαρμα, φεύγοντας από το σπίτι της, μου τσίμπησε το ποπουλίνο, αποδεικνύοντας ασύστολα ότι ήταν βάσιμες οι υποψίες μου ότι με ήθελε κολασμένα.

Ακόμα έχω κούτες στο σπίτι, αλλά σύντομα θα σας ανεβάσω και φωτογραφίες. Έχω μεγάλο άγχος με τις δουλειές, δεν είναι και εύκολο πράγμα, ένα αθώο παρθένο πλάσμα να μετακομίζει μόνο του στην άλλη άκρη του κόσμου.

Χριστός Ανέστη. Καλή άνοιξη. Πολλά φιλιά! I am back!

news

2011-02-21T16:32:00.000-08:00

Το τι κακοκαιρία έχουμε δει εδώ στην ξενιτιά δε λέγεται. Έχουμε φάει τόσο χιόνι που νιώθω σα μυρμήγκι σε κασέλα με κουραμπιέδες (όπου η άχνη συμβολίζει το χιόνι- μάλλον ατυχής η παρομοίωση, αλλά από το κρύο έχει παγώσει και ο εγκέφαλος μου). Με τόσο κρύο ακόμα και η διάθεση για σεξ μειώνεται (καθώς αποφεύγεις να αφαιρέσεις τα δέκα στρώματα ρούχα, για να μην αναφερθώ στην απαραίτητη σωβρακοφανέλα). Και η σχέση μου με τον Ιρλανδό περνάει περίοδο ψύχους. Βασικά, όπως γνωρίζετε, μόνο το σεξ δε φτάνει να ενώσει δυο καρδιές όταν υπάρχουν διαφορές πιο βαθιές, οπότε με τον Ιρλανδό καθώς δεν έχουμε να πούμε και τίποτε, ή θα τρώμε, ή θα μοιρολογεί το ipad του (ναι ακόμα το θρηνεί) ή θα λέμε για το κρύο.

Στο γραφείο είχαμε λίγες μέρες ηρεμίας οι οποίες όμως τελίωσαν. Συγκεκριμένα η στρίγκλα ήταν στο νοσοκομείο (έκανε εγχείρηση hip replacement-πως λέγεται αυτό στα ελληνικά, αντικατάσταση γοφού?). Πήγαμε μάλιστα τις προάλλες και την επισκεφτήκαμε στο νοσοκομείο. Της πήγαμε λουλούδια και σοκολατάκια. Όταν μπήκαμε στο δωμάτιο της, νόμισα στην αρχή ότι είχαμε μπει σε λάθος δωμάτιο. Χωρίς τους δέκα τόνους μακιγιάζ ήταν αγνώριστη. Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι ήταν αυτή, αλλά όταν άρχισε να παραπονιέται ότι τα σοκολατάκια που της πήγαμε δεν ήταν οργανικά και είχαν συντηρητικά, άρχισε να ρωτάει για τη δουλειά και να λέει ότι ανυπομονεί να γυρίσει να μας βάλει τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι, οπότε βεβαιώθηκα ότι ήταν αυτή. Σήμερα γύρισε στο γραφείο με ένα μπαστούνι (όταν της πρότεινα να φοράει μπαστούνι με διαμαντάκια, σαν τους pimp στις ταινίες και να φορέσει μεγάλο άσπρο γούνινο καπέλο, με κοίταξε με φονικό βλέμα- δυστυχώς she is back!)...Έφερε μάλιστα για τις επόμενες εβδομάδες και έναν personal assistant (τον οποίον τον πληρώνει από την τσέπη της όπως μας εξήγησε) και τον οποίον θα τον βασανίσει οικτρά αν κρίνουμε από την πρώτη μέρα, που τον έβαζε να της φέρνει καφέδες, παυσίπονα, μαξιλάρια, ψώνια και ποιος ξέρει και τι άλλο (ίσως της αλλάζει και τις πάνες). Ο ασσίσταντ (Άντυ τον λένε) είναι γλυκούλης και πολύ πρόθυμος (συνεχώς χαμογελάει, του λέει η άλλη, τσακίσου φέρε μου ένα κουλούρι γιατί έχω υπογλυκαιμία, και αυτός τρέχει μέσα στο χαμόγελο). Δε ξέρω για πόσο ακόμα θα χαμογελάει-αλλά ας όψεται η οικονομική η κρίση, τι να σου κάνει ο άνθρωπος.

Το Σαββατοκύριακο ξαναρχίζω το θεάρεστο έργο μου διδάσκοντας ελληνικά στους ομογενείς της εκκλησίας. Θα έχω άλλη τάξη φέτος (δε μου είπαν πολλές λεπτομέρειες). Μα πόσες θυσίες κάνω πια για την πατρίδα? Πάω τώρα να βάλω φωτιά σε κανένα έπιπλο να ζεσταθώ.

χάπυ νιου γίαρ (και νιαου γίαρ)

2011-01-16T20:03:00.000-08:00

Happy New Year (με μια μικρή καθυστέρηση οι ευχές)!

Τα Χριστούγεννα τα πέρασα στην ξενιτιά και στη μοναξιά. Ο Ιρλανδός αποφάσισε να πάει πίσω στο Δουβλίνο για ένα μήνα σχεδόν αφήνοντας με σα τη καλαμιά στον κάμπο. Έτσι πέρασα και ανήμερα Χριστούγεννα και παραμονή Πρωτοχρονιάς με την Mrs Petrochilos και τον εραστή της.
Ο Ιρλανδός (ο οποίος επιστρέφει αύριο) ποιος ξέρει σε τι ακολασίες έχει επιδοθεί στα μπαρ του Δουβλίνου. Βέβαια την Πρωτοχρονιά έστειλε SMS “fireworks in the sky, lets fuck” το οποίο επιβεβαιώνει ότι είναι ένας ποιητής. Όμως μου μπήκαν και ψύλλοι στα αυτιά ότι μπορεί να σκόπευε να το στείλει το μήνυμα αλλού, σε κάποιον άλλο Ιρλανδό φίλο από τα παλιά, συμμαθητή ή συγκρατούμενο στις φυλακές από το παρελθόν. Διότι αν στέλνεις μήνυμα σε κάποιον που είναι 10 χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, δε λες “ας το κάνουμε”, λες “αχ μου λείπεις και δε μπορούμε να το κάνουμε”. Αλλά ας το παραβλέψουμε. Με την έναρξη του 2011 έγινα για άλλη μια φορά reborn virgin, και θα ακολουθήσω το δρόμο της αποχής και της αγνότητας. Κυρίως διότι σε μια στιγμή αδυναμίας έκανα ένα μικρό παράπτωμα. Όπως έχω αναφέρει παλαιότερα, συμμετέχω σε ένα book club όπου κάθε μήνα συζητάμε ένα βιβλίο που όλη στην ομάδα έχουμε διαβάσει και αυτός που διαλέγει το βιβλίο φιλοξενεί τους άλλους στο σπίτι του (τι φταίω που είμαι των τεχνών και των γραμμάτων). Τέλη Δεκεμβρίου ήταν η σειρά μου να φιλοξενήσω τους υπόλοιπους. Και επειδή ως Έλλην το θεσμό της φιλοξενίας τον τιμώ, φρόντισα να έχω μέχρι και του πουλιού το γάλα (no pun intended). Αφού το συζητήσαμε το βιβλίο μέχρι θανάτου (το οποίο by the way ήταν το Freedom του Franzen που το συνιστώ ανεπιφύλακτα) και φάγαμε και ήπιαμε, άρχισαν να φεύγουν ένας ένας οι καλεσμένοι. Στο τέλος έμεινε μόνο ένας, που τον γνωρίζω εδώ και καιρό (σοβαρό παιδί και από σπίτι). Τον ρώτησα αν θέλει λίγο καφέ, μου είπε ναι, πήγα μέσα να φτιάξω τον καφέ, γυρνάω με το φλιτζάνι στο χέρι και είναι στον καναπέ με το παντελόνι κατεβασμένο. Αφού όπως προείπα τη φιλοξενία τη θεωρώ ύψιστη αρχή, τι να έκανα ο host(ες). Όμως περασμένα ξεχασμένα, κυρίως διότι έγινα πάλι reborn virgin, και έτσι δε χρειάζεται να μάθει τίποτε ο Ιρλανδός.

Επίσης να σας αναφέρω ότι είδα τόσο χιόνι στις γιορτές όσο δεν έχει δει η πολική η αρκούδα. Χιονοθύελλες η μία πάνω στην άλλη, για να καταλάβετε δεν έκαναν ντελίβερυ στη γειτονιά μας οι πιτσαρίες λόγω χιονιού για τρεις μέρες (κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στα μέρη μας). Ευτυχώς έχουν αρχίσει να λιώνουν σιγά σιγά….

Merry Christmas

2010-12-23T19:29:00.000-08:00

Τα δύσκολα χρόνια που ζούσα με τον Πρόβατο, δύο ήταν οι επίμονες φήμες που κυκλοφορούσαν στη γειτονιά μας, στη Δραπετσώνα. Η πρώτη φήμη ήταν ότι είχα κερδίσει την πρώτη θέση στα καλλιστεία Miss Pipa με μέσο (το οποίο ήταν αισχρή συκοφαντία που διέδιδαν οι δύο αναπληρωματικές, η Ελένη η κομώτρια και ο Τάκης ο φοροτεχνικός). Η δεύτερη φήμη ήταν ότι ο Πρόβατος ήταν μέλος της ρωσικής μαφίας (ακόμα παραμένει αδιευκρίνιστο-don’t ask, don’t tell). Η αλήθεια είναι ότι στη γειτονιά με ζηλεύανε γιατί ήμουν τρέντυ και μπροστά από την εποχή μου (εγώ διοργάνωσα το πρώτο red carpet event στη Δραπετσώνα, και είχα πληρώσει το περιπτερά να κάνει τον paparazzi στην αυλή μας, αλλά δε τα καταλαβαίνανε αυτά και έλεγαν ότι είμαι για δέσιμο). Τα Χριστούγεννα όμως έρχονταν όλοι να δοκιμάσουν τα μελομακάρονα μου και τους κουραμπιέδες μου, και να θαυμάσουν το σεμνό και λιτό χριστουγεννιάτικο στολισμό που έκανα στο σαλόνι μας. Και διαπίστωνα ότι οι μέρες των Χριστουγέννων είναι όντως μέρες αγάπης και φιλίας. Αφού όλοι οι γείτονες, αυτοί οι ίδιοι που δε δίσταζαν να σχολιάζουν και να κουτσομπολεύουν, τις μέρες αυτές έρχονταν για να ευχηθούν, και ενώ όλο το χρόνο με εκνεύριζαν, όταν τους έβλεπα όλους μαζεμένους γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο να πίνουν κρασί και να τραγουδούν γυμνοί, ένιωθα ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων σε κάνει να συγχωρείς και να αγαπάς. Μπορεί να μη κρατάει πολύ η διάθεση αυτή (ίσως όσο κρατάνε οι γιορτές) αλλά όσο είναι κανείς σε πνεύμα συγχώρεσης νιώθει πιο ελεύθερος (και αυτές τις γιορτινές μέρες κατάφερνα μέχρι και τον Πρόβατο να συγχωρέσω που ενώ του ζητούσα συγκεκριμένο δώρο για τα Χριστούγεννα (πχ γούνα, διαμάντι, σεμνό κολιέ) εκείνος μου αγόραζε άσχετα (πχ συνδετήρες, ένα δαγκωμένο κρουασάν, ξηρούς καρπούς). Τέλος πάντων, ας μη τα θυμάμαι και συγχίζομαι, είπαμε τις γιορτές τα συγχωρούμε (σχεδόν) όλα. Merry Christmas everybody!

Thanksgiving update

2010-12-01T19:51:00.000-08:00

Σας γράφω με μικρή καθυστέρηση πως πέρασα το Thanksgiving κατά την παράδοση αυτού του μπλογκ. Και για να μη σας κρατάω σε αγωνία να σας πω πως φέτος δεν είχε κολασμένο σεξ η μέρα.
Αποφάσισα φέτος να κάνω εγώ την hostess και να καλέσω λίγα άτομα στο σπίτι να φάμε τη γεμιστή τη γαλοπούλα. Μπήκα σε μεγάλους μπελάδες και την πέρασα στην κουζίνα όλη την προηγούμενη μέρα προετοιμάζοντας το εορταστικό το γεύμα. Τιμώντας τις παραδόσεις έφτιαξα και γαλοπούλα και sweet potato pie αλλά και ελληνικές σπεσιαλιτέ (όπως τυρόπιτα, τζατζίκι και πακοτίνια).

Κάλεσα φυσικά τον Ιρλανδό, την Τσουτσουνέλα και ένα συνάδελφο από τη δουλειά με τη γυναίκα του και μια κοπέλα που μένει στην ίδια πολυκατοικία και έχει έρθει από τη Ντακότα (τη νότια συγκεκριμένα) και δε ξέρει πολύ κόσμο η δόλια, και η μοίρα της έπαιξε σκληρό παιχνίδι με την Τσουτσουνέλα και μένα να είμαστε τα πρώτα άτομα που γνώρισε μετακομίζοντας στο Σικιάγο.

Καθίσαμε όλοι στο τραπέζι το μεσημέρι. Νόμιζα ότι το καλό με το να είσαι ο οικοδεσπότης είναι ότι ελέγχεις την κατάσταση στα διαδικαστικά, οπότε εγώ αμέσως είπα να αρχίσουμε να τρώμε για να αποφύγουμε τα φρικτά να λέει ο καθένας γιατί είναι ευγνώμων ή ακόμα χειρότερα να αρχίσουμε τις προσευχές. Φευ, οι καλεσμένοι είχαν άλλη άποψη και έτσι δε το γλυτώσαμε, άρχισε το ζευγάρι με τα “είμαστε ευγνώμονες που είμαστε στο σπίτι φίλων και τρώμε φαγητό, για τους γονείς μας, το σκύλο και τη γιαγιά Ντακ”, μετά η κοπέλα ευχαρίστησε για το που ήρθε στο Σικάγο και έπιασε δουλειά σε πολυκατάστημα (αχ η άτιμη η ανεργία) και η Τσουτσουνέλα και ο Ιρλανδός όπως αναμενόταν, έριξαν το επίπεδο, με την Τσουτσουνέλα να λέει κάτι ασυναρτησίες για τον Άγιο Βασίλη που δε λέγεται Νικόλαος στην Ελλάδα (his name is not Nickos, it is Vasilis, you know, like Bill, Bill Clinton, μας εξήγησε και την κοιτούσαν όλοι με απορία) και τον Ιρλανδό αντί για ευχαριστίες να μας λέει ότι στην Ιρλανδία δεν έχουν Thanksgiving αλλά το Νοέμβριο κάνει κρύο στο Δουβλίνο και όταν ήταν μικρός έσκαγε λάστιχα αυτοκινήτων στη γειτονιά (άσχετο).

Μετά αρχίσαμε να τρώμε και όλα κυλούσαν ομαλά ώσπου η σύζυγος του συναδέλφου ρώτησε πως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα και την Ιρλανδία μια και οι δυο χώρες είναι υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ (και τι ωραία που είχαμε εκπροσώπους και από τις δύο χώρες στο τραπέζι μας). Πριν προλάβει η Τσουτσουνέλα να μιλήσει, ο Ιρλανδός άρχισε να λέει ότι τα πράγματα στην Ιρλανδία δεν είναι τόσο άσχημα όσο στην Ελλάδα, we are not as fucked up, είπε συγκεκριμένα, κάτι που ξύπνησε το πατριωτικό αίσθημα της Τσουτσουνέλας που του απάντησε you are more fucked!, εκείνος της απάντησε no you are fucked, εκείνη φώναζε, no you are fucked! Και εγώ κοιτούσα με αμηχανία τους υπόλοιπους, και προσπαθούσα να εστιάσω την προσοχή τους στην πατατοσαλάτα. Η Τσουτσουνέλα άρχισε να εξηγεί το γνωστό επιχείρημα ότι όταν εμείς ανακαλύπταμε τα μαθηματικά και τις τέχνες, οι Ιρλανδοί ήταν πίθηκοι στα δέντρα, εκείνος της απάντησε ότι τον παίρναμε από τότε και έχουμε προετοιμαστεί που μας τον φοράνε και τώρα, η Τσουτσουνέλα του είπε ότι και στους Ιρλανδούς τον φοράνε, αλλά επειδή είναι τύφλα στο μεθύσι δε θυμούνται τίποτε μετά. Σκέφτηκα προς στιγμήν να εξηγήσω στους καλεσμένους ότι η Ελλάδα και η Ιρλανδία είχαν προσβληθεί από το Τσερνομπιλ, και ότι η γενιά της Τσουτσουνέλας και του Ιρλανδού έχουν τα μεγαλύτερα κουσούρια, αλλά ευτυχώς το θέμα άλλαξε όταν ο συνάδελφος άρχισε να ρωτάει για τα αεροπορικά ταξίδια προς Ευρώπη. Αργότερα και ενώ πίναμε τον καφέ μας, πήγε πάλι να ξεσπάσει καβγάς μεταξύ των δύο όταν η Τσουτσουνέλα με ρώτησε στα ελληνικά “πως λέμε στα αγγλικά την κοπριά?” άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας, “γιατί” τη ρωτάω, “να μωρέ, για να πω, ότι αν βάλουμε στον καφέ κοπριά, θα λέγεται irish coffee.” Ο Ιρλανδός έπιασε το τελευταίο και ήθελε να μάθει τι λέμε, ευτυχώς όμως η γυναίκα του συναδέλφου φώναξε “I love irish coffee.” Τελίωσε το βασανιστικό γεύμα και έφυγαν όλοι, ο Ιρλανδός για να πάει με φίλους του για ποτό, η Τσουτσουνέλα θα έβγαινε με Έλληνες φοιτητές, και έμεινα στο σπίτι να πλένω στίβες πιάτα και να μαζεύω. Λάθος μέγα, τι το ήθελα το γλέντι σπίτι!

site

2010-11-07T15:54:00.000-08:00

Τελικά επέζησα παρά την οργή του αγνοούμενου Ιρλανδού (ο οποίος εμφανίστηκε στο εντωμεταξύ) παρόλο που ακόμα θρηνεί το ipad του και οι πληγές είναι νωπές.
Όταν πήγα στο σπίτι του τον βρήκα να τρώει πίτσες και να βλέπει τηλεόραση. Όσο και να του χτυπούσα την πόρτα και ακόμα και το τζάμι καθώς τον έβλεπα από το παράθυρο να είναι μέσα στο σαλόνι και να περιδρομιάζει, εκείνος δεν άνοιγε. Γύρισα σπίτι και την επόμενη ημέρα μου έστειλε μήνυμα να πάμε για ποτό. Γιατί ο έρωτας ξεπερνά όλα τα εμπόδια! Και έτσι με αργά βήματα προσπαθούμε να ένα ξανακολλήσουμε το ραγισμένο γυαλί (της σχέσης μας γιατί αυτό του ipad δε κολλάει με τίποτε). Κάθε βράδυ του φτιάχνω και διαφορετικό φαγητό για να εξευμενιστώ, μέχρι και τον αφήνω να καπνίσει μέσα στο σπίτι ζώντας με το φόβο ότι θα πάρει μπρος το fire alarm και θα γίνουμε μούσκεμα (γιατί στην Αμερική προτιμότερο είναι να σφάξεις πέντε αθώους στο σαλόνι παρά να ανάψεις τσιγάρο). Ζω με το συνεχή φόβο ότι θα μυρίσουν τσιγάρο οι γείτονες και θα με καρφώσουν στην αστυνομία. Η Τσουτσουνέλα που ζει από πάνω (δυστυχώς) με ενημέρωσε ότι τις προάλλες που μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας της μύρισε το τσιγάρο του Ιρλανδού στο σαλόνι. Η αλήθεια είναι ότι όταν καθαρίζει ο αέρας από τα τσιγάρα μετά το μυρίζεις στο πουλόβερ του τύπου που κάθεται τρία μέτρα μακριά, δεν είναι σα την Ελλάδα που έχει πάθει παράλυση η μύτη των ανθρώπων και μπαίνουν σε μπαρ που δε βλέπεις από τον καπνό και σου λένε «αχ fresh air”. Αυτό βέβαια παλαιότερα, δε ξέρω τώρα τι γίνεται με τον αντικαπνιστικό νόμο. Και μια και μίλησα για τη λατρεμένη πατρίδα, πήγα να βάλω αγγελία στο Eligblegreeks.com για να βρω ένα καλό παιδί και εγώ (σε περίπτωση που η σχέση με τον Ιρλανδό δεν προχωρήσει). Το πρόβλημα όμως είναι ότι δε μπορείς να πεις ότι είσαι άντρας και ψάχνεις για άντρα, αν βάλεις ότι είσαι άντρας, σου βγάζει αμέσως αγγελίες με γυναίκες από ομογένεια ("I am good kopela and virgin") αλλά και από Ελλάδα ("ela gia agries katastaseis"). Έτσι πρέπει να πεις ότι είσαι γυναίκα για να ψάξεις τις αγγελίες των αντρών (αυτή τη στιγμή μου έχει γυαλίσει ένας ομογενής από το Ταλαχάσι της Φλόριντα που λέει "honest palikari seeking for honest wife"). Είναι πολύ χοτ, και με ενέπνευσε να γράψω ποίημα (στο ταλαχάσι, στο ταλαχάσι, πήγα και πάρθηκα με το Θανάση)-δε μπορώ να του στείλω μήνυμα, γιατί ο Operator του site δεν ενέκρινε το προφιλ μου, ίσως γιατί έχω βάλει headline "γιάννης-γατούλα του σεξ ψάχνει σοβαρό νέο με σκοπό το γάμο"). Πως θα αποκατασταθούν οι έλληνες γκέι του εξωτερικού αν δεν μας βοηθήσει και το κράτος?

Ιρλανδός αγνοείται

2010-10-14T20:03:00.000-07:00

Ζω άλλο ένα δράμα αισθηματικό. Ο Ιρλανδός πήρε πριν τρεις εβδομάδες ένα ipad το οποίο δε το αποχωριζόταν ποτέ, στην τουαλέτα, στο κρεβάτι, στο φαγητό, στο αυτοκίνητο, πάντα μαζί του είχε το ipad. Χτες το βράδυ μετά από ώρες ταλαιπωρίας στην κουζίνα, πήγα να κάτσω στον καναπέ δίπλα του που έβλεπε στην τηλεόραση ένα σήριαλ με εξωγήινους. Εκεί που κάθισα με ορμή, μπρίο, τσαχπινιά αλλά και φινέτσα, άκουσα ένα κρακ σα να σπάει μια γυάλινη επιφάνεια. Σηκώθηκα απότομα και διαπίστωσα ότι το ipad είχε σπάσει (το οποίο όμως δεν το είχα δει καν εκεί ανάμεσα στα μαξιλάρια του καναπέ που το είχε χώσει). Ο Ιρλανδός άφησε κάτω το μπούτι κοτόπουλο που έτρωγε και άρχισε να φωνάζει έντρομος ότι έσπασα το ipad του. Άκουσα όλες τις ιρλανδικές βρισιές που υπάρχουν στο λεξιλόγιο, ενώ ο Ιρλανδός χτυπιόταν πάνω κάτω, είχε γυρίσει το μάτι του, νομίζω ότι άφριζε και το στόμα του. Προσπάθησα να τον ηρεμήσω λέγοντας του να μη φωνάζει και ότι θα του έφτιαχνα κέικ με παγωτό. Αλλά αυτό δεν τον ηρέμησε, αντ'αυτού άρχισε να πετάει ποτήρια, μαξιλάρια και να κλωτσάει τις καρέκλες. Τελικά έφυγε κοπανώντας την πόρτα, αφήνοντας πίσω του συντρίμια (το ipad), το μπούτι κοτόπουλο, αλλά και το μπουφάν του. Προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί του, δε το σηκώνει το κινητό, δεν απαντάει στα μηνύματα μου (ούτε καν σε αυτό με το φιλοσοφικό νόημα για το πως ο σύγχρονος άνθρωπος εξαρτάται σε ανησυχητικό βαθμό από την τεχνολογία) και γενικώς αγνοείται για σχεδόν 24 ώρες. Προσπάθησα να κολλήσω την οθόνη με σελοτέιπ, αλλά δεν βοήθησε και πολύ. Θα περάσω από το σπίτι του να δω αν είναι εκεί (θα πάρω και την Τσουτσουνέλα μαζί μου ως bodyguard).

Pie

2010-10-03T08:45:00.000-07:00

Όπως θα γνωρίζετε, έχω μεγάλο πάθος με τη μαγειρική. Στο λύκειο οι συμμαθητές μου με φωνάζανε Σαλέα, και δεν ήξερα τι εννοούσαν, αλλά εκ των υστέρων κατάλαβα ότι εννοούσαν ότι όπως ο Σαλέας έχει πάθος με το κλαρίνο, εγώ έχω πάθος με τη μαγειρική (και με τη λογοτεχνία και γενικότερα τις τέχνες και τα γράμματα, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος).

Σας υποσχέθηκα πριν καιρό μια συνταγή για Ιρλανδική κρεατόπιτα, την οποία και επιτέλους σας την παραθέτω. Τώρα που τα κατέχω τα της Ιρλανδικής κουζίνας, λόγω της σχέσης μου με τον Ιρλανδό, πρέπει να σας πω ότι η κουζίνα τους σε γενικές γραμμές είναι βαριά και ανθυγιεινή. Επίσης είναι το είδος φαγητών που θες να φας αν έξω βρέχει, έχεις μια ψιλοκατάθλιψη και περιφέρεσαι στο σπίτι με τις πιτζάμες τυλιγμένος σε μια κουβέρτα. Με το φαγητό πίνουν τις μπύρες τους (ίσως λόγω της γενικότερης κατάθλιψης). Η συνταγή που σας παρουσιάζω έχει τη σφραγίδα αποδοχής του Ιρλανδού ο οποίος μου είπε ότι είναι σαν αυτή που έτρωγε μικρός (βέβαια αυτό δε ξέρω τι βαρύτητα φέρει, καθώς επίσης μου έχει πει ότι μικρός έτρωγε ροκανίδια και χώμα). Αν την κάνετε, μπορείτε να πείτε στους καλεσμένους ότι είναι Ιρλανδική πίτα (το πρόβλημα με τη κρεατόπιτα είναι ότι στα ελληνικά ο τίτλος για κάποιον λόγο παραπέμπει σε κάτι πονηρό, και έτσι μου έχει τύχει να πω σε Έλληνα, θα φτιάξω κρεατόπιτα το βράδυ, θες να έρθεις? Και ο άλλος σου τσιμπάει το ποπουλίνο και σου λέει, “το έπιασα το υπονοούμενο, θες να σου έρθω ξυρισμένος?”)

Για τη γέμιση:
Μισό κιλό βοδινός κιμάς
1 μεγάλο κρεμύδι, ψιλοκομένο
1 φλιτζάνι ζωμός βοδινού
2 κουταλιές σούπας αλεύρι
αλάτι πιπέρι
½ φλιτζάνι βούτυρο
4 κρεμύδια κομένα σε λεπτές φέτες
4 πατάτες κομένες σε μικρά κομάτια

Λιώνουμε το βούτυρο σε ένα τηγάνι. Σωτάρουμε το κρεμύδι και τον κιμά. Σε μια κατσαρόλα βράζουμε τις πατάτες και τα καρότα ώσπου να τρυπιούνται με το πηρούνι και τα στραγγίζουμε. Σε άλλη κατσαρόλα (ναι έχει πολλά σκεύη η συνταγή) ζεσταίνουμε το ζωμό με το αλεύρι ανακατεύοντας σε χαμηλή φωτιά ώσπου να δέσει. Προσθέτουμε τον κιμά με το κρεμύδι, τις πατάτες και τα καρότα.

Για τη ζύμη:
2 φλιτζάνια αλεύρι
λίγο αλάτι
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι γάλα

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά ώσπου να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα και ανοίγουμε τη ζύμη πάνω σε κηρόχαρτο με τον πλάστη.

Λίγο περισότερο από τη μισή ζύμη χρησιμοποιείται για το κάτω μέρος της πίτας μας, καθώς την απλώνουμε στο ταψί μας (βασικά βάση για τάρτα).

Προσθέτουμε τη γέμιση με το κρέας. Σκεπάζουμε το ταψί με την υπόλοιπη ζύμη και αν θέλουμε την αλείφουμε με αυγό. Με ένα πηρούνι κάνουμε λίγες επιφανειακές τρύπες στη ζύμη. Ψήνουμε για μισή ώρα περίπου στους 180 βαθμούς ώσπου να ροδοκοκινίσει.

Για το σερβίρισμα:
Φοράμε κάτι απλό και απέριτο, κατά προτίμηση see-through. Αφού έχουμε βγάλει τη κρεατόπιτα από το φούρνο και την έχουμε αφήσει να κρυώσει για δέκα λεπτά, πιάνουμε το σκεύος με γάντια μη καούμε και την περιφέρουμε καθώς κουνιόμαστε προκλητικά. Καλό θα ήταν να είναι μπροστά και κάποιος άλλος για να μη δίνουμε παράσταση μόνοι μας, αλλά και μόνοι μας να είμαστε, δε μας χαλάει. Αφού έχουμε κάνει πέντε περιστροφές με το νεγκλιζέ και το ταψί στα χέρια, το ακουμπάμε στο τραπέζι και παίρνουμε ένα μαχαίρι και κόβουμε ένα κομάτι. Καθώς κόβουμε, βογγάμε με ηδονή, και όταν βάζουμε το κομάτι σε ένα πιάτο, βγάζουμε επιφωνήματα θαυμασμού.

Καλή επιτυχία!

ΣΕ ΕΙΔΑ

2010-09-26T13:52:00.000-07:00

Σε είδα στο κλαμπ ΧΧΧΧ. Ήσουν με ένα φίλο σου. Τρελάθηκα με το που σε είδα. Έκανα ότι έπεσα κατά λάθος πάνω σου για να γίνει κατάσταση και εσύ για ξεκάρφωμα είπες "που πα ρε μπετονιέρα." ΄Οταν σε ακολούθησα χαμογελώντας, είπες ότι τάχα θα φώναζες την αστυνομία αν δε σε άφηνα ήσυχο (και καλά για να μη δείξεις τίποτε στους φίλους σου). Είμαστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο. Επικοινώνησε μαζί μου και πες μου τι σου ψιθύρισα όταν με απομάκρυνε ο σεκιούριτυ, για να ξέρω ότι είσαι εσύ.

Χάπια

2010-09-20T18:18:00.001-07:00

Χθες ο Ιρλανδός με κάλεσε για δείπνο σε ελληνικό εστιατόριο για να με ευχαριστήσει που τον βοήθησα με την μετακόμιση και ανακαίνιση του σπιτιού. Αχ τι γλυκούλης, και τον είχα παρεξηγήσει. Μάλισα αφού κάτσαμε να φάμε, έσκυψε και στηρίχτηκε στο ένα γόνατο και ήμουν στο τσακ να αρχίζω να φωνάζω “yes yes I do” γιατί νόμιζα ότι θα μου έκανε πρόταση γάμου. Αλλά τελικά είχε σκύψει να πιάσει το μαχαίρι που του έπεσε, και ευτυχώς που δε μίλησα γιατί θα γινόμουνα ρόμπα. Το δείπνο ήταν πολύ ρομαντικό, δοκιμάσαμε μουσακά και τυρόπιτα και ο Ιρλανδός είπε ότι είναι πολύ πιο νόστιμα αυτά που μαγειρεύω εγώ από αυτά του εστιατορίου (μα όχι είδατε τι ευγενικό παιδί είναι κατά βάθος).

Και τώρα που είπα βάθος, η Mrs Petrochilos και ο εραστής της με παρακάλεσαν να τους ποτίζω τα φυτά όσο θα λείπουν (ναι πάλι για ταξίδι πάνε τα πιτσουνάκια μου, στο Σινσινάτι αυτή τη φορά αλλά μη με ρωτάτε τι πάνε εκεί να κάνουν, δε ξέρω). Πήγα το πρωί και αφού πότισα όλα τα φυτά στο σαλόνι, πήγα και στο υπνοδωμάτιο σύμφωνα με τις υποδείξεις τους για να ποτίσω μια τεράστια γλάστρα δέντρο. Και έριξα ένα γρήγορο βλέμα στο κομοδίνο που ήταν γεμάτο μπουκαλάκια φάρμακα, και όχι ότι είμαι κανένας περίεργος, αλλά τυχαία πάλι, πήρε το μάτι μου ότι το ένα κουτάκι έλεγε Viagra. Και έτσι λύθηκε το μυστήριο για το πως αποδίδει ο εραστής της Mrs Petrochilos στο κρεβάτι.

Υ.Γ. Χθες δέχτηκα για μια ακόμη φορά επίθεση λάσπης και κακοήθιας από τον ποταπό Πρόβατο Γαμηκουλίδη. Οι δικηγόροι μου, Τάνια Μπίρταχα, Τάκης Δίτσουνος και Paul Poulos δουλεύουν πυρετωδώς για να καταθέσουν μήνυση, και η καλή μου φίλη Γωγώ Αντζολετάκη στέκεται για μια ακόμη φορά στο πλευρό μου. Πρόβατε, ο καιρός γαρ εγγυς!

Paint

2010-09-11T18:40:00.001-07:00

Ο Ιρλανδός μετακόμισε σε ένα σπίτι το οποίο θέλει πολύ δουλειά (είναι βασικά ένα ετοιμόροπο αχούρι). Και εγώ προσφέρθηκα γενικά και αόριστα να βοηθήσω. Όταν μου είπε λοιπόν να τον βοηθήσω να βάψει χθες ένα από τα δωμάτια (το υπνοδωμάτιο συγκεκριμένα) δέχτηκα και προσποιήθηκα και χαρά (γιατί οι σχέσεις θέλουν θυσίες και δουλειά).

Έρχεται λοιπόν το πρωί με το αυτοκίνητο. Ξεκινάμε να πάρουμε τις μπογιές. Αρχίζουμε να κοιτάμε δείγματα και ξαφνικά βλέποντας ένα απαίσιο μείγμα καναρινί λαχανί, ο Ιρλανδός μέσα στον ενθουσιασμό φωνάζει “oh that’s it! That’s exactly it!” Στην αρχή γελώ νομίζοντας ότι αστειεύεται, αλλά καθώς τον κοιτάζω, διαπιστώνω με τρόμο ότι σοβαρολογεί. Όσα επιχειρήματα και αν χρησιμοποίησα, ότι παρακάλια και αν του έκανα, ήταν αμετακίνητος. Δοκίμασα να του δείξω άλλα δείγματα, τίποτε! Κοίτα τι ωραίο που είναι και αυτό, να λέω εγώ, νόου γουέη, να λέει αυτός. Και τελικά αγοράζουμε κουτιά με αυτό το χρώμα το ….. του εμετού της νυφίτσας. (και για υπνοδωμάτιο, να το τονίσω και αυτό!)

Και γυρνάμε στο σπίτι του να αρχίσουμε το βάψιμο. Εγώ φυσικά δεν έχω ξαναβάψει ποτέ στη ζωή μου, και επιπλέον έπεσα και στον Ιρλανδό ο οποίος το είχε δει λες και αναστηλώναμε την Ακρόπολη. Αν μου ξέφευγε λίγη μπογιά στο ταβάνι (πέρα από την μπλε ταινία που είχε βάλει για να προστατέψει τις γωνίες) φώναζε και χτυπιόταν, λες και κόλλησα τσίχλα στη Μόνα Λίζα στο Λούβρο. Όταν μου έπεσε λιγουλάκι μπογίτσα στη μοκέτα κάτω από τις εφημερίδες, άρχισε να φωνάζει ότι είμαι fucking incompetent. Επειδή όμως είμαι άνθρωπος ανώτερος, δεν έδωσα συνέχεια (αν και ήμουν στο τσακ να του ρίξω ένα κουβά λαχανί μπογιά στη μούρη).

Φτάνει το μεσημέρι, εγώ έχω πεθάνει στην κούραση και λυσσάξει στην πείνα. Ο Ιρλανδός λέει κάτι για τρίτο χέρι μπογιά που θα χρειαστεί, αλλά εγώ έχω φτάσει να έχω παραισθήσεις. Του λέω δε κάνουμε επιτέλους το πολυπόθητο lunch break? Είχε αναλάβει εκείνος να φέρει σνακς κλπ και μου είπε να μην ανησυχώ, τα είχε όλα τακτοποιήσει. Ανοίγει το σάκο του και βγάζει από μέσα δυο μπουκάλια ζεστή μπύρα (εγώ δεν πίνω μπύρα, πόσο μάλλον ζεστή). Μετά βγάζει ένα πράγμα με αλουμινόχαρτο, το ανοίγει και βλέπω μέσα δυο λουκάνικα. Εγώ λατρεμένοι μου φίλοι όπως ξέρετε έχω πάθος για τα λουκάνικα, αλλά αυτό το κίτρινο λουκάνικο το περίεργο που μύριζε και περίεργα δεν υπήρχε περίπτωση να το φάω! Τι άλλο έφερες του λέω, “that’s it” μου απαντάει, “this is not a fucking all you can eat lunch buffet.” Τα νεύρα μου φυσικά τσατάλια. Αλλά δεν απαντάω γιατί κάνω υπομονή. Συνεχίζω να βάφω όσο εκείνος τρώει και τα δυο τα βρωμερά λουκάνικα και πίνει και τις ζεστές τις μπύρες.

Τελιώσαμε μετά από τέσσερις ώρες. Έχω πιαστεί, πονάει όλο μου το σώμα (τέτοιο πιάσιμο ούτε όταν είχα πάει διακοπές στο Ζούμπερι με πέντε πεζοναύτες). Φυσικά τον φιλοξενώ εδώ γιατί δε μπορεί να μείνει στο σπίτι που μυρίζει ακόμα μπογιά (και λουκάνικα)-εγώ δε θα μπορούσα να κοιμηθώ εκεί λόγω χρώματος. Με ρώτησε τι θα κάνουμε το βράδυ, του είπα να κάνει ότι θέλει, εγώ θα κοιμηθώ γιατί δε μπορώ να πάρω τα πόδια μου (και τώρα που σας γράφω ακούω να ανοίγει ντουλάπια στην κουζίνα και να τραγουδάει με φωνή τενόρου). Κάτι μου λέει ότι η σχέση αυτή δε τραβάει….

Cultural Sensitivity

2010-09-08T22:05:00.000-07:00

Εδώ στην Αμερική στον εργασικακό χώρο δίνουν μεγάλη έμφαση στο cultural sensitivity δηλαδή να δείχνεις σεβασμό και ευαισθησία απέναντι στην κουλτούρα του άλλου, όπου κουλτούρα δεν είναι μόνο η θρησκεία αλλά και οι παραδόσεις, τα έθιμα, οι παραδόσεις κλπ
Έτσι για παράδειγμα όταν ο άλλος είναι από μια χώρα όπου πρέπει να σκύβεις το κεφάλι στο χαιρετισμό, καλό θα ήταν να τον χαιρετίζεις έτσι (ώστε να δείξεις το σεβασμό σου απέναντι στην κουλτούρα του).
Στο γραφείο κάθε καινούργιος εργαζόμενος περνάει υποχρεωτικό cultural sensitivity training το οποίο κρατάει 3 ώρες (ένα από τα παραδείγματα που σου δείχνουν είναι και μια τρανσέξουαλ και ότι είναι λάθος να ρωτάμε αν πόνεσε όταν το έκοψε).
Σήμερα λοιπόν στη δουλειά έγινε παθιασμένη συζήτηση για το θέμα αυτό με αφορμή έναν καινούργιο υπάλληλο που έχει έρθει από το Πακιστάν. Ο υπάλληλος αυτός τη Δευτέρα έφερε στη δουλειά την αδελφή του (ή πέρασε η αδελφή του το μεσημέρι να τον πάρει για φαγητό, I am not sure). Όταν μπήκε στο γραφείο του ο υποδιευθυντής, ο υπάλληλος είπε από εδώ η αδελφή μου. Και ο υποδιευθυντής άπλωσε το χέρι του για χειραψία, η κοπέλα δεν έδωσε το δικό της, ο υποδιευθυντής συνέχισε να το έχει απλωμένο για αρκετή ώρα, η κοπέλα δεν τον κοίταζε στα μάτια και αυτός τα πήρε και βγήκε από το γραφείο του. Το ίδιο απόγευμα ο υπάλληλος πήγε στο γραφείο του και του έκανε παράπονο γιατί η αδελφή του δεν είναι σωστό να την ακουμπούν ξένοι άντρες, και με το να κάθεται τόσο ώρα απέναντι της δε σεβάστηκε ότι εκείνη δεν είναι σωστό να κοιτάζει άντρες στα μάτια.
Ο υποδιευθυντής ήταν έξαλλος και προέβαλε το επιχείρημα ότι όταν πας σε μια ξένη χώρα πρέπει να σέβεσαι και τα ήθη και τα έθιμα της χώρας αυτής, και αν η χειραψία που είναι καθιερωμένος τρόπος χαιρετισμού στην Αμερική σε προσβάλει, δε πας Αμερική. Η συζήτηση έφτασε στα άκρα με τους μισούς να υποστηρίζουν ότι δε μπορεί η Αμερική να σβήνει τα δικά της κοινωνικά μοντέλα για να είναι σεβαστή προς όλες τις παραδόσεις, η τρελοκοτσιδού έλεγε ότι πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε να σεβαστούμε κάθε κουλτούρα, ένας άλλος έλεγε ότι αν στην κουλτούρα του άλλου πλακώνονται στο ξύλο, αν θα πρέπει να το ενστερνιστούμε και εμείς κλπ. Εγώ δε πήρα θέση, τους άκουγα με αφοσίωση. Για το συγκεκριμένο θέμα έχω να πω μόνο δύο πράγματα-και εγώ όταν πρωτοήρθα Αμερική, είχα σκοπό να μη με αγγίξει και μαγαρίσει άντρας (αλλά κάπου πήγε στραβά το σχέδιο) και δεύτερον ο Πακιστανός υπάλληλος είναι αρκετά χοτ (σοκολατί το χρώμα που μ’αρέσει είσαι εσύ) και έχει και ένα χαλάκι στο γραφείο για τις προσευχές του σε συγκεκριμένες ώρες (το οποίο είναι σα μικρογραφία των χαλιών της Μιραράκη με το μπορδοκοκκινοκεραμιδί). Μα τι κακό βρε παιδί μου με αυτό το μπλογκ, ξεκινάω να κάνω σοβαρή πολιτικοκοινωνική ανάλυση και καταλήγω στο σεξ….

Υ.Γ. Εγώ βέβαια ανέκαθεν ήμουνα του cultural sensitivity. Όταν συζούσα με τον ποταπό Πρόβατο στη Δραπετσώνα, είχαμε ένα γείτονα, τον Djedid από το Djibouti Ως γνωστόν τοις πάσι, ο συνήθης χαιρετισμός στo Djibouti είναι να πέφτεις στα γόνατα και να φιλάς το πέος του άλλου (ο Πρόβατος γύρισε από τη δουλειά μια μέρα και με είδε στα γόνατα μπροστά από το γείτονα στην είσοδο της πολυκατοικίας, και πήγε το νου του στο πονηρό-αλλά ποιος έχασε το cultural sensitivity για να το βρει ο Πρόβατος?)

Quick Labor Day update

2010-09-06T21:25:00.000-07:00

Τη Δευτέρα στην παγωμένη ξενιτιά (την Αμερική) είχαμε αργία (labor day). Παρόλα αυτά πήγα στο γραφείο γιατί η στρίγγλα μας έχει βάλει να δουλεύουμε αδυσώπητα για προθεσμία που πλησιάζει απειλητικά. Ενώ όμως είχα τη δουλειά της αρκούδας, πέρασα σχεδόν μια ώρα χαζεύοντας το lamebook.com όπου κανείς βλέπει τα πιο κουφά και ατυχή του facebook.
Ιδού και οι επιλογές μου

Η συγκεκριμένη αργία όμως είναι αργία για τις δημόσιες υπηρεσίες, τα μαγαζιά όχι μόνο είναι ανοιχτά, αλλά έχουν και εκπτώσεις, τις λεγόμενες Labor Day Sales. Γινόταν της κολάσεως στο κέντρο, είχαν βγει όλοι για ψώνια. Το απόγευμα πετάχτηκα από το γραφείο στα γρήγορα να δω την Mrs Petrochilos η οποία μόλις γύρισε από hiking trip με τον εραστή της (είχαν πάρει τα βουνά και τα λαγγάδια σε Μοντάνα, Άινταχο και δε συμμαζεύεται). Μου δείξανε και φωτογραφίες (αν και μετά τις πρώτες 20 κόντευε να με πάρει ο ύπνος). Ο δε γάιδαρος εραστής της ήταν σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες, έβγαζε φαίνεται φωτογραφίες αποκλειστικά τον εαυτό του κυρίως ως άλλος υπερήλικας νάρκισσος, με τους υποτιθέμενους μυς στα μπράτσα, στην μια με καπέλο, στην άλλη χωρίς καπέλο, με μασέλα, χωρίς μασέλα κλπ. Με καλέσανε και για φαγητό το Σάββατο για να δούμε λέει ΟΛΕΣ τις φωτογραφίες με την ησυχία μας (τι αμαρτίες πληρώνω)...

Υ.Γ. Επίσης ενημερώθηκα ότι για άλλη μια φορά η Ελλάδα δεν κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση (ούτε και την τελευταία) σε μια ακόμα παγκόσμια κατάταξη
A Worldwide View of Tops vs Bottoms

Perfect dinner

2010-09-03T20:40:00.000-07:00

Δε ξέρω τι σκέφτονταν οι διαφημιστές στην προκειμένη περίπτωση, αλλά το βίντεο θα μπορούσε να είναι και το τέλειο date που γίνεται εφιάλτης (και πιστέψτε με, έχω βιώσει τέτοια, αν και όχι τόσο σουρεάλ)

Ring

2010-09-01T13:51:00.000-07:00

Σήμερα στη δουλειά μιλούσαμε για purity rings. Εδώ στην Αμερική όσοι θέλουν να δηλώσουν ότι παραμένουν αγνοί και παρθένοι μέχρι το γάμο τους φορούν αυτά τα δαχτυλίδια (ανάμεσα τους και πολλοί νέοι καλλιτέχνες στυλ jonas brothers και κάτι άλλα ανήλικα σταρ της Ντίσνευ). Αυτό όμως που δε γνώριζα είναι ότι purity rings φορούν και πολοί reborn virgins για να δείξουν έμπρακτα την αφοσίωση τους στην αποχή από το σεξ μέχρι να παντρευτούν. Οπότε όταν η συζήτηση έφτασε στους ενήλικες που φορούν purity rings, είπα ότι ίσως θα έπρεπε να φοράω και εγώ, γυρνάει η τρελοκοτσιδού και μου λέει “You? A purity ring? But you are a slut!” Excluse me παλιοηλίθια, εμένα θα πεις σλατ? Δηλαδή έλεος, είμαι εντελώς παρεξηγημένος, αν απλά είσαι άτομο αισθησιακό και εκπέμπεις ερωτισμό, δε σημαίνει ότι το κάνεις και με όλους. Εγώ φταίω που όταν τα θαλάσσωνε η τρελοκοτσιδού τις έκανα τις πλάτες στη στρίγγλα, για να μη χάσει τη δουλειά της-ωραία φίλη, που στα γεράματα κάνει τα μαλλιά της κοτσιδάκια.

Τέλος πάντων, αποφάσισα να πάρω purity ring για να τους μπω στο μάτι. Όταν είπα το βράδυ στον Ιρλανδό να πάρουμε και να φοράμε και οι δύο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα κάνουμε σεξ, απλά θα λέμε και καλά ότι περιμένουμε) απάντησε “what the fuck are you talking about” και όταν προσπάθησα να του εξηγήσω, μου είπε ότι αν πάρω τέτοιο δαχτυλίδι, θα με χωρίσει. Οπότε πρέπει να το φοράω μόνο στη δουλειά.
Πήγα σε κοσμηματοπωλείο εδώ κοντά το οποίο είναι και δίπλα σε εκκλησία (είναι και καλά χριστιανικό κοσμηματοπωλείο, whatever that means) και τα έχει και στη βιτρίνα. Η υπάλληλος είχε ένα περίεργο κότσο και μιλούσε με τσιριχτή φωνή. Άρχισε να μου δείχνει διάφορα, της λέω “do you have them in other types of rings as well?” “What do you mean?” με ρωτάει. “like purity cock rings” της απαντάω και με κοιτάει λες και της είπα ότι τρώω ωμά κουτάβια. «ΝΟ we do not!” απάντησε κοφτά. Σιγά μαντάμ, εγώ φταίω που σου δίνω και ιδέες να επεκτείνεις το φραντσάιζ σου.

Τέλος πάντων, πήρα δυο (σε περίπτωση που αλλάξει γνώμη ο Ιρλανδός). Δεν είναι τέλειο? True love waits!

Back again!

2010-08-29T18:51:00.001-07:00

Χάθηκα, εξαφανίστηκα, το γνωρίζω, και ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Είχα όμως πολύ σοβαρούς λόγους για αυτή μου την αποχή.
Καταρχάς στη δουλειά γινόταν ο πανικός, με προθεσμίες, με μετακομίσεις γραφείων, με τη στρίγγλα να έχει πάθει ολοκληρωτικό παροξυσμό (more to follow on a separate post).

Κατά δεύτερον είχα πέσει θύμα εκβιασμού του πρώην εραστή μου και καρμικού συντρόφου, Potapius Προβατίδη. Τα δύσκολα εκείνα χρόνια της παθιασμένης σχέσης μας, σε μια στιγμή αδυναμίας δέχτηκα να βιντεοσκοπήσουμε κάποιες ιδιωτικές μας στιγμές και αυτό μόνο μετά από συνεχείς και έντονες επιβεβαιώσεις του Πρόβατου ότι το βίντεο θα ήταν αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση και δε θα έπεφτε στα χέρια ή στα μάτια κανενός άλλου και θα το υπερασπιζόταν με την ίδια του τη ζωή. Πριν μερικούς μήνες δέχτηκα απειλητικό/ εκβιαστικό μήνυμα ότι αν δε του έδινα ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό θα κυκλοφορούσε το ερωτικό αυτό βίντεο στο Ιντερνετ στο οποίο πρωταγωνιστώ εγώ, δυο υδραυλικοί που έτυχε εκείνη τη στιγμή να έρθουν να μας φτιάξουν τη λεκάνη,ένα πιάτο κεφτεδάκια με μια τηγανιά πατάτες (γιατί πεινάσαμε στη διάρκεια των γυρισμάτων), και ο ίδιος ο Πρόβατος από τη μέση και κάτω όμως καθότι ως οπερατέρ δεν εμφανίζει το πρόσωπο του. Στους δύσκολους αυτούς καιρούς που ζούμε, δεν ήξερα που θα έβρισκα τόσα λεφτά. Έφτασα να σκέφτομαι σοβαρά να πρωταγωνιστήσω σε πορνοταινία για να μαζέψω τα λεφτά. Αλλά τελικά μετά από τόσες άγρυπνες νύχτες, ο Πρόβατος διαπίστωσε ότι είχε σβήσει κατά λάθος την ταινία γιατί είχε γράψει από πάνω το “Πήρε Τοστ το Σαββατόβραδο” με το Μάρκο Σεφερλή όταν το είχε δείξει ο ΑΝΤ1 (έχει πάθος με το θέατρο).

Κατά τα άλλα, τα νέα μου είναι πάνω κάτω τα ίδια. Με τον Ιρλανδό συνεχίζω τη σχέση αλλά έχω πια πειστεί ότι δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε σε ουσιαστικό επίπεδο, μας χωρίζει όπως έχω επισημάνει και παλαιότερα, χάσμα μεγάλο. Πήγαμε να δούμε το Inception, και εγώ έφυγα με συγκεκριμένες απορίες (πχ αν η Μαλ και ο Κομπ γεράσανε μαζί σε Limbo ως ζευγάρι, γιατί στη σκηνή που τους πατάει το τρένο για να φύγουν από εκεί, είναι νέοι?) αλλά τουλάχιστον καταλάβα τα γενικά, αυτός είπε ότι δε κατάλαβε τίποτε και ήταν έξαλλος με τους σεναριογράφους-δεν έπιασε ούτε τα βασικά (ίσως βέβαια έφταιγε και που είχε πάρει στην αρχή της ταινίας ένα βαρέλι νάτσος και μια σκάφη κοτομπουκιές και τον πήρε μία ώρα να τα φάει όλα).

Anyway, I am back, μου λείψατε πολύ, νιαου!

Troubling

2010-04-25T18:32:00.001-07:00

Ανησυχώ πολύ για τη σχέση μου με τον Ιρλανδό.
Προχθές είχε έρθει σπίτι μου και αφού φάγαμε, του πρότεινα να μείνει το βράδυ μια και είχε πάει αργά και έξω έβρεχε (greek hospitality γαρ). Εγώ είχα να ξυπνήσω πολύ νωρίς την επόμενη μέρα για να πάω στη δουλειά σε άκρως επείγον μίτινγκ. Αφού αναλύσαμε την οικονομική κρίση και το μέλλον της Ευρώπης του ανακοίνωσα ότι πάω για ύπνο, εκείνος μου είπε ότι σε λίγο θα ερχόταν και εκείνος.

Ακούμπησα το κεφαλάκι μου στο μαλακό μαξιλάρι και κοιμήθηκα αμέσως. Ξαφνικά πετάγομαι επάνω ακούγοντας κάτι ουρλιαχτά από την τηλεόραση και τον Ιρλανδό να φωνάζει oh fuck, oh yeah. Κοιτάω το ρολόι και ήταν 3 το πρωί. Με ανησυχία ρωτάω τι συμβαίνει (βλέποντας τον να είναι σε απόσταση δύο εκατοστών από την οθόνη της τηλεόρασης αρχικά υπέθεσα ότι έβλεπε τσόντα), και μου απαντάει ότι βλέπει τα Lost Tapes στο American Planet (ένα καλωδιακό κανάλι που όλη την ώρα βάζει ντοκιμαντέρ και εκπομπές με ζώα). Μένει με ανοιχτό το στόμα όταν του λέω ότι δεν έχω δει ποτέ Lost Tapes και μου εξηγεί ότι είναι μια σειρά που δείχνει ανθρώπους που έχουν μαζί τους βιντεοκάμαρες και καταγράφουν τις τελευταίες στιγμές τους πριν τους φάνε άγρια ζώα. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο ένα ανακόντα έτρωγε έναν κύριο.
Προσπάθησα με προσποιητό ευγενικό ύφος να του εξηγήσω ότι ήταν μαύρη νύχτα και έπρεπε να κοιμηθώ. Έδειξε κατανόηση και είπε ότι θα δει ως το τέλος το ανακόντα και μετά θα κλείσει την τηλεόραση. Ξαναέπεσα στο κρεβάτι βλαστημώντας το ανακόντα και τη σύσφιξη των λαών. Έβαλα ένα μαξιλάρι πάνω από το κεφάλι μου για να μην ακούω τα ουρλιαχτά του κυρίου που του έτρωγε το τριχωτό μπούτι το ανακόντα, και τα επιφωνήματα του Ιρλανδού οποίος έκανε σα να βλέπει ποδοσφαιρικό αγώνα. Δε ξέρω πόση ώρα πέρασε αλλά ένα καινούργιο ουρλιαχτό με ξύπνησε πάλι. Με λιγότερο ευγενικό ύφος (αλλά πάντα με ευγένεια, τσαχπινιά και μπρίο) ρωτώ τον Ιρλανδό αν ακόμη το ανακόντα τρώει τον κύριο, και μου εξηγεί ότι το επεισόδιο εκείνο τέλιωσε αλλά τώρα έχει ένα με το τσουπακάμπρα (μη ρωτάτε τι είναι αυτό, κάτι σα σαύρα που το έχουν δει λέει στο Μεξικό και στο Πουέρτο Ρίκο αλλά δεν είναι σίγουρο ότι υπάρχει πραγματικά). Το συγκεκριμένο το τσουπακάμπρα ρουφούσε το αίμα μιας κυρίας μπροστά στο σύζυγο και το παιδί της. Του εξήγησα ότι έχω να ξυπνήσω πολύ νωρίς αλλά εκείνος μου διευκρίνισε ότι το κανάλι είχε μαραθώνιο με όλα τα επεισόδια και μου είπε να κάτσουμε να δούμε τα υπόλοιπα επεισόδια μαζί (με ρώτησε και αν έχω παγωτό). Αποφάσισα να μην απαντήσω για να μη πλακωθούμε μέσα στη νύχτα και προσπάθησα να ξανακοιμηθώ με ωτασπίδες (αν και συνέχεια άκουγα και τον Ιρλανδό να φωνάζει και διάφορους να ουρλιάζουν καθώς τους κριτσινίζανε τα θηρία.)

Και σας ερωτώ, ποιος φυσιολογικός άνθρωπος βλέπει μέσα στη μαύρη νύχτα ανθρώπους να τους τρώνε τα ανακόντα και τα τσουπακάμπρα και το ευχαριστιέται και θέλει και παγωτό και ποπ κορν? Περιττό να σας πω ότι τα νεύρα μου την επόμενη μέρα στη δουλειά ήταν κρόσια. Και απ’ ό,τι μου εξήγησε η τρελοκοτσιδού τα Lost Tapes είναι mockumentary, δηλαδή στημένα. Όταν το είπα στον Ιρλανδό, το αρνήθηκε κατηγορηματικά, δεν ήθελε να το πιστέψει επουδενί. Του είπα ότι δε μπορεί να είναι τόσο αφελής, και ότι μάλλον θα πιστεύει και στον Άγιο Βασίλη, μου απάντησε no I don’t believe in fucking Santa Claus, του είπα να μη βρίζει τον Άγιο, και μου είπε ότι θα βρίζει όποιον θέλει. Τελικά συμφιλιωθήκαμε (αλλά όπως καταλαβαίνεται έχω τις επιφυλάξεις μου για το αν έχει σώας τα φρένας).

Easter

2010-04-05T21:17:00.000-07:00

Χρόνια Πολλά λατρεμένοι και καυτοί μου φίλοι! Την Κυριακή του Πάσχα πήγα στην ελληνική εκκλησία για να γιορτάσω το Πάσχα με την ομογένεια. Και πήρα μαζί μου και τον Ιρλανδό για να μάθει πως γιορτάζουν το Πάσχα οι Έλληνες και για να συνεισφέρω στη σύσφιξη των λαών (γιατί αν δε συσφίξω εγώ τους λαούς, ποιος θα τους συσφίξει?). Πήγαμε λοιπόν στο πικνικ που οργάνωσε η εκκλησία μας, σε γειτονικό πάρκο. Είχε μαζευτεί πολύς κόσμος και είχανε σούβλες με αρνιά, σχάρες για λουκάνικα και χάμπουργκερ, ελληνικά και ελληνικοαμερικανικά φαγητά, πολλά ταψιά, και τεράστια ηχεία που έπαιζαν ασταμάτητα δημοτικά και νησιώτικα.

Πιστοί στην παράδοση οι ομογενείς, προσπάθησαν ένας κύριος και δύο κυρίες να μου κάνουν προξενιό τις κόρες τους. Σκέψου δηλαδή, και είχα πάει με τον Ιρλανδό αγκαζέ, δηλαδή τι άλλο έπρεπε να κάνω, να πάω με φούστα μπλούζα και γόβες? (που θα τις φορούσα δηλαδή, δε το συζητώ, αλλά είχε ψύχρα το πρωί και είπα να βάλω κάτι πιο ζεστό). Αλλά έτσι είναι, η λαχτάρα του Έλληνα να δει τα παιδιά του να παντρεύονται ομοεθνείς, ομογενείς και ομόθρησκους (και ας είναι εκτός από ομόφυλοι, και ομοφυλόφιλοι)! Και άλλες φορές είχα τις προσφορές μου, ένας κύριος που μου είχε πει να κάνω παρέα με την κόρη του (σωσία της Βέτας Μπετίνι) είχε τέσσερα παρακαλώ εστιατόρια! Και αντί τώρα να παιδεύομαι με την στρίγκλα στο μετερίζι της αδίστακτης εκμετάλλευσης, θα είχα τα δουλικά να ψήνουν μπιφτέκια και λουκάνικα και εγώ θα έβλεπα Αντ1 σάτελαιτ στο κρεβάτι.

Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι ότι ο Ιρλανδός ήταν αρχικά μέσα στη γκρίνια. Και γιατί το σουβλίζουν το αρνί, και γιατί τρώνε τη μαγειρίτσα που του φαινόταν αηδιαστική, και γιατί η μουσική είναι τόσο χάλια, και γιατί χορεύουν, γκρίνια γκρίνια γκρίνια. Αλλά σιγά σιγά και αφού ντερλίκωσε κάτι μουσακάδες, αρνιά και τυρόπιτες και ήπιε 2-3 μπυρίτσες, ήρθε στο τσακίρ το κέφι. Και εκεί που μίλαγα με την Mrs Petrochilos και τον απαίσιο εραστή της, γυρνάω και βλέπω τον Ιρλανδό να χορεύει κάτι σα τσάμικο με Έλληνες και Ελληνίδες ομογενείς στο ρυθμό του "έλα να πάμε σε ένα μέρος." Περιττό να σας πω ότι κατέληξε να χορεύει για μισή ώρα, και Κονιτοπούλου και Βανδή. Επίσης για ανεξήγητους λόγους, έβγαλε και τα παπούτσια του και τις κάλτσες και χόρευε ξυπόλητος (ωσάν ο νέος Νουρέγιεφ). Όταν έβαλαν Καλομοίρα, σταμάτησε να χορεύει και πήγε να φάει μπακλαβά (ευτυχώς γιατί γίναμε ρεζίλι). Και με μπουκωμένο στόμα, με το μισό μπακλαβά να κρέμεται από το στόμα του, είπε "fuck, this is great!" που ως γνωστόν είναι seal of approval!

Πήραμε τα κόκινα αβγά μας να τα τσουγκρίσουμε, και όταν ο εραστής της Mrs Petrochilos μου έσπασε το αβγό μου, είπε "στον διέλυσα το κώλο" (πράγμα που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι με θέλει κολασμένα, και φοβάμαι ότι θέλει να με βιάσει-αχ δόλια Mrs Petrochilos τι σου έμελε να πάθεις, σα τη Σάντρα τη Μπούλοκ, αθώα και αγνή, έμπλεξες με μπερμπάντη)

Ο παπάς της εκκλησίας ήρθε στο τραπέζι μας και μας χαιρέτησε και μου είπε "καλά έκανες και έφερες και το συμμαθητή σου" δείχνοντας προς τον Ιρλανδό. Κάτι που με χαροποίησε πολύ, γιατί δεν είπε καν συμφοιτητή, αλλά συμμαθητή, που σημαίνει ότι με κόβει γύρω στα 16-17! (Ή δε ξέρει καλά ελληνικά, που επίσης μπορεί να ισχύει, γιατί έχει μεγαλώσει στην Αμερική.)

Ήταν εκεί και όλοι οι μαθητές μου από το Greek School. Ήλπιζα να μαζευτούν και να μου φέρουν λουλούδια (σα σκηνή από το To Sir with love, ή τη δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά-ή μάτια? ποτέ δε μπορούσα να θυμηθώ τι χρυσό είχε αυτή η δασκάλα, μάλλον μαλλιά, γιατί χρυσά μάτια είναι spooky) αλλά αυτά τα σκασμένα ούτε μια χειρονομία ευγνωμοσύνης!

Και έτσι πέρασε και το Πάσχα, και πιστεύω ότι με τον Ιρλανδό ήρθαμε πιο κοντά, μας ένωσε για άλλη μια φορά η ελληνική κουζίνα και κουλτούρα.

Happy St. Patrick's Day!

2010-03-17T21:57:00.000-07:00

Σήμερα ήταν St. Patrick's Day, όπου εμείς οι Ιρλανδοί γιορτάζουμε εδώ στην ξενιτιά, και ντυνόμαστε στα πράσινα και μεθοκοπάμε. Έτσι και ο Ιρλανδός μέσα στην καλή χαρά και την εθνική υπερηφάνεια, με κουβάλησε σε διάφορες Ιρλανδικές παμπ. Τι το ήθελα ο άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων? Να γίνεται ένας χαμός, από κόσμο, μεθυσμένους, φωνές και Ιρλανδικά τραγούδια, βιολιά, ακορντεόν και δε συμμαζεύεται. Έμπαινες στην παμπ και ώσπου να βγεις σου είχαν χουφτώσει το ποπουλίνο 25 Ιρλανδοί, 32 Κινέζοι, 5 Αμερικάνοι, άντρες, γυναίκες, μέχρι και κατοικίδια ζώα. Άσε που σου φορούσαν και κάτι πράσινες χάντρες γύρω από το λαιμό, έμπαινες στη παμπ ντυμένος σεμνά και διακριτικά και έβγαινες με είκοσι πράσινα κολιέ γύρω από το λαιμό (σα τη Δασκαλάκη-Αγγελοπούλου, μόνο που αντί για μαργαριτάρια, φανταστείτε, πράσινες μπαλίτσες και τριφύλια).

Εντω μεταξύ εδώ στο Σικιάγο βάφουν και τον ποταμό μας πράσινο (αλλά με βαφή φυσική, μη τοξική κλπ). Ο Ιρλανδός φορούσε μια πράσινη ζακέτα και είχε και ένα πράσινο αυτοκόλλητο τριφύλι στο μάγουλο του (μου είπε ότι είχε βάψει και το πουλί του πράσινο, αλλά αυτό δεν το επιβεβαίωσα, καθότι γύρισα σπίτι ένα κουρέλι).

Βέβαια προτού γνωρίσω τον Ιρλανδό, δεν έδινα τόσο μεγάλη σημασία στην γιορτή αυτή (αν και έχω μια ανάμνηση από κολασμένο σεξ με μη Ιρλανδό κατά τη διάρκεια του St. Patrick's parade αλλά πριν χρόνια). Φέτος όμως διαπίστωσα πόσους συμπατριώτες Ιρλανδούς έχω εδώ στην ξενιτιά. Και πόσοι άσχετοι με Ιρλανδία βρίσκουν ευκαιρία για ποτό και ξεφάντωμα.

P.S. Και μια και λέω για ξεφάντωμα, όπως γνωρίζετε, με τον Πρόβατο βρισκόμαστε σε ανελέητη δικαστική διαμάχη. Όμως η δίκη έχει καθυστερήσει πάρα πολύ (μα δεν είμαστε κράτος βρε παιδί μου)! Είχαμε βέβαια και κάποιες ατυχίες, ο πρώτος δικαστής αποφάσισε να κλειστεί σε μοναστήρι κατά τη διάρκεια της δίκης, και ο δεύτερος δικαστής αποφάσισε να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλλου και εγκατέλειψε το επάγγελμα. Έτσι ο καιρός πέρασε και ακόμα δεν έχουμε φτάσει σε closure (που λέμε και εμείς εδώ στο Αμέρικα). Όμως ο δικηγόρος μου μόλις με ενημέρωσε ότι βρέθηκε τελικά τρίτος δικαστής και η δίκη θα προχωρήσει κανονικά. Έτσι θα μου δοθεί η ευκαιρία να προσκομίσω επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία σοκ, που αποδεικνύουν την ενοχή του Ποταπού! (Ένα σας λέω, έχω στα χέρια μου αποκαλυπτικό DVD.) Προσεχώς θα τα καταθέσω και εδώ, γιατί βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή στο μετερίζι της ενημέρωσης! (Και επίσης για να καταλάβει ο ελληνικός λαός, ότι τα 41 εκατοστά δε μπορεί να είναι συγχωροχάρτι για πράξεις απεχθείς!)

P.S. 2) Εκ μέρους της Ιρλανδίας και όλων των Ιρλανδών, σήμερα, ανήμερα του Αη Πατρικ, μεγάλη η Χάρη του, εύχομαι σε όλους τους Έλληνες i migliori auguri apo sikia, kronia polla!

Revolution

2010-03-04T22:08:00.000-08:00

Στο γραφείο η στρίγγλα έχει ξεσαλώσει. Οπότε αποφάσισα να ετοιμάσω επανάσταση εναντίον της. Δυστυχώς όμως δεν έχω το κατάλληλο υλικό για να πετύχω τους στόχους μου. Εδώ οι Αμερικάνοι είναι βρε παιδί μου πολύ νωθροί. Έρχεται, πχ η τρελοκοτσιδού και μου λέει "η στρίγγλα μου μίλησε άσχημα" και ενώ προσπαθώ εμμέσως πλην σαφώς να την πείσω να ρίξει μια βόμβα μολότωφ στο γραφείο το βράδυ, ή έστω να βάλει φωτιά στο γραφείο της, να βγούμε στο δρόμο με πλακάτ με τη φάτσα της στρίγγλας και ζωγραφισμένο στη φάτσα της το μουστάκι του Χίτλερ, αυτή με κοιτάει λες και της λέω εξωπραγματικά σενάρια. Πολύ νωθροί είναι όλοι τους, ούτε την ιδέα μου να αλυσοδεθούμε στην καφετέρια θέλανε να ακούσουν, ούτε που τους είπα να κάνουμε λευκή απεργία ή έστω να φέρουμε όλοι στο γραφείο γάτες (η στρίγγλα έχει αλλεργία στις γάτες), αλλά τίποτε, οι συμβιβασμένοι, ξεπουλημένοι μικροαστοί....

Και μια και είπα συμβιβασμένοι, η σχέση μου με τον Ιρλανδό έχει καταντήσει μια σχέση ρουτίνας, η σχέση όπως προείπα δεν έχει βάθος (όχι δεν εννοώ τέτοιο βάθος που πάει το πονηρό μυαλό του mahleroukou). Αλλά δεν έχουμε να πούμε απολύτως τίποτε, ούτε για τον καιρό δε μπορούμε να μιλήσουμε. Αφού έχουμε φτάσει σε σημείο να βλέπουμε ο ένας τηλεόραση και ο άλλος ταινία στο λάπτοπ ενώ τρώμε. Και η Άννα Βίσση το έχει πει ξεκάθαρα, ότι μόνο το σεξ δε φτάνει να ενώσει δυο καρδιές όταν υπάρχουν διαφορές, πιο βαθιές (νάτο πάλι το βάθος). Και επειδή είμαι άνθρωπος με πνευματικές αναζητήσεις αρχίσω πάλι από την Κυριακή το greek school στην εκκλησία, για να διδάξω στους νέους ομογενείς την ελληνική τη γλώσσα, τις αρχές και παραδόσεις του τόπου μας. Ελπίζω να είναι εκεί και ο χοτ 25αρης Ελληνοαμερικάνος που γνώρισα τις προάλλες ο οποίος θέλει να μάθει ελληνικά για να πάει να επισκεφθεί τους συγγενείς του κάποια στιγμή.

Happy belated Valentine's

2010-02-15T19:28:00.000-08:00

Τα ταξίδια της δουλειάς με έχουν φέρει μακριά από τον Ιρλανδό σύζυγο μου, σε βαρετά μίτινγκς και δουλειά μέχρι τελικής πτώσεως. Και ο Ιρλανδός ούτε ένα μήνυμα στο κινητό δε μου έστειλε για το Valentine's ενώ εγώ μέχρι και φράουλες βουτηγμένες στη σοκολάτα του έστειλα (από αυτά τα μαγαζιά που κάνουν ντελίβερυ σε όλη την Αμερική, καθότι εγώ ήμουν στην άλλη άκρη λόγω δουλειάς). Και μια και είχα και την πιστωτική κάρτα στο χέρι, αγόρασα και μια τούρτα σοκολάτα για τον εαυτό μου. Για να πάνε τα φαρμάκια κάτω εδώ στην ξενιτιά. Και γνώρισα και έναν ακόμη Έλληνα εδώ στην ξενιτιά, τον λένε Γιώργο (και ποτέ δε τραγουδάει) και είναι πολύ καλό παιδί αλλά δυστυχώς είναι στρέιτ (προς το παρών τουλάχιστον). Του έστειλα και εκείνου φράουλες με σοκολάτα, και νομίζω φρίκαρε το παιδί, αλλά εντάξει εγώ του εξήγησα ότι στην Αμερική η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου είναι κάτι σα τα Χριστούγεννα που όλοι κάνουν δώρα σε όλους (η οικονομία να δουλεύει). Δε νομίζω ότι το κατανόησε πλήρως. Και όταν εντελώς τυχαία έπεσα πάνω του στο λεωφορείο, ο πανικός ήταν ζωγραφισμένος στο πρόσωπο του! Μήπως με θέλει κολασμένα και απλά κάνει το δύσκολο?

Αυτή την φωτό μου την έστειλε ένας χοτ κύριος από Βοστώνη.

Message

2010-02-01T20:15:00.000-08:00

Καλοί μου φίλοι, πάω το εργαζόμενο νιάτο σε μίτινγκ για τη δουλειά και εκεί που με πάθος και μπρίο αναλύω στοιχεία και στατιστικές, μπάτζετ και σχεδιαγράμματα, ένας συνάδελφος τον οποίο δε γνωρίζω καλά, ανοιγοκλείνει το στόμα του λέγοντας άφωνα "Call me" και μάλιστα κάνει με το χέρι του τη κίνηση του ακουστικού. Στο τέλος της παθιασμένης παρουσίασης μου μου αφήνει και ένα χαρτάκι με το τηλέφωνο του. Αυτό τώρα εσείς δε το λέτε πρόταση για κολασμένο σεξ ή έστω για ένα ποτό? Επειδή είμαι άνθρωπος πρόθυμος και εξυπηρετικός, περίμενα να περάσουν οι ώρες και αργά το απόγευμα τον παίρνω τηλέφωνο. Και μου απαντάει ότι χάρηκε πολύ που τον πήρα, μου λέει να βγούμε καμιά φορά, λέω α ναι καλή ιδέα, και μου λέει "τι λες για αύριο? θα πάμε με την αρραβωνιαστικιά μου για μπόουλινγκ, θες να έρθεις? Μπορώ να της πω να φέρει μια φίλη της, και έτσι θα βγούμε ως double date!" Πώς είπατε????

Και ερωτώ, είναι δυνατόν να παρεμήνευσα σε τέτοιο βαθμό τη πρωινή φάση? Δύο στρέιτ τύποι λένε ο ένας στον άλλο με συνθήματα call me την ώρα της δουλειάς και μάλιστα σε παρουσίαση? Μήπως τα πρωινά γίνεται γκεί και το βράδυ στρέιτ? Τα έχασα και είπα ναι, αλλά θα του στείλω μαιλ αύριο το πρωί ότι κάτι μου έτυχε, αυτό μας έλειπε να βγω και με την αρραβωνιαστικιά του! Βέβαια στον Ιρλανδό δεν είπα τίποτε, γιατί μπορεί να το παρεξηγούσε και να νόμιζε ότι κάνω αταξίες και ατασθαλίες.

Επίσης να σας ενημερώσω ότι ΚΑΙ η ομογένεια μιλάει για το διαζύγιο της Μενεγάκη. Με πήρε τηλέφωνο η Mrs Petrochilos σε πολύ κακή ψυχολογία. Πιστεύει ακράδαντα ότι ο Λάτσιος την απατούσε και είναι να σκάσει... "If he doesn't respect her, why doesn't he respect the παιδιά. he is μπερμπάντης" ήταν οι τελευταίες της λέξεις προτού το κλείσει να πάει να κάνει Botox. Όπου από τα πολλά τα μπότοξ δεν έχει αντίδραση το πρόσωπο της, πρέπει να σου εξηγεί εκείνη τι έκφραση θα έπαιρνε αν το πρόσωπο της μπορούσε να κουνηθεί, και έχει φτάσει στο σημείο να της λες κάτι και να σου λέει "I am surprised " ή "I am amused" και σου δίνει μια βοήθεια για να ξέρεις, γιατί αλλιώς νομίζεις ότι μιλάς σε πλαστική κούκλα βιτρίνας. Πήγε με τις φίλες της και για Botox party που είναι πολύ της μόδας και είναι όπως παλιά οι επιδείξεις τάπερ. Και τώρα που είπα τάπερ, ετοιμαστείτε γιατί θα σας έχω σύντομα Ιρλανδική συνταγή για κρεατόπιτα, να γλείφετε και τα δάχτυλα σας και να βάζετε σε τάπερ να παίρνετε μαζί σας στη δουλειά (ή σε παράνομα μοτέλ)....

Back again

2010-01-23T20:57:00.000-08:00

Χάθηκα, το γνωρίζω, και επιστρέφω στα γόνατα για να ζητήσω συγχώρεση (αχ φούντωσα με την εικόνα)...Τι έλεγα? Α ναι ότι χάθηκα, αλλά έτρεχα πάλι από εδώ και από εκεί και δε προλάβαινα.
Όχι δηλαδή ότι έχω και συγκλονιστικά νέα. Με τον Ιρλανδό συνεχίζουμε την σχέση πάθους (ή έστω ρουτίνας)... όχι δε με έσφαξε (ακόμα) και σας ευχαριστώ όλους όσους ανησύχησαν αν με είχε πνίξει και μου έγραφαν να με ρωτήσουν (αν και στην προκειμένη αν είχε συμβεί θα ήταν δύσκολο να απαντήσω). Απλά η σχέση μας δεν έχει βάθος, δηλαδή δεν έχουμε να πούμε τίποτε, δεν έχουμε κάτι κοινό, και όπως γνωρίζετε, μόνο το σεξ δε φτάνει να ενώσει δυο καρδιές όταν υπάρχουν διαφορές. Επίσης τους μαθητές τους τρώει το στρες και το άγχος αν θα μπούνε στις ανώτατες σχολές (Χριστέ μου τι λέω πάλι......)

Μου έχει λείψει πολύ η λατρεμένη μας πατρίδα, τα δάση της, τα βουνά της, οι ακρογιαλίες της και οι χοτ Έλληνες.... Είναι και που δεν ήρθα Ελλάδα στις γιορτές, αλλά κάθισα εδώ μέσα στα χιόνια και στην παγωνιά...Στη δουλειά και λόγω της οικονομικής της κρίσης είναι όλοι στη τσίτα, με πρώτη και καλύτερη βέβαια τη στρίγγλα η οποία έχει γίνει ακόμα πιο στριμμένη (αν γίνεται αυτό δηλαδή...) Και σα να μη μας έφτανε αυτό, έχει έρθει και ένας καινούργιος που είναι ένας εκνευριστικός εξυπνάκιας και έχει γίνει το δεύτερο πιο μισητό πρόσωπο στον εργασιακό χώρο μετά τη στρίγγλα.

Λατρεμένοι μου φίλοι, κλείνοντας θα σας δώσω και μια συνταγή, που εμείς οι Ιρλανδοί κάνουμε πάρα πολύ συχνά. Είναι για irish soda bread, κάτι σαν το Χριστόψωμο που έχετε εσείς οι Έλληνες....

Συστατικά
3 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλιά σούπας baking powder
1/3 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουτ. γλυκού αλάτι
1 κουτ. γλυκού baking soda
1 αυγό, ελαφρά χτυπημένο
2 cups βουτυρόγαλα (buttermilk)
1/4 φλιτζάνι λιωμένο βούτυρο

Οδηγίες
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 165 βαθμούς. Βουτυρώνουμε ένα ταψί (για μακρόστενα κέικ). Γενικά σε εμάς τους Ιρλανδούς αρέσουν τα μακρόστενα πράγματα.
Ανακατεύουμε το αλεύρι, το baking powder, τη ζάχαρη το αλάτι και τη baking soda. Χτυπάμε το αυγό με το βουτυρόγαλα και τα προσθέτουμε στο μείγμα του αλευριού. Χτυπάμε ελαφρά ίσα ίσα ώσπου να ανακατευτούν όλα τα υλικά. Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο. Ρίχνουμε το μείγμα στο ταψί. Ψήνουμε για 65 με 70 λεπτά (για να δούμε αν είναι έτοιμο το κέικ μας, δοκιμάζουμε με μια οδοντογλυφίδα που την βάζουμε στο κέικ και όταν βγει καθαρή, το κέικ είναι έτοιμο-δοκιμάστε το με οδοντογλυφίδα ή μαχαίρι, όχι όμως δονητή, μια φορά που το έκανα γιατί ήταν το πιο πρόσχερο που βρήκα στη κουζίνα, καταστράφηκε το κέικ). Αφήνουμε το κέικ να κρυώσει. Τυλίγουμε σε αλουμινόχαρτο για αρκετές ώρες και μετά το κόβουμε και το τρώμε. Τρώγεται ωραιότατα στο πρωινό με τον καφέ (και έχουμε κάτι να γεμίσουμε το στόμα μας για να μη μιλάμε όταν νιώθουμε άβολα που έχουμε ένα τύπο στην κουζίνα μας που δε θυμόμαστε πως τον κουβαλήσαμε σπίτι μας την προηγουμένη), αλλά και το απόγευμα, μετά το μεσημεριανό σεξ στο γραφείο. Σερβίρεται και σε καλεσμένους (πχ σε υδραυλικό που φωνάξαμε τάχα μου για χαλασμένο σωλήνα και με τον οποίο καταλήξαμε στα πατώματα του μπάνιου). Γενικά τρώγεται όλες τις ώρες.

Thanksgiving 09

2009-11-30T21:04:00.000-08:00

Αχ χάθηκα πάλι το ξέρω! Αλλά ήταν που είχαμε γιορτές και πανηγύρια.
Τις προάλλες είχαμε Thanksgiving και ως παράδοση αυτού του μπλογκ οφείλω να σας αναφέρω πως τα πέρασα.
Καταρχάς να δώσω λίγο μπάγκραουντ ινφορμάσιον. Ο Ιρλανδός ο οποίος γνώρισα, με κυνηγούσε έμμονα. Τι να κάνω και εγώ, δεν ήθελα να δημιουργήσω πρόβλημα, δέχτηκα να βγούμε. Την ημέρα που θα βγαίναμε, μου έστελνε συνέχεια μηνύματα στο κινητό. Αλλά πολύ ρομαντικά, του στυλ "tonight i will fuck you like there is no tomorrow" και μετά "get ready for my dick" -αχ είναι ποιητής πάντως, δε μπορείς να πεις, αφού προς στιγμήν νόμισα ότι μου έστελνε μηνύματα στο κινητό στα Αγγλικά η Κική Δημουλά. Εκείνο λοιπόν το βράδυ πήγαμε, σε ένα περίεργο εστιατόριο μπαρ, που ο κόσμος έπινε μπύρες και έπαιζε μπιλιάρδο, βελάκια και άλλα κουφά, νομίζω ότι το 60% εκεί μέσα είχε κάνει σίγουρα φυλακή, και οι υπόλοιποι 40% ήταν καταζητούμενοι ή δραπέτες. Η συζήτηση δε κυλούσε και πολύ ομαλά, βασικά ο Ιρλανδός μου έλεγε για μηχανάκια, και για συνεργεία και άλλα βαρετά, μετά κάτι έλεγε για τη κρίση στο Ντουμπάι και για το χρηματιστήριο, αλλά εγώ προσπαθούσα να αποφασίσω να φάω όλες τις τηγανητές πατάτες, ή να το παίξω σεμνός και να τσιμπήσω μόνο μια δυο. Όλη την ώρα που μιλάγε χρησιμοποιούσε όσες βρισιές ξέρω στα αγγλικά (και μερικές που δεν ήξερα). Κανονικά σε άλλο εστιατόριο θα είχα φρικάρει μήπως μας ακούνε, αλλά μια και ο σερβιτόρος στο συγκεκριμένο πήρε την παραγγελία μας λέγοντας "what the fuck do you want" δεν ανησυχούσα και τόσο. Μετά το δείπνο πήγαμε σπίτι μου για να συνεχίσουμε τη συζήτηση για την οικονομική κρίση. Μετά κάναμε κολασμένο σεξ, αλλά επειδή είμαι άτομο σεμνό και ντροπαλό δε θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες. Μια λοιπόν και επήλθε η Ελληνοιρλανδική αυτή συμμαχία, αποφάσισα να περάσω Thanksgiving μαζί του, και με τη Τσουτσουνέλα και την τρελοκοτσιδού στο σπίτι μου.

Και έφαγα όλο το πρωινό να παλεύω με μια γαλοπούλα μισού τόνου-μιλάμε αυτή η γαλοπούλα ήταν σαν ένας κοντούλης χοντρός άνθρωπος, αν σου έπεφτε στο πόδι σίγουρα στο έλιωνε. Τη γέμισα κιόλας, μπορώ να πω ότι η γαλοπούλα δε πρέπει να ήταν virgin, γιατί χωρούσε όλο το χέρι μέσα. Έφτιαξα και γλυκά και σαλάτες, τι να σας λέω, πέρασα ώρες στην κουζίνα! Η Τσουτσουνέλα ήρθε και έφερε πατατάκια (!!!) και σοκολατάκια, μάλλον το πέρασε για μούβι νάιτ. Η τρελοκοτσιδού ήρθε με το καινούργιο της μπόιφρεντ, και έφερε ένα κέικ με οργανικά υλικά, σόγια, χόρτα, γρασίδι, κλπ. Ο Ιρλανδός ήρθε τελευταίος και με μεγάλη καθυστέρηση (είχαμε λυσάξει στην πείνα ώσπου να έρθει). Μαζευτήκαμε λοιπόν όλοι γύρω από το τραπέζι και η τρελοκοτσιδού και ο φίλος της άρχισαν να ευχαριστούν που είμαστε όλοι μαζί απόψε κλπ κλπ. Η Τσουτσουνέλα και ο Ιρλανδός ήδη τσίμπαγαν τη γαλοπούλα όσο οι άλλοι με πάθος έδιναν ευχαριστίες, οπότε η διαδικασία ολοκληρώθηκε με γοργά βήματα. Φάγαμε, ήπιαμε, και γενικώς περάσαμε πολύ ωραία, αν εξαιρέσει κανείς ότι δε μπορούσαμε να βρούμε θέμα συζήτησης που να ενδιαφέρει όλους και να μας κρατάει σε συζήτηση πάνω από πέντε λεπτά. Η τρελοκοτσιδού έκανε το μοιραίο λάθος να ρωτήσει πως γιορτάζουμε το Thanksgiving στην Ελλάδα και την Ιρλανδία. Ο Ιρλανδός της απάντησε "we don't celebrate fucking Thanksgiving" (λιτός αλλά επί της ουσίας) ενώ η ηλίθια η Τσουτσουνέλα άρχισε μια διατριβή για λαγάνες και χαρταετούς μια και προφανώς πίστεψε ότι η Καθαρή Δευτέρα είναι το Thanksgiving της Ελλάδας. Όταν η τρελοκοτσιδού είπε "δηλαδή δε τρώτε γαλοπούλα?" η Τσουτσουνέλα απάντησε με έμφαση "no for Thanksgiving we eat fish and stuffed wine leaves".

Ο φίλος της τρελοκοτσιδούς μάλλον είχε κάνει λοβοτομή. Ότι και να λέγαμε έλεγε ή κουλ ή γάου. Επίσης να τονίσω ότι έφαγε τη μισή γαλοπούλα, όχι ότι του μέτραγα τις μπουκιές του ανθρώπου, αλλά η εικόνα που είδα γυρνώντας από την κουζίνα και τον είδα να είναι μπουκωμένος και να βγαίνουν από το στόμα του δύο κόκαλα ποδιών γαλοπούλας, με σόκαρε. Φάγαμε και pumpkin pies και παγωτά και άλλα πολλά, γενικά τον περίδρομο!

Πάω τώρα γιατί βρήκα μια συνταγή για irish soda bread, που εμείς οι Ιρλανδοί τρώμε πολύ, και θα τη δοκιμάσω. Αν πετύχει θα σας δώσω και τη συνταγή! Επίσης να τονίσω ότι η Ιρλανδία ήταν παράδειγμα προς μίμηση για το οικονομικό τους θαύμα και την ευμάρεια που είχαν στα 90ς, και τώρα περνάνε μεγάλη κρίση οικονιμική (άτιμο timing, πως να πάω εκεί τώρα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά με τον Ιρλανδό που δεν έχει δουλειές!)....

Irish

2009-11-08T18:25:00.000-08:00

Επειδή στηρίζω την Ευρωπαϊκή Ένωση και είμαι οπαδός της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, δέχτηκα να βγω για date με έναν Ιρλανδό με τον οποίο γνωρίστηκα στη δουλειά (είναι αντιπρόσωπος κάποιων υλικών που χρησιμοποιεί η στρίγγλα στους δονητές της ..εεε... στο εργαστήριο, ήθελα να πω). Ο Ιρλανδός είναι πολύ τσαμπουκάς, δηλαδή με το καλημέρα μπορεί να σε πλακώσει στο ξύλο, και τσαντίζεται με το παραμικρό. Έκανα το σφάλμα να του δώσω το κινητό μου, και μετά από αλλεπάλληλα μηνύματα επίμονα, δέχτηκα να βγω για ποτό μαζί του (όχι για να δείτε μέχρι που μπορώ να φτάσω κυνηγώντας το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης). Βγήκα λοιπόν για ποτό το Σάββατο, και η συζήτηση ήταν στη τσίτα. Ξεκινήσαμε από την αρχή δηλαδή, καθόμαστε και εγώ για να πω κάτι λέω "this bar looks nice!" (είχα ξαναπάει 4 φορές, αλλά έκανα και καλά ότι το έβλεπα για πρώτη φορά) και μου απαντάει "It's a fucking bar, what do you mean it looks nice?."
Ααα λέω δεν αρχίσαμε καλά, I meant the decoration, και αρχίζει ξαφνικά να μου λέει μια ιστορία ότι δούλευε σε επιπλάδικο παλιά και το αφεντικό του είχε να τον πληρώσει δύο μήνες, ώσπου ένα βράδυ πήγε με ένα φίλο του και με ένα φορτηγάκι πήρανε τα έπιπλα που τους αρέσανε, και μετά την επομένη το πρωί πήγε κανονικά στη δουλειά και το αφεντικό τον κατηγόρησε για τη ληστεία, και ο Ιρλανδός τον έσπασε στο ξύλο και σηκώθηκε και έφυγε. Κατά τη διάρκεια της διήγησης, άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας και να ψάχνω το κινητό ώστε κάτω από το τραπέζι να στείλω μήνυμα στη Τσουτσουνέλα να φωνάξει τον αστυνομικό με τον οποίο νταραβερίζεται και να έρθουν να με σώσουν. Μετά την ιστορία αυτή, ο Ιρλανδός με ρώτησε αν μου αρέσουν τα έπιπλα! (φοβήθηκα ότι θα μου έλεγε ότι είχε μαζί του το φορτηγάκι να πάμε να κάνουμε καμιά ληστεία σε επιπλάδικο, και του είπα πως όχι ιδιαίτερα). Και τότε μου είπε ότι εκείνος πάντως θα ήθελε να έβλεπε την κρεβατοκάμαρα μου! How romantic! Και παρόλο που είναι αγροίκος, είναι πολύ cute, πρέπει να το πω αυτό, γιατί πρέπει να είμαστε σωστοί και δίκαιοι. Οπότε προς στιγμήν σκέφτηκα να του πω να πάμε σπίτι μου να τη δει την κρεβατοκάμαρα (αφού έχει πάθος με τα έπιπλα τι να κάνω) αλλά τελικά είπα να τον γνωρίσω λίγο καλύτερα, του είπα ότι έπρεπε να πάω σπίτι, αλλά θα ήθελα να τον ξαναδώ. Τον είδα να σφίγγει τη γροθιά του, αλλά είπε οκ, και κανονίσαμε για φαγητό μέσα στην εβδομάδα. Γύρισα σπίτι και μου είχε στείλει μήνυμα "had fun tonight, i will take u to places u haven't been before." Αυτό τώρα τι εννοεί? Τα κυπαρρίσια ανάποδα? Ή μήπως εννοεί οργασμικές εμπειρίες? Γιατί πάντα μπλέκω με προβληματικούς?

Plane sex

2009-10-26T20:58:00.000-07:00

Λοιπόν για τον Εγγλέζο έχω κάποιες επιφυλάξεις. Είναι μεσήλικας και παντρεμένος με παιδιά. Σήμερα πήγαμε για μίτιγκ στο απέναντι κτίριο και μετά από ένα πολύωρο και εξαντλητικό μίτιγκ, η τρελοκοτσιδού, ο Εγγλέζος και εγώ είπαμε να πάμε στη καφετέρια να φάμε στα γρήγορα ένα γεύμα. Εκεί λοιπόν που με το δίσκο στο χέρι βλέπαμε τι είχαν πίσω από τα τζαμάκια, φτάνουμε και στα γλυκά όπου είχαν τοποθετήσει λιμπιστερά τολμώ να ομολογήσω εκλεράκια, κομάτια τούρτας, πουτίγκες, μηλόπιτες και ντόνατς. Ο Εγγλέζος με φωνή Γωγουλίνι λέει "Mmmm they all look so yummy, but I really shouldn't. No I shouldn't. A girl has got to watch her figure!" και άρχισε να χαμογελάει. Ο τρόπος που το είπε και κυρίως που χάιδεψε τους γοφούς του, με κάνουν να πιστεύω ότι ο Εγγλέζος παρά τη γυναίκα και τα παιδιά είναι ξεφωνημένη. Η τρελοκοτσιδού όμως με την οποία το συζήτησα μετά μου είπε ότι υπερβάλω, απλά έκανε χιούμορ και ότι τα γλυκά ήταν όντως δελεαστικά (το οποίο δε το αμφισβητώ, αλλά δε θα ήταν αυτό λόγο ένας στρέιτ να χώσει και αγγούρι στο ποπουλίνο του για να δείξει πόσο πολύ του αρέσουν τα γλυκά). Δε καταλήξαμε σε συμπέρασμα, αλλά I am watching him closely. Είναι θέμα ημερών να τον δω να βάφει τα νύχια των ποδιών του στο γραφείο, τώρα που είναι μακριά από τη γυναίκα του πιστεύω θα ξεσαλώσει. Η στρίγγλα θα βγει μαζί του για δείπνο, νομίζω ότι του την πέφτει, οπότε και να μην είναι γκέι ακόμα ο Εγγλέζος, θα γίνει.

Και μια και λέμε για σεξουαλικά, έχουν λυσσάξει εδώ στην Αμερική στα μέσα ενημέρωσης για τους πιλότους που πήρανε το αεροπλάνο της Delta/ Northwest και περάσανε το αεροδρόμιο της Μιννεάπολης που ήταν να προσγειωθούν και συνέχισαν να πετάνε για 150 μίλια μέχρι να απαντήσουν στα ραντάρ που για σχεδόν μία ώρα προσπαθούσαν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν μαζί τους. Πρώτα μας είπαν ότι τους είχε πάρει ο ύπνος, μετά ότι τσακωνόντουσαν, τώρα λένε ότι είχαν βγάλει τα λάπτοπ τους και χαζεύανε. Το να κάνανε κολασμένο και αδυσώπητο σεξ στο πιλοτήριο γιατί δε το σκέφτεται κανείς? Και το οποίο θα εξηγούσε γιατί μπορεί να ήταν μπουκωμένοι και δε μπορούσαν να απαντήσουν. Όταν ανέφερα αυτή την εκδοχή στο γραφείο με βρίσανε ότι έχω πρόστυχο μυαλό και όλο εκεί πάει ο νους μου, όμως εμένα γιατί αυτό μου φαίνεται η μόνη λογική εκδοχή?!? Γίνεται να κοιμόντουσαν τόσο βαθιά ΚΑΙ οι δύο και δεν ξυπνούσαν με τίποτε και μετά ξύπνησαν την ίδια στιγμή? Ή γίνεται να τσακώνονταν τόσο έντονα που ξεχάσανε ότι είναι σε αεροπλάνο (η θέα με τα σύννεφα μπροστά τους δε τους έλεγε κάτι)??? Ή ότι κοιτάζανε στο λάπτοπ, τι κοιτάζανε δηλαδή, είχαν κατεβάσει το σήριαλ του Παπακαλιάτη και πάθανε αποβλάκωση? Ε όχι, σεξ σίγουρα, σεξ δαγκωτό!!!!!

work

2009-10-20T22:41:00.000-07:00

Σήμερα στο γραφείο πέρασα ώρα να κοιτάζω φωτογραφίες από το People of Walmart.
Τα Walmart είναι μεγάλες αλυσίδες εδώ στην Αμερική που έχουν είδη σουπερμάρκετ (τρόφιμα, καλλυντικά κλπ) αλλά και ρούχα, έπιπλα και άλλα πολλά. Είναι πάρα πολύ φτηνά και καταθλιπτικά, και υποτίθεται ότι σε αυτά συχνάζουν καταναλωτές κατώτερων κοινωνικών τάξεων. Δεν είναι σωστό να βγάζουν φωτογραφίες από ανυποψίαστους πελάτες, και είναι απαράδεκτο και αισχρό, αλλά κολλάς η αλήθεια είναι. Σας παραθέτω τις αγαπημένες μου:

Στο γραφείο έχει έρθει για ένα μήνα ένας κύριος από το Λονδίνο για να εκπαιδευτεί σε ένα συγκεκριμένο λογισμικό που χρησιμοποιούμε. Σήμερα η στρίγγλα έκανε τις συστάσεις και μας είπε μετέπειτα ότι θέλει να δείξουμε τον καλύτερο μας εαυτό (δηλαδή πρέπει να βάλω το στρινγάκι και να πάω στη δουλειά?)... Αύριο θα τον βγάλουμε και για δείπνο με συναδέλφους (και τη στρίγγλα δυστυχώς) και μετά θα του κάνουμε μια ξενάγηση της πόλης μας. Την επόμενη εβδομάδα θα τον πάμε και σε άλλη πόλη, Οπότε όσο τον περιμέναμε, είχα φανταστεί κάτι σε σέξυ Εγγλέζο (αν και για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω και πολλούς σέξυ Εγγλέζους, αλλά πχ αν ήταν σαν τον Jason Isaacs από το State Within, δε θα είχα πρόβλημα) αλλά δυστυχώς δε το λες σεξ σύμπλ (είναι και παντρεμένος και με παιδιά). Η τρελοκοτσιδού σήμερα του έφερε κουλουράκια που τα έψησε η ίδια (how sweet) και η στρίγγλα στραβομουτσούνιασε γιατί φοβήθηκε μήπως η άσχετη τον δηλητηριάσει ακόμα δεν ήρθε.

Εν τω μεταξύ έχουμε ξεπαγιάσει, τι κρύο είναι αυτό!

News

2009-10-08T20:10:00.000-07:00

Το Σικάγο έχασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ τις τελευταίες μέρες είχε δημιουργηθεί ελπίδα ότι ήταν φαβορί. Η Τσουτσουνέλα στην αρχή το είχε δει με αδιαφορία του στυλ και καλά "τι με νοιάζει εμένα", όταν όμως της εξήγησα ότι θα γεννήσει η πόλη με αθλητές μπρατσωμένους του πόλο, της άρσης βαρών κλπ, βγήκε στους δρόμους να υποστηρίξει την υποψηφιότητα, και μετά να βυθιστεί σε πένθος όταν ανακοινώθηκε ότι το Σικάγο αποκλείστηκε από τον πρώτο κιόλας γύρο. Και τώρα που είπα γύρο, πήγα σε ένα καινούργιο ελληνικό εστιατόριο που άνοιξε εδώ κοντά μας, (γιατί όπως γνωρίζετε, στηρίζω την ομογένεια, οι Έλληνες του εξωτερικού είναι δυο φορές Έλληνες κλπ κλπ) αλλά δυστυχώς όλο το προσωπικό ήταν Κινέζοι!! Και είχαν μεγάλο πρόβλημα να προφέρουν τον μουσακά, το παστίτσιο και τη σπανακόπιτα. Και ναι μεν τα είπα με τους Κινέζους, η ελπίδα μου να γνωριστώ με Έλληνες σερβιτόρους και μάγειρες και να κάνουμε ένα μουσικοχορευτικό του στυλ "Diamonds are a girl's best friends" όπου αντί για περιδέραια και βραχιόλια, να μου δίνουν σουβλάκια και κοψίδια, ήταν μάταιη...

Έμαθα ότι η Άντζελα Γκερέκου είναι υφυπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης... Πόσα ακόμα χαστούκια θα δώσει η μοίρα σε αυτή τη χώρα? Έχω ήδη προτείνει ιδέα στον ΕΟΤ για διαφημιστική καμπάνια, να εμφανίζεται η ιδία η υφυπουργός και να τραγουδάει με το Βοσκόπουλο το Αυτοκολλητάκι περπατώντας στην Ακρόπολη, στο Σούνιο κλπ. Στο τέλος η κάμερα δείχνει το ζευγάρι στο βράχο της Ακρόπολης, η υφυπουργός πάει να πέσει από το βράχο, η κάμερα να ζουμάρει στο Βοσκόπουλο που κρατάει ελληνική σημαία και φωνάζει "μηηηη, που πας ξανθή αγαπημένη Παναγιά" και η υφυπουργός πέφτοντας φωνάζει "Live your myth in Greece".

Γυρνώντας από τη δουλειά σήμερα στο λεωφορείο μου έκλεισε το μάτι ένας άστεγος που καθόταν στη γωνία και του έλειπαν τα περισότερα δόντια. Νέο target group...

Τρέχω, έχω να περάσω και από το Φώντα.

My nerves

2009-09-20T19:58:00.000-07:00

Νηστεία και προσευχή λατρεμένοι μου φίλοι. Και σα να μη μας έφτανε αυτό, μπαίνω στο λεωφορείο μετά τη δουλειά τη Παρασκευή και κάθομαι σε ένα κάθισμα κοιτώντας έξω από το παράθυρο. Ύστερα από λίγο ακούω κάτι φωνές, κάτι βρισιές κάτι μπουνιές και γυρνάω και βλέπω δύο κυρίους να πλακώνονται στο ξύλο. Και όμως, δεν είχαν έρθει στα χέρια δύο άντρες για χάρη μου όπως ίσως θα φαντάζεστε (και πολύ δικαιολογημένα) αλλά γιατί ο ένας δεν έκανε πέρα να περάσει ο άλλος να κατέβει. Οι μπουνιές και οι βρισιές έπεφταν σύννεφο, οι δύο κύριοι πέφτανε πάνω στους επιβάτες και στο πάτωμα. Ο οδηγός σταμάτησε το λεωφορείο και ειδοποίησε την αστυνομία. Οι περισότεροι επιβάτες προσπάθησαν να βγουν αλλά ο οδηγός είπε ότι έπρεπε να περιμένουμε να έρθει η αστυνομία. Πλακώνουν τα περιπολικά και μπαίνουν μέσα στο λεωφορείο τρεις αστυνομικοί. Στην αρχή τους περίμενα με ανυπομονησία γιατί έχω μια προτίμηση στους ένστολους, αλλά όταν μπήκαν και ο ένας ήταν σα τον Έβερτ, ο άλλος σα το Πάγκαλο και ο τρίτος σα την Αλέκα την Παπαρήγα με μουστάκι, κάπως τολμώ να ομολογήσω ότι ξενέρωσα. Αρχίσαν τις ερωτήσεις, πήρανε τον ένα έξω να του μιλήσουν και τον άλλο στην άλλη άκρη να του μιλήσουν και αυτουνού. Μη σας τα πολυλογώ, κράτησε μισή ώρα αυτό το πράγμα, και τελικά ο Έβερτ ξαναμπήκε στο λεωφορείο, ρώτησε ποιος είδε τι συνέβη, κανείς δε μίλησε, ξαναβγήκε από το λεωφορείο και μετά από άλλο ένα μισάωρο, το λεωφορείο πήρε επιτέλους μπρος. Και έφτασα σπίτι μου μέσα στη μαύρη νύχτα. Πέφτω για ύπνο και πάνω που ονειρευόμουν ότι είμαι με τον Τζορτζ τον Κλούνευ και κανονίζουμε τα του γάμου μας, χτυπάει το τηλέφωνο μέσα στη μαύρη νύχτα. Είναι η Τσουτσουνέλα η οποία χώρισε με τους τρεις Σέρβους (και με τους τρεις) και ήταν απελπισμένη, χτυπιότανε και έλεγε ότι δε θα το αντέξει αυτό. Ευτυχώς είχε και την τηλεόραση ανοιχτή όσο έκλαιγε και κάποια στιγμή είδε διαφήμιση για πίτσα, θυμήθηκε ότι πείναγε και το έκλεισε για να παραγγείλει.

Υ.Γ. Η Mrs Petrochilos εδώ και μήνες ανακαινίζει το πίσω μέρος του σπιτιού της το οποίο το χρησιμοποιούσε ως δεύτερο γκαράζ, αλλά τελικά πούλησε το δεύτερο αυτοκίνητο και αποφάσισε να το μετατρέψει σε δωμάτιο για χόμπυ. Μου είχε πει ότι ήθελε να του δώσει απόλυτο ελληνικό χαρακτήρα. Φώναξε μάλιστα και έναν καλλιτέχνη ο οποίος έχει κάνει τοιχογραφίες σε εστιατόρια της περιοχής και είναι ελληνικής καταγωγής για να τις ζωγραφίσει τον ένα τοίχο. Οι εργασίες της ανακαίνισης κράτησαν μεγάλο διάστημα, αλλά επιτέλους η Mrs Petrochilos έκανε τα αποκαλυπτήρια. Σας παραθέτω δύο φωτογραφίες που τράβηξα με μεγάλη συγκίνηση με το κινητό. Δεν ήξερα αν έπρεπε να της πω ότι η σημαία για το Αθήνα 2004 είναι τόσο παλιά που έχει το παλιό λογότυπο που δεν χρησιμοποιήθηκε μετά.

Color

2009-09-13T21:36:00.000-07:00

Ólafur Arnalds - Ljósið (Official Music Video) from Erased Tapes on Vimeo.

Politics

2009-09-08T20:39:00.000-07:00

Τελικά τι θέλω και μπλέκω με τις συνεστιάσεις της ομογένειας? Σήμερα μετά τη δουλειά έκανα το λάθος να περάσω από ελληνικό καφενείο στο Greektown, όπου η Τσουτσουνέλα με ενημέρωσε ότι θα είχαν συζήτηση για τις εκλογές στην Ελλάδα. Μου είπε ότι θα είχε μεγάλο χαβαλέ, και ότι θα μαζεύονταν διάφοροι χοτ συμπατριώτες μας. Εγώ, επειδή τα δίνω όλα για την πατρίδα μου, δέχτηκα να πάω αν και φοβόμουν ότι θα ήταν χάλια, γιατί έχω και ανάλογες εμπειρίες από το παρελθόν.
Με το που έφτασα διαπίστωσα έντρομος ότι το μαγαζί ήταν ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο. Είχαν μια μεγάλη οθόνη όπου έδειχναν ειδήσεις από το Μέγκα Σάτελαϊτ. Αφού η Τρέμη και διάφοροι γλυώδεις τύποι έκαναν το σχολιασμό τους, ένας κύριος σηκώθηκε επάνω και μας ανακοίνωσε ότι το να βγει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός θα είναι σωτήριο για την ομογένεια (το γνωστό κώλυμα ότι ο Παπανδρέου γεννήθηκε στην Αμερική και έχει διπλή υπηκοότητα και ως Αμερικάνος καταλαβαίνει την ομογένεια κλπ κλπ). Μετά ένας άλλος κύριος του φώναξε "What are you saying re malaka?" και μετά μας εξήγησε ότι ο Παπανδρέου είναι ανεγκέφαλος και ενάντια στο να ψηφίζουν οι ομογενείς στις ελληνικές εκλογές. Μετά απάντησε ο πρώτος κύριος, ότι ο Καραμανλής τα έκανε πλακάκια με τους Ρώσους και δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Ολοκλήρωσε λέγοντας "and that's that, karagiozi e karagiozi". Ύστερα κάποιοι άλλοι άρχισαν να φωνάζουν, μερικοί έλεγαν "guys we are all Greeks, let's not fight", κάποιος άλλος έλεγε ότι η μάνα κάποιου άλλου ήτο πουτάνα, ένας τρίτος φώναζε ότι ξέρουμε πολύ καλά που τραβιέται η γυναίκα σου, και μέσα στις φωνές και τις χειρονομίες, η Τσουτσουνέλα προσπαθούσε να επεξεργαστεί την πληροφορία ότι η Πέμυ Ζούνη θα κατέβει στην πρώτη Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο διπλανός μας δεν ήξερε ποια είναι, και η Τσουτσουνέλα του εξήγησε ότι είναι αυτή που έπαιζε τη μάνα του Παπακαλιάτη (που δεν ήταν μάνα του στο σήριαλ, αλλά τέλος πάντων, τέτοια ώρα τέτοια λόγια). Με έπιασε ημικρανία με τις φωνές και έφυγα άρον άρον (πήρα ένα μικρό κομάτι μπακλαβά, και ένα ακόμα για το δρόμο, αα και δύο κομάτια τσουρέκι).
Τώρα όμως θα κάνω τον πολιτικό μου σχολιασμό, γιατί το μπλογκ αυτό είναι της κουλτούρας, της διανόησης και του πολιτικού προβληματισμού.
1) η Τρέμη πως είναι έτσι? Σα να τις τσίμπησαν το στόμα μέλισες.... χμμμμ, λίφτινγκ έκανε, μπότοξ? Μήνυση στον γιατρό της ΤΩΡΑ!
2) μια κυρία παχουλή στο κάτω παράθυρο δεξιά, έλεγε ότι το ψηφοδέλτιο θα είναι "cut and paste" από το προηγούμενο, ένας σχεδιασμός με δύο υποψηφίους θα είναι "win-win situation" και το ψηφοδέλτιο ακόμα είναι "black box". Κάθε φορά που χρησιμοποιούσε τις αγγλικές εκφράσεις έλεγε πρώτα "για να το πούμε και πιο απλά" ή "όπως λέμε στην καθομιλουμένη". Σκέψου πόσο καιρό λείπω από τη λατρεμένη χώρα, που αυτές οι εκφράσεις είναι πια λαϊκές εκφράσεις του απλού λαού.
3) σε κάποια στιγμή ανοίξανε οκτώ παράθυρα, άκουγες μια φωνή και μάντευες ποιο παράθυρο μιλάει
4) ο Παπανδρέου έδωσε μια ομιλία στη Ξάνθη, και σε κάποια στιγμή είπε "εμείς στηρίζουμε Θράκη". Το άρθρο το παρέλειψε, όπως λέμε, "αγαπώ Άντζελα"
5) ο Καραμανλής χρειάζεται καινούργιο ράφτη πάραυτα! Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι, χμμμ πως να το πω, θα το εξηγήσω με μια μαγειρική αναφορά, να καταλάβουν οι μάγειρες και οι μαγείρισες ανάμεσα μας (και όχι οι ακαμάτρες κόρες).-πως όταν τυλίγουμε το ντολμά και έχουμε βάλει παραπάνω γέμιση από όσο έπρεπε, και σε άλλο σημείο το φύλλο τρυπάει, αλλού κοντεύει να σκάσει, αλλού περισσεύει, έτσι ακριβώς!
6) η Τζούλια Παπαδημητρίου θα κατέβει με το ΛΑΟΣ?!? Όχι δε θα το σχολιάσω....
7) δεν υπάρχει ούτε ένας σέξυ χοτ πολιτικός, αίσχος και ντροπή!

Ελπίζω η ανάλυση μου αυτή να σας βοήθησε να δείτε τα πράγματα πιο καθαρά τώρα που η χώρα μας βρίσκεται σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι.

Υ.Γ. Άσχετο βίντεο....

Spank the popoulino

2009-08-30T20:57:00.000-07:00

Ότι χάθηκα, χάθηκα. Αλλά που να προλάβω ο ξενιτεμένος, με τόση δουλειά, ταξίδια για δουλειά, καύσωνες, φωτιές, πλημύρες και βροχές….
Και ευχαριστώ όλους όσους μου στέλνανε μηνύματα να μάθουν τα νέα μου ή να μου πουν να μου γράψω στο μπλογκ και όσους μου άφησαν κάποια γλυκά ανώνυμα comments (ακόμη και τον Πρόβατο που με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο και με απειλούσε να μη ξαναγράψω).

Γύρισα όμως. Γιατί αν δε πω σε εσάς τον πόνο μου σε ποιον θα τον πω?
Καταρχάς να ξεκινήσουμε από τα επαγγελματικά… Η στρίγγλα έχει γίνει 100 φορές πιο στρίγγλα από παλιά (ναι, ποιος θα φανταζόταν ότι θα ήτο δυνατόν να γίνει ακόμα πιο bitchy).

Στα προσωπικά τώρα, δηλαδή στα αισθηματικά… θα σας κάνω το update μου με ένα απλό βίντεο για να μη πολυλογούμε κιόλας…

Αε είμαστε ρεαλιστές, έτσι όπως έχω μπλέξει με τη δουλειά και τις αποτυχημένες σχέσεις με ομογενείς, πως να βρεθώ σε ουσιαστική σχέση? Ε? Εεεεε?

Επειδή συγχύστηκα, ας πούμε κάτι πιο χαρωπό.Σάλος προέκυψε με τα καινούργια μαγιό που είναι ειδικά σχεδιασμένα για να επιφέρουν καλύτερες επιδόσεις στους αθλητές και πολλοί λένε ότι πρέπει να απαγορευτούν. Ο αμερικάνος κολυμβητής Ricky Berens στο διεθνές πρωτάθλημα κολύμβησης στη Ρώμη φοροιύσε το καινούργιο αυτό μαγιό που είναι λέει σα δεύτερο δέρμα πάνω σου και με το τράβηγμα του άνοιξε, και κολύμπησε ο αθλητής με το ποπουλίνο έξω και πήρε και το χρυσό. Μπράβο και πάλι μπράβο στους σχεδιαστές!

Σας αφήνω γιατί έχω να ξυπνήσω το πρωί να πάω δουλειά (στη φωτό παίρνω το πρωινό μου πριν τη δουλειά)

Update one more time

2009-06-21T21:03:00.000-07:00

Αχ λατρεμένοι αναγνώστες, δεν έχω λόγια να απολογηθώ που χάθηκα πάλι... Αλλά δε φταίω εγώ, ας όψεται η στρίγγλα που μας έχει τρελάνει στη δουλειά. Ένα καφέ δεν έχω πάει να πιω τόσο καιρό να φανταστείτε, έχω χρόνια και ζαμάνια να πάω σε πάρτυ με ούζα και οι παλιές συναθροίσεις γυμνιστών ζογκλέρ αποτελούν μακρινό παρελθόν. Τώρα όλο δουλειά, νηστεία και προσευχή. Έχω γίνει και reborn virgin για να μη σου πω και καλόγερος....

Η σχέση μου με τον Ντόναλντ βαδίζει προς την καταστροφή. Όπως ίσως θυμάστε, ο Ντόναλντ λέει πως είναι στρέιτ, γιαυτό θέλει η σχέση μας να βασίζεται μόνο στο σεξ. Αφού βρήκα το κουράγιο και τη ψυχική δύναμη να τον συγχωρήσω που μου ατίμασε το κρεβάτι με κεφτεδάκι, μου ανέφερε ότι στην Ελλάδα έχει αρραβωνιαστικιά την οποία σύντομα θα φέρει στην Αμερική για το γάμο. Αυτό ήταν και το τελιωτικό χτύπημα, γιατί έτσι όπως πάει θα μου πεί να είμαι και κουμπάρος στο γάμο. Α τώρα που είπα κουμπάρος, η Mrs Petrochilos σκέφτεται να παντρευτεί τον αηδιαστικό λάβερ της από την Μοντάνα. Δεν είναι ακόμα επίσημο, αλλά μου το ανέφερε όταν ήμουν σπίτι της το βράδυ των ευροεκλογών. Το ίδιο εκείνο βράδυ γνώρισα και ένα χοτ κύριο που είναι ανιψιός της και ζει στο Μιλγουόκι το οποίο δεν είναι και πολύ μακριά από εδώ, γύρω στις 3-4 ώρες με το αυτοκίνητο, ότι πρέπει δηλαδή για κολασμένο και αχαλίνωτο γουίκεντ σεξ. Ο κύριος αυτός ήταν πολύ σοβαρός και κουστουμαρισμένος αλλά κατάλαβα στον τρόπο με τον οποίο πατούσε το τηλεκοντρόλ ότι με θέλει κολασμένα. Δε ξέρω γιατί μας τον έκρυβε τόσο καιρό η Mrs Petrochilos. Να τονίσω ότι τον λένε και εκείνο Petrochilos, οπότε αν παντρευτούμε θα είμαι και εγώ Mrs Petrochilos.

Υ.Γ. Μέσα σε όλη αυτό το πήξιμο είχα να πάω και σε συνέδριο στη Σκωτία, όπου τουλάχιστον πραγματοποιήθηκε ένα όνειρο μου, δηλαδή να κάνω σεξ με Σκωτσέζο. Ήθελα βέβαια να φοράει και τη σκωτσέζικη φούστα αλλά δε προέκυψε. Ένα άλλο απραγματοποίητο μέχρι στιγμής όνειρο μου είναι να κάνω σεξ με τσολιά. Αν γνωρίζετε κάποιον, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μου (αλλά να έχει και τη στολή)...
Υ.Γ. 2) Συνειδητοποιώ ότι με αυτά που γράφω δεν φαίνεται σα να έχω πήξει στη δουλειά και στην καλογερική, όμως είναι αλήθεια, πιστέψτε με, εξού και οι ασυναρτησίες που γράφω... έχω πάθει σύγχυση....

Logo

2009-05-23T12:51:00.000-07:00

Εξαφανίστηκα, το ξέρω... αλλά ας όψεται η δουλειά... πολύ τρέξιμο...Θα σας τα πω αναλυτικά σε επόμενα ποστ, αν και τι να πω δηλαδή, δουλειά, σπίτι, δουλειά...και φυσικά αποχή από το σεξ (με ελάχιστες αναλαμπές). But now I am back!

Διάβασα στο in.gr:
"Την προκήρυξη ανοιχτού διαγωνισμού για την επιλογή του νέου σήματος και λογοτύπου της Ολυμπιακής, -που θα μετονομαστεί σε Olympic Air-, ανακοίνωσε η MIG. Στην τελική επιλογή θα συμμετέχει και το κοινό, ψηφίζοντας το λογότυπο που προτιμά από το Διαδίκτυο. Η προθεσμία υποβολής προτάσεων είναι η Παρασκευή, 29 Μαϊου 2009.
Συγκεκριμένα, στο διαγωνισμό μπορούν να υποβάλουν προτάσεις σχεδιαστές, διαφημιστικές εταιρείες, εταιρείες design και άλλες συναφείς με το αντικείμενο εταιρείες.
Οι προτάσεις που θα παραληφθούν από την Επιτροπή Διαγωνισμού θα θεωρηθούν εμπιστευτικές και τα ονόματα των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό δε θα δοθούν στη δημοσιότητα."

Ιδού η συμμετοχή μου, σας παρακαλώ μη μου κλέψετε την ιδέα, γιατί θέλω να πάρω το χρηματικό έπαθλο του νικητή...

Πως περασα το Πασχα

2009-04-19T18:35:00.000-07:00

Χριστός Ανέστη!

Έτρεχα με τις δουλειές νύχτα μέρα αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο αποφάσισα να τιμήσω τις παραδόσεις του τόπου μας. Έτσι πήγα με την Mrs Petrochilos το βράδυ του Σαββάτου στην εκκλησία. Εδώ στην παγωμένη ξενιτιά γιορτάζουμε την Ανάσταση, αλλά δεν έχει πυροτεχνήματα και πανικό στο δρόμο καθότι οι περισσότεροι Αμερικάνοι το έχουν ήδη γιορτάσει το Πάσχα τους, άσε που άμα ακούσουν πυροτεχνήματα μέσα στη νύχτα θα νομίζουν ότι πέφτουν θύμα τρομοκρατικής επίθεσης και θα γίνει χαμός. Έτσι εορτάζουμε σεμνά μέσα στο ναό. Η Mrs Petrochilos έφερε και τον αντιπαθέσταστο εραστή της ο οποίος πάλι ήρθε να γιορτάσει μαζί της το Πάσχα. Στην εκκλησία μέσα γινόταν το αδιαχώρητο από κόσμο. Ο εραστής της Mrs Petrochilos με την λαμπάδα του μου ακουμπούσε τον ποπό και κάθε τόσο πεταγόμουνα ενοχλημένος και γύριζα πίσω και τον κοίταζα, αλλά αυτός έκανε ότι ψέλνει. Κάποια στιγμή η Mrs Petrochilos με ρώτησε γιατί πετάγομαι συνέχεια, και της είπα "your boyfriend's λαμπάδα is touching my ποπουλίνο".
Kαι εκείνη μου απάντησε "ε καλά, αφού δεν είναι αναμένη η λαμπάδα τι σε ενοχλεί..."
Δηλαδή θες να γίνω παρανάλωμα πρώτα για να διαμαρτυρηθώ? Αχ Mrs Petrochilos μου, έπεσες σε παλιάνθρωπο και ο έρωτας σε έχει τυφλώσει, φταίει ο έρωτας για ότι σου συμβαίνει. Μετά τη λειτουργία πήγαμε σπίτι της για μαγειρίτσα η οποία ήταν όμως σα κοτόσουπα, ίσως γιατί δεν είχε βάλει εντόσθια και τα σχετικά αλλά μόνο κύβους κοτοζομού....

Ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα πήγα στο μεγάλο glenti που οργανώνει η εκκλησία στο διπλανό πάρκο όπου και είχαν στήσει σκηνές και είχε άφθονο φαγητό. Μουσική επιμέλεια είχε ο Dj Kostas.
Ο καιρός ήταν πολύ καλός, λιακάδα και ζέστη. Έτσι αποφάσισαν κάποιοι μετά το φαγητό να παίξουν ποδόσφαιρο. Και σας ανακοινώνω με μεγάλη χαρά ότι εγώ έκανα το διαιτητή! Μάλιστα, και να φανταστείτε ότι δεν έχω ιδέα από ποδόσφαιρο (αλλά δε το ανέφερα αυτό όταν προσφέρθηκα εθελοντικά). Αλλά όταν ήταν να χωριστούμε σε ομάδες, τους υπέδειξα η μία ομάδα να βγάλει τις μπλούζες και να παίζουν ημίγυμνοι για να ξέρουμε ποιοι είναι ποιοι. Διάλεξα τους πιο χοτ και είπα τάχα μου τυχαία, εσείς εκεί να τα βγάλετε. Κατά τη διάρκεια του αγώνα σφύριζα σε ανυποψίαστες στιγμές (μου είχαν δώσει και μια σφυρίχτρα) και με βρίζανε και με μουτζώνανε... Δυστυχώς μετά από κανα τέταρτο μου αφαίρεσαν την ιδιότητα του διαιτητή και ένας κύριος παχουλός με μούσια φώναζε "που τον βρήκαμε αυτό τον άσχετο" δίπλα μου λες και δεν τον άκουγα. "Εχε χάρη που δε σφύριξα όταν ήσουν οφσάιντ" του απάντησα για να τον ρεζιλέψω και εκείνος με μούτζωσε.
Κάθησα να δω το τέλος του αγώνα με την ελπίδα να κερδίσουν οι ημίγυμνοι, το οποίο και έγινε. Επωφελήθηκα και όρμηξα στους πανηγυρισμούς και άρχισα να τους αγκαλιάζω όλους, και νά σου τον πάλι ο παχουλός ο κύριος με τα μούσια να φωνάζει ότι αυτό ήταν απόδειξη ότι ήμουν μεροληπτικός. Του είπα, "τι κρίμα εμάς τους Έλληνες να μας τρώει πάντα η διχόνοια" και αυτός με ξαναμούντζωσε.

Γύρισα σπίτι εξουθενωμένος και είχα και την Τσουτσουνέλα μετά να έρχεται να μου λέει πως πέρασε Πάσχα στη σερβική εκκλησία με τους τρεις Σέρβους. Και από αύριο πάλι δουλειά.....

Update

2009-03-30T09:12:00.000-07:00

Όπως ίσως γνωρίζετε, δε δουλεύω σε κανονική δουλειά αλλά στις πύλες της κολάσεως.... Τέλος πάντων, ας μη τα θυμάμαι πάλι και συγχίζομαι. Τη Κυριακή βγήκα για καφέ με την Τσουτσουνέλα και συζήτησαμε εναλλακτικές επαγγελματικές προτάσεις. Σκεφτήκαμε πολλές ιδέες, πχ να ανοίξουμε ένα κοσμηματοπωλείο, αλλά ένα που να πουλάει μόνο cock rings. Και να έρχονται οι πελάτες να τα δοκιμάζουν και εμείς να τους λέμε "ααα σας πάει πολύ, σας το μακρύνει πολύ" ή "το ασημί θα φορεθεί πολύ φέτος στο πέος" ή "και βέβαια μπορούμε να σας το στενέψουμε για να μη σας φεύγει" και άλλα τέτοια.
Μια άλλη ιδέα είναι να ανοίξουμε ζαχαροπλαστείο που να πουλάει αρτοειδή με Βιάγκρα. Έτσι θα έχουμε μπλε κουλουράκια, μπλε μπαγκέτες για ψωμί, μπλε μάφινς κλπ Θα δίνουμε βέβαια και οδηγίες στους πελάτες του στυλ "καλοφάγωτο, αλλά μη το φάτε όλο με μιας, και θυμηθείτε, αν έχετε στύση για πάνω από 4 συνεχόμενες ώρες, να πάτε στα επείγοντα περιστατικά..."
Τώρα που είπα στύση, η σχέση μου με τον Ντόναλντ έχει δοκιμαστεί πολύ κυρίως μετά από ένα περιστατικό που ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι. Πριν δύο εβδομάδες ήρθε ένα Σάββατο βράδυ. Εγώ ως γατούλα του σεξ αλλά και της κουζίνας είχα ετοιμάσει βραδυνό. Αλλά ο Ντόναλντ δεν ήθελε να φάει σαν άνθρωπος στο τραπέζι, αντ'αυτού προτίμησε να φάει στο κρεβάτι γιατί στην κρεβατοκάμαρα έχω μια μεγάλη τηλεόραση. Εμένα η ιδέα του φαγητού στο κρεβάτι με ανατριχιάζει, αλλά δεν είπα τίποτε γιατί σε μια σχέση κάνουμε υποχωρήσεις για να μη μας λένε στριμένους και γκρινιάριδες. Κάθησε λοιπόν στο κρεβάτι με ένα πιάτο κεφτεδάκια και πατάτες και έβλεπε μια βλακεία έργο με κάτι αστυνομικούς που ήταν ταυτόχρονα και έμποροι ναρκωτικών. Το βράδυ κοιμηθήκαμε και την επομένη, εκεί που έστρωνα το κρεβάτι τι ανακάλυψα??? Τι???? Θα λυποθυμήσω μόνο που το σκέφτομαι... Εκεί που σήκωσα το πάπλωμα είδα ένα κεφτεδάκι πάνω στο στρώμα!!! Ναι, όλο το βράδυ το συγκεκριμένο κεφτεδάκι ήταν στο στρώμα και προφανώς πότιζε με λάδι το σεντόνι, το στρώμα, τη μοκέτα, την πολυκατοικία, τα πάντα. Που σημαίνει ότι κοιμήθηκα στο ίδιο κρεβάτι με το κεφτεδάκι!!! Έπαθα μια σεμνή υστερία που ίσως να επέφερε πλήγμα στις σχέσεις μου με τον Ντόναλντ. Έβαλα όλα τα σεντόνια στο πλυντήριο αλλά σκέφτομαι να τα κάψω και αυτά και το στρώμα (και όχι τίποτε άλλο αλλά έχω και king size bed). Το σοκ μου είναι μεγάλο και δε γνωρίζω αν θα το ξεπεράσω.... Πρέπει να ελέγξω τα ζώδια δίότι περνώ δύσκολα και στα επαγγελματικά και στα προσωπικά....

Μπακ σουν!

2009-03-22T22:27:00.000-07:00

Χάθηκα το ξέρω, αλλά τρέχω με δουλειές. Σύντομα όμως και πάλι κοντά σας! Νιαου!

busy busy all time busy

2009-03-04T12:55:00.000-08:00

Πάλι τρέχω στη δουλειά και πίνω καφέδες για να μείνω ξύπνιος. Τι αδικία, ενώ θα μπορούσα να είμαι σε δουλειά που να εκφράζω τα τόσα μου ταλέντα, κάθομαι εδώ και χαραμίζομαι με τη στρίγγλα! Θα μπορούσα να ασχοληθώ με τον κινηματογράφο (όχι με τις τσόντες, κακοήθη!). Έχω πάρα πολλές ιδέες για ταινίες, και αν κάποιος μπορεί να με φέρει σε επαφή με έλληνες ή ξένους παραγωγούς, περικαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου γιατί έχω πολλά σενάρια και ιδέες. Πχ, σκέφτομαι τι τέλειο που θα ήταν να γινόταν το ριμέικ της ταινίας "Πουλιά" του Χίτσκοκ, μόνο που στο σίκουελ τα πουλιά δε θα ήταν πτηνά αλλά πέη. Δηλαδή μια ολόκληρη πόλη θα έπεφτε θύμα από επίθεση πολλών πέων, ώσπου εμφανίζεται μια ομάδα από γκέι μαζορέτους και σώζει την πόλη προβάλλοντας τα οπίσθια τους.
Μια άλλη ιδέα είναι το σίκουελ του "Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας." Στο συγκεκριμένο, ο τίτλος θα αναφέρεται πάλι σε πέη. Θα βλέπουμε λοιπόν σε ένα οίκο ευγηρίας διάφορους και ξαφνικά μέσα στην ησυχία θα ακούγεται μια άρια από όπερα, και θα λένε όλοι "Α το πουλί του Τάκη, πεθαίνει τραγουδώντας" που σημαίνει ότι ο Τάκης δε μπορεί πια να έχει στύξη. Μετά θα ακολουθεί ησυχία και μετά από πολλή ώρα θα ακούγεται κάποιο βαρυλαϊκό και θα ξέρουν όλοι ότι αλλουνού το πέος έπεσε για πάντα. Μια μέρα εμφανίζεται ένας πλασιέ-πωλητής Βιάγκρα ο οποίος μοιράζει χάπια σε όλους και από εκείνη την μέρα δε ξανακούγεται τραγούδι στον οίκο ευγηρίας, ώσπου κάποια μέρα ο πλασιέ δεν ξαναπερνά, και εκείνη την ημέρα ακούγονται δεκάδες διαφορετικά άσματα από όλα τα πουλιά που πεθαίνουν τραγουδώντας. Η ιστορία έχει πολλαπλά επίπεδα, δε μπορώ να σας τα εξηγήσω τώρα, αλλά είναι προφανώς μια ελεγεία στον έρωτα και στις αξίες που χάνονται. Μήπως δεν έπρεπε να πιω τις δύο κανάτες καφέ?

Αγγουροσαλάτα

2009-02-24T21:13:00.000-08:00

Σήμερα δε θα ασχοληθούμε με το σεξ γιατί δε βγάζει κανείς άκρη με το θέμα αυτό στις μέρες μας. Αντ'αυτού θα ασχοληθούμε με τη μαγειρική και θα σας παρουσιάσω μια γρήγορη και εύκολη συνταγή για αγγουροσαλάτα.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι
-1 μεγάλο αγγούρι (όσο πιο μεγάλο γίνεται, αν ψωνίζεται στο κέντρο, μπορείτε να το συζήτησετε και ως μαντζαφλάρι του πρόβατου, για να καταλάβουν το μέγεθος, ξέρουν αυτοί)
-2 κουτ σούπας ζάχαρη
-2 κουτ σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
-1 κουτ σούπας ελαιόλαδο
-3 κουτ σούπας λεμόνι
-200 γρ σουρωτό γιαούρτι
-αλάτι

Πλένουμε και σκουπίζουμε το αγγούρι με αργές κινήσεις γλείφοντας τα χείλη μας. Μετά με μανία και στη θύμηση παλιών και αποτυχημένων σχέσεων, το κόβουμε σε μικρές ροδέλες πάχους 2 χιλιοστών. Μετά βάζουμε το κομένο αγγούρι σε ένα μπολ και του ρίχνουμε άφθονο αλάτι και τις 2 κουταλιές ζάχαρη. Το αφήνουμε να μαριναριστεί για 15 λεπτά μέχρι να βγάλει τα υγρά του (στο διάστημα αυτό μπορούμε να ασχοληθούμε με κάτι άλλο, πχ phone sex). Μετά το ξεπλένουμε με άφθονο κρύο νερό και το σκουπίζουμε καλά με απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Το βάζουμε μέσα σε ένα καθαρό μπολ.

Σε ένα άλλο μπολ ρίχνουμε το γιαούρτι, το λεμόνι, το ελαιόλαδο και το ψιλοκομμένο άνηθο. Τα χτυπάμε με λύσσα μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μίγμα. Το αδειάζουμε μέσα στα λεπτοκομμένα αγγούρια και ανακατεύουμε.

Η σαλάτα είναι πολύ δροσιστική και ταιριάζει με τηγανητά αλλά και ψαρικά γενικότερα ή και παϊδάκια. Εκτός από δροσιστική είναι και αισθησιακή. Τρώγεται στο τραπέζι ή και στο κρεβάτι....

Weekend Update

2009-02-22T21:34:00.000-08:00

Τη Κυριακή το πρωί έφτιαξα μια θεϊκή μηλόπιτα. Η Mrs Petrochilos ήρθε για καφέ, της έδωσα να δοκιμάσει και άρχισε να μουγκρίζει σα να είναι ρινόκερος που φτάνει σε οργασμό (εντάξει, δεν έχω δει, αλλά λέμε τώρα) και με ικέτεψε για τη συνταγή. Μετά ήρθε και η Τσουτσουνέλα η οποία είπε ότι η μηλόπιτα είναι οργασμικιά! Όποτε σκέφτομαι να παρατήσω τη στρίγγλα και το γραφείο και να το ρίξω στις πίτες (περικαλώ, όχι λογοπαίγνια με την ομοιοκαταληξία με πίπες). Η σωστή μηλόπιτα θέλει και βανίλια παγωτό. Ααα μια και είπα Τσουτσουνέλα, αυτή είναι τώρα σε σχέση κουαρτέτο, τα έχει δηλαδή και με τους τρεις Σέρβους που γνώρισε. Την εκνευρίζει λέει που μιλάνε συνέχεια μεταξύ τους σέρβικα, αλλά κάνουν καλό κρεβάτι (δε μ,πορώ να φανταστώ ακριβώς τις στάσεις που κάνει με 3, ή μάλλον.... μπορώ να φανταστώ και ένα έχω να πω-ντροπή και αίσχος!)... Η δύναμη της αγάπης πάντως ξεπερνάει όλα τα εμπόδια, οι Σέρβοι δε μιλάνε ελληνικά, η Τσουτσουνέλα δε μιλάει Σέρβικα και τα Αγγλικά της είναι χάλια, οι Σέρβοι μιλάνε πολύ λίγα Αγγλικά, αλλά παρόλα αυτά η Τσουτσουνέλα μου λέει κάτι κουλά του στυλ "είναι πολύ καλά παιδιά και δε τους αρέσει που στην Αμερική έχει χαθεί ο ρομαντισμός και γίνονται όλα για τα λεφτά." Τώρα αυτό πως της το μετέφεραν και το κατάλαβε? Επίσης να τονίσω ότι και οι 3 Σέρβοι είναι γομάρια και κοντά στα 2 μέτρα ο καθένας, και όταν ήρθαν να την πάρουν το Σάββατο και ανέβηκαν τις σκάλες, νόμιζα ότι θα γκρεμιζόταν το κτίριο....

Υ.Γ. Το παρακάτω βίντεο τραβήχτηκε στο σαλόνι μου σε ένα πρόσφατο πάρτυ που έκανα:

Job

2009-02-19T20:19:00.001-08:00

Τους δύσκολους καιρούς αυτούς που ζούμε δεν είναι κανείς να παραπονιέται για τη δουλειά του. Αλλά είναι φανερό ότι αυτό που βιώνω στη δουλειά δεν ταυτίζεται απόλυτα με το ιδανικό όραμα της εργασιακής ζωής που είχα υπόψιν μου. Και σας εξηγώ:

Η δουλειά που θα ήθελα να είχα:
Φτάνω στο γραφείο κατά τις 10μισι. Πηγαίνω κατευθείαν στο γραφείο του διευθυντή μου, του Clive Owen. Εκείνος με βλέπει και μου ζητάει να του φτιάξω καφέ. Με το που σκύβω να πιάσω τα φίλτρα της καφετιέρας, έρχεται από πίσω μου και αρχίζει να με φιλάει. Κάνουμε παθιασμένο, κολασμένο και αδυσώπητο σεξ 2 φορές. Μετά, από εξάντληση, ξαπλώνω στο δερμάτινο καναπέ και εκείνος με σκεπάζει με κουβέρτα. Κοιμάμαι για δυο ωρίτσες. Με ξυπνάει με ένα δίσκο στα χέρια με καφέ και κρουασάν. Καθώς μασουλάω το κρουασάν, μου ανακοινώνει ότι το βράδυ θα βγούμε για επαγγελματικό δείπνο με τον φίλο του το Τζορτζ Κλούνεϊ. Του κάνω μούτρα που δε μου το είπε από την προηγουμένη, να προλάβω να ετοιμαστώ, βγάζει από τη τσέπη του ένα διαμαντένιο κολιέ και ένα στρινγκάκι με Ζβαρόφσκι και μου τα κάνει δώρο. Του δίνω ένα φιλί και του ανακοινώνω ότι φέυγω να πάω σπίτι μου να ετοιμαστώ.

Η δουλειά που έχω:
Φτάνω στο γραφείο στις επτάμισι. Η στρίγγλα είναι ήδη εκεί και ήδη εκνευρισμένη. Έχουμε να ετοιμάσουμε ένα report. Ξεκινάμε με μιτινγκ όπου μας ανακοινώνει ότι όλα πρέπει να είναι έτοιμα μέχρι το απόγευμα αλλιώς θα μας κόψει τα πόδια. Αρχίζω να γράφω σα τρελός ενώ το τηλέφωνο χτυπάει ασταμάτητα. Η στρίγγλα ξαναεμφανίζεται και μας ουρλιάζει ότι στο λογιστήριο βρήκανε λάθη στο μπάτζετ του πρότζεκτ. Παίρνω τηλέφωνο τη κυρία του λογιστηρίου η οποία είναι δεύτερη εβδομάδα στη δουλειά και προσπαθώ να της εξηγήσω το προυπολογισμό, αλλά εκείνη δε μπορεί να ανοίξει το αρχείο γιατί δεν γίνεται τίποτε όταν πατάει το “little button”. Τη ρωτάω αν έσβησε κάποιες στήλες από τον προυπολογισμό και μου απαντάει ότι ναι, έσβησε τις τελευταίες τρεις στήλες γιατί δε χωρούσαν στην οθόνη της.
Προσπαθώ να πάρω βαθιές αναπνοές για να μη μείνω επι τόπου. Η στρίγγλα εμφανίζεται και μου ανακοινώνει ότι θέλει να της ετοιμάσω παρουσίαση για την επομένη. Της λέω ότι πνίγομαι και μου λέει, δε την νοιάζει, να μη πάω σπίτι μου αν χρειαστεί. Προσπαθώ να προλάβω όλες τις δουλειές γιατί στις 3 έχω μιτινγκ με ένα κύριο από την Οκλαχόμα ο οποίος προσπαθεί να μας πουλήσει κάτι μηχανήματα. Όσο εκείνος παρουσιάζει, η στρίγγλα μου κάνει νοήματα από το τζαμάκι να τον διώξω. Προσπαθώ ευγενικά να του πω ότι είναι πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση και ότι θα τον ειδοποιήσουμε μια άλλη φορά, εκείνος συνεχίζει να μιλάει, η στρίγγλα μπουκάρει μέσα και μας λέει να τελιώνουμε. Ο Οκλαχομιώτης φεύγει με συνοπτικές διαδικασίες, η στρίγγλα μου κάνει παρατήρηση ότι πρέπει να κρατάω τα μιτινγκς με πωλητές μόνο 5 λεπτά και με ρωτάει που είναι η παρουσίαση της. Ακυρώνω σχέδια για κινηματογράφο και κάθομαι στη δουλειά μέχρι τις 10 το βράδυ.

Υ.Γ. Το highlight της ημέρας μου ήταν βέβαια όταν διάβασα στον Perez Hilton για τη Καλομοίρα (αν και την έθαψε τη καημένη) εδώ.

Yes

2009-02-15T19:42:00.000-08:00

Βγήκα με το Ντόναλντ το Σάββατο για καφέ αλλά δεν έκανε καμία αναφορά στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, ούτε φυσικά δώρο μου έκανε. Μετά συνάντησα την Τσουτσουνέλα η οποία γνώρισε τρία γκαρσόνια από τη Σερβία με τους οποίους θα πήγαινε το βράδυ για κλάμπινγκ. Τη Κυριακή ξύπνησα, ήπια καφέ και αφού ετοιμάστηκα να βγω, έπεσα στην εξώπορτα πάνω της την ώρα που εκείνη γύρναγε (στις 10 το πρωί!)!! Μου είπε ότι πέρασε τέλεια και θα με έπαιρνε τηλέφωνο να μου πει λεπτομέρειες αφού ξυπνούσε. Ακόμα κοιμάται.... Αχ άλλοι κάνουν όργια και άλλοι (εγώ δηλαδή) ζουν με ένα τσαγάκι και τη Βίβλο σα καλόγεροι..νηστεία και προσευχή.....

busy busy all time busy

2009-02-12T20:45:00.000-08:00

Update

2009-02-10T21:51:00.000-08:00

Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε ένα βαγόνι του μετρό στο Τόκυο όπου από το στριμωξίδι δε ξέρεις ποιος τον φορμάρει σε ποιον...Κάτι παρόμοιο έζησα και εγώ σήμερα όταν έκανα το μεγάλο λάθος να πάω σε ένα πολυκατάστημα όπου γίνονταν εκπτώσεις και είχαν και κάτι τοπικά σελέμπριτυ που έκαναν εκπομπή μέσα από το πολυκατάστημα (αυτό το τελευταίο δε το ήξερα). Γινόταν πατείς με πατώ σε εκεί μέσα, περπατούσες και ένιωθες μια γροθιά στα πλευρά, ένα γόνατο στο ποπουλίνο, ένα πέος στη μύτη, χαμός με λίγα λόγια...
Αφού βγήκα από εκεί μέσα και με άδεια χέρια να το τονίσουμε αυτό, πήρα τηλέφωνο τον Ντόναλντ να τον ρωτήσω αν ήθελε να πάμε για ένα ποτό. Μου είπε ότι δεν είχε φάει και να πηγαίναμε πρώτα για φαγητό (μα γιατί πάντα τραβάω επάνω μου πεινασμένους?)... Πήγαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο όπου το επιδόρπιο που μας έφεραν μετά το φαγητό είχε μπαλάκια παγωτό και κάτι μπισκότι μακρουλά, ήταν το πιο πορνό γλυκό που έχω δει ποτέ, και δεν είχα και μια φωτογραφική μηχανή μαζί μου να σας το δείξω. Μετά από όλο το γλέντι και το φαγητό, γύρισα σπίτι για να δουλέψω! ΝΑΙ μάλιστα! Γιατί η στρίγγλα μας έχει βάλει πάλι τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι, πάλι ημερομηνίες και προθεσμίες και φωνές και πανικός!
Άκουσα βέβαια σήμερα ένα κουτσομπολιό στο γραφείο ότι είδαν τη στρίγγλα σε εστιατόριο να τρώει με ηλικιωμένο ο οποίος σύμφωνα με τις φήμες δεν είναι αδελφός της, ο νεκροθάφτης της ή ο ξάδελφος της, αλλά φλερτ! Αν πράγματι υπάρχει άντρας που βγαίνει με τη στρίγγλα, υπάρχει ταίρι για όλους....

?

2009-02-08T21:04:00.000-08:00

Βγήκα το Σάββατο το βράδυ με τον Ντόναλντ. Πήγαμε για φαγητό και ποτό. Μιλήσαμε για την οικονομία, για τη γρίππη των πουλερικών και τον Ομπάμα. Στο τέλος της βραδιάς τον ρώτησα αν θέλει να ανέβει επάνω στο διαμέρισμα μου (αποφεύγοντας το κλισέ του καφέ γιατί μου έχει χαλάσει και η καφετιέρα). Με συνοπτικές διαδικασίες βρεθήκαμε στο κρεβάτι όχι όμως πριν από το λογύδριο του Ντόναλντ, το οποίο ήταν "βασικά, δεν είμαι γκέι, δεν έχω πρόβλημα με τους γκέι, και θα ήθελα να προχωρήσουμε, ως πειραματισμό και μια και είμαστε στη ξενιτιά, αλλά βέβαια να τονίσουμε και να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι δεν είμαι γκέι, αλλά εντελώς απόλυτα και ξεκάθαρα στρέιτ".
Αυτό το έχω ξαναζήσει πολλές φορές οπότε έδωσα τόπο στην οργή και τον διαβεβαίωσα ότι είναι απολύτως στρέιτ. Στο σεξ επάνω όμως έδειξε τέτοια οικειότητα και τσαχπινιά που είναι 10000000% σίγουρο ότι δεν ήταν η πρώτη του φορά. Μα πως τραβάω πάντα τους closeted που επιμένουν να επισημάνουν πριν και μετά το σεξ ότι είναι στρέιτ. Δηλαδή με γκέι σπανίως να κάνω κατάσταση, όλοι στρέιτ είναι, τι να πω.....
Τέλος πάντων, φάγαμε και πρωινό μαζί από τα χεράκια μου, γιατί ή είσαι χόστες ή δεν είσαι.
Μετά ξεκουμπίστηκε και πήγα με τη Τσουτσουνέλα την αγελάδα για καφέ.
Ααα και τώρα που είπα αγελάδα, ιδού οι τέλειες μπότες:

και για μια ακόμη φορά Κοκουλίνι:

No Title

2009-02-05T21:23:00.000-08:00

Economy

2009-02-02T20:14:00.000-08:00

Ο Ντόναλντ επιτέλους πήρε τηλέφωνο. Είχε πολύ καιρό να εμφανιστεί και είχα αρχίσει να χάνω τις ελπίδες μου ότι κάτι θα γινόταν. Μου είπε ότι είχε δουλειές αλλά θέλει πολύ να βγούμε. Κανονίσαμε για το Σαββατοκύριακο. Του δίνω μια τελευταία ευκαιρία, γιατί αυτή η αβεβαιότητα πολύ με έχει κουράσει. Τώρα που είπα αβεβαιότητα, όπως ίσως γνωρίζετε, η οικονομία στη λατρεμένη Αμερική πάει κατά διαόλου. Στη δουλειά έχουμε συνεχώς συσκέψεις για τις περικοπές που πρέπει να γίνουν στο προυπολογισμό και η στρίγγλα συνεχώς μας απειλεί ότι θα μείνουμε όλοι στο δρόμο. Πως έφτασαν εδώ τα πράγματα? Και να φανταστείς ότι εγώ συναναστρεφόμουν με τις κορυφαίες πολιτικές φυσιογνωμίες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής, και κανείς δεν είχε ψιλιαστεί τίποτε.

Ο Κλάιβ δεν είναι πολιτικός, αλλά ναι είχα και με αυτόν κολασμένη και αδυσώπητη σχέση!

(no) social life

2009-01-27T20:52:00.000-08:00

Η κοινωνική ζωή μου τις τελευταίες μέρες έχει πέσει σε τέτοιο χαμηλό επίπεδο που η μόνη μου διασκέδαση είναι να βάζω συναδέλφους Αμερικανούς να λένε "ποπουλίνο" και να γελάω με το πως το λένε με αμερικανική προφορά και να βγαίνω με την Τσουτσουνέλα για καφέ. Γιατί αποφάσισα να δώσω τόπο στην οργή και να τη συγχωρέσω το φίδι το κολοβό. Η καημένη όμως έχει τελευταία προβλήματα. Οι γονείς της βαρέθηκαν να της στέλνουν λεφτά και εκείνη να χαζολογεί (υποτίθεται ότι σπουδάζει εδώ, αλλά έχει πάει δυο φορές τα τελευταία τρία χρόνια στο πανεπιστήμιο). Ο πατέρας της της πέταξε σπόντα ότι δε περιμένει προκοπή και αρκετά ανέχτηκε κάτι που το θεώρησε βίτσιο, άντε μη τα πάρει και τα γράψει όλα στην αδελφή της Τσουτσουνέλας. Και φυσικά η σπόντα αυτή είναι γιατί ο πατέρας της Τσουτσουνέλας δε δέχτηκε ότι ο γιος του ο Μανώλης θα έκανε καριέρα στο Σικιάγο ως Τσουτσουνέλα. Πίστευε, απ'ότι μου εξήγησε η Τσουτσουνέλα, ότι ήταν κάτι προσωρινό (δηλαδή και αυτός ο δόλιος, δε κατάλαβε όταν ο Μανώλης στο αεροδρόμιο στο πρώτο ταξίδι για Αμερική φορούσε μέικ-απ και ψεύτικες βλεφαρίδες ότι μάλλον δεν ήταν κάτι προσωρινό?).
Η Τσουτσουνέλα έχει αναστατωθεί γιατί είναι από πολύ ευκατάστατη οικογένεια και ήλπιζε να μπορέσει να ξεκοκαλίσει... ε... να επενδύσει, ήθελα να πω, τη μεγάλη περιουσία χωρίς να χρειάζεται να δουλέψει ποτέ. Σκέφτηκε η Τσουτσουνέλα λοιπόν, ότι πρέπει να δράσει άμεσα, συγκεκριμένα είπε "θα τους δείξω εγώ, θα πάω το καλοκαίρι και θα έχω δίπλα μου καμιά κουλή και θα κάνω τη στρέιτ".
"Τη λεσβία θες να πεις?"
"Αχ ναι, και δε μπορώ καθόλου να το παίζω λεσβία."
Εγώ όμως που είμαι άνθρωπος που θέλει να βοηθήσει, της έδειξα μια φωτογραφία της κοπέλας της Σύνθια Νίξον και της είπα ότι αν το παλέψει και τη φανταστεί με πλαστικό πέος μπορεί και να της είναι πιο εύκολο να φανταστεί ότι είναι ζευγάρι.

Στην αρχή χάρηκε, γιατί είπε ότι θα μπορούσε για λίγες μέρες να παριστάνει τη λεσβία αν η άλλη είναι τόσο αντρουά, αλλά μετά σκέφτηκε ότι οι γονείς της θα καταλάβαιναν ότι κάτι δε πάει καλά με τη νύφη. Αμ δε γίνεται εύκολα από Τσουτσουνέλα Τσουτσουνέλος, θέλει θυσία και δουλειά.
Το σχέδιο Β' που έχω σκεφτεί είναι να ζητήσουμε από την Τανίλα να το παίξει γκόμενα για λίγες μέρες όσο κρατήσει η επίσκεψη στους γονείς. Και φυσικά θα πληρωθείς Τανίλα για το κόπο σου, μη γκρινιάζεις. Κάνε και εσύ ένα ψυχικό!

It's in the news

2009-01-22T23:00:00.000-08:00

Η ώρα της τέχνης

2009-01-21T21:19:00.001-08:00

Θα ήθελα να παρακολουθήσετε το εξής κοινωνικό 9λεπτο σπαρακτικού ρεαλισμού και ρεσιτάλ ηθοποιίας....

Το απόσπασμα είναι από την ταινία χαστούκι στο κοινωνικό κατεστημένο "Οι Ομοφυλόφιλοι" με πρωταγωνίστρια την ιέρεια του ελληνικού θεάτρου Βάνα Μπάρμπα. Εδώ, αν αντέχετε, είναι και τα πρώτα επτά λεπτά της ταινίας. Αν δεν αντέχετε να το δείτε όλο, δείτε από το 3:50 μέχρι το 6:00....

Inauguration

2009-01-20T22:38:00.000-08:00

Σήμερα το πρωί στη δουλειά είχαν ανοίξει την τηλεόραση στην αίθουσα συσκέψεων και η στρίγγλα μας επέτρεψε να δούμε την ορκομωσία του Ομπάμα. Είχαμε μαζευτεί όλοι και επικρατούσε μεγάλη συγκίνηση. Είχαν όλοι βουρκώσει ακούγοντας τις διάφορες ομιλίες και αναμένοντας την ομιλία του Ομπάμα, βλέποντας τα 2 εκατομύρια κόσμο που είχαν μαζευτεί. Ευτυχώς που εμφανίστηκε η Αρίθα Φράνκλιν με ένα καπέλο σαν αεροπλάνο Μπόινγκ και μπορέσαμε να το διακωμοδήσουμε. Εκεί που ο Ομπάμα μιλούσε και όλοι άκουγαν βουρκωμένοι (μέχρι και η στρίγγλα είχε δακρύσει), πλησιάζοντας προς τον τοίχο, ένιωσα πίσω μου κάτι να με ακουμπάει στον ποπουλίνο και σκέφτηκα "ποιος βέβυλος έχει το μυαλό του στο σεξ την ιστορική αυτή στιγμή, ελπίζω να μην είναι αυτός του οικονομικού, ελπίζω να είναι ο φοιτητής που κάνει την πρακτική του" αλλά γύρισα και διαπίστωσα ότι ήταν το λάπτοπ κάποιου που το είχε αφήσει ανοικτό στην άκρη του τραπεζιού.
Κοίταζα τους Αμερικάνους με ανάμικτα αισθήματα. Παρόλο που είχα επίγνωση της ιστορικής σημασίας της στιγμής αυτής, δεν είχα την έντονη συγκίνηση και συναισθηματική φόρτιση (η οποία πιστεύω είχε να κάνει και με την ολοκλήρωση-επιτέλους-της χειρότερης προεδρίας στην ιστορία τους, 8 χρόνια με τον Μπους ήταν κόλαση). Αλλά τους ζήλεψα που έχουν τόσες ελπίδες και πιστεύουν σε μια καινούργια εποχή (δε νομίζω ότι αυτή την ελπίδα και την αισιοδοξία την έχω νιώσει ποτέ με την ελληνική πολιτική σκηνή). Αφού είδαμε την ορκομωσία, και οι πιο πχιοτικοί σχολίασαν την ομιλία, και οι πιο επιφανειακοί το φουστάνι της Μισέλ Ομπάμα, η στρίγγλα μας είπε να πάμε στα γραφεία μας, και να μη χαζεύουμε. We can't spend the whole day watching TV, φώναξε, και ήμουν έτοιμος να της πω, Yes we can!, που είναι και το σύνθημα του Ομπάμα, αλλά επειδή ζούμε σε χαλεπούς καιρούς, αποφάσισα να μην το πω....

Sissy?

2009-01-19T19:52:00.000-08:00

Fake

2009-01-14T20:33:00.000-08:00

Τα δύσκολα εκείνα χρόνια που τα είχα με τον Πρόβατο, και αφού είχαμε κλείσει πέντε χρόνια μαζί, του υπενθύμισα ότι η επέτειος αυτή είναι πολύ σημαντική και ότι καλό θα ήταν να μου έκανε κάποιο δώρο αντίστοιχο της σοβαρότητας της κατάστασης. Δεν είμαι βέβαια καμιά κατίνα να αρχίσω να ζητάω το ένα ή το άλλο, απλά με πολύ διακριτικότητα υπέδειξα τι θα άρμοζε στην περίσταση, με το να βάλω κάποια διακριτικά σημειώματα στα παπούτσια του, στις τσέπες όλων των παντελονιών του, στο καθρέφτη του μπάνιου και στο ψυγείο με φωτογραφία από το μαργαριταρένιο περιδέραιο Mikimoto που θα επιθυμούσα με την ένδειξη "Αυτό να μου πάρεις."
Το βράδυ λοιπόν που κλείσαμε ακριβώς πέντε χρόνια και κατά τη διάρκεια του ρομαντικού δείπνου που είχα ετοιμάσει, ο Πρόβατος έβγαλε από την τσέπη του κάτι και μου το έδωσε. Στην αρχή δάκρυα συγκίνησης γέμισαν τα μάτια μου. Κοιτώντας όμως καλύτερα, είδα τυλιγμένο σε χαρτοπετσέτα ένα κολιέ με πλαστικά κουμπιά δεμένα σε μια κλωστή. Η χαρτοπετσέτα ήταν λαδωμένη, και μύριζε τζατζίκι και κρεμύδι. Το δε κολιέ ήταν από τα μηχανήματα με τις τσίχλες που αγοράζει κανείς με λίγα σεντς (ή μάλλον δραχμές γιατί για τόσο παλιά μιλάμε). Η απογοήτευση μου ήταν μεγάλη. "Τι είναι αυτό?" ρώτησα και εκείνος μου απάντησε "α δεν είχαν κουτί να το βάλουν γιαυτό το τύλιξαν σε χαρτοπετσέτα, αλλά μη στεναχωριέσαι, είναι Μικιμότο." Δεν έδειξα το θυμό μου γιατί είμαι άνθρωπος σεμνός και διακριτικός, απλά αντέδρασα με σεμνά ουρλιαχτά και ταπεινό σπάσιμο δύο βάζων και τριων μπιμπελό.
Ο Πρόβατος την επόμενη μέρα γύρισε στο σπίτι και μου έδωσε ένα κουτί. Αυτή τη φορά έχοντας βάσιμες υποψίες κοίταξα το κουτί που είχε όντως την επιγραφή αθηναϊκού κοσμηματοπωλείου. Ανοίγοντας το αντίκρυσα κάτι που έμοιαζε αρκετά με Mikimoto και είχε το λογότυπο. Αφού το εξέτασα στο φως και υπό τη μουσική υπόκρουση της γκρίνιας του Πρόβατου "γιατί δε με πιστεύεις? μια περιουσία έκανε" πείστηκα ότι το κόσμημα ήταν αληθινό και από τότε το διαφύλαξα ως κόρη οφθαλμού.
Επειδή όμως τώρα με την οικονομική κρίση τα πράγματα έχουν αλλάξει και αφού μετά από τόσα χρόνια έχουμε φτάσει στα δικαστήρια, αποφάσισα ότι ήρθε ο καιρός να το πουλήσω για να καλύψω άμεσες ανάγκες (που έχω να πάω εκδρομή με παίκτες της τοπικής ομάδας ice hockey). Πήγα σήμερα στον κοσμηματοπώλη ο οποίος μετά από αναλυτική και εξονυχιστική εξέταση, αποφάνθηκε ότι το κολιέ είναι ντιπ για ντιπ ψεύτικο και μου είπε να μου δώσει ένα δολάριο γιατί του άρεσε το κουτί. Ήταν μια γροθιά στο στομάχι, ένα χαστούκι, μια κλωτσιά (you get the picture, it was shocking and painful). Φυσικά και θα διεκδικήσω οικονομική αποζημίωση δια της δικαστικής οδού. Γιατί ως εδώ πια ο εμπαιγμός! Το μήνυμα της ιστορίας αυτής είναι ότι πολλές φορές αυτά που κρατάμε και φυλάμε με πείσμα και άγχος, αποδεικνύονται ότι δεν έδιναν στη ζωή μας την αξία που νομίζαμε. Επίσης, το άλλο μήνυμα είναι ότι ο Πρόβατος είναι μπαγαπόντης και ποταπός.

Why again

2009-01-13T23:36:00.000-08:00

Παραλίγο για άλλη μια φορά να πέσω θύμα βιασμού. Σγκεκριμένα σήμερα το απόγευμα πήγα στο ταχυδρομείο να στείλω κάτι ηλίθια γράματα, και ενώ περίμενα σεμνά και ταπεινά στην ουρά, ο από πίσω μου μου έπιασε την κουβέντα. Μου είπε για το κρύο, για τα χιόνια και για τον Ομπάμα. Εγώ με την ευγένεια που με διακρίνει, χαμογελούσα και χωρίς να ενθαρρύνω τη συζήτηση, απαντούσα με μονοσύλλαβα του τύπου "yes", "aha", "really". Ο τύπος λοιπόν με το που τελίωσε με τη δουλειά του με πρόλαβε στην έξοδο λαχανιασμένος να με ρωτήσει αν θέλω να πάμε για ένα ποτό. Και γενικά επειδή είμαι άτομο κοινωνικό, δε θα έλεγα όχι, αλλά το γεγονός ότι ήταν ήδη μεθυσμένος και μύριζε μπύρα από μίλια μακριά, και μασούσε τα λόγια του και περπατούσε με αστάθεια, με έκανε να απομακρυνθώ με ελαφρά πηδηματάκια, λέγοντας του ότι με περιμένουν έξι φίλοι μου για να πάμε κάπου που μας είχαν καλέσει. Γιατί άραγε τραβάω όλους τους προβληματικούς? Και αφού έφυγα από τα νύχια ενός ακόμα επίδοξου βιαστή, ξαναπήγα στη δουλειά! Ναι, λατρεμένοι μου φίλοι, στη δουλειά ενώ βράδιαζε. Γιατί η στρίγγλα μας έχει πεθάνει στις υπερωρίες! Αύριο θα βγω πάλι με τον Ντόναλντ, για τον οποίο όμως οι κακές γλώσσες λένε ότι είναι στρέιτ.
Σας αφήνω με ένα τραγούδι ορόσημο, το οποίο αυτό το καιρό ο revqueeroulis και εγώ δουλεύουμε εντατικά για τη διασκευή του και επανακυκλοφόρηση του από ένα συγκρότημα έκπληξη, μην επιμένετε, δε μπορώ να σας πω παραπάνω...

I am back

2009-01-11T19:17:00.000-08:00

Πήγα σε ελληνικό εστιατόριο εδώ στην παγωμένη ξενιτιά για να βρεθώ έστω και νοητά κοντά στη λατρεμένη μου πατρίδα (επίσης μου είχαν δώσει από το Greek School της εκκλησίας παραγγελία να πάω να πάρω κάτι κουτιά από το συγκεκριμένο εστιατόριο για πάρτυ που θα γίνει σε λίγες μέρες). Πήγα λοιπόν και όσο περίμενα να μου φέρουν τα κουτιά από την κουζίνα κάθησα στο πάγκο του μπαρ και ύστερα από λίγο ήρθε και κάθησε δίπλα μου ένας κύριος που αποδείχτηκε στη μετέπειτα συζήτηση ότι ήταν από την Ελλάδα και ζούσε στην Αμερική εδώ και 3 χρόνια. Μου είπε ότι είναι συγγραφέας αν και δουλεύει ως μηχανικός και ότι έχει γράψει ένα βιβλίο που δε δέχεται κανένας στην Ελλάδα να το εκδώσει γιατί το σύστημα δεν δέχεται την αντίδραση, και το βιβλίο αυτό λέγεται "Ο κλόουν που δε κάπνιζε." Του είπα ότι πολύ το εγκρίνω ότι ο συγκεκριμένος ο κλόουν είναι του αντικαπνιστικού και από το 2010 θα απαγορεύεται το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους στην Ελλάδα. Εκείνος μου είπε ότι δεν έχει σχέση με αυτά το βιβλίο, και ότι έχει να κάνει με τους ανθρώπους που το σύστημα τους φτύνει σα τσόφλια αυγών.... (πότε ακριβώς φτύνεις τσόφλια αυγών, όταν πας να τα φας ωμά και με τα τσόφλια?). Τέλος πάντων, θα μου πείτε τι θέλω να πω με αυτή την ιστορία... Θέλω να σας πω ότι όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει. Αλλά εγώ δε σταματώ να ψάχνω για Έλληνα σύζυγο, γιατί όπως λέει και ο σοφός λαός μας "Πα-πούτσα από τον τόπο σου, κιας είν' και στραβωμένη".
Όλοι ψάχνουμε ένα ταίρι για να τα φτιάξουμε και να τραγουδήσουμε μαζί...

Τηλεγράφημα από τα χιόνια

2008-12-24T06:38:00.000-08:00

Snowed in ΣΤΟΠ
Είχε κοπεί και το Ιντερνετ για 4 μέρες ΣΤΟΠ
Έλεος ΣΤΟΠ
Merry Christmas ΣΤΟΠ

Massage

2008-12-15T19:38:00.001-08:00

Με όλο αυτό το τρέξιμο και το άγχος στη δουλειά με είχε πιάσει το σβέρκο μου και γενικά είχα ένα πιάσιμο, μια κόπωση. Η τρελοκοτσιδού στη δουλειά μου είπε να πάω για μασάζ να ξανανιώσω. Αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή της και έκλεισα ραντεβού για το απόγευμα. Το τηλέφωνο ήταν ενός μασέρ που φαινόταν σοβαρός καθότι δεχόταν τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία και δεν έγραφε ότι σε περιμένει στο χώρο του με στρινγκάκι. Ίσα ίσα που διαφημιζόταν στο newsletter της εταιρίας. Βέβαια στη φωτογραφία φοράει ένα πολύ εφαρμοστό μπλουζάκι και φαίνονται οι μυς του αλλά δεν είναι κακό ο μασέρ να έχει μυς. Μια και ήταν εμφανίσιμος, πήγα και εγώ ο χριστιανός να γιατρέψω το σβέρκο μου με το επιπλέον ατού ότι ήταν εμφανίσιμος ο τύπος (γιατί μου έχει τύχει να μου κάνει μασάζ η Γκούντρουν η υπέρβαρη Γερμανίδα και δεν είναι και ότι καλύτερο).

Πήγα λοιπόν στο γραφείο του και μου είπε να περάσω στο μέσα δωμάτιο, όπου είχε ανάψει κεριά και έπαιζε μια μουσική σα φλάουτο. Μου είπε ότι είναι για να ηρεμήσω. Και η αλήθεια είναι ότι μέσα στα σκοτάδια με τα κεριά και τα μαξιλάρια μια νύστα μου ήρθε. Μου είπε να βγάλω τα ρούχα μου, το οποίο και αυτό δε μου φάνηκε παράξενο, γιατί ακομα και η Γκουύντρουν η υπέρβαρη Γερμανίδα μου το είχε ζητήσει. Ξάπλωσα και ύστερα από λίγο άρχισα να νιώθω τα στιβαρά του χέρια να μου ζυμώνουν τους ώμους. Ήταν η απόλυτη χαλάρωση και ετοιμαζόμουνα να κοιμηθώ. Μετά έτριβε, βάραγε, έκανε ένα σωρό μασαζοτεχνικές ενώ εγώ είχα κλειστά τα μάτια (και ήταν όλα τέλεια εκτός από τη μουσική υπόκρουση που το φλάουτο νιαούριζε πολύ). Σε κάποια στιγμή ήρθε κοντά στο πρόσωπο μου για να δουλέψει τον έναν ώμο.

Και εκεί μέσα στη νύστα άνοιξα τα μάτια μου και είδα ένα πουλί. Και όχι δεν εννοώ ένα καναρίνι ή ένα φασιανό. Εννοώ ένα πέος. Ο τύπος είχε τσιτσιδωθεί!! You took off your clothes, λέω εγώ προσπαθώντας να το παίξω άνετος. Yes I always work in the nude, μου απαντάει αυτός. Κρίμα τη διαφήμιση σε εταιρικά φυλλάδια, σε ροζ αγγελίες έπρεπε τότε να διαφημίζεσαι καλέ μου άνθρωπε. Η θέση μου ήταν λεπτή, διότι μπορεί παρόλο το τσιτσίδωμα ο τύπος να ήταν κανένας χίπης του στυλ είμαι γυμνός για να είμαι κοντά στο υπερεγώ κλπ και να μην το κάνει για πρόσκληση σε σεξ. Όταν όμως μου είπε να γυρίσω από μπροστά και ξάπλωσε και εκείνος, ήταν πια το μήνυμα εμμέσως πλήν σαφώς ότι το μασάζ δεν επρόκειτο να ήταν μόνο φυσιοθεραπευτικής μορφής. Δε θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες γιατί είμαι και άτομο σεμνό και ντροπαλό, παρά μόνο να πω ότι το session καλύφθη από το ταμείο μου και δεν πλήρωσα ούτε ένα δολλάριο! Και μετά σου λέει η Αμερική δεν έχει καλό σύστημα υγείας. Μπράβο και πάλι μπράβο και στο μασέρ και στο ταμείο. Δυστυχώς το ταμείο δε καλύπτει πάνω από τρια μασάζ το χρόνο αν δεν έχεις συνταγή γιατρού. Οπότε μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες πρέπει να ξαναπάω 2 φορές για μασάζ. Γιατί πάνω απ'ολα η πρόληψη!

No

2008-12-11T20:47:00.000-08:00

Τι εβδομάδα ήταν και αυτή που πέρασε (και ακόμα δηλαδή δεν έχει περάσει). Όταν πρόκειται για μια μικρή χώρα, το να σε δείχνουν πρώτη είδηση στα διεθνή κανάλια δεν είναι σχεδόν ποτέ για καλό. Έτσι όταν γύρισα από ψώνια στην αρχή της εβδομάδας (είμαι κεφάτη, ψωνίζω στου Βερόπουλου) και άνοιξα την τηλεόραση και άκουσα για πεδίο μάχης στην Αθήνα, τρομοκρατήθηκα. Αρχικά φοβήθηκα ότι έπιασε πάλι τον Πρόβατο λύσσα και βγήκε στους δρόμους και βίαζε και ασελγούσε αθώους γκέι. Όμως τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Και άρχισαν και οι Αμερικάνοι τις αναλύσεις για το τι κρύβεται πίσω από τα περιστατικά, μην είναι η πείνα και η εξαθλίωση, μην είναι η οικονομική κρίση.... Άστα κατάθλιψη ήταν, προσπαθούσα να αποφύγω ειδήσεις. Ευτυχώς όμως η Όπρα ανακοίνωσε ότι είναι 200 pounds (δηλαδή 100 κιλά περίπου) και αισθάνεται σα fat pig και πήρε αυτό τη θέση της πρώτης είδησης. Μετά έγινε και ένα σκάνδαλο με ένα κυβερνήτη εδώ στην πολιτεία μας ο οποίος προσπαθούσε να πουλήσει τη πρώην θέση στη Γερουσία που είχε ο Ομπάμα σε όποιον του έδινε τα πιο πολλά (γιατί ο κυβερνήτης αποφασίζει για το διάδοχο, αν ο γερουσιαστής πεθάνει ή παραιτηθεί ως στις επόμενες γερουσιαστικές εκλογές-μα πως τα λέω, ο Τομ Έλις είμαι?), και έτσι η Ελλάδα πέρασε τρίτη ή και τέταρτη είδηση, που σημαίνει ότι θα δεις το δέντρο του Συντάγματος να καίγεται ξανά και ξανά, αλλά τουλάχιστον δε θα έχει αναλυτές και παράθυρα.

Στη δουλειά, εν τω μεταξύ, η στρίγγλα έχει λυσσάξει εντελώς. Δεν είναι καλά τα νεύρα της κακομοίρας και συνεχώς φωνάζει και ουρλιάζει. Τη Τετάρτη σε meeting αποκάλεσε την τρελοκοτσιδού mentally challenged στα μούτρα της και η καημένη η τρελοκοτσιδού αποχώρησε κλαίγοντας. Και η στρίγγλα μας είπε ότι όποιος πάει να την παρηγορήσει, καλό θα ήταν να μαζέψει και τα πράγματα του από το γραφείο του.

Crisis

2008-12-02T21:17:00.000-08:00

Στη δουλειά γίνεται χαμός, το ένα μίτινγκ μετά το άλλο λόγω της οικονομικής κρίσης. Και άλλο να έχεις έναν άνθρωπο με ευγένεια και ενδιαφέρον να σου λέει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, και άλλο να έχεις τη στρίγγλα που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σε δαγκώσει και να σου πιει το αίμα, να σου λέει ότι θα γίνουν απολύσεις. Όταν είναι δύσκολοι οι καιροί, δύο είναι οι επιλογές, μοναστήρι ή πεζοδρόμιο. Ααα τώρα που είπα πεζοδρόμιο, βγήκα για καφέ με την Τσουτσουνέλα. Αποφάσισα να τη συγχωρέσω μια και τη βλέπω συνέχεια στην πολυκατοικία μου, και μετά από αρκετά μηνύματα που μου άφηνε στον τηλεφωνητή κατά καιρούς, δέχτηκα να πάμε για καφέ. Η καημένη διανύει και αυτή περίοδο ξηρασίας και έλλειψης, τα νεύρα της είναι τόσο χάλια που σκέφτεται να πατήσει στο πανεπιστήμιο που έχει γραφτεί εδώ και χρόνια και να παρακολουθήσει μάθημα! Θα τη βοηθήσω κιόλας να βρει τις αίθουσες, γιατί δε ξέρει καν κατά που πέφτουν. Ααα και έμαθα ότι ο Νώντας μετά από αποτυχημένες προσπάθειες έφυγε από το Σικιάγο και πήγε Νέα Υόρκη, αλλά ούτε εκεί βρήκε άκρη και γύρισε Ελλάδα. Οπότε τώρα λατρεμένοι πατριώτες, ο Νώντας κυκλοφορεί ανάμεσα σας, αν λοιπόν δείτε κάπου ένα θλιμένο αγόρι με λευκές κάλτσες, δώστε του τα φιλιά μου.....

Bits

2008-11-30T20:46:00.001-08:00

And on another note, this is sad....

Thanksgiving 08

2008-11-28T14:09:00.000-08:00

Σχετικά με τα Thanksgiving μου στην παγωμένη ξενιτιά, ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα. Φέτος διάλεξα να γιορτάσω την σημαντική αυτή γιορτή στο σπίτι της Mrs Petrochilos με τον εραστή της και τον Ντόναλντ. Και επειδή κάποιοι από εσάς δε με διαβάζουν προσεχτικά και σε άλλο ποστ ρωτούσαν αν πρόκειται για τον Ντόναλντ Τραμπ (ναι x-oyranouli εσένα λέω) Ντόναλντ είναι ο Έλληνας που γνώρισα πρόσφατα που δουλεύει σε ξενοδοχείο και είναι ντροπαλός και μοιάζει με τον Ντόναλντ Ντακ. Και επειδή δε γίνεται κάθε φορά που θα κάνω αναφορά στο άτομο του, να λέω “ο Έλληνας που γνώρισα πρόσφατα που δουλεύει σε ξενοδοχείο και είναι ντροπαλός και μοιάζει με τον Ντόναλντ Ντακ” αναφέρομαι σε αυτόν ως Ντόναλντ (λόγω συντομίας, if you know what I mean).
Τι έλεγα, α ναι για το Thanksgiving.
Η Mrs Petrochilos είχε επίσης καλέσει και μια άλλη Ελληνίδα κυρία από την εκκλησία με το σύζυγο της και τη 16χρονη κόρη της. Εγώ έφτασα με τον Ντόναλντ και επειδή δε πάμε ποτέ με άδεια χέρια στα σπίτια που μας καλούν, έφερα μια σπανακόπιτα που την έφτιαξα με τα χεράκια μου (η συνταγή, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί, εδώ). Η Mrs Petrochilos έβλεπε τον Ντόναλντ για πρώτη φορά και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη δουλειά του στο ξενοδοχείο. Ο εραστής της ήταν στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση και έπινε κρασί (εκτός από ανώμαλος βιαστής είναι και αλκοολικός, δηλαδή). Ύστερα από κανένα μισάωρο ήρθε και η άλλη οικογένεια, και καθίσαμε όλοι στο γιορτινό τραπέζι. Ξεκινήσαμε με το διαδικαστικό που πάντα τρέμω αυτή την ημέρα, που ο καθένας λέει για ποιο πράγμα είναι ευγνώμων. Το κακό σε ελληνοαμερικάνικα τραπέζια είναι που και οι ευχαριστίες είναι μισές στα ελληνικά και μισές στα αγγλικά. Έτσι ξεκίνησε πρώτη η Mrs Petrochilos η οποία είπε “I want to give thanks for my wonderful φίλοι and the wonderful ημέρα”. Ο εραστής της είπε ότι ευχαριστεί που μπήκε η Mrs Petrochilos στη ζωή του (μπλιαχ, ο ψεύτης, ο βιαστής). Η οικογένεια είπε ότι είναι ευγνώμονες για την υγεία, χαρά κλπ και κάτι είπε ο πατέρας για το γκαράζ που οι επιδιορθώσεις τελικά δε κόστισαν όσο φοβόταν αλλά δε ρώτησα για λεπτομέρειες. Σκέφτηκα προς στιγμήν να πω και εγώ ότι ευχαριστώ για την εγκυμοσύνη μου, αλλά επειδή μάλλον θα τελίωνε σε αυτό το σημείο η εορταστική ατμόσφαιρα και θα με πετούσαν έξω με συνοπτικές διαδικασίες, είπα τα συνηθισμένα (οι φίλοι, η σημερινή μέρα κλπ). Με αγωνία περίμενα να δω τι θα πει ο Ντόναλντ, γιατί πόσο αξίζει ένας άντρας το καταλαβαίνεις από δύο πράγματα, το πέος του και τι θα πει την ημέρα των ευχαριστιών. Ο Ντόναλντ είπε λοιπόν ότι είναι ευγνώμων για τους φίλους, την οικογένεια και που βγήκε ο Ομπάμα πρόεδρος. Μπράβο του! Μόνο που ο εραστής της Mrs Petrochilos σχολίασε ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη τραγωδία που συνέβη ποτέ στην Αμερική, αλλά να μη το συζητήσουν επειδή είναι γιορτινή μέρα (δηλαδή εκτός από βιαστής είναι και φασίστας ρατσιστής).
Η γαλοπούλα ήταν νοστιμότατη και γενικά φάγαμε μια χαρά. Σε κάποια στιγμή ο εραστής της Mrs Petrochilos και ο άλλος κύριος της οικογενείας άρχισαν να διαπληκτίζονται για το αν πρέπει ή όχι να επενδύσει η αμερικανική κυβέρνηση στις χρεωκοπημένες αυτοκινητοβιομηχανίες. Ο Ντόναλντ συζητούσε με τη μητέρα και τη κόρη για τα ξενοδοχεία και πως γίνεται η αξιολόγηση τους με αστέρια, και εγώ άκουγα την Mrs Petrochilos να μου αναλύει γιατί αξίζει να ψωνίζουμε σε μεγάλες ποσότητες και οικονομικά και να βάζουμε στην κατάψυξη προετοιμασμένο φαγητό. Δηλαδή με λίγα λόγια περάσαμε απίθανα. Ευτυχώς είχε πολλά γλυκά και καφέ και αφού σκάσαμε από το φαγητό (για επιδόρπιο έφαγα δύο κομάτια pumpkin pie, ένα κομάτι cherry pie με παγωτό και κάτι κουλουράκια και δύο εκλεράκια) ο Ντόναλντ με πήγε με το αυτοκίνητο του σπίτι μου. Ενώ είχα προετοιμαστεί να του πω να έρθει επάνω για καφέ (που θα οδηγούσε σε αχαλίνωτο σεξ) είχα φάει τόσο πολύ που αμφέβαλα αν θα μπορούσα να ανέβω τις σκάλες της πολυκατοικίας, οπότε του είπα αντίο και ότι θα τον έπαιρνα τηλέφωνο να βγούμε ξανά (και έτσι ακόμα δεν έχω καταφέρει να καταλάβω αν με ποθεί κολασμένα ή όχι).
Και σε αντίθεση με άλλες χρονιές, φέτος δεν είχε σεξ η μέρα των ευχαριστιών… ☹

Update

2008-11-22T18:31:00.000-08:00

Αχ εξαφανίστηκα, το ξέρω, αλλά ας όψεται που κρυολόγησα και συναχώθηκα με πυρετό και βήχα. Και ακόμα δηλαδή δεν έχω συνέλθει. Και επειδή γινόταν χαμός στη δουλειά έτρεχα με τα χαρτομάντιλα και τα χαπάκια και τα σιρόπια για το βήχα στο γραφείο. Και στα μίτινγκς φύσαγα τη μύτη μου και δεν άκουγα και καλά (καθότι είχα πάθει και μια κώφωση από το κρύωμα) και έτσι δε πήρα ακριβώς πρέφα γιατί φώναζε η στρίγγλα. Βγήκα ένα βράδυ με τον Ντόναλντ για φαγητό αλλά δε μπορούσα να συγκεντρωθώ με το συνάχι και τον πυρετό και δε θυμάμαι και πολλά πράγματα από τη συνάντηση μας, εκτός του ότι σε κάποια στιγμή μου ανέλυε το πως βάζουν τις μικρογραφίες των καραβιών μέσα στα μπουκάλια. Την επόμενη εβδομάδα έχουμε Thanksgiving και κάλεσα τον Ντόναλντ να έρθει μαζί μου στο σπίτι της Mrs Petrochilos, η οποία με κάλεσε για φαγητό. Ελπίζω ως τότε να έχω συνέλθει....

Meter

2008-11-14T16:32:00.000-08:00

Ένα μεγάλο μπράβο στο δήμαρχο της Νέας Υόρκης, που δίνει την δυνατότητα στον δημότη σε διάφορα σημεία της πόλης να πάει και να του μετρήσουν το νινι του. Μπράβο και πάλι μπράβο! Αααχ είμαστε πολύ πίσω, αυτά δε τα βλέπουν οι ελληνικές αρχές, ο δήμαρχος της Αθήνας? Που είναι το κράτος?

Love the Duck

2008-11-12T12:22:00.000-08:00

Τρέχω με τη δουλειά και δε προλαβαίνω… Δεν είναι κατάσταση αυτή δηλαδή, δουλειά και μόνο δουλειά και καθόλου σεξ… Τώρα που είπα σεξ, βγήκα με τον τύπο που είχα γνωρίσει στο ελληνικό πάρτυ (που πήγαμε και Halloween μαζί εκείνος ντυμένος καουμπόυης-και τον οποίο από εδώ και στο εξής θα αποκαλούμε Ντόναλντ γιατί μοιάζει λίγο στο Ντόλαντ Ντακ) και πήγαμε χθες το βράδυ για ένα ποτό. Δε μπορώ ακόμα να καταλάβω σε ποιο σημείο βρίσκεται η σχέση μας και κυρίως αν θα προχωρήσει. Ο billzoukoulis με το κληρονομικό το χάρισμα προέβλεψε σχέση γι’αυτό και εγώ το παλεύω, αλλά δε του την πέφτω, αντιθέτως το προσεγγίζω το θέμα σεμνά και ταπεινά. Εκεί που πίναμε το ποτό μας, άρχισε να μου λέει ότι νιώθει μεγάλη μοναξιά (αυτό συνήθως όταν το ακούς ξέρεις ότι μετά από δέκα λεπτά θα είσαι με τα πόδια στον αέρα και τον άλλο επάνω σου και εσύ να κοιτάς το καθρέφτη που κρέμεται από το ταβάνι-αυτό βέβαια αν πας στο κατάλληλο μοτέλ με το καθρέφτη στο ταβάνι, γιατί υπάρχουν και αυτά που δεν έχουν τέτοιες παροχές-but I digress). Όμως δε προέκυψε κάτι τέτοιο, απλά ο Ντόναλντ μου ανέλυσε ότι νιώθει μοναξιά, ότι γυρνάει σπίτι και δεν τον περιμένει κανείς να του πει μια γλυκιά κουβέντα, να του έχει ζεστό φαγητό (μήπως με θέλει για υπηρέτρια) και κάποιος να του χαμογελάσει. Του είπα ότι καταλαβαίνω πως νιώθει και με κοίταξε επίμονα και είπε “το ξέρω.” Αλλά μετά δε προχώρησε το πράγμα και φοβάμαι να κάνω εγώ την πρώτη κίνηση (αφού δε του είπα στο τέλος ούτε τη στάνταρ φράση “θες να έρθεις επάνω για καφέ?”). Νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσω με πιο αποφασιστικότητα και την επόμενη φορά που θα βγούμε να του πω στα ίσα αν θέλει να πάμε στο κρεβάτι για κολασμένο σεξ.

Sikia

2008-11-05T20:15:00.000-08:00

Σήμερα στη δουλειά η στρίγγλα μού ανακοίνωσε ότι θα πήγαινα μαζί της για business lunch με κάτι κυρίους που ενδιαφέρονται να χρηματοδοτήσουν ένα πρότζεκτ της στρίγγλας. Μπήκα στο αυτοκίνητο της και την άκουγα να γκρινιάζει για την κίνηση, το καιρό, τα δέντρα κλπ. Σε κάποια στιγμή πάρκαρε το αυτοκίνητο, μπήκαμε σε ένα κτίριο ξαφνικά έπαθα το σοκ του αιώνα βλέποντας το όνομα του αφρικανικού εστιατορίου το οποίο έχει και site εδώ.
Και σας παραθέτω και τι γράφει (το οποίο το έγραφε και το εξώφυλλο του μενού:
In Swahili, the word Sikia describes an array of human senses. These include both the physical capacity to hear, smell, and feel, but also the more intangible ability to understand and perceive. The word represents a complex experience, one in which concrete and abstract senses work together to make up total knowledge.

Μήπως η στρίγγλα βρήκε το μπλογκ μου και έβαλε κάποιον να τις το μεταφράσει και γιαυτό το διάλεξε για να με κουφάνει??
Πάντως το φαγητό δε με ενθουσίασε. Ωστόσο τώρα που ξέρετε τι θα πει sikia, απαιτώ σεβασμό! (Τανίλα σε σένα το λέω!)

Drama

2008-11-03T18:42:00.000-08:00

Πολλές φορές γινόμαστε άδικοι και ισοπεδωτικοί όταν μιλάμε για τον ελληνικό κινηματογράφο. Μπορεί μέσα στη μαζική παραγωγή του να διακρίνεται κυρίως από αδιάφορες ταινίες, όμως υπάρχουν και κάποια μικρά αριστουργήματα (παρακαλώ δώστε έμφαση στο Μάκη Δελλαπόρτα και στην τραγική ερμηνεία του, why didn't he get an Oscar? he was robbed, I tell you!)

Halloween

2008-11-02T20:44:00.000-08:00

Όπως σας είχα πει τις προάλλες γνώρισα έναν Έλληνα μάνατζερ ξενοδοχείου, ο οποίος είναι πολύ γλυκούλης. Αφού και ο προσωπικός μου σύμβουλος με το κληρονομικό το χάρισμα, billzoukoulis, μου είπε ότι τα πράγματα σε αυτή τη σχέση θα προχωρήσουν, αποφάσισα να τον πάρω τηλέφωνο την Παρασκευή που ήταν Halloween να τον καλέσω σε ένα πάρτυ που κάνανε κάτι παιδιά από το γραφείο.
Ήδη από τη συζήτηση στο τηλέφωνο είχα ανάψει πολύ. Σας παραθέτω και απόσπασμα για να καταλάβετε πόσο χοτ είναι.
-Σκέφτηκα αν ήθελες να ερχόσουν στο Halloween πάρτυ που κάνουν κάτι παιδιά από τη δουλειά μου.
-Α βεβαίως! Πολύ ευχαρίστως! Αποδεχόμαστε την πρόσκληση με μεγάλη μας χαρά!
-Τι? Θα φέρεις και άλλους?
-Όχι δα!
-Α γιατί είπες αποδεχόμαστε....
-Τρόπος του λέγειν!
-Α ωραία, θα είναι μασκέ το πάρτυ!
-Δηλαδή θα ντυθούμε μασκαράδες, τι καλά!

Περίμενα ότι θα ντυθεί Γκούφυ ή Μίκυ Μάους, αλλά τελικά ήταν ακόμα πιο πρωτότυπη η στολή του, είχε ντυθεί καουμπόης, όπως τα παλιά τα χρόνια στο δημοτικό.... Εγώ πάλι ντύθηκα τάρανδος, γιατί η τρελοκοτσιδού από τη δουλειά μου είπε ότι θα ντυνόταν Σάρα Πέιλιν με καραμπίνα (καθότι κυνηγάει ταράνδους στην Αλάσκα). Τελικά βέβαια οι μισοί στο πάρτυ είχαν ντυθεί Σάρα Πέιλιν.

Στο πάρτυ περάσαμε σχετικά καλά, η τρελοκοτσιδού μου είπε ότι και εκείνη τον βρίσκει πολύ γλυκούλη! Αφού αναμειχθήκαμε με διάφορες παρέες που μιλούσαν για τις εκλογές και τον Ομπάμα, τελικά βρεθήκαμε στους καναπέδες του σαλονιού και πιάσαμε την κουβέντα στα Ελληνικά. Εγώ ήλπιζα ότι θα κάναμε κολασμένο σεξ στους άνετους καναπέδες, αλλά εκείνος αποφάσισε να μου αναλύσει το σκάνδαλο της μονής Βατοπεδίου. Και όταν άρχισε να αναλύει τους κινδύνους που έχει να αντιμετωπίσει το ΙΚΑ και άλλα ταμεία, τον διέκοψα και τον ρώτησα αν έχει δεσμό. Μου είπε ότι η κοπέλα του είναι στην Ελλάδα αλλά η σχέση τους δε πάει καλά και είναι προς διάλυση. Η κοπέλα του??? Δηλαδή είναι στρέιτ? Ή μπάι? Η Τσουτσουνέλα έλεγε ότι το 10% των αντρών είναι γκέι και το ξέρουν, και το άλλο 90% είναι γκέι που δε το ξέρουν ακόμη. Σε ποια κατηγορία ανήκει τώρα αυτός? Η βραδιά τελίωσε ντεκαβλέ αλλά φεύγοντας μου είπε να πάμε μέσα στην εβδομάδα σε ένα Ελληνικό εστιατόριο στο οποίο δεν έχω πάει ακόμα (πως μου ξέφυγε εμένα αυτό το εστιατόριο που έχω δοθεί ψυχή τε και σώματι στην ομογένεια?). Μου είπε αντίο και μου έπιασε τον αγκώνα-άραγε τι να σημαίνει αυτό?

Truth

2008-10-29T18:26:00.000-07:00

Η γλυκιά fevis και η αντροχωρίστρα Tanila με κάλεσαν να παίξω στο μπλογκοπαίχνιδο που λες επτά αλήθειες για τον εαυτό σου. Εγώ βέβαια το έχω ήδη παίξει αυτό παλαιότερα (αχ έχω γεράσει στη μπλογκοσφαιρα) αλλά επειδή η fevis είναι καλή και γλυκιά, και η Τανίλα απείλησε να μου κλέψει τον επόμενο μου εραστή, ορίστε επτά νέες αλήθειες:

1) Δούλεψα για ένα χρόνο σε οίκο ευγηρίας και είχα μεγάλο σουξέ στους ενοίκους, έβρισκα στο γραφείο μου από ραβασάκια μέχρι σοκολατάκια με σημειώματα (γενικά έχω μεγάλο σουξέ στις ηλιακές ομάδες 75-95)
2) Πριν μερικά χρόνια και ενώ πειραματιζόμουν στη κουζίνα, έφτιαξα ένα κέικ με σοκολάτα και φυστικοβούτυρο, το οποίο βγήκε θεϊκό και όσοι το δοκίμαζαν έφταναν σε οργασμό, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ τις αναλογίες αλλά ούτε τη διαδικασία. Έχω προσπαθήσει από τότε πολλές φορές αλλά δε μπόρεσα να βρω ποια ήταν η συνταγή της επιτυχίας.
3) Τα είχα κάποτε (για πολύ μικρό διάστημα, να το τονίσουμε αυτό) με παπά.
4) Μια φορά σε υπερατλαντική πτήση που το αεροπλάνο ήταν μισοάδειο (τις παλιές καλές εποχές που δεν ακυρώνανε τις πτήσεις αν δεν ήταν όλοι σα σαρδέλες) γνώρισα έναν ώριμο κύριο ο οποίος ήταν από Τουρκία. Καθόταν στη τελευταία σειρά του αεροπλάνου και ήταν μόνος του σε αυτή τη σειρά (όλα τα άλλα καθίσματα δίπλα του ήταν άδεια). Κάποια στιγμή και ενώ οι περισότεροι είχαν κοιμηθεί, σηκώθηκα για την τουαλέτα και όταν είδα ότι ήταν ξύπνιος, πήγα να του πω ένα γεια, και πλησιάζοντας είδα ότι είχε βγάλει το πέος του έξω από το παντελόνι και αυνανιζότανε με περιοδικά Playboy. Γύρισα στη θέση μου με συνοπτικές διαδικασίες και το έριξα στην προσευχή, ώστε αν ο Θεός ήθελε να τον τιμωρήσει να μη το έκανε όσο ήμασταν εν πτήσει.
5) Δεν έχω πετύχει ποτέ σέξυ υδραυλικό, έχει χαλάσει η μπανιέρα, ο νεροχύτης, το καζανάκι, και κάθε φορά φωνάζω άλλον με την ελπίδα ότι θα είναι όπως στις ταινίες και θα εμφανιστεί σούπερ χοτ εραστής, αλλά ποτέ δεν έχει έρθει ο χοτ ο εραστής (να μη σχολιάσω καλύτερα τι έχει έρθει....)
6) Έχω όμως πετύχει σέξυ τεντά (πως λέγεται αυτός που φτιάχνει τέντες? τέντυ μπόι?)
7) Την πρώτη φορά που είδα pierced πέος, το έβαλα στα πόδια.

ντολμαδες

2008-10-27T09:30:00.000-07:00

Ο mahleroukos με κάλεσε σε μπλογκοπαίχνιδο που πρέπει, λέει, να γράψεις μια ιστορία που να έχει να κάνει με ντολμαδάκια. (Ήθελα να 'ξερα ποιος την ξεκίνησε αυτή την αλυσίδα, ο Μαμαλάκης?)

Τέλος πάντων, επειδή εγώ έχω μεγάλη καρδιά αλλά και ταλέντο στην μαγειρική, θα σας διηγηθώ μια ιστορία αληθινή που μου συνέβη τα δύσκολα εκείνα χρόνια της σχέσης μου με τον Πρόβατο.
Μια μέρα λοιπόν πέρναμε το πρωινό μας στο μικρό μας σαλόνι όπως κάθε μέρα, πριν ο Πρόβατος να πάει στη δουλειά του (στην οικοδομή) και εγώ είχα εκείνη την ημέρα να πάω για καφέ με τη φίλη μου τη Γωγώ την Αντζολετάκη και μετά να γυρίσω σπίτι να ετοιμάσω ντολμαδάκια. Όταν είπα στον Πρόβατο το πρόγραμμα μου για την ημέρα, εκείνος έδειξε περίεργο ενδιαφέρον και άρχισε να με ρωτάει πόσο θα λέίψω για καφέ, και όταν του είπα "έ κανά δύωρο", μου είπε, γιατί τόσο λίγο, κάτσε παραπάνω. Μετά το πρωινό πήγα στην κουζίνα και μετά από κανένα μισάωρο πήγα να δω τι κάνει ο Πρόβατος γιατί θα αργούσε στη δουλειά. Τον βρήκα ξαπλωμένο στο κρεβάτι με τις πυτζάμες. Πρόβατε, τι κάνεις, θα αργήσεις, του λέω. "Α δεν αισθάνομαι καλά-my tummy hurts" είπε και με το ένα χέρι έπιασε την κοιλιά του ενώ το άλλο το είχε κοντά στο στόμα του και πιπιλούσε το δάχτυλο του. Έδειχνε σαν ένα μικρό αθώο παιδάκι.
-Α τότε μη πας στη δουλειά! Κάτσε να ξεκουραστείς. Κάτσε να σου φτιάξω ένα χαμομήλι. Θα πάρω και τηλέφωνο τη Γωγώ να ακυρώσω το ραντεβού μας.
-ΟΧΙ ΟΧΙ, όχι, μη το ακυρώσεις! Να πας! Εγώ θα κοιμηθώ λιγάκι, θα δω και λίγο τηλεόραση που έχει Μπομπ Σφουγγαράκη, θα παίξω με τα playmobils μου και θα γίνω περδίκι.
Άνησυχούσα, αλλά δέχτηκα και έτσι μετά από κανένα μισάωρο βγήκα να πάω για καφέ. Επειδή όμως εγώ είμαι faith and loyal spouse, δε κάθησα να πιω καφέ, αλλά με το που ήρθε η Γωγώ, της είπα τι είχε συμβεί και ότι έπρεπε να γυρίσω σπίτι γρήγορα. Έτρεχα στους δρόμους της Ελευσίνας (όπου και μέναμε) και με τη γλώσσα στο στόμα έφτασα στο περίπτερο στη γωνία να αγοράσω Μίκυ Μάους, Μανίνα και Σούπερ Κατερίνα για τον Πρόβατο. Το περίπτερο όμως ήταν κλειστό (μέρα μεσημέρι). Ξεκλειδώνοντας την εξώπορτα του διαμερίσματος άκουσα μια βαριά αντρική φωνή να λέει "Spank me daddy". Α καλά, σκέφτηκα, παραείναι progressive ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρυσα τον Πρόβατο ανεβασμένο σε μια καρέκλα να φοράει μια δερμάτινη στολή με καρφιά και να κρατάει ένα μαστίγιο και τον περιπτερά μας στα τέσσερα στο πάτωμα με ένα λουρί.
Φυσικά το σοκ μου ήταν μεγάλο. Η πίκρα της προδοσίας αβάσταχτη...Πως είναι δυνατόν ο ίδιος άνθρωπος που πριν μισή ώρα ήταν σα το Χρήστο Σεντικάι με τις πιτζαμούλες να μεταμορφώνεται σε Μαρκήσιο ντε Σαντ με δερμάτινα και μαστίγια? Και να πατάει με τις μπότες πάνω στο ύφασμα της καρέκλας? Πως μπορούμε να γνωρίζουμε πραγματικά το σύντροφο μας? Και πως ξέρουμε τι κρύβουν οι τροφές που δίνουμε στα παιδιά μας (άσχετο)? Έτρεξα στο υπνοδωμάτιο, έκλεισα την πόρτα και έκλαψα όλη μέρα. Από τη θλίψη μου τα ντολμαδάκια δε τα έκανα τελικά εκείνη την ημέρα...

Υ.Γ.1. Αφιερώνω την αφήγηση μου αυτή στον revqueerouli που είναι και φαν του μικρού Σεντικάι....

Υ.Γ.2. Σας αφήνω με ένα ρομαντικό τραγούδι....

Videos

2008-10-23T19:17:00.000-07:00

Δύο βίντεο για τους λάτρεις της τέχνης....

Το τούρκικο Ε.Τ.

Χορευτής

Το κουιζ της Τρίτης

2008-10-20T19:54:00.001-07:00

Λατρεμένοι φίλοι μου, το σημερινό μας κουίζ περιέχει λίγες απλές και ουσιαστικές ερωτήσεις. Ο πρώτος/ η πρώτη που θα απαντήσει σωστά όλες τις ερωτήσεις, θα του/της στείλω αυτόγραφο μου και μικρό δωράκι από την παγωμένη ξενιτιά.

1. Σε ποια πόλη γεννήθηκε η Κατερίνα Στανίση?

2. Ποιος διάσημος Έλληνας μπλόγκερ σε περίοδο καύσωνα είπε σε ποστ του το εξής:

Τι? Σεξ? Αχ πάνε αυτά, όταν δεν μπορείς καλά καλά να συρθείς μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα που διάθεση για επαφές τρίτου τύπου, περασμένα μεγαλεία, πάνε και οι επιδόσεις μου στην κατακόρυφο, στον πολυέλαιο αλλά και στο personal favourite πλάτη με πλάτη άσε σου λέω...

A. Marvinoulis
B. Provatoulis
C. Ethanoulis
D. Blueprintsoulis

3. Τι σημαίνει hitsuji στα ιαπωνικά? (πως λέμε hitsuji αλλά μου αρέσει)

Γνωριμία

2008-10-19T14:19:00.000-07:00

Πριν λίγες μέρες πήγα σε εκδήλωση της ελληνικής ομογένειας εδώ στην παγωμένη ξενιτιά όπου θα γινόταν προβολή μιας ελληνικής ταινίας και μετά συζήτηση με τους συντελεστές της.
Παρόλο που στη δουλειά γίνεται χαμός και ήμουν πολύ κουρασμένος, αποφάσισα να πάω γιατί πάνω απ’όλα στηρίζω την πατρίδα μου, το έθνος μου και την ταυτότητα μου (επίσης η Mrs Petrochilos είπε ότι θα μαζευτούν και πολλοί Έλληνες φοιτητές και σκέφτηκα ότι μπορεί να έκανα κάποιο κονέ με σκόπο το γάμο).
Έφτασα με μικρή καθυστέρηση, η ταινία ευτυχώς δεν είχε αρχίσει ακόμα και ο κόσμος ήταν μαζεμένος στο φουαγιέ. Οι περισσότεροι ήταν Έλληνες αλλά είχε και αρκετούς Αμερικάνους. Η Mrs Petrochilos με το που με είδε άρχισε να κουνάει το χέρι της να πάω κοντά, Πλησίασα και την βρήκα με τον εραστή της από την Μοντάνα (ναι ακόμα εδώ είναι αυτός ο άχρηστος, ή μάλλον, πήγε και ξαναγύρισε). Ο εραστής της με κοίταγε περίεργα, αλλά ευτυχώς δεν πανικοβλήθηκα γιατί σκέφτηκα ότι θα ήταν λίγο δύσκολο να με βιάσει μπροστά σε 200 άτομα. Κάποια στιγμή επιτέλους άνοιξαν οι πόρτες της αίθουσας και ο κόσμος άρχισε να προχωρά (με το γνωστό κομψό τρόπο που διακρίνει εμάς τους Έλληνες, δηλαδή σπρωξιές, χουφτώματα, πανικός λες και πρόκειται για το τελευταίο συσίτιο). Μέσα στον πανικό ο εραστής της Μrs. Petrochilos μου ψιθύρισε στο αυτί “εμείς έχουμε αφήσει μια συζήτηση στη μέση” (δηλαδή νομίζω ότι αυτό είπε, μπορεί να είπε ότι τον πονάει η μέση του, δε παίρνω και όρκο γιατί γινόταν φασαρία με τον όχλο εκείνη τη στιγμή). Μπήκαμε επιτέλους και εγώ επίτηδες κάθησα τρεις σειρές πίσω από την Μrs Petrochilos και τον εραστή της (μη με βιάσει μέσα στο σκοτάδι κατά τη διάρκεια της ταινίας).
Η ταινία ήταν βλακώδης αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Μετά την προβολή στη διπλανή αίθουσα είχαν ποτά και μεζέδες (από γνωστό Ελληνικό εστιατόριο της πόλης μας) και αφού τσίμπησα λίγα τυροπιτάκια, κάτι σπανακοπιτάκια, κάτι κεφτεδάκια και λίγες πατάτες, α και κάτι ντολμαδάκια-ήταν μετά τη δουλειά και δεν είχα φάει, τι να έκανα, πήγα και χώθηκα σε μια παρέα Ελλήνων που γνώριζα τους περισότερους και οι οποίοι συζητούσαν με πάθος για το Βατοπαίδι (το οποίο είναι άσχετο με το θέμα της ταινίας).
Εκεί λοιπόν γνώρισα και έναν ακόμα Έλληνα που μπορώ να πω μου κίνησε το ενδιαφέρον. Καταρχάς είναι από τους λίγους εν ζωή Έλληνες και μάλιστα νέος, που χρησιμοποιεί το “δα”. Ξεκίνησε λέγοντας “ε όχι δα” και αργότερα είπε “δεν είμαστε δα και καινούργιοι.” Μιλάει σα να έχει βγει από ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, είναι σα να είναι ο Ζάχος Χατζηφωτίου φυλακισμένος στο σώμα ενός 30αρη. Πολλές φορές μου θύμισε το λατρεμένο Δόκτωρα Φλάντζα με το στόμφο και το κύρος που τον διακρίνει. Επίσης ξέχασα να σας πω ότι ο νεαρός αυτός φορούσε τιράντες. Οπότε τον θέλω κολασμένα. Δε το λες κούκλο, αλλά είναι εμφανίσιμος. Θα μου πείτε ότι και άλλες φορές τα κριτήρια με τα οποία διαλέγω άντρες (πχ. Νώντας λόγω ονόματος) δε μου έχουν βγει σε καλό, αλλά με το συγκεκριμένο νεαρό πιστεύω ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Καταρχάς δουλεύει μάνατζερ σε μεγάλο ξενοδοχείο (δηλαδή θα έχει πρόσβαση σε ελεύθερα δωμάτια για κολασμένο σεξ). Δεύτερον, το ρολόι του είχε ζωγραφιά τον Μίκυ Μάους, που σημαίνει ότι είναι κατά βάθος ένα παιδί (ή ότι είναι κακόγουστος, παίζει και αυτό). Και τρίτον, μιλάει σε όλους στο πληθυντικό, που δείχνει άνθρωπο ευγενή και καλλιεργημένο. Με δεξιοτεχνία πήρα το τηλέφωνο του (ότι και καλά θα τον ενημερώσω για εκδηλώσεις του ελληνικού συλλόγου και επειδή είπε ότι θα τον ενδιέφερε να διδάξει ελληνικά στο Greek School). Πάω να ράψω νυφικό.

Για δώσε μου το Email σου

2008-10-17T07:00:00.000-07:00

Είναι φοβερό όταν για το email σου στη δουλειά σου τσεκουρώνουν το όνομα, εδώ στην Αμερική έχω γνωρίσει Έλληνες που το email τους στη δουλειά τους το κάνανε πχ papapa@.... (επειδή τους λένε Παναγιώτη Παπαδόπουλο). Σου λέει, η εταιρεία παίρνει τη πρώτη συλλαβή από εδώ, το πρώτο γράμμα από εκεί κλπ Έτσι και η κυρία της ΝΕΤ....

Documents

2008-10-15T20:30:00.000-07:00

Καθώς διεξάγεται ακόμα η αδυσώπητη δίκη του αιώνα, ένα σωρό ντοκουμέντα έχουν βγει στην επιφάνεια και ΟΛΑ ενοχοποιούν τον Πρόβατο. Σήμερα βρήκα αυτή τη φωτογραφία από την ημέρα των αρραβώνων μας, όπου εγώ φορούσα ένα σεμνό και ταπεινό καπέλο αλλά παρ'όλη την κομψή μου εμφάνιση δε μπορούσα να κρύψω τη θλίψη μου για τη συμπεριφορά του Πρόβατου.

Όπως λέει και ο Καρυωτάκης...
Ὁ κῆπος εἶμαι ποὺ ἄλλοτε μὲ τ᾿ ἄνθη του εὐωδοῦσε
κι ἐγέμιζε μὲ χαρωπὸ τιτύβισμα πουλιῶν,
ποὺ μὲ κρυφομιλήματα καὶ ψίθυρο φιλιῶν,
τὴ νύχτα, στὴ σκιάδα του, ἡ ἀγάπη ἐπερπατοῦσε.

Υ.Γ. Σε επόμενο ποστ θα σας αναφέρω πως για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες ξανά παραλίγο να πέσω θύμα βιασμού του εραστή της Mrs Petrochilos.

η συνταγή της Τρίτης

2008-10-13T20:12:00.000-07:00

Σήμερα φίλοι και φίλες σας παρουσιάζω μια ακόμα μυστική συνταγή μου με εγγυημένη επιτυχία.

Αισθησιακά κουλουράκια απόλυτης ηδονής

Υλικά:
1200 γρ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
8 Αυγά + 1 Αυγό για επάλειψη
400 γρ. Ζάχαρη
150 γρ. Βούτυρο γάλακτος
3 φακελάκια Βανίλιες
3 κουταλάκια γλυκού ανθρακική αμμωνία
Γάλα
1 blueprintsoulis

Οδηγίες:
Βάζουμε το αλεύρι σε μπολ. Ζεσταίνουμε το βούτυρο να λιώσει και το ρίχνουμε στο αλεύρι. Τρίβουμε με τα δάχτυλα μας το αλεύρι με το βούτυρο. Σε μπολ χτυπάμε τους κρόκους των αυγών με τη ζάχαρη, να ασπρίσουν. Σε άλλο μπολ χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα. Σε λίγο γάλα (1 φλ. του καφέ) διαλύουμε την αμμωνία με τη βανίλια.
Αρχίζουμε να ρίχνουμε στο αλεύρι λίγο-λίγο από τα 3 μίγματα (κρόκοι, μαρέγκα και γάλα) ανακατεύοντας. Ζυμώνουμε, προσθέτοντας λίγο ακόμα γάλα -αν χρειάζεται-, να γίνει αφράτη ζύμη και να μην κολλάει στα δάχτυλα. Πλάθουμε τα κουλουράκια σε διάφορα σχήματα (π.χ. πέους ή όρχεων), βάζουμε σε βουτυρωμένο ταψάκι σε απόσταση το ένα από το άλλο, γιατί φουσκώνουν πολύ και τα αλείφουμε με αυγό σουφρώνοντας τα χείλη και βογκώντας αισθησιακά. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά, να φουσκώσουν και να ροδίσουν. Όσο περιμένουμε να ψηθούν, γδύνουμε τον blueprintsouli και κάνουμε κολασμένο σεξ (προσοχή ελέγχουμε τα κουλουράκια στα 20 λεπτά ή και πιο πριν να μη μας καούν).

Latest News

2008-10-08T19:34:00.000-07:00

Παραλίγο να πέσω θύμα βιασμού από τον εραστή της Mrs Petrochilos-διαδώστε το (όχι καλύτερα μη το διαδώσετε και έχουμε τρεχάματα).

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Την Κυριακή το βράδυ πήγα για φαγητό με την Mrs Petrochilos και τον καινούγριο εραστή της, ο οποίος είναι ένας Ελληνοαμερικάνος από την Μοντάνα ο οποίος πηγαινοέρχεται λόγω δουλειάς στην πόλη μας. Τον γνώρισε στην εκκλησία (αχ εκεί γίνονται όλα τα κοννέ) και βγήκαν πολλές φορές μαζί, μάλιστα και η Mrs Petrochilos πήγε στην Μοντάνα για Σαββατοκύριακο (με με ρωτήσετε τι έχει η πολιτεία της Μοντάνα, δε ξέρω και θα σας γελάσω).

Πήγα στο σπίτι της να γνωριστούμε και να πιούμε το ποτάκι μας και μετά θα πηγαίναμε σε ένα εστιατόριο. Φτάνοντας γνώρισα τον εραστή της καθώς εκείνος μου άνοιξε την πόρτα. Για να σας δώσω να καταλάβετε, φανταστείτε τον Καμπουράκη δέκα-είκοσι χρόνια μεγαλύτερο, με προφορά και να του λείπει ένα δόντι στο πλάι. Αφού κάναμε τις γνωριμίες καθήσαμε οι τρεις μας στους καναπέδες και μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων-καλύψαμε το θέμα της οικονομικής κρίσης, του χρηματιστηρίου και το αν η αδελφή της Μπρίτνευ είναι πάλι έγκυος (αυτό μας το ανέφερε η Mrs Petrochilos η οποία κάθε μέρα αποστηθίζει τα κουτσομπολίστικα περιοδικά). Ήδη τα είχα ψιλοπάρει με τον εραστή της, καθώς είπε ότι θα ψηφίσει ΜάκΚειν. Όταν χτύπησε το τηλέφωνο, η Mrs Petrochilos το σήκωσε και φώναξε "Wow Betty, It's you!" και γύρισε σε εμάς καλύπτοντας το ακουστικό και ψιθύρισε ότι πρέπει να της μιλήσει γιατί είναι μια φίλη της που έχει καιρό να της μιλήσει. "Πάω μέσα να της μιλήσω, δε θα αργήσω" είπε. Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκα μόνος στο σαλόνι της με τον εραστή της να μου λέει "έχω μάθει για σένα, είσαι πολύ ναζιάρης" και το χέρι του να ακουμπάει το γόνατο μου. Επειδή έχω ένα επίπεδο και μια ανατροφή που δε μου επιτρέπουν να βάλω τις φωνές και να του φέρω τους πορσελάνινους τσολιάδες που έχει η Mrs Petrochilos στο σαλόνι της, στο κεφάλι, απλά και αμήχανα τραβήχτηκα και είπα ¨Ελλάδα από που είστε?". Εκείνος απάντησε "Από Λειβαδιά. Και ξέρεις τι λένε για μας ε?" Αμάν πια αυτή η χώρα με το τοπικισμό της, κάθε πόλη και νομός βγάζει τους μοναδικούς επιβήτορες αυτής της χώρας. Αλλά και πάλι με ευγένεια απάντησα "ναι έχω ακούσει ότι είναι πολύ όμορφη η Λειβαδιά". Εκείνος με κοίταγε από την κορφή ως τα νύχια και νομίζω μούγκριζε ή τέλος πάντων γρύλιζε. "Εσείς χάσατε πολλά λεφτά στο χρηματιστήριο?" ρώτησα με την ελπίδα ότι το θέμα θα τον ξενέρωνε, αλλά εκείνος με ρώτησε ¨και δε μου λες, που μένεις?" Άρχισα να του λέω ότι μένω σε μια περιοχή που έχει πολλά πάρκα και είναι πολύ όμορφα, και αυτός ρωτούσε "που? που?" Φυσικά και δεν απάντησα. Μετά άρχισε να με ρωτάει αν έχω πάει ποτέ Μοντάνα, ότι έχει 30 στρέματα κήπο, ότι εκεί ηρεμείς όταν κοιτάς τα βουνά και άλλα πολλά. Βλέποντας την Mrs Petrochilos να μπαίνει στο σαλόνι με το τηλέφωνο στο χέρι, με το ζόρι κρατήθηκα να μη την αγκαλιάσω με τα μάτια βουρκωμένα.

Μετά πήγαμε και στο εστιατόριο, όπου φάγαμε αστακομακαρονάδα, ήταν καλή, δε λέω. Και γύρισα σπίτι και αμπαροκλείδωσα-μοναξιάαααα είναι η πιο γλυκιά παρέααααα....
Α και τώρα που είπα μοναξιά, από τους νικητές του διαγωνισμού που ήταν να έρθουν για δύο μήνες ο καθένας για καυτό σεξ στην Αμερική, ήδη αποκλείστηκαν:
-ο Blueprintsoulis ο οποίος ήθελε να φέρει μαζί του και την Τανίλα (δηλαδή θα μας κλέβει τους άντρες ΚΑΙ θα της πληρώσω εισιτήριο να έρθει Αμερική να την φιλοξενήσω.....)
-ο NIkoloulinis που του φάνηκαν οι δύο μήνες πολύ μεγάλο διάστημα (τι αχαριστία Θεέ μου)
-ο desoulinis ο οποίος δήλωσε συμμετοχή και μετά το ξέχασε.

Παραμένουν in the running ο toymakeroulis που είναι σωστό παιδί με αξίες, σέξυ και σεμνό αλλά και θαραλλέο και δεν υποκύπτει σε απειλές, αλλά και ο x-ouranoulis ο οποίος όμως σαλιαρίζει τελευταία με ένα γκαρσόνι και δε θυμάται αν είχαν κάνει κατάσταση στο παρελθόν (Σλάτους Σλάτοβιτς!)....

Sunday

2008-10-05T12:07:00.000-07:00

Στην προηγούμενη μου αγγελία, όσοι δήλωσαν συμμετοχή και κέρδισαν ταξίδι και δίμηνο καυτού σεξ στην Αμερική είναι
-ο toymakeroulis (ο οποίος ελπίζω να μη φέρει τίποτις ταινίες τρόμου να δούμε γιατί σκιάζομαι εύκολα)
-ο x-oyranoulis (ο οποίος μάλλον θέλει να κάνει καριέρα κινηματογραφική στην Αμερική και με χρησιμοποιεί για να εξελιχθεί η καριέρα του)
-ο Blueprintsoulis (ο οποίος όλο λέει ότι έρχεται και όλο την τελευταία στιγμή αλλάζει γνώμη και σαλιαρίζει με την Τανίλα)
-ο NIkoloulinis(ο οποίος είναι ζωηρούλης και ατακτούλης)
-ο desoulinis (που είναι χοτ χοτ χοτ)
-ο Provatoulinis (ο οποίος δε δήλωσε συμμετοχή, αλλά απείλησε όσους δήλωσαν συμμετοχή, οπότε αυτό το εκλαμβάνω ως εκδήλωση ενδιαφέροντος)

Αν έρθει για δύο μήνες ο καθένας Αμερική, θα περάσει ο χρόνος με κολασμένο και αδυσώπητο σεξ. Όμως με ανησυχεί που παρόλη την εκδήλωση ενδιαφέροντος, δεν έχουν επικοινωνήσει μαζί μου για τα διαδικαστικά του ταξιδιού και πολύ φοβάμαι ότι είναι ένα επικοινωνιακό τρικ, και δεν έχουν σκοπό να έρθουν....(στη βράση κολάει το σίδερο). Άλλο εκδήλωση ενδιαφέροντος, άλλο δέσμευση!

Και κάθομαι και ταλαιπωρούμαι στην ξενιτιά ενώ θα μπορούσα να κάνω τηλεοπτική καριέρα στην Ελλάδα, αλλά ας όψεται ο Πρόβατος που μου στάθηκε εμπόδιο στην καριέρα μου όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα και πολύ πρόσφατα, όταν μας έγινε πρόταση να παρουσιάζουμε μαζί την εκπομπή "Καλημέρα Αγρίνιο" στο AGRINIO CHANNEL, ο Πρόβατος είχε συνέχεια παράλογες απαιτήσεις. Οι διαπραγματεύσεις με τους υπευθύνους του καναλιού ήταν εξαντλητικές και αδίστακτες, και ενώ ξεπεράστηκαν όλα τα εμπόδια και ήμασταν έτοιμοι να βάλουμε υπογραφές, ο Πρόβατος είπε ότι είχε μια μικρή ακόμα απαίτηση, να αλλάξει τίτλο η εκπομπή και να λέγεται "Καλημέρα Αγρίνιο, τον έχω 41 εκατοστά και δε ξέρω τι παριστάνει αυτή η κουλή δίπλα μου". Οι υπεύθυνοι του καναλιού δε δέχτηκαν, ο Πρόβατος ήταν ανένδοτος και τα σχέδια ναυάγησαν....

Σήμερα το βράδυ θα βγω για dinner με την Mrs Petrochilos και τον εραστή της (ιδού που κατέληξε η κοινωνική μου ζωή, να περνάω την Κυριακή το βράδυ με την Mrs Petrochilos).

2008-09-30T22:09:00.000-07:00

Τη φωτογραφία δε θα τη σχολιάσω, μιλάει από μόνη της. Τη στρίγγλα που έχει χάσει κάθε μέτρο και είναι ο Γιαγκούλας στο γραφείο, επίσης δε θα τη σχολιάσω. Τη τρελοκοτσιδού στη δουλειά που αποφάσισε να κάνει raw macrobiotic diet και φέρνει τάπερ με λαχανικά σκουλικιασμένα επίσης δε θα τη σχολιάσω.
Και σας ερωτώ, τι κάνω εδώ στη ξενιτιά, κυρίως τώρα που μας περιμένουν χαλεποί καιροί και μεγάλη οικονομική κρίση?
Γιαυτό θα ξαναδημοσιεύσω την αγγελία μου:
Ζητείται σοβαρός κύριος (ηλικίας 18 μέχρι 55 ετών) με σκοπό το γάμο ή έστω αχαλίνωτο και αδυσώπητο σεξ. Το αεροπορικό εισιτήριο για Αμερική θα καλυφθεί καθώς επίσης και τα έξοδα διαμονής (και καθώς επέρχεται οικονομική κρίση, ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ότι πιάσει το ποπουλίνο μας). Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν με φωτογραφία άμεσα!

Links for the Week

2008-09-28T23:04:00.000-07:00

Οι αφίσες του νέου Τζέιμς Μπόντ έχουν πολύ τσαντίλα, έχουν και οι δύο ένα ύφος σα να ξυπνήσανε και δεν έχουν πιει καφέ, ή σα τη στρίγγλα στη δουλειά, όταν έρχεται στα μιτινγκς.

Εδώ βλέπετε τη Σάρα την Πέιλιν, τη σκύλα, να διαγωνίζεται με μαγιό στα καλλιστεία. Αν βγει αυτή αντιπρόεδρος, η φασίστρια, η στενόμυαλη, η εκδικητικιά, η αμόρφωτη, θα κλειστώ σε μοναστήρι (αχ ήταν να πάω σε μοναστήρι με τον blueprintsouli ούτως ή αλλέως, αλλά ο blueprintsoulis με πρόδωσε και αντ'αυτού άρχισε να τσιλιμπουρδίζει με την Τανίλα). Α τώρα που είπα Τανίλα, είδα και τη σελίδα της στο Myspace που δηλώνει ότι τάχα μου είναι μόνο 58 ετών, εδώ.

Nasty

2008-09-24T20:06:00.000-07:00

Θλίβομαι και ντρέπομαι για λογαριασμό του ποταπού Πρόβατου, ο οποίος για να με διαβάλει, κυκλοφόρησε στην αγορά sex doll με τα χαρακτηριστικά μου.... ντροπή πια!!!

Rainy Sunday

2008-09-21T20:03:00.000-07:00

Αυτό το Σαββατοκύριακο έβρεχε και φυσούσε και έτσι ήρθε πια η επιβεβαίωση ότι τελίωσε το καλοκαίρι και το φθινόπωρο ήρθε για τα καλά. Το Σάββατο πήγα για καφέ με την Mrs Petrochilos η οποία μου αποκάλυψε ότι έχει γνωρίσει έναν ώριμο κύριο Ελληνοαμερικάνο από την Μοντάνα και έχουν αρχίσει ένα έντονο φλερτ. Ο κύριος αυτός πηγαινοέρχεται λόγω δουλειάς στην πόλη μας, οπότε την επόμενη φορά που θα είναι εδώ, η Mrs Petrochilos μου είπε ότι θέλει να με καλέσει για φαγητό να τον γνωρίσω. Ορίστε, μέχρι και η Mrs Petrochilos απολαμβάνει τον έρωτα και εγώ εδώ κοντεύω να γίνω reborn virgin.

Την Κυριακή έκανα το πρωί μάθημα στα Ελληνοαμερικανάκια στο Greek School. Στο μάθημα καλύψαμε τα ρήματα ζωγραφίζω, τραγουδώ, χορεύω. Και δεν ήταν επιλογή μου, έτσι λέει το βιβλίο, δηλαδή με το ζόρι να τα κάνει τα παιδιά αρτίστες του καμπαρέ, λες και άμα πάνε Ελλάδα, δεν είναι σημαντικό να ξέρουν να λένε "που είναι το ξενοδοχείο" ή "θα φωνάξω την τουριστική αστυνομία", αλλά αντ'αυτού τώρα θα ξέρουν να λένε "χορεύω και τραγουδώ, θες να ζωγραφίσουμε?"

Μετά τα διδακτικά μου καθήκοντα πήγα για ψώνια. Και μετά πέρασα να δω κάτι φίλους μου στο ναυτικό και να τους πάω κουλουράκια για να τους αναπτερώσω το ηθικό...

Links

2008-09-16T21:08:00.001-07:00

Η Sarah Palin, η σκύλα που έχει διαλέξει ο ΜακΚέιν για υποψήφια αντιπρόεδρο, είναι τόσο εκνευριστική, τόσο απελπιστικά συντηρητική και επικίνδυνη για αυτή τη χώρα. Με πιάνουν τα νεύρα μου όταν ακούω Αμερικάνους να λένε ότι τους είναι πολύ συμπαθής γιατί είναι η μέση Αμερικάνα, μια από αυτούς, μια μάνα με πέντε παιδιά, που πάει στις προπονήσεις των παιδιών και στην εκκλησία, και για κυνήγι. Έλεος δηλαδή!!! Από που και ως που θες ο πολιτικός σου ηγέτης να είναι σα και σένα? Αυτό τι σημαίνει, ότι θα καταλαβαίνει τα προβλήματα σου? Μα αν πιστεύεις ότι κάποιος σα και σένα θα ήταν ο πιο κατάλληλος ηγέτης, γιατί να μη βάλεις υποψηφιότητα για τον εαυτό σου? (Εγώ πάντως δεν την ακολουθώ αυτή τη λογική, γιαυτό και δεν έχω ανάγκη να δω πρωθυπουργό που να είναι γατούλα του σεξ). Η βλαμένη η Palin εκτός των άλλων χίλιων κακών που έχει, και κουφών απόψεων, είναι και υπέρ του κυνηγιού όλο τον χρόνο και υποστηρίζει το κυνήγι ζώων από ελικόπτερο με μπαζούκας, δεν δέχεται τη λίστα με τα προστατευμένα είδη που απαγορεύεται να γίνονται θηράματα και άλλα πολλά. Βέβαια εδώ μιλάμε για μια γυναίκα που θέλει να ποινικοποιήσει όλες τις μορφές εκτρώσεων, είναι κατά της αντισύλληψης, πιστεύει ότι ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν επιθυμία του Θεού κλπ κλπ, Άστα να πάνε τα νεύρα μου, σας αφήνω για σήμερα με χρήσιμα και ενημερωτικά λινκς:

Σας κλέβουν το σάντουιτς στη δουλειά και εσείς το μεσημέρι που έχετε λυσσάξει στην πείνα, ανοίγετε το ψυγείο και βλέπετε το σάντουιτς σας να έχει κάνει φτερά? Έχετε φίλους που έρχονται σπίτι και σας ανοίγουν το ψυγείο και τρώνε το σάντουιτς που ετοιμάζατε για βραδυνό? Μη στεναχωριέστε, γιατί τώρα υπάρχει λύση, τα Anti Theft Lunch Bags, που είναι σχεδιασμένα να δείχνουν τα σάντουιτς μουχλιασμένα.

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης στον ημιτελικό του Boccia στους Παρολυμπιακούς Αγώνες της Κίνας. Εκπληκτικές φωτογραφίες από τους Αγώνες από την Boston Globe, εδώ.

No

2008-09-15T21:17:00.000-07:00

Όπως ίσως θα θυμάστε αγαπημένοι μου φίλοι, σας είχα πει σε παλαιότερο ποστ, ότι ένα από τα αντικείμενα διαμάχης στην ανελέητη και αδυσώπητη δικαστική μου διένεξη με τον πρώην μου, τον Πρόβατο Γαμικουλίδη, είναι μια σεμνή και ταπεινή βίλλα που έχτισα εγώ χάρη στο επιχειρηματικό μου μυαλό και τις εμπορικές μου δραστηριότητες όσο τα είχαμε. Χθες λοιπόν στο δικαστήριο και ενώ και ο Πρόβατος και εγώ με λύσσα διακηρύσαμε ότι η βίλλα ανήκει αποκλειστικά στον έναν ή τον άλλον, κατέθεσε ένας κύριος από το Κτηματολόγιο, ο οποίος μας ανακοίνωσε ότι η βίλλα είχε κατασχεθεί εδώ και ένα χρόνο από το κράτος και παραχωρήθηκε ως δωρεά στη Μονή Βατοπαιδίου. Οι σκηνές που ακολούθησαν στο δικαστήριο ήταν τραγικές. Εγώ έπεσα στα γόνατα και φορώντας ένα μαύρο φουλάρι που πάντα κουβαλώ μαζί μου, άρχισα να μοιρολογώ σα τη Μαρινέλα στο Άνοιξε πέτρα να διαβώ, ότι χάσαμε τη βίλλα. Η Tanila φώναζε στον Πρόβατο ότι δε τη νοιάζει που θα βρει τα λεφτά, αλλά πρέπει να την πληρώσει όπως ήταν η συμφωνία τους, και ο Πρόβατος μοίραζε κουπόνια για σεξάκη στους δημοσιογράφους. Ο κόσμος φώναζε συνθήματα κατά των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων και υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Όμως η δίκη συνεχίζεται και ακόμα και χωρίς τη βίλλα, η αλήθεια για τις συκοφαντίες του ποταπού Πρόβατου θα λάμψουν!!

Εδώ βλέπετε ένα παλαιότερο βίντεο κλιπ με τον Πρόβατο και τη Τανίλα σε ντουέτο, το οποίο έχω σκηνοθετήσει εγώ σε μια προσπάθεια να τους δώσω τη δυνατότητα να κάνουν διεθνή καριέρα (γιαυτό ξεκινούν το τραγούδι σε ρουμάνικα αλλά στη μέση το γυρνάνε στα ελληνικά) αλλά και για να δώσω μια ώθηση στον ελληνικό τουρισμό. Όπως είπα το βίντεο είναι πολλών χρόνων, γιαυτό η Τανίλα ήταν τότε ακόμα σχετικά νέα (στα 60 δηλαδή). Το τραγούδι δεν έγινε επιτυχία, γιατί οι συντελεστές δε περνούσαν καλά ως ομάδα (ο Πρόβατος και η Τανίλα τσακώνονταν για κάτι σάντουιτς) και αυτό πέρασε στον κόσμο.

ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑ

2008-09-13T08:25:00.000-07:00

Οι Ελληνοαμερικάνοι στο πλευρό του Ομπάμα (παρακολούθησα το βίντεο με μεγάλη προσοχή μήπως και δω και τον DJ Sakis ή την Mrs Petrochilos να τραγουδάει ραπ, αλλά δεν τους είδα). Προσοχή, η παρακολούθηση του βίντεο προκαλεί μόνιμη βλάβη:

Πριν από το όραμα και αξία το ρεφρέν λέει και κάτι άλλο, που μου ακούγεται σαν "άγχος, όραμα και αξία"-αλλά δε νομίζω ότι λέει άγχος (δε κολλάει δηλαδή), τι λέει όμως?

Cheese pie

2008-09-08T19:15:00.001-07:00

Χθες το βράδυ είδα στο όνειρο μου ότι είχα πάει για διακοπές στην Πράγα, όπου στο ξενοδοχείο στο διπλανό δωμάτιο υπήρχε μεγάλη κινητικότητα (άκουγα από τον τοίχο θορύβους σα να μεταφέρουν έπιπλα) και ξαφνικά μου χτύπησε την πόρτα ένας σωματοφύλακας ο οποίος με ενημέρωσε ότι θέλουν να μου μιλήσουν οι ένοικοι του διπλανού δωματίου. Πήγα λοιπόν και βρήκα το Σαρκοζί με το πρόεδρο της Ρωσίας το Μεντβέντεφ τσίτσιδους. Με το που με είδαν μου είπαν να πάω να καθήσω κοντά τους. Και μετά κάναμε αχαλίνωτο αδυσώπητο σεξ ώσπου με ξύπνησε το ξυπνητήρι.

Τι περίεργο όνειρο! Μήπως έφταιγε η τυρόπιτα που έφαγα το βράδυ? Αν και ήταν θεσπέσια, με τα χεράκια μου την έφτιαξα. Όχι να το παινευτώ, αλλά στη μαγειρική και στο κρεβάτι έχω μεγάλο ταλέντο. Αν δε πιστεύετε, ρωτήστε τον πρώην σύζυγο μου, Πρόβατο Γαμικουλίδη, να σας επιβεβαιώσει ότι κανείς δε μου βγαίνει στην πίτα και στην πίπα.

Κατά τα άλλα, η Mrs Petrochilos με κάλεσε το Σάββατο για φαγητό. Μου είπε ότι έχει να μου πει πολλά νέα, δε πιστεύω να είναι έγκυος όμως. Μάλλον θα έλαβε γράμμα από τον Έλληνα ζιγκολό που είχε γνωρίσει στην Πλάκα (και για τον οποίο έχω υποψίες ότι είναι έλληνας μπλόγκερ). Και τη Κυριακή ξαναρχίζω το θεάρεστο έργο μου, να διδάσκω Ελληνικά στα λατρεμένα τέκνα (αχ δυστυχώς όχι τεκνά) της ομογένειας. Και θα αρχίσουμε πάλι με τη μικρή Καιτούλα η οποία έχει ADD και τρέχει σα τη δαιμονισμένη από εδώ και από εκεί....

Call boy Ethan

2008-09-07T21:07:00.000-07:00

Έχει πέσει πάρα πολύ δουλειά και εγώ δεν είμαι ακόμα έτοιμος για δουλειά, θέλω διακοπές. Άσε που η στρίγγλα έχει τρελαθεί πια εντελώς, φωνάζει συνέχεια, άρχισε και τρώει και κάτι σπόρια σα πασατέμπους, για να αδυνατίσει λέει, και κάθε φορά μασουλάει και φτύνει καθώς φωνάζει. Στα μιτινγκς φέρνει και το μεσημεριανό της που είναι πάντα κάτι αηδιαστικοί χυλοί και κάτι περίεργα λαχανικά τα οποία μάλλον τα έχει στο ψυγείο της για πολλούς μήνες. Και με τα νεύρα της και τις φωνές της μας έχει όλους στη τσίτα και στη κατάθλιψη.
Ευτυχώς που έχω τον καλό και πιστό μου φίλο ο ethanoulis ο οποίος όποτε τον καλώ έστω και την τελευταία στιγμή, μπαίνει σε ένα αεροπλάνο και έρχεται να με δει. Έτσι και την Τετάρτη που τον πήρα τηλέφωνο, του πρότεινα να του βγάλω εισιτήρια να έρθει και δέχτηκε αμέσως. Περάσαμε ένα Σαββατοκύριακο παθιασμένου και αχαλίνωτου σεξ και πριν λίγο ο ethanoulis πήρε το αεροπλάνο της επιστροφής αφού του έδωσα και κάποια δώρα (δυο κουστούμια, ένα χρυσό ρολόι και ένα κάποιο χαρτζιλίκι..)

Έφτιαξα κάτι μάφινς με συνταγή ενός τύπου που με πήρε στο λαιμό του, γιατί τα μάφινς βγήκαν χάλια ενώ τήρησα με ευλάβεια και προσήλωση τις οδηγίες. Έτσι έκανα μια καλή πράξη, τα έβαλα τα μάφινς σε ένα πιάτο και τα πήγα δώρο στην Τσουτσουνέλα στον επάνω όροφο.

Υ.Γ. Μόλις τελίωσαν και τα VMA awards στο MTV και τα οποία ήταν πολύ μούφα....

οι λόφοι του Beverly

2008-09-02T20:11:00.000-07:00

Τρέχω στη δουλειά και δε προλαβαίνω. Και σα να μη μου έφτανε αυτό του ξενιτεμένου, έχω και τον Παυλούκο και τον x-oyranouli να μου λένε ότι εθεάθην στη Θεσσαλονίκη!!! Ήξερα ότι είναι ερωτική πόλη των αισθήσεων, αλλά είναι φαίνεται και των παραισθήσεων.... Έχω να πάω στη λατρεμένη συμπρωτεύουσα από το 1999, ήθελα να ξερα ποιος τα λέει αυτά, αλλά στο εντωμεταξύ παρακαλώ άμα δείτε τον Παυλούκο ή τον x-oyranouli να τους δώσετε σφαλιαρίτσες στον ποπουλίνο, που διαδίδουν τέτοια κουλά....

Σήμερα το βράδυ είχε το πρώτο επεισόδιο του καινούργιου Μπέβερλι Χιλλς (δε νεκστ τζενερέισιον) στο οποίο παίζουν η Κέλλυ και η Μπρέντα από την παλιά σειρά και ένα σωρό παρτσακλά και slutόφατσες. Η κόρη της οικογένειας που τώρα μετακομίζει στο Μπέβερλυ Χιλς (αυτοί έρχονται από το Κάνσας, όχι από τη Μιννεσότα) τη πρώτη μέρα στο καινούργιο σχολείο, φτάνοντας, βλέπει στο πάρκινγκ στο διπλανό αυτοκίνητο ένα μαθητή να του κάνει πεοθηλασμό μια συμμαθήτρια του. Τέτοια πράγματα θα τα βλέπατε στο οριτζιναλ? Όχι δε θα τα βλέπατε! Αλλά έχει χαλάσει ο κόσμος, έχουν χαθεί οι αξίες, και ζούμε σε καιρό παρακμής και ξεπεσμού.

Υ.Γ. blueprintsouli, εθεάθης τις προάλλες σε μπαρ στο Little Rock στο Arkansas, απαιτούμε εξηγήσεις!

Thoughts

2008-08-31T19:21:00.000-07:00

Τι τραβάω εδώ στη ξενιτιά, δε περιγράφεται. Τη Δευτέρα είναι αργία (Labor Day) αλλά η στρίγγλα μας έστειλε email να πάμε στη δουλειά για λίγες ώρες γιατί πρέπει να κάνουμε σύσκεψη για ένα πρότζεκτ. Σκέφτηκα να πω ότι δεν διάβασα τα μηνύματα μου, αλλά κατά κακή μου τύχη χτύπησε το σταθερό και το σήκωσα απερίσκεπτα, και ήτο η στρίγγλα αυτοπροσώπως που ήθελε να μου το πει και τηλεφωνικώς να πάω στη δουλειά. Τη να της πεις της παλιοστρίγγλας, ότι δεν έχει κάποιον να περάσει σπίτι της? δεν είναι σωστό να ξύνουμε πληγές, όπως λέει και ο σοφός λαός μας, στο σπίτι του ξεσκισμένου δε μιλάνε για καβλί. Και τώρα πρέπει να πάω να δουλέψω ενώ εγώ βαριέμαι και νυστάζω μονίμως και συνεχώς (τι κακό και αυτό).... Με πήρε και τηλέφωνο η τρελοκοτσιδού από τη δουλειά για να μου πει και η ίδια πόσο τα είχε πάρει που δουλεύουμε αύριο. Αλλά είπε θα φτιάξει μάφινς να φάμε, μπράβο της η κοπέλα, ακόμα και στις φουρτούνες σκέφτεται το κοινό καλό, έχουν και οι Αμερικανοί αυτόν τον εθελοντισμό. Όταν προσφέρεις όμως στο κοινωνικό σύνολο, νιώθεις πλήρης και ευτυχισμένος. Εγώ πχ όταν τα είχα με τον ποταπό Πρόβατο, του έπλεκα πεοκάλτσες για να μη κρυώνει το 41ποντο πέος του τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Όταν χωρίσαμε, τις μάζεψα όλες και τις έκανα δωρεά στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου να τις βάλουν στις προβοσκίδες στους ελέφαντες μην πουντιάσουν το χειμώνα τα ζωντανά....Και ένιωσα μεγάλη χαρά που οι ελέφαντες θα ζεσταίνονταν, είναι σπουδαία υπόθεση να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις κάτι σε αντάλλαγμα.... We are the world, we are the children (δεν είμαι καλά, δεν είμαι καθόλου καλά.....)

Υ.Γ. 1
Έτσι πρέπει να διδάσκεται η Χημεία:

Υ.Γ.2
Σε πότισα ροδόσταμο, με πότισες μοχίτο....

Back

2008-08-30T03:28:00.000-07:00

Επέστρεψα! Και μόνο που δε φίλησα το χώμα του τιμημένου Σικιάγου στην επιστροφή. Γιατί παραλίγο να πέσω θύμα απαγωγής Βενεζουελιανών... Άσε που μου χάλασε το λαπτοπ στα καλά καθούμενα, και πήγα να το ανοίξω να δω ένα DVD με μια ταινία με την Ισμήνη Καλέση, και ξαφνικά εμφανίστηκε μια μπλε οθόνη και όλα ήταν παρελθόν. Ούτε ο Βενεζουελιανός παραλίγο απαγωγεύς μπορούσε να βοηθήσει, το λαπτοπ, είπε, είναι πια άχρηστο.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, είχα να πάω και στη δουλειά και να ξαναδώ τη στρίγγλα, η οποία είχε όπως συνήθως τα νεύρα της και φώναζε (νομίζω έβγαζε και αφρούς από το στόμα της). Γύρισα σπίτι και το ψυγείο ήταν άδειο (αχ πάνε οι παλιές καλές εποχές που τα είχα με εστιάτορα, και είχα πρόσβαση σε ταψιά μουσακά και παστίτσιο).

Υ.Γ. Κέρκυρα, Κέρκυρα, με το Ποντικονήσι
με τα καντούνια τα στενά, εκεί με είχες γαμήσει

Will be back very soon....

2008-08-10T09:07:00.000-07:00

Θα λείψω για λίγες μερούλες, μη φανταστείτε τίποτις εξωτικό, εδώ στην παγωμένη ξενιτιά.... Θα επιστρέψω στο τέλος του μήνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ!

Νιουζ

2008-07-30T22:23:00.000-07:00

Σήμερα σας έχω ένα update για τη καλή μου φίδη Τσουτσουνέλα και τον λευκόκαλτσο Νώντα. Η Τσουτσουνέλα λοιπόν, την οποία συνάντησα στην είσοδο της πολυκατοικίας και μου είπε τα νέα της, έπιασε δουλειά σε ένα γραφείο και κάνει τη ρεσεψιονίστ (θα τους καταστρέψει) αλλά ονειρεύεται να πιάσει δουλειά ως κομώτρια manscaping (δυστυχώς υπάρχουν αγγελίες εδώ στις εφημερίδες που διάφοροι κουλοί/κουλές κάνουν τους κομωτές για τρίχες στήθους και πέους). Δεν ήθελε πολύ η λυσάρα να αποκτήσει επιτέλους επαγγελματικούς στόχους (ας όψεται που δε διδάσκεται σωστά ο επαγγελματικός προσανατολισμός στα ελληνικά σχολεία και ταλαιπωρήθηκε η καημένη μέχρι να βρει το true calling της). Δεν έχει όμως βρει ακόμα τις άκρες, και με ρώτησε αν είναι καλή ιδέα να βάλει αγγελία....
Βέβαια εδώ στο Σικάγο θα υπάρχει και ανταγωνισμός, αν κρίνω από τις αγγελίες στο Craigslist:
http://chicago.craigslist.org/chc/m4m/775549394.html
http://chicago.craigslist.org/chc/m4m/770458377.html
το οποίο Craigslist υπάρχει για κάθε μεγάλη πόλη και είναι συλλογή των πιο αρρωστημένων αγγελιών...

Τέλος πάντων, προς το παρών θα κάνει τη ρεσεψιονίστ και αποφάσισε να ασχοληθεί λιγάκι με τις σπουδές της (αν μπορέσει να θυμηθεί κατά που πέφτει το πανεπιστήμιο).

Τώρα ο Νώντας ο καημενούλης είναι πάλι άνεργος (δεν έχει καταφέρει να στεριώσει σε δουλειά αυτό το παιδί, γιατί άραγε) και σκέφτεται να πάει Βοστώνη που έχει άλλο ξάδελφο εκεί με συνεργείο αυτοκινήτων (εγώ θα έλεγα να πάει να δουλέψει στο εστιατόριο της οικογένειας της Καλομοίρας, που είναι άραγε, Νέα Υόρκη?). Στεναχωριέμαι να ακούω ότι ταλαιπωρείται τόσο αυτό το παιδί εδώ στη ξενιτιά. Τα νέα του τα έμαθα από την Τσουτσουνέλα, η οποία μου είπε ότι το συνάντησε τυχαία στην πόλη (αυτοί μάλλον ακόμα θα πηδιούνται, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο δε με ενοχλεί καθόλου)...

Αυτά λοιπόν τα νέα.... Ξέρει κανείς αν υπάρχει κανένα χάπι να σε κάνει πιο παραγωγικό και να κάνεις τη δουλειά σου ενώ βαριέσαι οικτρά, αντί να χαζεύεις και να βλέπεις το to-do list να μεγαλώνει επικίνδυνα?

Dreamy Date-Nr. 1

2008-07-28T19:04:00.000-07:00

Ο Αριστείδης Πατσαβιόλας είναι δημοσιογράφος, φιλόσοφος, ερευνητής λαογραφίας και θεατρικός συγγραφέας.  Εργάζεται στην Κύπρο και την Ελλάδα στο ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδες και περιοδικά.  Συνεργάστηκε κατά καιρούς με πολλούς πολιτιστικούς ομίλους και σωματεία σε θέματα λαογραφίας και λαϊκής παράδοσης καθώς και φιλοσοφίας, ερωτισμού και γενικότερα πολιτισμού. Συνεργάζεται επίσης με διάφορες θεατρικές ομάδες και εργαστήρια, ομάδες χορού και διανόησης.
Γράφει και σκηνοθετεί ο ίδιος, χοροδράματα με λαογραφικό και φιλοσοφικό περιεχόμενο τα οποία έχει ανεβάσει με την συνεργασία διάφορων πολιτιστικών ομίλων και θεατρικών ομάδων.
Το 2002 το θεατρικό του έργο «Εντερική Διαταραχή» βραβεύθηκε από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου. Το έργο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παστράμι το 2005 σε Κύπρο και Ελλάδα.  Το 2006 το θεατρικό μονόπρακτο «Μπόμπα στο κωλί μου» βραβεύτηκε στο φεστιβάλ παιδικού θεάτρου «Παρανυχίδα» στη Καβάλα.  
Έχουν κυκλοφορήσει επίσης τα έργα του: - «Βεντούζα στο μπούτι-1ος τόμος”, “Βεντούζα στο μπούτι-2ος τόμος”, «Βίνα Ασίκη-στα βήματα της μεγάλης ιέρειας (έρευνα-βιογραφία για το στρουκτουραλισμό στον ελληνικό κινηματογράφο). 

A night to remember

2008-07-27T17:11:00.000-07:00

Πριν μερικούς μήνες είχαμε βγει με τον Marvinouli, τον Apsoyli και το Revqueerouli και είχαμε διασκεδάσει πολύ.
Ιδού και ένα βίντεο που τραβήξαμε εκείνο το βράδυ:

Φέις το Φέις

2008-07-24T22:59:00.000-07:00

Τι να σας λέω... Για τη στρίγγλα και τη βαρεμάρα στη δουλειά, που τρέχουν οι ημερομηνίες και οι προθεσμίες αλλά εγώ το μόνο που θέλω είναι να κοιμάμαι και να πίνω παγωμένα νερά και χυμούς.... Ή για τη τρελοκοτσιδού στη δουλειά που αποφάσισε να συζήσει με παντρεμένο με τρία παιδιά, και κάθε μέρα μας πρήζει με τις ερωτήσεις της αν είναι λάθος κίνηση να συζήσουν πριν βγει το διαζύγιο του....
Και δεν έχω και το Facebook να ξεχνιέμαι.
Ιδού δέκα πράγματα που σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ότι ήρθε η ώρα να κλείσεις το account σου στο Facebook:
1) Σου έρχεται για πέμπτη φορά μήνυμα από άγνωστη κυρία η οποία επιμένει να ρωτάει αν πήγαινες στο Α3 στα Πετράλωνα. Παρόλες τις εξηγήσεις ότι ούτε στο Άλφα ούτε στο 3 ούτε στα Πετράλωνα πήγαινες, εξακολουθείς να λαμβάνεις μηνύματα του στυλ "έλα γιατί δεν το παραδέχεσαι..."
2) Έχεις λάβει συνέχεια προσκλήσεις να παίξεις να μάθεις "πόσο Μαντόνα είσαι?, πόσο κατίνα είσαι, πόσο ρούλα είσαι, πόσο Σούπερμαν είσαι, πόσο Ισμήνη Καλέση είσαι, πόσο Κατμαν είσαι" που είσαι στα πρόθυρα νευρικής κρίσης ώσπου σου έρχεται μήνυμα να παίξεις να μάθεις πόσο νευρικός είσαι.
3) Διαπιστώνεις ότι έχεις κάνει σεξ με τρεις από τη λίστα φίλων του Πρόβατου.
4) Βρίσκεις το χαμένο ξάδελφο σου που όλοι οι συγγενείς έλεγαν ότι είναι στην Αργεντινή αλλά το προφίλ του λέει ότι είναι στη Νότια Αφρική.
5) διαπιστώνεις ότι ο Ντέιβιντ Σάντος δεν έχει προφίλ
6) Σου έρχεται εικονικός φραπές, σουβλάκι, παντόφλα και κοκτέιλ.
7) Έχεις εντοπίσει 12389 άτομα που έχουν λάβει κουπόνι για σεξάκι από τον Πρόβατο (μέχρι στη Νότια Κορέα έφτασε η χάρη του).
8) Φτιάχνεις συνταγή για μανιταρόπιτα που σου δίνει ο Marvinoulis σε ποστ στο Wall σου (η οποία βγήκε πολύ καλή να το τονίσω, εξού και την έτρωγα τραγουδώντας "δε ζήτησα από σένανε να σώσεις τη μανιταρόπιτα, αγάπη ζήτησα μόνο να δώσεις, και τρυφερότητα"
9) Λαμβάνεις μήνυμα που σου λέει να πας να γραφτείς σε Group για να μάθεις τους πραγματικούς λόγους που η Καλομοίρα πήγε Αμερική.
10) Ο billzoukoulis που όχι μόνο έχει το κληρονομικό το χάρισμα, αλλά και spooky διορατικότητα, σου αποκαλύπτει ότι ξέρει το ΑΦΜ σου.

If they mated

2008-07-18T12:38:00.000-07:00

Αν ο Νώντας και η Τσουτσουνέλα έκαναν παιδί, θα ήταν κάπως έτσι:

ΝΥΣΤΑΖΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

2008-07-17T14:42:00.000-07:00

στυλιστική παρέμβαση

2008-07-16T09:00:00.000-07:00

Αξιότιμε υπουργέ Παιδείας, Θρησκευμάτων και λοιπών κονσεπτς,
όσο παραπλανείτε τον κόσμο με ψευτοδιλήματα του στυλ δημόσια vs. ιδιωτική παιδεία και κολλέγια, κουκουλώνεται το πιο καυτό ζήτημα στα εκπαιδευτικά δρώμενα.
Απαιτούμε στυλιστική παρέμβαση! Δεν γίνεται στα σχολεία να επικρατούν το μαύρο, το κίτρινο, το γκρι και οι φόρμες. Ιδίως αυτές οι φόρμες, που περνάς έξω από προαύλιο και νομίζεις ότι είσαι σε οίκο ευγηρίας και έχουν βγει οι ηλικιωμένοι έξω με τις φόρμες για γυμναστική! Άσε τα τζιν σακάκια... Υπουργέ, έτσι διαπαιδαγωγείται η νέα γενιά, να γίνουν τα λιονταράκια του κυρ Ηλία? Σε λίγο θα φοράνε και γκέτες!
Στην Ανατολική Ευρώπη υποδέχτηκαν το χρώμα με ανοιχτά τα χέρια, εμείς γιατί ακόμα υστερούμε?
Φτάνει πια!