Villa

Όπως γνωρίζετε, με τον Πρόβατο έχουμε μια μεγάλη δικαστική διαμάχη (η ημερομηνία της δίκης του αιώνα είναι 20 Μαρτίου) γιατί ο ποταπός Πρόβατος με συκοφαντεί και με δυσφημεί. Όμως το θέμα δεν είναι μόνο ηθικό, αλλά και οικονομικό (αχ money makes the world go round). You see, όταν τα είχα με τον Πρόβατο, είχα την φαεινή ιδέα να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι ο Πρόβατος έχει πέος 41 εκατοστών για να εξοικονομήσουμε κάποια χρήματα, και έτσι άρχισα να χρεώνω επισκέπτες που θέλανε να δουν το πέος από κοντά (απλά γιατί ήθελα να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον και να φύγουμε από τη καλύβα στην Ελευσίνα που ζούσαμε). Η όλη ιδέα ήταν δική ΜΟΥ, η υλοποίηση δική ΜΟΥ, όλα εγώ τα έκανα και εκείνος καθόταν σε ένα καναπέ ξεβράκωτος. Με τα λίγα λεφτουλάκια που κατάφερα να μαζέψω από τα εισιτήρια που έκοβα, φτιάξαμε ένα σπίτι, μη φανταστείς τίποτις τρελό δηλαδή, τέσσερα υπνοδωματιάκια, δυο γκαραζούλια και μια πισινούλα.

Η βίλλα είναι σεμνή και καλόγουστη, με έμπνευση από την αρχαία Ελλάδα (εξού και έχει κολονάκια στην είσοδο και γυμνά αγάλματα) καθώς και μαρμάρινους κύκνους σε όλα τα παράθυρα. Πάνω που η βίλλα χτίστηκε και τελίωσαν όλες οι δουλειές, ο Πρόβατος και εγώ χωρίσαμε και δε προλάβαμε να τη χαρούμε ποτέ. Και με το που άρχισε η δικαστική διαμάχη, η δικαστής Τζάτζ Τζούντυ που ανέλαβε την υπόθεση, διέταξε να σφραγιστεί η βίλλα ώσπου να αποφανθεί το δικαστήριο το ιδιοκτησιακό καθεστώς.




Και τώρα ο ποταπός διεκδικεί τη βίλλα ΜΟΥ γιατί, λέει, την έχτισε με τον ιδρώτα του πουλιού του. Ποιός έκοβε τα εισιτήρια, ποιος έβγαινε έξω με τη ντουντούκα στη γειτονιά και διαφήμιζε "ελάτε να δείτε το πεός τέρας", ποιος έφτιαχνε τις διαφημιστικές αφίσες, ποιος κρατούσε ταμείο, ποιος περνούσε τους θαυμαστές από metal detector, να μην έχουν μαζί τους κάνα όπλο, ποιος εφήρμοζε αυστηρά το "You can look but you can't touch" policy και κρατούσε τις τρελές θαυμάστριες υπό έλεγχο? Ποιος έφτιαχνε τις πινακίδες "Απαγορεύονται τα φλας" και έκανε κατάσχεση στις κάμερες με φλας που φέρνανε κρυφά κάτω από τα μπουφάν τους οι τουρίστες? Ποιος έκανε διαπραγματεύσεις με την Αττικό Μετρό, που θέλανε το πουλί του για γεωτρήσεις, και με το τσίρκο Μεντράνο που θέλανε να είναι μόνιμο μέλος? ΕΓΩ! ΟΛΑ ΕΓΩ!!! Και δέχτηκα πάρολα αυτά να μοιραστούμε τα κέρδη 50%-50% παρόλο που εκείνος έβαζε μόνο το πέος... Και μια και λέμε για κρέας, έχετε ακούσει εσείς τα ΜακΝτόναλντς να δίνουν ποσοστά στις αγελάδες? Ή ο Μιμίκος στα κοτόπουλα? Εγώ όμως καθότι άνθρωπος γαλαντόμος, είπα να μοιραστούμε τα κέρδη και το σπίτι ακόμα φίφτυ φίφτυ, όχι όμως και να μου το φάει ο ποταπός! Γιαυτό παλεύω όχι μόνο για να αποκατασταθεί η τιμή μου μετά την επίθεση λάσπης που δέχτηκα καθώς βάλθηκε να με παρουσιάσει εξ'όλης και προώλης, αλλά και για να πάρω το σπίτι μου πίσω! Thank you for your support!

Love

Επιτέλους τελίωσε η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Στη δουλειά η κάθε τρελόγκα είχε και ένα μπαλόνι ή ένα μπουκέτο λουλούδια ή σοκολατάκια που τάχα μου της τα έστειλε ο δικός της ή της τα έδωσε το πρωί φεύγοντας για τη δουλειά (αλλά μάλλον τα είχαν ψωνίσει μόνες τους). Η τρελοκοτσιδού φορούσε και ένα πουλόβερ με καρδούλες, ενώ η στρίγγλα πήρε στον εαυτό της ένα αρκουδάκι και το έφερε στη δουλειά, όχι για να καταλάβετε δηλαδή σε τι κόσμο ζω και να με συμπονέσετε στο δράμα μου.

Η Mrs Petrochilos ανακάλυψε τον Χατζηγιάννη, της έδωσε ένα CD του κάποιος στην εκκλησία (εδώ μετά τη λειτουργία οι ομογενείς πάνε στον επάνω όροφο της εκκλησίας που είναι μια μεγάλη αίθουσα και πίνουν καφέ, και λένε κουτσομπολιά και γίνεται νυφοπάζαρο) και σήμερα κατενθουσιασμένη με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει αν το ήξερα εγώ αυτό το γλυκό αγοράκι (?!). Θέλει, λέει, να πάει να τον βρει όταν έρθει Ελλάδα γιατί τον συμπάθησε πολύ. Έχει δει μόνο τις φωτογραφίες του από το εξώφυλλο, της είπα ότι θα της δείξω βιντεοκλιπ του στο Γιουτιουμπ, οπότε την βλέπω να καταφθάνει το Σάββατο με τους δονητές της.


Υ.Γ. Ίδρυσα μια δική μου πόλη στην Ελλάδα και επισκέπτοντας την αυξάνεται ο πληθυσμός της. Εμπρός όλοι μαζί για μια νέα Ελλάδα!

Happy Valentine's Day Y'all

Ξημερώνει του Αγίου Βαλεντίνου. Και φυσικά εμείς οι εξ'αποχής παρθενία επαναποκτήσαντες (μα πως τα λέω η γατούλα) δεν έχουμε δικαίωμα να γιορτάζουμε σήμερα. Αυτές οι γιορτές είναι για τους ζευγαρωμένους. Έτσι και εγώ κάθομαι δίπλα στο αναμένο τζάκι (δεν έχει τζάκι το διαμέρισμα, αλλά λέμε τώρα) και αναπολώ. Όσα χρόνια τα είχα με τον ποταπό Πρόβατο, ενώ εγώ ετοίμαζα δώρα και τούρτες και λουλούδια του Αγίου Βαλεντίνου, εκείνος (ο ποταπός, όχι ο Άγιος) ούτε ένα λουλούδι δε μου έκανε δώρο, ίσα ίσα που τσαντιζόταν όταν ετοίμαζα ρομαντικό δείπνο (έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τελικά έκανε σχέση μαζί μου για να έρθει πιο κοντά στη φίλη μου τη Γωγώ την Αντζολετάκη και τον κύκλο της). Τέλος πάντων, τι να πει κανείς, ως ευαίσθητη ψυχή έχω πολλές φορές βρεθεί σε σχέσεις που με έχουν πληγώσει. Η καημενούλα η Mrs Petrochilos μου έστειλε ένα κέικ με καρδούλες (και προτού υποθέσετε ότι κάνω λεσβιακό σεξ με την Mrs Petrochilos να εξηγήσω ότι εδώ στην Αμερική, στην παγωμένη ξενιτιά, συνηθίζεται να κάνεις δώρα του Αγίου Βαλεντίνου και σε φίλους ή συγγενείς, όχι μόνο σε lovers).

Υ.Γ. Blueprintsouli, σήμερα που είναι η γιορτή του έρωτα, θα σου αφιερώσω ένα νησιώτικο τραγούδι της πατρίδας μας, το "Ντάρι ντάρι, ντάρι ντάρι, έχεις όμορφο παπάρι." Και να τονίσω επίσης ότι you are my lover, undercover.

Weekend

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο κύλισε χωρίς σεξ και ηδονή. Το Σάββατο πήγα για καφέ με την Mrs Petrochilos η οποία ετοιμάζεται πυρετωδώς για το ταξίδι της στην Ελλάδα. Δε μπορούσε η καημένη να χαμογελάσει γιατί είχε κάνει μερικά botox και στην αρχή φοβόμουνα ότι θα μου ζητούσε να τη βοηθήσω να ρουφήξει το καφέ της με καλαμάκι, καθώς το στόμα της δεν είχε περιθώρια να μετακινηθεί, αλλά τελικά τα κατάφερε και μόνη της. Μου είπε να πάω μαζί της την άλλη εβδομάδα εκδρομή σε ένα ορθόδοξο μοναστήρι στο βόρειο Ιλινόις. Τι ακριβώς θα κάνουμε εκεί δεν κατάλαβα, της είπα ότι θα το σκεφτώ. Όταν έρθει Ελλάδα θα σας ειδοποιήσω, μια και πολλοί από εσάς ενδιαφερθήκατε να τη βγάλετε βόλτα (έχει τεράστιο σπίτι, το ανέφερα, δε το ανέφερα?).....

Τη Κυριακή ήρθε ένας συνάδελφος να δούμε τα Γκράμυς και φώναξα και το φίδι το κολοβό την Τσουτσουνέλα (τι να κάνω, στο πνεύμα της εθνικής συμφιλίωσης). Τα Γκράμυς ήταν βαρετά και ο συνάδελφος συνεχώς αναφερόταν σε κάτι συγκροτήματα που δε γνώριζα, και τα οποία πίστευε ότι είχαν αδικηθεί που δεν είχαν καμιά υποψηφιότητα. Μετά ήρθε και η κοπέλα του, η οποία μας έφερε και φράουλες (που δεν είναι της εποχής αλλά στην Αμερική δεν έχουμε τέτοια κολήματα, χάρη στις ορμόνες και τα χημικά τρώμε τοξικά φρούτα όλο το χρόνο). Η δε Τσουτσουνέλα όλη την ώρα σχολίαζε πόσο χάλια είναι αυτή η χαμούρα, και η άλλη η πατσαβούρα (όλες χάλια τις βρήκε με λίγα λόγια). Και φυσικά όταν βγήκε η Αλίσια Κις είπε ότι "σιγά μωρέ τη πατσαβούρα, και εμένα άμα με βάφανε μαύρη, ξέρεις τι εντυπωσιακή που θα ήμουνα" (!?!). Τι να πει κανείς, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια (και τα πόδια) ψηλά.


Υ.Γ. Στη φώτο βλέπετε μνημείο που μου είπαν ότι άμα πας και ανάψεις κερί, σταματάει η αποχή από το σεξ (οπότε φτιάχνω βαλίτσες):

ΣΙΓΑ ΤΟ ΠΟΛΥΕΛΑΙΟ

Car trouble

Άχου το αυτοκινητάκι μου! Δε ξέρω τι έχει, αλλά είναι σοβαρό. Όπως έχω ήδη πει, δε ξέρω από αυτοκίνητα και μηχανές (αυτά είναι αντρικές δουλειές). Οπότε αποφάσισα να πάω στον πιο αντρουά μάγκα στη δουλειά να ζητήσω βοήθεια και μια δεύτερη γνώμη. Γιαυτό πήγα στη στρίγγλα, η οποία προθυμοποιήθηκε να έρθει μαζί μου στο συνεργείο να τους μιλήσει. Πήγαμε το πρωί, εγώ είχα βάλει ένα σεμνό σακάκι για να εντυπωσιάσω το συνεργείο μπας και μας λυπηθεί.



Τελικά όμως ο τύπος του συνεργείου τα κουβέντιασε με τη στρίγγλα, τη φοβότανε κιόλας, χαμήλωσε κάπως την τιμή, αλλά και πάλι πρέπει να γίνουν ένα σωρό ακριβές δουλειές. Πήρα και το χάρτη με τα δρομολόγια των λεωφορείων μια και θα πάρει 2 εβδομάδες να το φτιάξουνε. Η στρίγγλα μου είπε να μη στεναχωριέμαι, γιατί λέει εκείνη τον άντρα της σε λεωφορείο τον γνώρισε (εκείνον που χώρισε και τώρα πετάει βελάκια στη φωτογραφία του).


Υ.Γ. Ζητείται σέξυ χοτ άντρας με γνώσεις αυτοκινήτων ή σωφέρ με δικό του αυτοκίνητο, με σκοπό το γάμο.

Forgive and Forget

Αυτή τη Κυριακή είχε εδώ στην παγωμένη ξενιτιά το Super Bowl που είναι το αθλητικό γεγονός της χρονιάς, αμερικάνικο φουτμπαλ νομίζω είναι, θα σας γελάσω, το μόνο που γνωρίζω είναι ότι μαζεύονται όλοι σε σπίτια και σε παμπ και τρώνε πατατάκια, κροκέτες και άλλα τηγανητά και πίνουν άφθονες ποσότητες μπύρες. Επίσης βλέπουν και τις διαφημίσεις στα διαλείματα, που υποτίθεται ότι είναι οι καλύτερες και πιο ακριβές διαφημίσεις λόγω του υψηλού κόστους του τηλεοπτικού αέρα. Πήγα και εγώ λοιπόν σε σπίτι συναδέλφου που είχε καλέσει αρκετά άτομα από τη δουλειά (ευτυχώς όχι τη στρίγγλα) και φυσικά καταβαρέθηκα, δεν παρακολουθούσα τον αγώνα, είχε κανά-δυο χοτ άτομα, αλλά ο ένας ήταν εκεί με την αρραβωνιαστικιά του, ο άλλος πάλι φώναζε και ούρλιαζε και με ξενέρωσε. Αφού τελίωσε και ο αγώνας έφυγα άρον άρον γιατί δεν άντεχα άλλο. Μπαίνοντας μέσα στην πολυκατοικία με το κλειδί στο χέρι, έπεσα πάνω στο φίδι το κολοβό την Τσουτσουνέλα. Εκείνη με το που με είδε με αγκάλιασε σα να γύρναγα από το μέτωπο. "Αχ μου έλειψες τόσο πολύ" φώναξε και μετά άρχισε να κλαίει. Εγώ δε μπορώ να βλέπω ανθρώπους να κλαίνε, οπότε προσπάθησα να την παρηγορήσω. Της είπα να έρθει σπίτι να της κάνω ένα τσάι (ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ). Κάθησε στο καναπέ και άρχισε και αυτή ένα δίωρο μοιρολόι (σα το Νώντα, λες και το έχουν έτοιμο το λογύδριο της κλάψας). Τι τράβηξε και αυτή, μόνη πέρασε τις γιορτές, οι γονείς της νομίζουν ότι πάει καλά με τις σπουδές της αλλά αυτή δεν έχει πατήσει και ξέχασε να γραφτεί στο νέο εξάμηνο και φοβάται μη χάσει τη φοιτητική της βίζα, ένας τύπος που νταραβεριζόταν (όχι ο Νώντας, ένας άλλος που της μίλαγε αρχαία, ή έτσι νόμιζε αυτή, μπορεί ο άνθρωπος απλά να μιλούσε σωστά νέα ελληνικά αλλά που να καταλάβει αυτή), αυτός λοιπόν την παράτησε και της φέρθηκε άσχημα και της έκλεψε ένα τηγάνι (άσχετο!), ένιωθε πολύ μοναξιά και δεν είχε καμία παρέα, και πάνω που πήγα να τη λυπηθώ και να την αγκαλιάσω, ολοκλήρωσε λέγοντας "και έχω δύο βδομάδες να κάνω σεξ." Δύο εβδομάδες? Σιγά το διάστημα το μεγάλο, σιγά το Γολγοθά! Για ρώτα και μας κυρία μου! Τέλος πάντων, αποφάσισα να μη κρατάω κακίες, και της είπα να βγούμε με το Νώντα οι τρεις μας, να τα ξεχάσουμε όλα και να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Καταχάρηκε και είπε να το κανονίσουμε πάραυτα (φαίνεται θέλει να το κάνει με το Νώντα). Ελπίζω μόνο να έχει γερές κρεμάστρες και όχι αυτές τις συρμάτινες που λυγίζουν εύκολα....

why

Στη δουλειά η στρίγγλα σήμερα το πρωί σε σύσκεψη μάς έβαλε να μαντέψουμε πόσα κιλά έχει χάσει (εδώ και καιρό κάνει μια δίαιτα με κάτι χάπια που την αναγκάζουν να έχει ευκοίλια συνέχεια-τώρα που το σκέφτομαι, περιτριγυρίζομαι από άτομα με εντερικές διαταραχές). Η τρελοκοτσιδού-κουτό κορίτσι της είπε "εεε... ξέρω εγώ, εγώ είμαι και σχετικά καινούργια, να πω καμιά 2-3?" Εγώ φυσικά όντας χρόνια στο κουρμπέτι και έχοντας πολλαπλά πτυχία στο γλείψιμο απάντησα "τουλάχιστον 20! έχεις γίνει μοντέλο, δε σηκώνω κουβέντα, μοντέλο έγινες!" Η στρίγγλα χαμογέλασε αλλά το χαμόγελο της πάγωσε όταν ένας άλλος βλάκας (ο Μάρτιν) πρόσθεσε "εγώ πάντως δε κατάλαβα ότι έκανες δίαιτα, δε βλέπω διαφορά". Μάρτιν χρυσό μου, αποχαιρέτα την την αύξηση που προσδοκούσες, όσο για τη προαγωγή, ζωή σε λόγου μας. Η στρίγγλα τον κοίταξε άγρια και τον ρώτησε "τι κάνει η γυναίκα σου? ακόμα άνεργη είναι?" (η γυναίκα του προσπαθεί να βρει δουλειά εδώ και οκτώ μήνες). Εγώ ως ιεραπόστολος, παιδί των λουλουδιών και γατούλα του σεξ, για να αλλάξω το θέμα και να προσφέρω μια νότα χαράς και αισιοδοξίας στη συζήτηση άλλαξα αμέσως το θέμα αναφέροντας τη Χίλαρυ και τον Ομπάμα. Η στρίγγλα όμως παρέμεινε κατσούφα και με εκνευρισμό ρώτησε "τώρα που κολλάει αυτό?" και ο Μάρτιν απάντησε "επειδή και η Χίλαρυ το παλεύει με την εμφάνιση της αλλά δε της βγαίνει, είναι γερασμένη και αντιπαθητική" Ε όχι και να με εμπλέξεις και εμένα στην επικείμενη σου απόλυση και το μπουνίδι που θα φας, ηλίθιε. "Όχι όχι, το είπα γιατί η γυναίκα σου είναι άνεργη, και πιστεύω ότι η πορεία της οικονομίας θα κριθεί από τον επόμενο πρόεδρο." Η στρίγγλα με εκνευρισμό είπε "αφήστε τις φλυαρίες, να γυρίσουμε στη δουλειά!" Ποια φλυαρία μωρή κότα, εσύ μας ρώτησες για το πάχος σου. Τέλος πάντων, αργότερα με πήρανε τηλέφωνο να μου πουν ότι το αμάξι έχει μεγάλο πρόβλημα και θα χρειαστεί πολλά λεφτά για να το φτιάξουν. Άσε που στο συνεργείο δεν είναι χοτ σέξυ κύριοι όπως στις ταινίες, αλλά ο Πάγκαλος με φόρμα. Και η αποχή από το σεξ συνεχίζεται, τα νεύρα μου!



Υ.Γ. Σε αυτή τη διαφήμιση είχαν προσλάβει τον Πρόβατο για να τους βοηθήσει:

No sex

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ακόμα και ο Θεός δε θέλει να σταματήσει η αποχή μου από το σεξ. Δεν εξηγείται αλλιώς.
Χθες το πρωί αποφάσισα να πάρω τηλέφωνο το Νώντα να του πω να περάσει για φαγητό το βράδυ. Ναι, το ξέρω, δεν ήταν η σωστή κίνηση, αλλά τι να κάνω, δεν άντεχα άλλο τη καλογερική, έβλεπα και όλες τις διαφημίσεις για του Αγίου Βαλεντίνου και λύγισα η γατούλα. Είχα αποφασίσει να γίνει το γαμικουλασιόν το βράδυ και δεν ήθελα να το πολυσκέφτομαι για να μην αλλάξω γνώμη.
Ο Νώντας ήρθε στην ώρα του (ναι φορούσε άσπρες κάλτσες) και φάγαμε. Μετά του είπα να πάμε στο υπνοδωμάτιο να δούμε τηλεόραση και εκείνος κατάλαβε αμέσως περί τίνος πρόκειται, μου είπε ότι πάει στην τουαλέτα και έρχεται (κλείνοντας μου πονηρά το μάτι).

Εγώ έτρεξα στη κρεβατοκάμαρα, άναψα όλα τα κεράκια, και ξάπλωσα στο κρεβάτι, ανοίγοντας την τηλεόραση (τάχα μου ότι παρακολουθώ). Μετά από λίγη ώρα άρχισα το ζάπινγκ. Μετά από πολύ ώρα άρχισα να ανησυχώ μια και τα κεριά κοντεύανε να λιώσουνε εντελώς και με το φόβο ότι ο Νώντας είχε πέσει στη λεκάνη, ρώτησα "Νώντα, είσαι εντάξει?"
"Ναι ναι" μου απάντησε αγχωμένος. Ύστερα από λίγο άκουσα το καζανάκι, και με χαρά διαπίστωσα ότι σε λίγα λεπτά θα ξαναέχανα την recently reestablished virginity μου. Μετά από κανένα δεκάλεπτο ακόμα ο Νώντας βγήκε επιτέλους ιδρωμένος και αγχωμένος "Δε μου λες, έχεις μια κρεμάστρα?"
"Κρεμάστρα? Τι να τη κάνεις καλέ? Να κρεμάσεις το παντελόνι σου?"
"Όχι βούλωσε η λεκάνη και δε κατεβαίνουν κάτω..."
"Χριστέ μου..... πως βούλωσε, ποια δε κατεβαίνουν και το κυριότερο η κρεμάστρα τι θα προσφέρει στη φάση αυτή?"
"Θα τα σπρώξω με τη κρεμάστρα"
Σε αυτό το σημείο κόντεψα να κάνω εμετό. Του έδωσα μια βεντούζα από την αποθήκη (γιατί με έπιασε πανικός ότι με τη κρεμάστρα θα έσπαγε κανένα σωλήνα). Όσο εκείνος μοχθούσε μέσα στο μπάνιο και βλαστημούσε "γαμώ τις αμερικάνικες ψωροκατασκευές, ούτε να χέσει δε μπορεί κανείς σε αυτή τη χώρα") εγώ έσβηνα τα κεριά, άναβα τα φώτα, κούμπωνα το πουκάμισο, άνοιγα το κομπιούτερ και όταν εκείνος θριαμβευτικά επέστρεψε ανακοινώνοντας με περηφάνεια "εντάξει, κατέβηκαν!" εγώ με παγερό ύφος του ζήτησα να φύγει γιατί είχα πονοκέφαλο... Τον παρακάλεσα να ανοίξει το παράθυρο του μπάνιου και να βάλει μέσα ένα αποσμητικό που είχα σε κάποιο συρτάρι, ώστε σε καμιά εβδομάδα να μπορέσω να μπω... Άκουσα να κλείνει την εξώπορτα και έσβησα τα φώτα.

Μετά και από αυτό το σοκ νομίζω ότι πρέπει πια να αποδεχτώ ότι η αγαμία είναι τρόπος ζωής και πεπρωμένο....

See you in Court, Sheep!

Όπως γνωρίζετε, με τον Πρόβατο βρίσκομαι σε μια αδυσώπητη δικαστική διαμάχη. Και ενώ η δίκη είχε οριστεί να γίνει ανήμερα των Φώτων, ο δικηγόρος μου ζήτησε μια μικρή αναβολή καθώς εκείνη την ημέρα είχε γύρισμα ως γκεστ σταρ σε βίντεο κλιπ της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Κάτι που φυσικά ο Πρόβατος πήγε να το χλευάσει, λές και καθένας μας δε θα ανέβαλε τα πάντα για μια τέτοια ευκαιρία. (Άσε που το δικό του δικηγόρο το Χάρυ καλέ το Χάμλιν που έχει μείνει στα αζήτητα ούτε η Ρούλα η Βροχοπούλου δε θα τον φώναζε για βίντεο κλιπ.) Τέλος πάντων, η μεγάλη του ήττα πήρε απλά μια μικρή αναβολή, καθώς η νέα ημερομηνία της δίκης ορίστηκε για τις 20 Μαρτίου. Και στο δικαστήριο θα αποκαλυφτούν πολλά, έχουν οι δικηγόροι μου στα χέρια τους και DVD όχι ακριβώς ροζ, προς το πορτοκαλί θα το έλεγα, που αποκαλύπτει την κακομεταχείριση που υπέστην στα χέρια του Πρόβατου κατά τη διάρκεια της σχέσης μας, καθώς και μαγνητοφωνημένες του συνομιλίες με άλλους μπλόγκερς όπου παραδέχεται ότι με συκοφαντούσε, αλλά και μια αποκάλυψη σοκ ότι κατά βάθος είναι θαυμαστής της Ισμήνης Καλέση!

Υ.Γ. Εδώ και ένα βίντεο της Ζωζώς από το 1953 (τρομάζεις να την αναγνωρίσεις, αλλά τουλάχιστον αυτό θα κλείσει τα στόματα όσων λένε ότι τάχα μου είναι μεγάλης ηλικίας, γιατί στο βίντεο αυτό δε τη λες πάνω από 30, και τώρα 55 χρόνια μετά, άντε να είναι.....ωχ!!!! τελικά είναι μαθουσάλας η Ζωζώ!)

Tea ceremony

Πήγα τη Κυριακή το πρωί σε μια τελετή τσαγιού στο ιαπωνικό προξενείο. Μου είχε δώσει πρόσκληση φίλος ενός φίλου ενός ξαδέλφου μιας συναδέλφισας. Πήγα και διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι κάθονταν σε καρέκλες, αλλά εγώ μαζί με άλλους έξι καθόμασταν μπροστά φάτσα φόρα στην οικοδεσπότισα που ήταν η τελετάρχης, πάνω στα γόνατα μας (ως μέρος της τελετής). Περιττό να σας πω ότι έπαθα κράμπα όσο καθόμουν και κρατιόμουν με νύχια και με δόντια να μη σηκωθώ επάνω. Όταν τελείωσε η τελετή (που τολμώ να πω είχε τον ατελείωτο), αναγκάστηκα να ακουμπήσω στο διπλανό μου για να σηκωθώ (και όχι πονηρέ αναγνώστη, δεν ήταν επειδή ήταν ομορφούλης, που ήτανε, αλλά δε μπορούσα να περπατήσω). Και ψάχναμε μετά τα παπούτσια μας που τα είχαμε βγάλει (ένας κυριούλης είχε λευκές κάλτσες και μου θύμισε τον καημενούλη το Νώντα). Τι την ήθελα την ιαπωνική τέχνη, θα μου πείτε, που κόντευα να κουτσαθώ. Αλλά εγώ φταίω που είμαι άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών (και επίσης μου είχαν πει για τον ομορφούλη, ο οποίος όμως δυστυχώς είναι τελικά παντρεμένος και με μωρό).

Τέλος πάντων, όσο παιδεύομαι εδώ στη ξενιτιά, εργάζομαι παράλληλα σκληρά για το καινούργιο μου δίσκο που θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα σύντομα και πιστεύω ότι θα γίνει μεγάλο σουξέ (όπως και οι προηγούμενοι μου, το "Εσείς οι εφέτες που θέλετε ξεπέτες" και το "Τα μπούτια μου δε γνώρισαν τη λήθη" που έγιναν τρεις φορές πλατινένιοι) . Ήδη ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του πρώτου μου τραγουδιού που πιστεύω θα βγει και ως πρώτο CD single γιατί είναι δυνατό κομάτι, και ευελπιστώ ότι θα καταλάβει την πρώτη θέση στα ελληνικά τσαρτς. Είναι το:
Ποδολάγνε εραστή
με το πέος σα μαρκούτσι
δε κυλλάει η σχέση αυτή
φέρε πίσω το παπούτσι

Σύντομα θα ανεβάσω και το βίντεο κλιπ.

Not again

Πριν από λίγο έφυγε ο Νώντας που είχε έρθει για το δείπνο. Ήρθε (με άδεια χέρια να σημειώσω). Φορούσε λευκές κάλτσες (γιατί υπάρχουν και σταθερές αξίες) αλλά και ένα μπλε σκούφο με ροζ και κίτρινα λουλουδάκια ο οποίος όπως μου εξήγησε, ήταν της σπιτονοικοκυράς του και του τον δάνεισε λόγω του μεγάλου κρύου που έχουμε. Καθίσαμε στο καναπέ και στην ερώτηση μου να μου πει τα νέα του απάντησε με ένα δίωρο μοιρολόι. Τον έδιωξαν από το παγωτατζίδικο, τον έδιωξαν από το συνεργείο, πέρασε τα Χριστούγεννα ολομόναχος, έχασε οκτώ κιλά, δεν είχε έναν άνθρωπο να πει μια κουβέντα, δεν ξέρει πως θα πληρώσει το νοίκι, τσακώθηκε με το ξάδελφο του (για αδιευκρίνιστους λόγους), κρύωσε και δεν είχε ούτε μια ασπιρίνη, την έβγαζε με το χάμπουργκερ του ενός δολλαρίου στα Μακντόναλτς, και γενικότερα τα είχε βάψει μαύρα (εκτός από τις κάλτσες που όπως προείπα, παραμένουν λευκές). Μετά τη δακρύβρεχτη εξιστόρηση και πριν προλάβω να σχολιάσω, μου είπε "δε τρώμε, λέω εγώ, περασμένα ξεχασμένα". Καθήσαμε να φάμε, τελικά δεν έφτιαξα ούτε παστίτσιο ούτε μουσακά, αλλά κρέας με μακαρόνια. Περιττό να πω ότι ο Νώντας έτρωγε ασταμάτητα και μούγκριζε. Σε κάποια στιγμή όταν είπε ότι έχει να πάει για συνέντευξη σε ένα καθαριστήριο για δουλειά και ότι αν δεν του δώσουν τη δουλειά "θα τους βάλω τα ρούχα με τις κρεμάστρες στο κώλο." Οπότε εγώ αμέσως απάντησα "Σε παρακαλώ Νώντα, δεν θα ήθελα να χρησιμοποιείς τέτοιες εκφράσεις στο σπίτι μου." Με κοίταξε σα να του είπα ότι ήρθαν εξωγήινοι και είναι στη τουαλέτα. Μετά το φαγητό τού είπα ότι έχω να ξυπνήσω νωρίς αύριο για τη δουλειά και έπρεπε να φύγει. Με ρώτησε έκπληκτος "δηλαδή δε θα μείνω εδώ το βράδυ" και εγώ με την αξιοπρέπεια και σεμνότητα που με διακρίνει απάντησα "εδώ? πως σου ήρθε αυτό?¨, πράγμα που μάλλον τον κούφανε διότι είχε ένα βλέμα απορίας σα να τα είχε χάσει (μπορεί βέβαια να ήταν που του έπεσαν βαριά τα τρία πιάτα φαγητό). Δε με ρώτησε πως πέρασα στην Ελλάδα (είχα ετοιμάσει να του πω ότι έκανα αδυσώπητο και κολασμένο σεξ με Κολομβιανό για να ζηλέψει, αλλά δε μου δόθηκε το βήμα)... Γενικά δε μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω και πολύ, αλλά τουλάχιστον δεν ενέδωσα και με περηφάνεια συνεχίζω την αποχή από το σεξ!

What

Νορβηγική διαφήμιση για γυμναστήριο:


Αύριο τραπεζώνω το Νώντα, και ενώ αρχικά σκέφτηκα να φτιάξω κάτι πιο εκλεπτυσμένο, μετά φαντάστηκα ότι δε θα του αρέσουν τα εκλεπτυσμένα, και έτσι λέω να κάνω κάτι πιο παραδοσιακό να τιμήσουμε και τη λατρεμένη πατρίδα, πχ μουσακά. Εντωμεταξύ έχει και απίστευτο κρύο, έχουμε ξεπαγιάσει. Στο γραφείο το πρωί η στρίγγλα ήρθε με ένα καπέλο γούνινο που καλύπτει τα αυτιά, αυτά που φοράνε στη Ρωσία (σας παραθέτω και φωτογραφία), τρομάξαμε όταν την είδαμε γιατί όσο κρύο και να έχει δεν επιτρέπεται τέτοια εμφάνιση...



Είχε νευρά φοβερά γιατί είχε φάει και μια γλίστρα στο πάρκινγκ, οπότε μας ανακοίνωσε ότι δουλεύουμε και το Σάββατο για ένα ηλίθιο πρότζεκτ που έχει καθυστερήσει, και φταίει αυτή για την καθυστέρηση. Περάσαμε όλο το απόγευμα ονειροπολώντας που θα της βάζαμε το καπέλο ή πως θα τη θάβαμε με το καπέλο. Τέλος πάντων, πάω να βάλω καμιά σκούπα, έχω και καλεσμένο αύριο.

Shame

Τον καιρό που έκανα παρέα με τη Τσουτσουνέλα, πριν γνωρίσω το Νώντα και πριν μάθω τι φίδι κολοβό ήταν αυτή που νόμιζα φίλη μου, είχαμε αναπτύξει ένα κώδικα επικοινωνίας για να μπορούμε να συνεννοηθούμε εύκολα και με ακρίβεια για θέματα μέγιστης σημασίας όταν πηγαίναμε σε γκέι κλαμπ και καφέ, χωρίς να μας καταλαβαίνουν οι τριγύρω μας. Όταν λοιπόν βλέπαμε κάποιον που πιστεύαμε ότι ήταν ενεργητικός, τραγουδούσαμε τη μελωδία του "νόστιμο ξύδι για το φαγητό, είναι μονάχα το ξύδι ΤΟΠ". Όταν πάλι συναντούσαμε κάποιον που μας φαινόταν σίγουρα παθητικός, τραγουδούσαμε το "είναι κεφάτη, ψωνίζει απ'του Βερόπουλου". Συνήθως μουρμουρίζαμε τη μελωδία χωρίς τους στίχους. Καμαρώναμε που είχαμε βρει τρόπο να επικοινωνούμε χωρίς να μας καταλαβαίνουν, και να μας θεωρούν και χαριτωμένα παιδιά και κεφάτα!
Σήμερα συνάντησα στο λεωφορείο έναν Αμερικάνο που συναντούσαμε πολύ συχνά εκείνες τις ημέρες, και εκείνος μέσα στην καλή χαρά με πλησίασε, με ρώτησε τι κάνω και μετά χαμογελώντας συμπλήρωσε "τι κάνει και η φίλη σου? έχετε χαθεί... θυμάμαι που καθόσασταν σε μια γωνία και όταν περνούσε κάποιος άνδρας βγάζατε κάτι ήχους σα να μουγκρίζατε, και έλεγα πάντα ότι είστε πολύ horny".....
Για άλλη μια φορά έγινα ρόμπα εξαιτιάς αυτής της απαίσιας φίδης!

question

Μετά από πόσο καιρό αποχής από το σεξ ανακηρύσεται κάποιος ως όσιος?
Που μπορώ να υποβάλω αίτηση?
Παρακαλώ ενημερώστε με.



Υ.Γ. 22 Ιανουαρίου βγήκε επιτέλους το άλμπουμ της Adele (στην Αμερική θα βγει αρχές Φεβρουαρίου). Τρέξτε όλοι να το πάρετε!

Don't look back

Ως γνωστόν, η νοσταλγία μου για τη λατρεμένη μου πατρίδα με κάνει συχνά πυκνά να αναζητώ τη συντροφιά της τοπικής ελληνικής κοινότητας εδώ στη παγωμένη ξενιτιά. Έτσι και τη Κυριακή ενέδωσα στη νοσταλγία και πήγα στο ελληνικό καφενείο για καφέ με ένα σωρό Έλληνες. Η συζήτηση φυσικά είχε επικεντρωθεί στα ροζ ντιβιντι, αλλά και στις αμερικανικές εκλογές. Και εκεί που έλεγα ότι δε μπορούσαν να πάνε τα πράγματα χειρότερα καθώς όλοι φωνάζανε και βριζόνταν, μπήκε μέσα ο Νώντας. Χαιρετηθήκαμε τυπικά και εκείνος κάθησε από την άλλη πλευρά της παρέας. Κάθε τόσο τον έπιανα να με κοιτάει επίμονα σα να ήθελε να με σφάξει. Σκιάχτηκα! Σε κάποια στιγμή ανακοίνωσα ότι είχα να κάνω κάτι δουλειές και σηκώθηκα να φύγω χαιρετώντας την παρέα (οι περισσότεροι δεν απάντησαν γιατί εκείνη τη στιγμή ανέλυαν αν το βυζί της Τσέκου δε φαίνεται στις φωτογραφίες γιατί είναι πεσμένο ή γιατί είναι μικρό). Λίγα μέτρα έξω από το καφενείο, ο Νώντας ο οποίος με ακολούθησε, μου είπε (άγρια τολμώ να πω) "πρέπει να μιλήσουμε."
"Δεν έχουμε τίποτε να πούμε, νομίζω" απάντησα με την αξιοπρέπεια μου ως άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων.
"Έχουμε! δε φέρθηκες σωστά!"
"Εγώ δε φέρθηκα σωστά?? Θα μας τρελάνεις!" Το έβλεπα το πράγμα ότι θα γινόταν καβγάς μέσα στη μέση του δρόμου και δεν ήθελα να δυσφημήσω την Ελλάδα και τους Έλληνες, γιαυτό δέχτηκα να πάμε να μιλήσουμε πιο ήσυχα, σε ένα μαγαζί εκεί κοντά με ντόνατς. Αχ πήρα εκείνο με τη σοκολάτα που έχει τη γέμιση φουντούκι, πωπω τέλειο... αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας, το θέμα μας είναι ότι πήγαμε, φάγαμε τα ντόνατς μας, ο Νώντας μου είπε ότι είναι άνεργος, τον δίωξανε από το παγωτατζίδικο αλλά και από ένα συνεργείο που είχε πάει μετά, ήταν μοναχούλης ο καημενούλης, και έδειχνε θλιμένος πολύ καθώς έτρωγε τρία ντόνατς και ρούφαγε το καφέ του. Του είπα να έρθει για φαγητό την Πέμπτη σε μια προσπάθεια να παραμείνουμε φίλοι....

ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ

Βγήκα σήμερα για καφέ με την Mrs Petrochilos η οποία ήθελε να μάθει με το νι και με τό σίγμα πως ήταν στην Ελλάδα, καθώς προετοιμάζεται και η ίδια να έρθει Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια στο τέλος της άνοιξης. Σε όποιον ή όποια μπλόγκερ αρέσουν 60αρες Ελληνοαμερικάνες χήρες με παράξενα Ελληνικά, (η συγκεκριμένη πολύ ευκατάστατη, με Botox και χωρίς παιδιά ή σκυλιά), παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου για να κάνω κονέ. Παρακαλείστε να μη της αποκαλύψετε ότι ο Χιώτης έχει πεθάνει, ή ότι η φράση "Χιώτη Μάμπο" δεν είναι πια τρέντυ έκφραση που λες μετά από ένα χορευτικό τραγούδι ή ότι από τις αδελφές Καλουτά έμεινε μόνο μία, γιατί θα στεναχωρηθεί πολύ.
Αααα ξέχασα να αναφέρω ότι έχει και ένα εξοχικό στην αγαπημένη μου πολιτεία, το Κολο-ράντο.



Υστερόγραφα:
1) Παυλούκο , τι πρέπει να κάνω για να με συγχωρέσεις που δε βρεθήκαμε? Θες να έρθω Ελλάδα να σε δω στο Ελ Βενιζέλο και να ξαναφύγω? Θες να σου φτιάξω τη διάσημη μου σπανακόπιτα και να στη στείλω με κούριερ? Θες να σου στείλω ένα πίνακα ζωγραφικής μου που έχω ονομάσει Το μπούτι της ηδονής? Θες να σου στείλω το τραπεζομάντιλο Μπομπ Σφουγγαράκη? Τι να κάνω, πες μου! Μην αφήνεις τον ποταπό να σε επηρεάζει.
2) Speak of the devil, ποταπέ Πρόβατε, η φίλη μου η Γωγώ Αντζολετάκη είναι έξαλλη μαζί σου, μου είπε να σου πω ότι αν σε πετύχει στο δρόμο, θα σου επιτεθεί με τις βάτες της.

Poem

αφιερωμένο στον Πρόβατο...


Δεν είσαι μόνο ποταπός και σαδιστής
αλλά αποδείχθηκες και βιντεοκομιστής

γιατί τα βράδια που μου έπιανες μπουτάκι
είχες την κάμερα κρυμένη μες στο τζάκι

καλά να πάθεις που δεν πέτυχες τη λήψη
μια και το πέος σου το πλάνο είχε καλύψει

Origami

Ώρα για χειροτεχνία!

Πως πέρασα στην Ελλάδα-Part 3

Οι μέρες κυλούσαν αργά στο ονειρικό Πήλιο και εγώ χωρίς κινητό και με πρόσβαση στο Ίντερνετ μόνο όταν πήγαινα σε ένα νετ καφε, ένιωθα τις παρενέργειες της απομόνωσης. Το αρχικό σχέδιο ήταν να επιστρέψουμε Αθήνα πριν τη Πρωτοχρονιά. Όμως ο Κολομβιανός έπαθε ίωση και έκανε παράκληση να αναβάλουμε το ταξίδι της επιστροφής ώσπου να νιώσει λίγο καλύτερα. Εγώ προσπαθούσα να τον πείσω ότι το ταξίδι της επιστροφής θα του έκανε καλό, αλλά νομίζω ότι κατά βάθος φοβόταν ότι στην Αθήνα δε θα μπορούσε να πιάσει το κανάλι που έβλεπε τη Μενεγάκη. Και οι υπόλοιποι της παρέας καλοπερνούσαν και δε θέλανε να φύγουν, ο Παντελής που το έκανε με τον Κολομβιανό, ο ξάδελφος με μια συμφοιτήτρια του και γενικότερα όλοι εκτός εμού, έκαναν κολασμένο σεξ. Έτσι έβλεπα τις μέρες να κυλούν και τα σχέδια μου για τρελά πάρτυ στην Αθήνα να σβήνουν. Και φυσικά δεν έχω κινητό στην Ελλάδα, και δε μπορούσα να ειδοποιήσω τηλεφωνικά....

Στην Αθήνα τελικά έμεινα μόνο μισή μέρα. Και έτσι δε μπόρεσα να βρεθώ με τον Παυλούκο για να πάρω το έπαθλο μου (μια καυτή βραδιά μαζί του που κέρδισα στο διαγωνισμό συνταγών) και τον blueprintsouliνα κανονίσουμε τα περί μοναστηριού. Και σα να μην έφτανε αυτό, ο Πρόβατος ο ποταπός άρχισε να διαδίδει ότι στην Αθήνα συναντήθηκα, λέει, με κάποιο μπλόγκερ. Ποιον καλέ? Δε μας λέει να μάθουμε και εμείς? Γιατί στην Αθήνα μόνο τη θεία μου την Ελπινίκη πρόλαβα να δω, λες να είναι κρυφή μπλόγκερ και να μη μου το έχει πει?
Πρόβατε εμείς οι δύο θα τα πούμε στα δικαστήρια! Και να μην επηρεάζεις τον Παυλούκο και τον blueprintsouli, που είναι καλά παιδιά αλλά έμπλεξαν με λάθος παρέες (δηλαδή εσένα).

Παυλούκο, blueprintsouli, x-oyranouli, fevis και λοιποί λατρεμένοι φίλοι και φίλες, συγχωρείστε με. I am guilty, το παραδέχομαι (και ιδού το ανάλογο μουσικοχορευτικό):

Πως πέρασα στην Ελλάδα- Part 2

Φτάντοντας στη λατρεμένη πατρίδα και μετά από εντονότατες πιέσεις του ξαδέλφου μου αποφάσισα να τον ακολουθήσω εκείνον και την παρέα του στο Πήλιο για τα Χριστούγεννα. Έμαθα μάλιστα ότι στην παρέα θα ήταν και ένας φοιτητής από την Κολομβία ο οποίος περνάει έξι μήνες στην Ελλάδα. Και το επόμενο πρωί μετά την άφιξη μου μπήκαμε σε δύο αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε το ταξίδι. Φτάσαμε στο σπίτι που θα μέναμε, το οποίο καθότι κλειστό πριν την άφιξη μας, ήταν σα παγόβουνο. Μέσα στο σαλόνι που μιλούσαμε, βλέπαμε καπνό να βγαίνει από τα στόματα μας, και είχαμε παγωμένες μύτες. Ανάψαμε θέρμανση και τζάκι ώστε μετά από πάρα πολλές ώρες οι πιο θαρραλέοι άρχισαν να βγάζουν τους σκούφους και τα γάντια, και στο τσακίρ κέφι βγάλανε και τα μπουφάν. Ο Κολομβιανός φοιτητής ήταν νοστιμούλης, δε μπορώ να πω, αλλά λίγο δύσκολος στα γούστα του, δεν έτρωγε κρέας, δεν έπινε γάλα, δεν ήθελε καρότα, δεν του άρεσε το ψωμί και τα όσπρια, δε ξέρω τι ακριβώς έτρωγε γενικώς. Αλλά είχαν όλοι αγχωθεί γιατί τα γύρω εστιατόρια δε θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τα γούστα τους, και αναγκαστήκαμε να ψωνίσουμε διάφορα που μετά από πολλές διαπραγματεύσεις τα ενέκρινε προς κατανάλωση. Ήταν λίγο περίεργο άτομο, καθόταν μπροστά στην τηλεόραση και έβλεπε ελληνικά κανάλια (δε μιλάει ελληνικά όμως). Το επόμενο πρωί ξύπνησα και τον βρήκα στο καναπέ να βλέπει Μενεγάκη, Το περίεργο όμως ήταν ότι σε διάφορα σημεία γέλαγε (χωρίς να γελάνε στην τηλεόραση) και μετά σοβάρευε πάλι, σα να άκουσε ένα ανέκδοτο και μετά του πέρασε. Από τη πρώτη στιγμή έπαθε κόλλημα με τη Μενεγάκη, δε μπορούσες να αλλάξεις το κανάλι. Εν τω μεταξή αυτή ήταν έγκυος στον 2340 μήνα, οπότε υποψιάστηκα ότι ο Κολομβιανός είναι βιτσιόζος και του άρεσουν οι έγκυες. Αλλά μάλλον είναι γκέι, γιατί μετά από τρεις βραδιές έκανε άγριο σεξ με τον Παντελή, ένα παιδί από την παρέα μας. Μπορεί βέβαια να είναι και μπάι-σεξουαλ. Πάντως ο Παντελής φατσικώς δε φέρνει στη Μενεγάκη, πιο πολύ στο Κάρολο Παπούλια φέρνει.

Στο επόμενο μου ποστ θα σας διηγηθώ πως ο Κολομβιανός στάθηκε αιτία παρά λίγο να μείνω για πάντα στο Πήλιο.

Ως τότε όμως, να σας ενημερώσω πως η ποιητική μου συλλογή "Αραχνούφαντες καπότες" θα κυκλοφορήσει από τον αγαπημένο μου εκδοτικό οίκο, εκδόσεις Πουστραντώνη, σε 2-3 μήνες. Η συλλογή αυτή είναι μια ελεγεία του έρωτα και μια γροθιά στο κατεστημένο. Σας παραθέτω ένα μικρό δείγμα.

Τα έφτιαξα με ένα τρέντυ
το γαμίκουλα Λαυρέντη
μα πως τιμή να του απονείμω
που κατά βάθος είμαι emo

Πως πέρασα στην Ελλάδα- Part 1

Λατρεμένοι αναγνώστες όπως σας υποσχέθηκα θα σας διηγηθώ πως πέρασα στην πολυαγαπημένη μας πατρίδα αυτά τα Χριστούγεννα. Και θα ξεκινήσω από το μετρό που πήρα από το αεροδρόμιο. Στο Μετρό ο κόσμος δε περιμένει να βγουν πρώτα αυτοί που κατεβαίνουν στη στάση, αλλά σπρώχνουν να μπουν την ώρα που οι άλλοι οι άμοιροι παλεύουν να βγουν. Άλλοι πάλι μιλάνε στο κινητό και σταματάνε να περπατάνε μπροστά από τις κυλιόμενες σκάλες ή στην έξοδο και από πίσω τους πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Απαιτώ μαθήματα διαπαιδαγώγησης και πολιτισμού για εκμάθηση συμπεριφοράς σε πολσύχναστα κομβικά σημεία πάραυτα! Που είναι το κράτος?

Έφτασα στην Ελλάδα λίγες μόλις μέρες αφού ο Ζαχόπουλος είχε πέσει από το μπαλκόνι. Οπότε κάθε φορά που έβαζα ειδήσεις έβλεπα αυτές τις ατελίωτες συζητήσεις και καβγάδες και εικασίες. Μου άρεσαν οι εκπομπές όπου ο δημοσιογράφος τόνιζε "εμάς δε μας ενδιαφέρει η ροζ πλευρά αυτής της ιστορίας και δεν ασχολούμαστε με τις προσωπικές αδυναμίες του καθενός, το εξετάζουμε το θέμα από την πολιτική του διάσταση, πάμε τώρα να δούμε τι ακριβώς περιέχει το DVD και τι πιθανολογείται ότι είναι ο διάλογος των εμπλεκομένων την ώρα της ερωτικής τους συνεύρεσης..." Σκέψου δηλαδή να τους ενδιέφερε η ροζ πλευρά, θα μας δείχνανε τρισδιάσταση αναπαράσταση από νινί και πέος.... Βέβαια η ιστορία αυτή μου έδωσε κάποιες ιδέες, επικοινώνησα αμέσως με τους δικηγόρους μου για τη δικαστική διαμάχη με τον Πρόβατο και τους ρώτησα αν θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε κάποια ροζ DVD που έχω που δείχνουν εμένα και τον Πρόβατο και ίσως να τα προωθήσουμε προς το Μαξίμου. Οι δικηγόροι ενθουσιάστηκαν και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η Νατάσα και ο Κώστας πιθανόν να βλέπουν για εικοστή φορά το βίντεο από τις διακοπές μου με τον Πρόβατο στο Πόρτο Κατσίκι.

Στην Αθήνα έμεινα την πρώτη βραδιά. Στο επόμενο ποστ θα σας διηγηθώ πως με απήγαγαν Κολομβιανοί και την αγωγή που έκανα στον Πρόβατο για τεστ DNA.

Happy New Year!

Λατρεμένοι αναγνώστες, καλή και ευτυχισμένη χρονιά! Επέστρεψα πάλι στην ξενιτιά μετά από μια πολύ σύντομη και περιπετειώδη διαμονή στα πάτρια εδάφη (θα σας τα εξιστορήσω αναλυτικά σε επόμενα ποστ).
Εγώ είχα άλλα σχέδια για τη διαμονή μου, αλλά κατέληξα να βρίσκομαι σε απομονωμένη τοποθεσία μακριά από τις τέχνες και τα γράμματα (αλλά παρόλα αυτά ενημερώθηκα για όλα τα καυτά οικονομικοπολιτικά ζητήματα της χώρας, πχ ροζ DVD, τεστ DNA για το Πασχάλη κλπ).

Μη μένοντας Αθήνα δε μου δόθηκε η ευκαιρία να πάρω το έπαθλο μου του διαγωνισμού μαγειρικής, δηλαδή μια καυτή βραδιά πάθους και ηδονής με τον Παυλούκο, ούτε να συζητήσω τις λεπτομέρειες για το μοναστήρι με τον blueprintsouli. Χίλια συγγνώμη καλά μου παιδιά, θα έρθω όμως Αθήνα ξανά συντομότατα για να σας δω και φυσικά να πάρω το έπαθλο μου!!!

Παρόλη την αποχή μου από τα μπλογκς, σας είχα όλους στο μυαλό μου. Στο αεροπλάνο πχ, στο ταξίδι της επιστροφής κάθησα δίπλα σε μια κυρία η οποία μου διηγήθηκε πως ο γιος της είχε μπλέξει με μια γυναίκα αντροχωρίστρα, προσπάθησα να μάθω λεπτομέρειες γιατί υποψιάζομαι ότι η γυναίκα αυτή είναι η Τανίλα, αλλά η κυρία μόλις είδε το έντονο ενδιαφέρον μου φοβήθηκε ότι είμαι του FBI, και μου το γύρισε σε συνταγές της Βέφας Αλεξειάδου. Για να μη σας πω για τον σέξυ αεροσυνοδό που έμοιαζε στο Νανάκο.

Anyway, τρέχω να ξεπακετάρω και να πάω στη δουλειά να ξαναδώ τη στρίγγλα!

Merry Christmas

Λατρεμένοι αναγνώστες, Merry Christmas και Χρόνια Πολλά.
Πολλά φιλιά και ευχές από τη γατούλα του σεξ!
Να περάσετε όμορφα και να θυμάστε: Τα παντζάρια είναι φίλοι μας!

Shame

Αυτή, λατρεμένοι αναγνώστες, είναι η Κάρλα η Μπρούνι, που φημολογείται ότι είναι η καινούργια ερωμένη του Σαρκοζί. Ώστε με αυτή με απατάει το Κοκουλίνι? Πόσες πίκρες ακόμα πρέπει να υποστώ? Πρώτα ο Νώντας με την Τσουτσουνέλα, μετά ο blueprintsoulis με την Τανίλα και τώρα ο Κοκουλίνι με τη στραβοκάνα πρώην μοντέλα και νυν τραγουδίστρια Μπρούνι (τι τραγουδίστρια δηλαδή, το νινί σέρνει καράβι, θα λέει στα Γαλλικά). Πρόσεχε καλά Κοκουλίνι, γιατί θα ειδοποιήσω τις φίλες μου τις Γαλλίδες ιερόδουλες και θα βγουν στο δρόμο να διαμαρτυρηθούν στα σχέδια σου να καταργήσεις το 35ωρο (τις είχες δει να διαμαρτύρονται μέχρι τώρα? όχι βέβαια, γιατί τις είχα παρακαλέσει προσωπικά να μη σου δημιουργήσουν πρόβλημα!)....

Κρίμα και πάλι κρίμα, και τώρα που αποδείχτηκε ότι είσαι και Ελληνικής καταγωγής (γιατί η θεία μου η Μελπομένη είχε τις αντιρήσεις της να παντρευτώ μη Έλληνα).....

Snow

Ξέρει κανείς κάποιο καφέ ή ζαχαροπλαστείο όπου άτομα άνω των 55 μπορούν να βρουν συντροφιά? Η Mrs Petrochilos, όπως ίσως θυμάστε, ετοιμάζεται να έρθει στην Ελλάδα την άνοιξη, και παραπονιέται ότι τα περισότερα καφέ είναι για νέους ενώ εκείνη θέλει ένα μέρος ήσυχο για ώριμους κυρίους και κυρίες. Και θυμόμουνα παλιά ένα ζαχαροπλαστείο στη Πλάκα που είχε και καταπληκτικό ρυζόγαλο και μιλφέιγ, αλλά έχει κλείσει και δεν ήξερα που να τη στείλω. Δεν ήθελα να της πω να πάει και στο Ζόναρς μετά την καταδικαστική κριτική του billzoukouli.

Αλλά τι πάει να ψάξει άντρα και αυτή η δόλια στην Ελλάδα? Άσε που άμα βρει κανένα, θα έχει το άγχος μη της τον φάει η Τανίλα. Εγώ από τότε που αποδέχτηκα την αποχή από το σεξ, ησύχασα. Και ναι μεν μπορεί τώρα να φτιάχνω κάθε βράδυ τέσσερα είδη κέικ και να λιώνω τα πατώματα από τη φασίνα, αλλά δεν έχω την ανησυχία μήπως μου φάει τον άντρα η Τανίλα.... Βέβαια δεν μου το είπε ξεκάθαρα η Mrs Petrochilos ότι ψάχνει για άντρα, αλλά αφού θέλει καφέ για ώριμους πελάτες, και επίσης θα κάνει πλαστικές και Botox πριν έρθει στην Ελλάδα... (γιατί? για να τη δουν στο τελωνείο πιο ανανεωμένη, I don't think so).

Όπως καταλάβατε, περάσαμε μαζί όλη την Κυριακή. Και όχι, δεν πήγα εκκλησία. Αλλά ήρθε μετά την εκκλησία και πήγαμε σε ένα εστιατόριο. Φυσικά με τη χιονοθύελα που είχε, εγώ κόντεψα να λυποθυμήσω από το φόβο μου. Το αυτοκίνητο γλυστρούσε στα χιόνια και η Mrs Petrochilos ενώ μου εξιστορούσε για τη δύναμη της Φιλοκαλίας γυρνούσε να με κοιτάει στα μάτια (κοίτα καλέ μπροστά σου που κάνουμε πατινάζ με το αυτοκίνητο). Όταν φτάσαμε στο εστιατόριο, πάρκαρε στο πάρκινγκ όπου δεν είχαν καθαρίσει παντού και για να μπούμε μέσα ήταν "κράτα με να σε κρατώ, να τσουλίσω με το ποπό" Μπήκαμε μέσα και ενώ θα προτιμούσα να έμενα εκεί (είχε και τζάκι) μέχρι τον Απρίλη, έπρεπε σε κάποια στιγμή να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού, και δώστου πάλι πατινάζ και χιόνια και κρύο....

Relationships

Wondering

Thoughts

Στη δουλειά γίνεται πανικός και η στρίγγλα έχει πάλι τα νεύρα της. Σήμερα το πρωί μας ανακοίνωσε ότι το Χριστουγεννιάτικο πάρτυ φέτος θα είναι μισή ώρα και όχι 2 ώρες όπως παλαιότερα, λόγω φόρτου εργασίας. Λες και είχα όρεξη να στριμωχτώ σε ένα δωματιάκι με όλους τους συναδέλφους και να τρώμε κουλουράκια και να λέμε βεβιασμένα αστεία και όλοι να κοιτάνε τα ρολόγια τους νευρικά. Άσε που φέρνει ο καθένας το κάτιτις του (κουλουράκια, κέικ κλπ) και έχουμε κάτι άτομα στο γραφείο για τα οποία έχω τις αμφιβολίες μου πόσο καθαρές είναι οι κουζίνες τους. Αν κιόλας επιμένει κάποιος να δοκιμάσει η στρίγγλα ειδικά τα κουλουράκια, είναι δεδομένο ότι τα κουλουράκια έχουν ποντικοφάρμακο.
Και θα μου πείτε τώρα τι κάθομαι και σας λέω για κουλουράκια και συνταγές? Μα τι να σας πω λατρεμένοι αναγνώστες? Για την αποχή από το σεξ? Ή για την Mrs Petrochilos η οποία με παίρνει τηλέφωνο σχεδόν καθημερινά τη μία να πάμε για καφέ, την άλλη για ψώνια.... Δέχτηκα πάλι να βγούμε την Παρασκευή και να πάμε σε μια χορωδία (όχι Τρικάλων) που τραγουδάνε κάτι Χριστουγεννιάτικα, τι να κάνω και εγώ, δε μπορώ να της λέω συνέχεια όχι.. Άσε που στο διαφημιστικό είδα στη χορωδία κάτι καυτά τεκνά, οπότε ίσως πάω μετά μπακστέιτζ και ξεβρακώσω κανένα (τι λέω Θέε μου πάλι με το στερητικό το σύνδρομο)...
Ευτυχώς ξαναγύρισε ο billzoukoulis και έχω και μία ενημέρωση για τα ελληνικά δρώμενα. Και μια και είπα για τα ελληνικά δρώμενα, θέλω να εκφράσω την αγανάκτηση μου. Όντως υπάρχει μεγάλη ακρίβεια στην Ελλάδα και είναι δύσκολο να τα βγάλει πέρα κανείς με ένα χαμηλό μισθό κλπ, αλλά μου τσακίζει τα νεύρα όταν τα κανάλια σε κάθε γιορτή αρχίζουν 2-3 βδομάδες πριν τα ρεπορτάζ για τη τιμή της γαλοπούλας και του αρνιού και τις συνεντεύξεις με ηλικιωμένους που λένε "είναι απλησίαστα, φέτος δε θα φάμε κρέας, θα είναι άδειο το γιορτινό τραπέζι, θα κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι, θα βράσουμε πέτρες κλπ" Ακόμα και το χιούμορ της ελληνικής επιθεώρησης είναι πάντα αυτό του δεν έχουμε να φάμε, άνθρωποι που τρώνε από τα σκουπίδια. And I repeat, δε λέω ότι δεν υπάρχει εξαθλίωση και φτώχεια, αλλά αυτό το παράπονο του "δεν έχουμε να φάμε" έχει ποτίσει το DNA του Έλληνα και βλέπεις νέα παιδιά να βγαίνουν έξω κάθε βράδυ και να γλεντάνε, και όταν τους λες πως περνάς, σου λένε "άστα φίλε, δύσκολα" (και να σημειώσω περικαλώ ότι για το μέσο Αμερικάνο οι καθημερινές έξοδοι σε καφέ και κλαμπ είναι όνειρο θερινής νυκτός).
Τέλος πάντων, ας αφήσουμε την κοινωνική ανάλυση... Χθες πέρασα από το παγωτατζίδικο που δούλεύε ο Νώντας και έριξα ένα γρήγορο βλέμα αλλά δεν ήταν μέσα, ίσως να ισχύουν οι φήμες ότι τον έδιωξαν...

Dick Tricks

Τώρα που έρχονται γιορτές δε ξέρει κανείς τι δώρο να πάει σε συγγενείς και γνωστούς. Τι δώρο να πάρει κανείς στη θεία Μαρίκα, ή στο θείο Πελοπίδα, ή στο μικρό Νικολάκη.
Μην αγχώνεστε άλλο λατρεμένοι αναγνώστες, γιατί και γιαυτό σας έχω λύση.
Αγοράστε ένα βιβλίο χρήσιμο που θα τους μείνει αξέχαστο, που θα στολίζει τη βιβλιοθήκη, το σαλόνι αλλά γιατί όχι και την κουζίνα. Ένα βιβλίο για όλη την οικογένεια, το Dick Tricks.

Μάθε και εσύ πως να κάνεις το τσουτσούνι σου να μοιάζει στον πύργο του Άιφελ,


ή να μοιάζει με χάμπουργκερ,


ή με ρολόι


και τόσα άλλα, πχ ελέφαντα, μπαούλο, τσαγιέρα.... Οι οικογενειακές γιορτές δε θα είναι ποτέ πια όπως παλιά....

Oprah (η έλειψη σεξ με βάρεσε κατακέφαλα)

Τον καιρό που τα είχα με τον Πρόβατο, τα δύσκολα εκείνα χρόνια, όπως γνωρίζετε λατρεμένοι αναγνώστες, ο Πρόβατος με κακοποιούσε, ήταν βάναυσος και με κατηγορούσε ότι τάχα μου τον απατούσα (λόγω της παθολογικής του ζήλειας και της νοσηρής φαντασίας του). Μια μέρα λοιπόν, το πρωί που είχε ξυπνήσει και πριν πάει στη δουλειά, ενώ έτρωγε το πρωινό που του είχα ετοιμάσει (δέκα είδη σπιτικής μαρμελάδας, τρία είδη τυριών Μετσόβου και Τρόμσο Νορβηγίας, ψωμί σπιτικό, τσουρέκι σπιτικό, ομελέτα από την κότα του κήπου, πορτοκαλάδα από τα πορτοκάλια του κήπου) αποφάσισα να του διαβάσω κάποια από τα ποιήματα που είχα γράψει (γιατί όπως γνωρίζετε είμαι άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων). Εκεί λοιπόν που άρχισα να απαγγέλω το ποίημα "Το φιλί του Αιγαίου" ο Πρόβατος σηκώθηκε επάνω και εκνευρισμένος φώναξε "Τι μαλακίες είναι αυτές, κοίταξε όταν θα γυρίσω από τη δουλειά να έχεις σιδερώσει όλα τα πουκάμισα και να έχεις φτιάξει γιουβαρλάκια γιατί αλλιώς θα δεις τον ουρανό σφοντύλι.¨Και με τα λόγια αυτά έκλεισε τη πόρτα δυνατά φεύγοντας. Έμεινα να κοιτάζω το λεύκωμα με τα ποιήματα μου. Λίγο αργότερα και ενώ σιδέρωνα, είδα στην τηλεόραση την Όπρα (είχαμε δορυφορική γιατί παρ'όλες τις στερήσεις η ψυχαγωγία ήταν πάντα νούμερο 1 πράιόριτι). Βλέπω λοιπόν την Όπρα να μιλάει για το σεβασμό στις σχέσεις των ανθρώπων και ξαφνικά διαπιστώνω ότι η Όπρα γυρνάει προς την κάμερα και κοιτώντας με λέει "he doesn't love you girl! He is abusing you!" Ένιωσα ρίγος και συγκίνηση, η Όπρα μου μιλούσε, αποκλειστικά σε μένα, και ενώ εκείνη μού έλεγε αυτό που ήξερα από καιρό, είχα μείνει να τη κοιτάζω με δάκρυα στα μάτια μπροστά στη σιδερώστρα με τα πουκάμισα ενώ μέσα σιγοβράζανε τα γιουβαρλάκια.

Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που η Όπρα επικοινώνησε μαζί μου. Αλλά όχι η τελευταία. Συχνά πυκνά μου στέλνει μηνύματα μέσω των εκπομπών της. Μερικές φορές είναι απλά μια χειρονομία, ένα κλείσιμο στο μάτι, ένα "yes" σε μια ερώτηση που της απευθύνω μέσα από το γυαλί. Τις προάλλες για παράδειγμα, ήμουνα στο τσακ να πάρω τηλέφωνο τον εστιάτορα, και η Όπρα στο άσχετο και ενώ καλεσμένος της ήταν ένας γερουσιαστής, ξαφνικά είπε "don't do it girl" και έκλεισε το μάτι. Και φυσικά δε πήρα τηλέφωνο. Αυτό είναι ένα μόνο από τα χιλιάδες που θα μπορούσα να σας πω για την Όπρα. I obey as you command, Oprah, Goddess of Love!

Baby talk

Σήμερα έκανα το μεγάλο λάθος να βγω με μια Ελληνίδα που είχα γνωρίσει σε άλλη συνάντηση, και το αγόρι της. Λόγω της νοσταλγίας μου για τη λατρεμένη πατρίδα επιθυμούσα και εγώ την επαφή με τους συμπατριώτες μου. Τι το ήθελα, αφού τώρα που απέχω από το σεξ, τα νεύρα μου δεν είναι και στην καλύτερη των καταστάσεων.
Και πάω στο καφενείο και έρχεται ύστερα από λίγο η κοπέλα. "άργησα, δεν άργησα? Το παπίνι μου ψάχνει να παρκάρει και θα έρθει να μας βρει."
-"Το ποιο?"
-"Το παπίνι μου.... ααα έτσι λέω εγώ το αγόρι μου"
(Έλα Παναγία μου τι άλλο θα ακούσουμε.)
"Πως τον λένε κανονικά?" ρώτησα μπας και είναι το όνομα του Πάπιος, αλλά όχι, Βαγγέλη τον λένε (και το επίθετο επίσης καμία σχέση).
Εμφανίζεται μετά από λίγη ώρα και ο τύπος ο οποίος ήτο σε στυλ παιδοβούβαλο, δύο μέτρα με κοιλίτσα και τριχωτός.
"Αχ έλα παπίνι μου" λέει εκείνη.
Ε όχι, δηλαδή έλεος! Θα κάνω εμετό! Εγώ είμαι υπέρ των υποκοριστικών και των αναφορών σε ζώα, αλλά πριβέ παιδιά! Και εγώ είμαι γατούλα του σεξ αλλά δε πάω στο άσχετο να λέω σε κόσμο "γεια σας είμαι γατούλα" (αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι, εκείνο το βράδυ στο τραπέζι με τους φαντάρους..... τέλος πάντων, δεν είναι αυτό τώρα το θέμα μας, αλλά το ότι δε μπορώ να βλέπω τον υπερβούβαλο να λέει, γεια σου είμαι το παπίνι της Ελένης...).
Αλλά δεν έφτανε αυτό. Σε λίγο άρχισε η συζήτηση για το τι θα παραγγείλουν. Και ξαφνικά η κοπέλα άρχισε να μιλάει σα μωρό!
"Αχ ζε ξέρω τι σέλω παπίνι" του έλεγε και αυτός τη φιλούσε!
"Τι έπαθες καλέ, είχες πάει στον οδοντίατρο και έπιασε η ένεση ετεροχρονισμένα και παρέλυσε το σαγόνι σου?"
"Όχι καλέ, γιατί?"
"Μα γιατί μιλάς σα μωρό?"
"Αφού είμαι μωλό, δεν είμαι μωλό παπίνι?
"Καλέ τι μωλό, και ρωτάς και το παπίνι, 36 χρονων γαϊδούρα είσαι!"
"36 είσαι? Αφού μου είπες 31" πετάχτηκε το παπίνι. (Ωχ τους διέλυσα τη σχέση, μου φαίνεται)
"Τι μαλακίες λες μωρή, 31 είμαι" απάντησε εκείνη και παραδόξως της έφυγε το μωρουδιακό στην ομιλία. Αλλά δε κράτησε πολύ.
"Παπίνι, ζε ξέρω τι σέλω, τι να πάρω?"
Η υπόλοιπη συνάντηση μας κύλησε με αυτή να μιλάει μωρουδιακά, το παπίνι να ξύνει τους όρχεις του και να κοιτάει το κινητό του κάθε ένα λεπτό, και εγώ να κόβω φλέβες.
Γύρισα σπίτι με τα νεύρα μου τσατάλια. Ούτε σεξ, ούτε εξόδους, ούτε παρέες! Νηστεία και προσευχή! Τώρα βέβαια για νηστεία δε ξέρω ακόμη, ίσως από την άλλη εβδομάδα γιατί στην επιστροφή πήρα μια τούρτα με φράουλες....

Overtime

Όταν κάποιος κάνει αποχή από το σεξ και είναι στη παγωμένη (κυριολεκτικά αυτή τη φορά) ξενιτιά, περνάει τις ώρες του στο Youtube σα βλάκας.
Στο παρακάτω βίντεο λυπάμαι την κυριούλα η οποία φοβάται τον τηλεθατή....

Show must go on

Η μετακίνηση μου πάνω στους πάγους είναι τέτοια που όταν γυρνάω σπίτι είναι όλοι οι μυς του σώματος μου πιασμένοι (επειδή πρέπει να περπατάς αργά και σταθερά με μικρά βήματα για να μη γλυστρίσεις στα παγωμένα πεζοδρόμια). Τέτοια σωματική κούραση δεν είχα ούτε το καιρό που τα είχα με τον Πρόβατο και με έβαζε να του κεντάω το μονόγραμα στα σώβρακα και να του τα σιδερώνω τρεις φορές πριν τα φορέσει. Αλλά μας λένε οι μετεωρολόγοι ότι θα ζεστάνει λίγο από την Παρασκευή-μακάρι!!!!

Όπως σας είπα πήγα στην εκπομπή του Δόκτωρα Φλάντζα στον Τηλεμπούφο, Καφές με το Φλάντζα. Κατά τη διάρκεια των διαφημιστικών μηνυμάτων έφαγα ένα κομάτι από την πιατέλα με το κέικ που ήταν μπροστά στους καλεσμένους δίπλα στα λουλούδια. Είδα το Δόκτωρα τρομοκρατημένο να με ρωτάει αν έφαγα από το κέικ, και μόλις του είπα "ναι και ήταν νοστιμότατο", απελπισμένος φώναζε "όχι όχι, μα το κέικ ήταν ψεύτικο, ήταν στοιχείο του ντεκόρ". Στο σημείο αυτό ανησύχησα, κυρίως γιατί εκτός από κέικ είχα φάει και ένα κομάτι από τη τούρτα πάνω στο πιάνο και φοβόμουν να ρωτήσω αν και αυτή η τούρτα ήταν ψεύτικη. Τελικά όμως ο Δόκτωρας όντας δόκτωρας σωστός και έμπειρος, μου έδωσε ένα εμετικό και έτσι μετά την εκπομπή έγινα περδίκι. Δόκτωρα σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να μου πάρετε συνέντευξη, αλλά και να μου σώσετε τη ζωή!

More Snow

Τα χιόνια συνεχίζονται, όπως και το τσουχτερό κρύο.
Το πρωί η Τρελοκοτσιδού ήρθε στο γραφείο και μας ανακοίνωσε ότι της κόπηκε το ρεύμα σπίτι της και είχε έρθει στη δουλειά χωρίς να κάνει ντους γιατί δεν είχε ζεστό νερό. Κατά τη διάρκεια της ημέρας προσέγγιζε διάφορους συναδέλφους και κάποια στιγμή και εμένα, και σηκώνοντας το χέρι της έλεγε "δεν έχω κάνει ντους σήμερα, δε ξέρω αν μπορείς να το καταλάβεις" Κάτσε χρυσή μου, πάρε την αμασχάλη σου από μπροστά μου, που θες να κάνουμε και συζήτηση επί της απλυσιάς σου. Η στρίγγλα ήρθε στη δουλειά φορώντας κάτι ακουστικά που κρατάνε τα αυτιά ζεστά, ήταν σα μεταλλαγμένο κουνέλι. Νομίζω ότι οι χιονοθύελλες έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε ήδη βεβαρυμένες περιπτώσεις που αποτελούν το κοινωνικό μου περίγυρο. Τέλος πάντων, με τόση δουλειά, με τόσο κρύο, με τόση αποχή από το σεξ, πόσο να αντέξει κανείς....(λατρεμένοι αναγνώστες, μου γράψατε πόσο ζηλεύετε με τα χιόνια, trust me! δεν είναι να ζηλεέυετε, άλλο να είσαι σε ένα σαλέ στην αγκαλιά του Κρις Μελόνι και να βλέπεις τα χιόνια από το παράθυρο παραμονές Χριστουγέννων, εκεί συμφωνώ, είναι πανέμορφα, αλλά άλλο να τρέμει το φυλοκάρδι σου μη γλυστρίσεις στο πάγο και στη γλίντζα, να περιμένεις μπας και εμφανιστεί ποτέ το λεωφορείο μετά από ώρες, να γίνεται χαμός στους δρόμους από τα αυτοκίνητα που γλυστράνε, να έχει παντού λάσπες, να είναι τα ψώνια βάσανο, χάλια, χάλια, χάλια.....
Πάω να συνεχίσω να πλέκω και μετά θα βγω έξω να παίξω με το χιονοπέος....

Υ.Γ. Την Τετάρτη ο λατρεμένος Δόκτωρας Φλάντζας με κάλεσε και θα πάω για συνέντευξη στην εκπομπή του "Καφές με το Φλάντζα" στον Τηλεμπούφο-stay tuned!

Let it snow

Λατρεμένοι αναγνώστες, δε μπορείτε να φανταστείτε τι κρύο και τι χιόνι φάγαμε αυτό το Σαββατοκύριακο.
Και εγώ ζώντας εντελώς στον κόσμο μου (της μοναξιάς και της αποχής από το σεξ) δεν είχα ακούσει κάποιο μετεωρολογικό δελτίο και το Σάββατο το πρωί σηκώθηκα με τσαχπινιά και μπρίο να πάω στο κέντρο για ψώνια. Παρατήρησα ότι είχε ένα κρυουλάκι, αλλά δεν έδωσα και μεγάλη σημασία. Μπήκα μέσα σε ένα αγοραστικό, πήγα για ρούχα, πήγα για βιβλία, πήγα για καφέ, πήγα γενικώς και ήρθα, και βγαίνοντας έξω μετά από ώρες, τι να δω? Σα να με είχανε κάνει τηλεμεταφορά στη Σιβηρία. Το χιόνι έπεφτε πυκνό. όσες ώρες ήμουν μέσα και δεν έβλεπα και τι γινότανε, το είχε στρώσει κιόλας, γινότανε χαμός από κίνηση και πολλά λεωφορεία είχαν διακόψει τα δρομολόγια. Μη σας τα πολυλογώ με τα χίλια ζόρια έφτασα σπίτι, όπου άναψα καλοριφέρ στο φουλ και προετοιμάστηκα για το παγετό. Και δε μου έφταναν όλα αυτά, χτυπάει το κουδούνι και ήτανε το φίδι το κολοβό, η Τσουτσουνέλα, η οποία ήρθε να δανειστεί κουβέρτες γιατί κρύωνε λέει. Φαίνεται με όσους δεσμευμένους το κάνει, το κάνουνε μόνο σε σεντόνια. Πήγα να της φέρω μια κουβέρτα και φυσικά αυτή βρήκε την ευκαιρία να μπει μέσα και να κάτσει κιόλας στο σαλόνι. Θα φτιάξεις καφέ? μου λέει η τσούχτρα, τι να κάνω της έφτιαξα και καφέ (δεν είχα και ποντικοφάρμακο να ρίξω) και άρχισε πάλι τα κλαψουρίσματα ("μια φιλία σα τη δική μας είναι κρίμα να καταστραφεί" κλπ) Μετά άρχισε ένα δακρύβρεχτο μονόπρακτο για το πως πέρασε μόνη της εντελώς το Thanksgiving και της αξίζει αυτή η τιμωρία γιατί έφταιξε, αλλά θέλει να επανορθώσει....Την είχε πιάσει λογοδιάρροια και δεν είχα δικαιολογία να τη διώξω, τι να της πω, ότι έχω να πάω κάπου μέσα στη χιονοθύελα, ή ότι περιμένω επισκέψεις... Κάθε τόσο κοίταγε από το παράθυρο και έλεγε "πω πω τι πάθαμε, καλέ τι χιόνι είναι αυτό, τι παγωνιά, και δεν έχουμε και έναν άντρα στην πολυκατοικία αν μας τύχει κάτι..." (Στο τσακ ήμουνα να της πω, ναι τι κρίμα δεν έχουμε και κανένα παντρεμένο να του κλείσεις το σπίτι, αλλά κρατήθηκα για να μην αρχίσει πάλι τις κλαψούρες.) Επίσης κάθε τόσο μου έλεγε "έκανα ένα λάθος, αλλά και εσύ δές το ανθρώπινα" (δηλαδή τόσο καιρό το βλέπω κατσικίσια??).
Τη Κυριακή το χιόνι συνεχίστηκε. Από το παράθυρο μου βλέπω ένα πολύ παχύ χαλί από χιόνι στο δρόμο, χιονανθρώπους, τα αυτοκίνητα έχουν κρυφτεί κάτω από τα χιόνια, όλα είναι άσπρα.... Οι γείτονες έχουν βγει με τα φτυάρια και καθαρίζουν. Πήγα και στην υπερήλικη από πάνω (τη διπλανή της Τσουτσουνέλας) να δω μήπως θέλει τίποτε (ελπίζοντας να μη μου πει, ναι πεθύμησα ντολμάδες πχ) αλλά ευτυχώς ήτανε μια χαρά και δε χρειαζότανε τίποτε. Να δω πως θα πάω στη δουλειά... (Η στρίγγλα, η καλή μου, έστειλε email κυριακάτικα να μας πει ότι δουλεύουμε κανονικά τη Δευτέρα.....) Πάω να πλέξω γάντια και πουλόβερ... Φιλάκια!

say what?

Έχω βαρεθεί να ακούω ότι οι Αμερικάνοι είναι χαζοί ή αγεωγράφητοι, πήγε η Kellie Pickler που είχε συμμετάσχει στο προπέρσινο American Idol σε τηλεπαιχνίδι, και απέδειξε για άλλη μια φορά ότι όλα είναι συκοφαντίες....

Yes again

Λοιπόν η Mrs Petrochilos δε θέλει τελικά να μάθει κλαρίνο. μάλλον νιώθει μοναξιά και βρήκε στο πρόσωπο μου μια αδελφή ψυχή (no jokes please)! Μου είπε κιόλας πόσο χάρηκε που βγήκαμε για καφέ, και πως ανυπομονεί να πάει στην Ελλάδα το καλοκαίρι μετά από 12 χρόνια! Η καημένη έχει κανονίσει και να κάνει το τρίτο της λίφτιγκ την άνοιξη για να πάει ανανεωμένη (τώρα βέβαια μπορεί να της πάει το χαμόγελο στο σβέρκο και το ρουθούνι στο κούτελο έτσι όπως έχει τραβηχτεί αλλά τέλος πάντων).
Εγώ προτιμώ να μιλάμε αγγλικά γιατί τα ελληνικά της είναι λίγο περίεργα και δε ξέρω αν καταλαβαίνει πάντα τι της λέω (και ούτε εγώ καταλαβαίνω πάντα τι μου λέει). Εκείνη όμως επιμένει ότι πρέπει να μιλάμε Ελληνικά να τιμάμε την πατρίδα μας. Έτσι έμαθα ότι με τον άντρα της το μακαρίτη είχανε "μουνογαμική" σχέση, ότι όλοι αγαπούσαν τον παπά της εκκλησίας που πέθανε πριν τρία χρόνια γιατί ήταν καλουτσυνάτος (sic) και παρδαλός (αυτό τώρα να το σχολιάσω?) και ότι η ελληνική κοινότητα είναι πολύ χαριστική (όπως λέμε χαριστική βολή).
Μου εξήγησε ότι έχει δουλέψει σκληρά στη ζωή της τονίζοντας "αυτά τα πόδια που βλέπεις έχουν φάει πολλές κλωτσιές" (τώρα τι δουλειά έκανε, ποδοσφαιριστής ήτανε?)....


Τέλος πάντων, γύρισα στο άδειο σπίτι και έφτιαξα τσάι και κάθισα μπροστά στην τηλεόραση να κάνω ζάπινγκ. Η αποχή από το σεξ μού παρουσιάζει μια νέα πραγματικότητα, αυτή της τρίτης ηλικίας....

Crisis Prevention

Στη δουλειά εδώ και δύο μήνες έχει έρθει μια κοπέλα, την οποία θα ονομάσουμε τρελοκοτσιδού. Ο λόγος φυσικά ότι παρόλο που είναι 35 χρονών, έχει τα μαλλιά της μαζεμένα σε δύο κοτσίδες (μία δεξιά και μια αριστερά) και όλο αυτό το καιρό κανείς δεν την έχει δει με τα μαλλιά ελεύθερα. Η τρελοκοτσιδού λοιπόν σήμερα σε ένα μίτινγκ που είχαμε στη δουλειά, ούσα αφελής (κουτό κορίτσι) ρώτησε τη στρίγγλα αν είναι παντρεμένη. Η στρίγγλα όμως έχει πάρει διαζύγιο και μιλάει με τα χειρότερα για τον άντρα της. Επίσης δε επιτρέπεται να τον αναφέρουμε ποτέ. Η στρίγγλα λοιπόν με το που ακούει την ερώτηση αρχίζει ένα τικ σα του Μητσοτάκη με τον ώμο, και απαντάει "όχι, χωρισμένη." Η τρελοκοτσιδού συνεχίζει "ααα κρίμα, πόσο καιρό χωρισμένη". Στο σημείο αυτό η στρίγγλα άρχισε να έχει σπασμούς, να αφρίζει και το μάτι της να ανοιγοκλείνει. Βγήκα από την αίθουσα γρήγορα ότι τάχα μου πάω στην τουαλέτα και πήρα τηλέφωνο τη ρεσεψιονίστ του επάνω ορόφου και στα γρήγορα της είπα να κατέβει (houston we have a problem). Η ρεσεψιονίστ κατέβηκε αμέσως και μπήκε στην αίθουσα του μίτινγκ τάχα μου να δει μήπως ξέχασε τη τσάντα της εκεί και γυρνώντας στη στρίγγλα της είπε "καλά ε, από τότε που άρχισες τη διαίτα (χάπια παίρνει αλλά τέλος πάντων) έχεις γίνει ένα τοπ μόντελ". Είχε ξεπεραστεί η κρίση, η στρίγγλα άρχισε να παίρνει πάλι χρώμα, οι σπασμοί αραιώσανε, η τρελοκοτσιδού γύρισε πίσω στο γραφείο της και αποφεύχθηκε χάρη στην έγκαιρη επέμβαση μου μια αιματοχυσία.
Lesson Learned: Το κλειδί αντιμετώπισης καταστροφών: Πρόληψη και άμεση επέμβαση!

On other news, κανόνισα με την Mrs Petrochilos να πάμε στα μαγαζιά αύριο που θέλει να τη βοηθήσω να πάρει δώρο στην ανιψιά της (αισθάνθηκα άσχημα να της λέω συνέχεια όχι, επίσης θα μου δοθεί και η ευκαιρία να δω τι θέλει πια, αν και πιστεύω ότι απλά νιώθει μοναξιά, εκτός αν έχει μάθει το ταλέντο μου στο κλαρίνο και θέλει να της μάθω τα μυστικά της δουλειάς τώρα που είναι χήρα).

Μουσικο διαλειμμα κουλτουρας και πχιοτητας

Όταν σας πιάνει μια κατάθλιψη, μια μελαγχολία, μια απόγνωση, μη βάζετε κάτω το κεφάλι. Δείτε πχιοτικά ελληνικά βίντεο κλιπ από τραγούδια μπριόζικα αλλά και βαθυστόχαστα (viewer discretion advised):

Yes

Στο site Flocks μπορείς να παραγγείλεις ένα πουλόβερ, μια φλοκάτη και άλλα προϊόντα από αγνό παρθένο μαλλί και σου στέλνουν και ένα ¨διαβατήριο" με τη φωτογραφία του προβάτου (ή των προβάτων) που έδωσαν το μαλλί για να πλεχτεί αυτό που παρήγγειλες. Είναι, λέει, ένας τρόπος να δείξεις σεβασμό στη φύση και στις πρώτες ύλες της. Έτσι πριν χρόνια είδα για πρώτη φορά φωτογραφία του Πρόβατου όταν είχα αγοράσει μια κουβέρτα.



Και μια και είπα για τον Πρόβατο, αυτό το Σαββατοκύριακο είδα τις δύο ταινίες στις οποίες είχε πρωταγωνιστήσει ο Πρόβατος τη δεκαετία του 80,
το Ζιγκολό της Αθήνας (παραγωγή του 1982)

και το Σαλονικιό (1985)

Αχ, αξέχαστες επιτυχίες! Κρίμα που εγκατέλειψε τον κινηματογράφο....

On other news: Η Mrs Petrochilos έφερε και αυτή τάπερ με φαγητά από το δίκο της δείπνο της Ημέρας των Ευχαριστιών. Όχι άλλη γαλοπούλα!!! Ευτυχώς έφτιαξε και μπακλαβά και μηλόπιτα οπότε έχουμε μια ποικιλία στα επιδόρπια. Μου είπε πάλι να πάμε εκκλησία τη Κυριακή, και της είπα όχι και πήρε μια έκφραση σα να την έσφαζα. Νομίζω ότι έχει βαλθεί να με εντάξει στους κόλπους της εκκλησίας.....

Thanksgiving

Αχ λατρεμένοι αναγνώστες, καλά που υπάρχει και το ετήσιο Thanksgiving σε αυτή τη χώρα, γιατί αλλιώς η αποχή από το σεξ θα ήταν ολοκληρωτική.
Πήγα, όπως σας είπα, στο ζευγάρι των Αμερικάνων που με είχαν καλέσει και πέρσι. Τους πήγα ένα ταψί από τη διάσημη σπανακόπιτα μου, για να μη πάω με άδεια χέρια, αλλά και για να μάθουν τι εστί μαγειρική. Είχαν καλέσει ένα σωρό κόσμο πάλι. Με το που μπήκα, έκανα μια διερευνητική αυτοψία του χώρου για να δω ποιος είχε έρθει, και κυρίως αν ήταν εκεί ο Έλληνας φοιτητής που είχα γνωρίσει πέρσι. Είδα Γιαπωνέζους, Κινέζους, Αμερικάνους, αλλά Έλληνας γιοκ. Γύρισα στην οικοδέσποινα και της είπα ότι έχει μαζέψει πάλι πολυπολιτισμική ομάδα. Και εκείνη μου είπε ότι είχε καλέσει και τον Έλληνα φοιτητή από πέρσι και τον περιμένανε από στιγμή σε στιγμή. Όμως η ώρα περνούσε και ο Έλληνας δεν φαινόταν.

Καθίσαμε στο τραπέζι και άρχισε το ηλίθιο και εξευτελιστικό τελετουργικό να πηγαίνουμε από τον ένα στον άλλο και να λέμε για ποια πράγματα είμαστε ευγνώμονες. Οι Αμερικάνοι άρχισαν πάλι για τη παρέα και τη φιλία, ένας κάτι είπε για τους στρατιώτες στο Ιράκ, δεν άκουσα τι ακριβώς γιατί κοίταζα τη γαλοπούλα, μια Κινέζα είπε για τη καλή βαθμολογία της στο πανεπιστήμιο (μα τι σπασικλάκι) και ένας άλλος για το νέο iphone. Εγώ φυσικά είχα προετοιμάσει τη σύντομη ομιλία μου (ίδια με κάθε χρονιά) και είπα I am thankful for my friends and this special day. Το ξέρω λατρεμένοι αναγνώστες ότι είναι μπλιαχ, αλλά τι να έλεγα, I am thankful that Nontas keratose me with Tsoutsounela, ή I am thankful that Tanila is trying to steal blueprintsouli away from me. Δε γινόταν να τα πω αυτά τα παράπονα μου, γιατί δε ξέρουν και τους πρωταγωνιστές και θα έπαιρνε ώρα να εξηγήσω και θα κρύωνε και η γαλοπούλα. Την γαλοπούλα την έκοψε ο Αμερικάνος οικοδεσπότης ο οποίος μας τόνισε ότι ήταν η μακαρίτισα ελευθέρας βοσκής. Βέβαια έμοιαζε περισσότερο με βούβαλο παρά με γαλοπούλα, καθότι θα ήταν καμιά 30 κιλά. Φάγαμε σα βόδια, και η συζήτηση κύλησε σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος και κουτσομπολιών. Μετά φέρανε και τα γλυκά (pumpkin pie, cherry pie και παγωτό) και φάγαμε και από αυτά και σκάσαμε.

Έπειτα καθήσαμε όλοι γύρω από το τζάκι (εμένα κόντεψε να με πάρει ο ύπνος από το πολύ φαγητό). Και εκεί που έπινα σόδα και βογγούσα, ακούσαμε το κουδούνι. Ήταν ο Έλληνας φοιτητής! Μπήκε μέσα και ζήτησε συγγνώμη για τη καθυστέρηση (μόνο τέσσερις ώρες είχε αργήσει) αλλά είχε λέει στη τηλεόραση το Thanksgiving Parade (μια παρέλαση με μπαλόνια και αερόστατα στη Νέα Υόρκη που ούτε τα μικρά παιδιά δε μπορούν να δουν πάνω από πέντε λεπτά) και κάθησε να το δει. Όταν έγιναν οι συστάσεις, και η οικοδέσποινα τον ρώτησε αν με θυμάται από πέρσι, εκείνος χαμογέλασε και είπε yes of course. Αχ τζέντλεμαν είναι, σκέφτηκα. Όμως μετά από λίγο και ενώ η οικοδέσποινα πήγε να του βάλει κάτι να φάει, εκείνος ήρθε δίπλα μου και στα Ελληνικά μου είπε "Τι κάνεις βρε καριολίτσα? Χαθήκαμε, δεν είχα και το τηλέφωνο σου." Καριολίτσα??? Καριολίτσααααα? Κράτησα τη ψυχραιμία μου, και χαμογελώντας του απάντησα ότι όντως χαθήκαμε. "Καλά, δε το συζητώ, μετά από εδώ θα πάμε σπίτι σου" μου είπε και έκλεισε το μάτι. Φυσικά αναστατώθηκα, δεν ήξερα τι να πω , η οικοδέσποινα του έφερε ένα πιάτο το οποίο εκείνος το καταβρόχθισε (μα γιατί πέφτω πάνω σε πεινασμένους?). Η συζήτηση επικεντρώθηκε στη Χίλαρυ και αν θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά εγώ δεν είχα την αυτοσυγκέντρωση να συμμετάσχω. Φεύγοντας, η οικοδέσποινα μου έδωσε τάπερ με φαγητό και ο φοιτητής προσφέρθηκε να με πάει με το αυτοκίνητο του, deja-vu δηλαδή του περσινού.
Φτάσαμε σπίτι και ο φοιτητής τώρα με την άνεση του παλιού προσπέρασε τα προκαταρκτικά (του είπα να πιούμε καφέ στο σαλόνι αλλά δε με άκουσε) και με συνοπτικές διαδικασίες με πήγε στην κρεβατοκάμαρα. Η αλήθεια είναι ότι μου έδωσε λόγο να είμαι και εγώ thankful την ημέρα αυτή. Και ας με ξενέρωσε που μετά με ρώτησε, "δε φέρνεις τίποτε από τα τάπερ που σου δώσανε να τσιμπήσουμε". Αποχωριστήκαμε χωρίς πάλι να ανταλλάξουμε τηλέφωνα. Και έτσι μετά από το σύντομο μουσικό αυτό διάλειμα, ξαναρχίζει η αποχή μου από το σεξ....

I am back

Λατρεμένοι αναγνώστες, χάθηκα για λίγες μέρες λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας, αλλά και απειλών που δέχτηκα από τον blueprintsouli να σταματήσω να κάνω έκκληση στο ελληνικό κράτος να συλλάβει την Τανίλα του, αλλά και από τον Πρόβατο που συνειδητοποιεί την επώδυνη ήττα του στη δίκη του αιώνα που πλησιάζει. Όμως γύρισα δριμύτερος! Οι απειλές δε θα περάσουν! Και όπως έχω πει και παλαιότερα, η γατούλα του σεξ μπουκώνεται αλλά ποτέ δε φιμώνεται!!

Αύριο Πέμπτη είναι εδώ στην παγωμένη ξενιτιά Thanksgiving και θα πάω στο σπίτι των περσινών μετά από τη συμβουλή του billzoukouli οπότε θα σας πω τα καθέκαστα μόλις γυρίσω.

Η αποχή μου από το σεξ συνεχίζεται και τα νεύρα μου δεν είναι καθόλου καλά....

Υ.Γ. ΜΑΝΤΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΝΙΛΑ ΤΩΡΑ!

Νο

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως σας έχω πει, γίνεται χαμός στη δουλειά με προθεσμίες κλπ και η στρίγγλα έχει αποτρελαθεί εντελώς πια. Και η αποχή μου από το σεξ συνεχίζεται το δύσκολο αυτό φθινόπωρο/ χειμώνα. Μόνη παραβίαση της αποχής ήταν που ενέδωσα και πήρα τηλέφωνο τον εστιάτορα που γνώρισα στην εκκλησία. Τον πήρα τηλέφωνο στο νούμερο που είχε στην κάρτα που μου έδωσε, και μόλις άρχισα να του μιλάω, με διέκοψε αμέσως λέγοντας "έλα βρε παιδί μου, άργησες να με πάρεις. Λοιπόν, τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Έχω ακούσει ότι παίζεις καλό κλαρίνο. Είμαστε 4-5 παλληκάρια, έλα να μας περιποιηθείς."
"Σας παρακαλώ πάρα πολύ!!! Για ποιον με περάσατε! Έλεος! .... Όταν λέμε παλληκάρια δηλαδή, για τι ηλικίες μιλάμε? Όχι όχι, μη μου πείτε, δεν θέλω να ξέρω, ντροπή και μόνο που το σκεφτήκατε!" και του έκλεισα το τηλέφωνο καταμούτρως του αγροίκου. Και μετά σου λέει να πας στην εκκλησία να εξαγνιστείς. Αλλά ας όψεται που είμαι καλόπιστος. (Έτσι και όταν τα είχα με τον ποταπό Πρόβατο και τον έπιασα στη κρεβατοκάμαρα με ένα κοκινοτρίχη, μου είπε ότι δεν είναι αυτό που νομίζω και ότι το παιδί είναι Σκωτσέζος και απλά ήθελε να δει αν όντως οι Σκωτσέζοι δε φοράνε εσώρουχα κάτω από τη φούστα. Και φυσικά εγώ τον πίστεψα.) Αλλά NO MORE, μάι φρέντς! Όπως λέει και ένας φίλος μου (που λέει ότι είναι από το Πουέρτο Ρίκο, δε ξέρω για το Πουέρτο Ρίκο αλλά από το Πουστρο Ρίκο κατάγεται σίγουρα) Men are like..... Mascara, they usually run at the first sign of emotion.

Υ.Γ. Πολλά χαιρετίσματα από τον Gitonga:

Update

Λάτρεμένοι αναγνώστες τρέχω και δεν προλαβαίνω. Συνεχίζω, εννοείται, την ανακοινωθήσα αποχή από το σεξ. Απέφυγα με πολύπλοκους μηχανισμούς τη Mrs Petrochilos η οποία με έπαιρνε τηλέφωνο ασταμάτητα το Σάββατο για να πάμε εκκλησία τη Κυριακή. Χθες πήγα να ψωνίσω κάτι στο κέντρο και πέρασα μπροστά από το παγωτατζίδικο στο οποίο εργάζεται ο Νώντας. Έριξα μια βιαστική ματιά αλλά δεν τον είδα. Μπορεί να μην ήταν η βάρδια του, ή να τον έχουν απολύσει γιατί θα έβαλε κανένα βαρέλι παγωτό στο ποπό πελάτη, ή θα βούτηξε το πόδι του με την άσπρη κάλτσα μέσα στο παγωτό... Who knows...
Την επόμενη εβδομάδα έχουμε Thanksgiving και με κάλεσε ήδη η Mrs Petrochilos να πάω σπίτι της που θα έχει και άλλους ομογενείς, αλλά και το ζευγάρι που με είχε καλέσει πέρσυ. Δε ξέρω που να πάω, παρακαλείται ο προσωπικός μου σύμβουλος (με κληρονομικό χάρισμα) billzoukoulis να με συμβουλεύσει.

Sto'na hand tobacco

Βγήκε λέει επιτέλους το Google Translate και για Ελληνικά (εδώ).
Και λέω ας το δοκιμάσω. Βάζω ελληνικό κείμενο το εξής-

Είμαι γυναίκα του γλεντιού
και δεν υπολογίζω
έτσι τον βρίσκω τον καιρό
έτσι τον αρμενίζω

Δεν με νοιάζει, δεν ρωτάω
η ζωή τι θα μου φέρει
στό'να χέρι το τσιγάρο
στ' άλλο χέρι το μπεγλέρι.

Είμαι γυναίκα του γλεντιού
τα θέλω όλα δικά μου
και μοναχά ο έρωτας
γεμίζει την καρδιά μου.

και μου βγάζει

My wife feast
And do not count
So find the time
Thus the armenizo

I do not care, do not ask
Or what life will bring me
Sto'na hand tobacco
F begleri the other hand.

My wife feast
I want all the mine
And only love
It filled my heart.

Μήπως θέλει λίγο ακόμη δουλειά? Λέω εγώ τώρα, γιατί από εκεί που η άλλη λέει ότι είναι γυναίκα του γλεντιού, τη βγάζει παντρεμένη με γυναίκα γλέντι (μήπως κάτι υπονοεί το Γκουγκλ?), thus the armenizo.

Yes

Δουλειά, κούραση και έλλειψη σεξ (λόγω της αναγκαστικής μου αποχής).

Με βλέπω το γουικεντ να παραληρώ και να παίρνω τηλέφωνο τον χρυσοδόντη! Αλλά όχι, λατρεμένοι αναγνώστες, δε θα υποκύψω! Εντωμεταξύ η Mrs Petrochilos με ξαναπήρε τηλέφωνο για να πάμε, λέει, την Κυριακή πάλι εκκλησία, καθότι περάσαμε τόσο καλά την προηγούμενη φορά.....

Anyway, on other news:
Τις προάλλες ο apsoylis είχε θέσει το ερώτημα που πάνε οι γκέι άντρες όταν γεράσουν.
Και ιδού η απάντηση, γκέι μπλογκερς σε οίκο ευγηρίας έτοιμοι για Lemon Party:

ΥΠΟΜΟΝΗ

Λατρεμένοι αναγνώστες,
τρέχω και δε προλαβαίνω. Στη δουλειά γίνεται πάλι το έλα να δεις. Η στρίγγλα έχει τα νεύρα της (θα μου πείτε και πότε δε τα έχει), οι υπερωρίες και οι φωνές είναι πια καθημερινή κατάσταση.
Μια και δε προέκυψε τίποτις σεξουαλικό (ούτε στο κουβανέζικο εστιατόριο πρόλαβα να ξαναπάω, ούτε τον εστιάτορα με το χρυσό δόντι πήρα τηλέφωνο) αποφάσισα να αποκηρύξω το σεξ και να ανακτήσω τη χαμένη αθωότητα, αγνότητα και παρθενία. Στο δύσκολο αυτό αγώνα μου, για να πολεμάω τους πειρασμούς, περνώ πολλές ώρες στο διαδίκτυο και κάθε αξιοσημείωτο το μοιράζομαι μαζί σας. Έχουμε και λέμε:

Επιτέλους και ένα βραβείο για το οποίο με περηφάνεια μπορώ να δηλώσω υποψηφιότητα, είναι κάτι σα το Νόμπελ, είναι Νορβηγικό βρα;βείο, λεπτομέρειες εδώ

Ένα από τα προβλήματα των Αμερικανικών καλλιστείων είναι ότι βάζουν τις κοπέλες να διαγωνίζονται όχι μόνο σε βραδυνό φόρεμα, μαγιώ και συνέντευξη, αλλά και ειδικό ταλέντο. Εκεί λοιπόν βλέπεις άλλες να χορεύουν κλακέτες, άλλες να παίζουν κουτσά στραβά βιολί, άλλες γράφουν ποιηματάκια, η κοπελία στο βίντεο είναι από τα καλλιστεία για Μις Αριζόνα του 1993 και το ταλέντο της είναι Star Wars τρομπέτα:


Τέλος να δηλώσω τη θλίψη μου που η νυμφομανής Τανίλα παρά τις εκκλήσεις μου προς τις ελληνικές αρχές, επιτέθηκε πάλι και αυτή τη φορά καπάρωσε τον blueprintsouli. Και ερωτώ, το κράτος τι κάνει, γιατί αδρανεί η πολιτεία απέναντι στα προβλήματα των πολιτών? Ποιος θα τη συλλάβει τη Τανίλα? Τρέξανε όλοι στα Ζωνιανά και αφήσανε την Τανίλα να κυκλοφορεί ελεύθερη???

Και μια και άρχισα να τα χώνω, θα πω και άλλα. ΟΧΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΑΓΑ. Τι θα γίνει λατρεμένοι αναγνώστες με τα μπλογκς που παίζουν μουσική που δε μπορεί κανείς να τη κλείσει? Δε θα αναφερθώ στο e-snip που πολλοί χρησιμοποιείτε (όπως ο Παυλούκος που έχει πάντα σωστές επιλογές), γιατί αυτό τουλάχιστον κλείνει αν και δε κλείνει πάντα στο Μάκιντος, και θα μου πείτε γιατί έχεις Μακ, ποιος σου είπε να ξενιτευτείς κλπ. Αλλά σε αυτά τα μπλογκς που δε σου δίνει καν την επιλογή να το κλείσεις, τι θα γίνει? Και βάζουν μερικές φορές και βίντεο και λένε, δείτε το και απολαύστε, μα πως να το δω βρε μανίτσα μου αφού έχεις από πάνω την Κοκκίνου ως μόνιμη μουσική του μπλογκ σου και δε μπορώ να τη κλείσω! Άσε το μπλογκ του πρόβατου που τα βάζει και στη διαπασών, και τις προάλλες είχε μια κλαψομούνα, και δεν ήταν μόνο που θα σε απολύσουν στο γραφείο, αλλά είχε και μια φωνή που σου έγδερνε τα σωθικά, σα μοιρολογίστρα σε κηδεία στη Μάνη που δεν είχανε το μπάτζετ να πάρουν τις σωστές μοιρολογίστρες και βάλανε μια που ήταν ακόμη σε τρέινιγκ. Και πάει αυτό πέρασε, ηρεμήσαμε, τώρα έβαλε χριστουγεννιάτικα! Πας σε άλλο μπλογκ και σου λέει, "αχ θα αυτοκτονήσω, δε τη μπορώ τη ζωή" και έχει μουσική υπόκρουση τα παπάκια!Χάλια τα νεύρα μου, χάλια!

Church

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως γνωρίζετε τα κορίτσια ξενυχτάνε μόνα ή δυο δυο. Γιαυτό το λόγο αποφάσισα να ενδώσω στα τηλεφωνήματα τα ενοχλητικά και να πάω με την Mrs Petrochilos στην εκκλησία τη Κυριακή παρά την προειδοποίηση του προσωπικού μου συμβούλου (με κληρονομικό χάρισμα) billzoukouli. Αυτή τη φορά με πήρε τηλέφωνο από την προηγουμένη και δεν εμφανίστηκε φάντης μπαστούνι απρόοπτα. Κανονίσαμε και ήρθε και με πήρε με το αυτοκίνητο. Μπαίνοντας μέσα στο αυτοκίνητο της, ξαφνιάστηκα που άκουσα λειτουργία και ψαλμούς από το CD Player του αυτοκινήτου της. Αλλά θα μου πείτε, μπορεί να το κάνει για προθέρμανση, για να μπει στο κατάλληλο mood. Φτάσαμε και με το που μπήκαμε έγινε το κλασσικό σκηνικό όταν μπαίνει καινούργιο πρόσωπο σε ελληνοαμερικανική εκκλησία (αυτό δε ξέρω αν γίνεται και στην εκκλησία στην Ελλάδα, γιατί έχω να πάω κάτι χρόνια)-anyway, με το που μπαίνεις, νιώθεις ότι σου κάνουν ακτινογραφία με το βλέμα τους, υπερηχογράφημα για να μη σου πω και κωλονοσκόπηση. Νιώθεις όλα τα βλέματα πάνω σου όχι όμως το βλέμα που σε γδύνει του στυλ "πω πω τι γατούλα είσαι εσύ" αλλά αυτό το ύφος που έχει περιέργεια, μίσος και ενόχληση. Σκέφτηκα να τους μοιράσω φιλάκια και να φωνάξω "what's up bitches" αλλά λυπήθηκα την Mrs Petrochilos, και απλά χαμογέλασα.

Ύστερα από λίγο άρχισε η λειτουργία. Ααααχ λατρεμένοι αναγνώστες ήταν του ατελίωτου, τα λέγανε και Ελληνικά και Αγγλικά και κράταγε διπλά το όλο θέαμα. Άσε την ορθοστασία, δεν είχα φέρει και το ipod μου να ακούω τα δικά μου, και βασανιζόμουνα από την ορθοστασία και τα Κύριε ελέησον με Αμερικανική προφορά. Ο παππάς είναι γύρω στα 40, προσπάθησα να τον δω με καλό μάτι, μια και ο Billzoukoulis είχε προβλέψει ότι θα τον ερωτευτώ. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τον ερωτεύτηκα ακόμα, αλλά έχει κάποιες πιθανότητες, αν τον συνηθίσω μπορεί και να τον δω έτσι. Όταν τελίωσε η λειτουργία, άρχισα να ευχαριστώ τον Μεγαλοδύναμο, και ενώ έβαζα το παλτό μου για να φύγουμε, μου λέει η Mrs Petrochilos, που πας καλέ, έχουμε να πάμε και για καφέ στη δίπλα αίθουσα. Καφέ? Γιατί καλέ? Σε κηδεία ήρθαμε? Αχ λατρεμένοι αναγνώστες, η ομογένεια πάει και στην διπλανή αίθουσα για καφέ!!!

Πάμε στη διπλανή αίθουσα που ήταν γεμάτη τραπέζια και κάτι κυρίες σε μια άκρη σέρβιραν καφέ και κουλουράκια. Καθίσαμε με την Mrs Petrochilos σε ένα τραπέζι και αρκετοί ήρθαν να της μιλήσουν και να τη ρωτήσουν τι κάνει. Κάποιοι στην αρχή με χαιρετούσαν με ενθουσιασμό και μου έλεγαν ότι έχουν ανύπαντρη κόρη στην ηλικία μου, αλλά με συνοπτικές διαδικασίες λίγα μόλις λεπτά αφού αρχίζαμε τη κουβέντα, έφευγαν με ελαφρά πηδηματάκια. Ήρθε και ένας κύριος τριχωτός με καταγωγή από την Ήπειρο (είχε και ένα χρυσό δόντι), ο οποίος με κοίταξε περίεργα για ώρα, και μετά μου είπε "Εσύ δεν είσαι που έκανες παρέα με το Χ?" (όπου Χ είναι ο εστιάτορας ο Έλληνας με τον οποίο νταραβεριζόμουνα πριν δύο χρόνια, για τους παλαιότερους αναγνώστες, αλλά μετά παντρεύτηκε και έληξε έτσι η σχέση μας δίνοντας τέλος και στα ταψιά με τα παστίτσια και τους μουσακάδες). "Ναι εγώ είμαι" απάντησα σεμνά και ντροπαλά!
"πωωωω καλά έχω ακούσει πάρα πολλά για σένα" φώναξε εκείνος
"Αχ αλήθεια?" πετάχτηκε η Mrs Petrochilos (αχ μη πετάγεσαι εσύ καλή μου γυναίκα, γιατί έχω σκοτεινό παρελθόν)
"Λοιπόν να η κάρτα μου, έχω και εγώ εστιατόριο, πέρασε μια μέρα να τα πούμε".
Μου έδωσε όντως την κάρτα του και απομακρύνθηκε.
"Ευγενικός κύριος" σχολίασε η Mrs Petrochilos.
Καθήσαμε λίγο ακόμα και μετά επιτέλους σηκωθήκαμε να φύγουμε, και καθώς βγαίναμε, γύρισα πίσω μου και είδα τον Ηπειρώτη με το χρυσό δόντι να μου χαμογελάει και να μου κλείνει πονηρά το μάτι....

Σε αυτή την πόλη ούτε στην εκκλησία δε μπορεί να αγιάσει κανείς!

ΙΕΚ Colaricos

Λατρεμένοι αναγνώστες τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να σκέφτομαι να γυρίσω πίσω μόνιμα στην Ελλάδα και να συμβάλω στην εκπαιδευτική αναβάθμιση της λατρεμένης μου πατρίδας με εκπαιδευτικά ιδρύματα που θα ιδρύσω σε όλη τη χώρα. Έχω ήδη φτιάξει το διαφημιστικό υλικό, και μου μένει να βρω το κεφάλαιο για τις κτιριακές υποδομές.




Διανύοντας μία καταξιωμένη πορεία από το 2004, τα ΙΕΚ Colaricos παρέχουν πρότυπη, ποιοτική εκπαίδευση σε χιλιάδες νέους και τους εφοδιάζουν σωστά για την επαγγελματική τους επιτυχία.
Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος Colaricos, παρακολουθώντας στενά τις ραγδαίες εξελίξεις στον εκπαιδευτικό χώρο και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, δομεί ανάλογα τις εκπαιδευτικές παροχές προς τους ενδιαφερόμενους έτσι ώστε να ανταποκρίνεται, στις απαιτήσεις των σύγχρονων εργασιακών δεδομένων. Έως σήμερα, χιλιάδες απόφοιτοί μας είναι ιέρειες του έρωτα, παλλακίδες και περφόρμερ και κατέχουν σημαντικές θέσεις, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο Δημόσιο τομέα.
Το μοναδικό έργο του ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ Colaricos - εδώ και 3 πλέον χρόνια - έχει αναγνωριστεί σε πανελλαδική και διεθνή βάση συμβάλλοντας ουσιαστικά στην αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας .

Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ Colaricos συνεχίζει να αφουγκράζεται τα μηνύματα των καιρών και να εργάζεται ακούραστα για την επίτευξη του στόχου του:
την παροχή πρότυπης ολοκληρωμένης εκπαίδευσης, σε κάθε Έλληνα και αλλοδαπό σπουδαστή.


Γιατί να γραφτώ στα ΙΕΚ Colaricos?

ΤΑ ΙΕΚ Colaricos ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΟΥ !

• Γιατί σπουδάζεις αυτό που θέλεις μέσα από 3 τομείς σπουδών και 29 σύγχρονες ειδικότητες, πάντα στα πλαίσια των νέων εξελίξεων και νέων τεχνολογιών.

-Γιατί έχεις εξαιρετική πχιότητα σπουδών βάση της οποίας είναι οι επιλεγμένοι καθηγητές, καταξιωμένοι επαγγελματίες στην ειδικότητά τους και μπλόγκερς, που διαθέτουν πολύχρονη εκπαιδευτική εμπειρία και νοιάζονται προσωπικά για σένα (με το παραπάνω, θα έλεγα). Με άμεση, ζωντανή διδασκαλία με σύγχρονα εποπτικά μέσα και υπερσύγχρονα, πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια και κρεβατοκάμαρες που σου παρέχουν άρτια πρακτική κατάρτιση.

-Γιατί οι ως απόφοιτος των ΙΕΚ Colaricos αποκτάς δίπλωμα αναγνωρισμένο από το Δημόσιο στο Ελληνικό Κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση (ύστερα από τις εξετάσεις του Ο.Ε.Ε.Κ. σε Εθνικό Επίπεδο), το οποίο σε κατοχυρώνει ουσιαστικά και τυπικά έναντι των άλλων εργαζομένων σε ομοειδή επαγγέλματα, και σου δίνει το τσαμπουκά να τις ξεμαλλιάσεις που πάνε να μας χαλάσουν την πιάτσα.

-Γιατί ως απόφοιτος των ΙΕΚ Colaricos ασκείς το επάγγελμα που έχεις σπουδάσει απολαμβάνοντας όλα τα δικαιώματα όπως αυτά καθορίζονται με τα σχετικά Προεδρικά Διατάγματα.

-Γιατί κάνεις ουσιαστική πρακτική εξάσκηση στις μεγαλύτερες και αναγνωρισμένες εταιρίες (λέμε τώρα) κάθε κλάδου ανάλογα με την ειδικότητά σου, με τις οποίες συνεργάζονται τα ΙΕΚ Colaricos.

-Γιατί βρίσκεις εύκολα δουλειά χάρη στην αμέριστη βοήθεια του Γραφείου Εργασίας Αποφοίτων & Σπουδαστών (ΓΕΑΣ Colaricos), που φροντίζει για την άμεση επαγγελματική σου αποκατάσταση. Με την δύναμη του σωστού, εξειδικευμένου επαγγελματία εντάσσεσαι δυναμικά στη σύγχρονη αγορά εργασίας αφού όλα τα προγράμματα κατάρτισης των ΙΕΚ Colaricos είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας. (Με άλλα λόγια είμαστε δικτυωμένες)

-Γιατί συνεχίζεις Πανεπιστημιακές Σπουδές στο Cunnilingus Academy, που συνεργάζεται με κορυφαία Βρετανικά Πανεπιστήμια και σε 3 ή 4 εξάμηνα αποκτάς BACHELOR'S DEGREE και συνεχίζεις αν θέλεις και για Master (ή και Master-Slave)

-Γιατί στα ΙΕΚ Colaricos, η σπουδαστική ζωή θα σου μείνει αξέχαστη. Αυτό γιατί τα ΙΕΚ Colaricos φροντίζουν για την πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την ψυχαγωγία σου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών σου, ο ελεύθερος χρόνος σου είναι ευχάριστος, γεμάτος προσωπικά ενδιαφέροντα όπως: θέατρο, μουσική, ζωγραφική, internet, πεοθηλασμό, εκδρομές και πλήθος άλλες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες, όπου μπορείς να συμμετέχεις ενεργά, παράλληλα με τις σπουδές σου. Έτσι, αποκτάς χόμπι και ζεις – τα πιο δημιουργικά σου χρόνια – με δράση, περιπέτεια, παρτούζα και διασκέδαση, απολαμβάνοντας μία πλούσια και έντονη κοινωνική ζωή.

-Γιατί οι άντρες φοιτητές μας δεν παίρνουν μόνο αναβολή στρατού αλλά και απαλλαγή!

ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΣΤΑ ΙΕΚ COLARICOS , ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ !

Gay or European?

Bloggers' story

Το γλυκουλίνι το xipaki ανέβασε την ιστορία που έγραψαν σα παιχνίδι οκτώ μπλογκερς εδώ.

Book Club

Έχει παραγίνει πια με τα παιχνίδια από την Κίνα που δε τηρούν τις προδιαγραφές και αποτελούν κίνδυνο για τα παιδιά μας. Τώρα η κυβέρνηση προχώρησε στην απόσυρση τσουλήθρας από Κίνα που αποδείχτηκε επικίνδυνη για τα μικρά παιδιά.


On other news, με τον Κουβανό σερβιτόρο δε προέκυψε τίποτε ακόμη, δε ξαναπήγα ακόμη γιατί έμπλεξα με δουλειές. Ελπίζω το Σαββατοκύριακο να πάω, αν και μπορεί να μην έχει βάρδια τότε. Ίσως για σιγουριά να πρέπει να πάω την ίδια μέρα της εβδομάδας που τον πρωτογνώρισα.

Στο εν τω μεταξύ στο book club που πηγαίνω, κοντέψανε να σφαχτούνε προχθές. Λατρεμένοι αναγνώστες, εδώ στην παγωμένη ξενιτιά συνηθίζεται πολύ το book club, μαζεύεται μια ομάδα και διαβάζουν ένα βιβλίο το οποίο μετά συζητάνε σαν ομάδα. Άλλοτε διαλέγουν τα βιβλία που προτείνει για το μήνα η δημοτική βιβλιοθήκη, κάποιο συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο ή η Όπρα στην τηλεόραση. Εγώ ανήκω σε ένα μπουκ κλαμπ από τη δουλειά όπου κάθε φορά ένας από εμάς διαλέγει ποιο βιβλίο θα διαβάσουμε για τον επόμενο μήνα. Στην ομάδα μας έρχονται κατά καιρούς διάφορα άτομα, αλλά ο πυρήνας αποτελείται από ένα πενηντάρη αριστερό (σπάνιο για τα αμερικανικά δεδομένα), ένα τύπο λίγο κοιμισμένο και την κοπέλα του, μια 35αρα με ταγιεράκια, έναν φοιτητή και μια Γιαπωνέζα που έχει το καφενείο στο χώρο της δουλειάς και τη γατούλα του σεξ (that would be me, beloved reader! Pay attention!). Όλα αυτά τα άτομα δουλεύουν στο ίδιο κτίριο (όχι για να μη νομίσετε ότι τους γνώρισα στο δρόμο). Το βιβλίο που είχε διαλέξει για τον Οκτώβριο ο αριστερός πενηντάρης ήταν το The God Delusion του Richard Dawkins το οποίο είναι βασικά ο ύμνος του αθεϊσμού. Η συζήτηση ξεκίνησε ομαλά και πολιτισμένα, αλλά σε κάποιο σημείο ο κοιμισμένος τύπος που είναι πολύ Χριστιανός, άρχισε να βρίζει και το βιβλίο και τον 50αρη και τη κοινωνία γενικότερα. Οι τόνοι ανέβηκαν, εγώ προσπαθούσα να ηρεμήσω τα πνεύματα προσφέροντας καφέ και κουλουράκια (ξέχασα να πω ότι η συνάντηση γίνεται κάθε φορά στο σπίτι αυτουνού που έχει διαλέξει το βιβλίο, αλλά επειδή ο 50αρης κάνει ανακαίνιση στο σπίτι του, λέει, έκανα εγώ τον οικοδεσπότη). Στο τέλος παραλίγο να πλακωθούν, οπότε η Γιαπωνέζα σηκώθηκε, μας παρακάλεσε να ηρεμήσουμε, να κλείσουμε τα μάτια και να φανταστούμε ένα ήρεμο μέρος με ησυχία και αρμονία, αυτό κράτησε δέκα λεπτά, εγώ στο εντωμεταξύ άνοιξα τα μάτια μου για να σιγουρευτώ ότι είχα κλείσει το μάτι της κουζίνας και με τσάκωσε η Γιαπωνέζα. Τα πνεύματα ηρέμησαν και η συζήτηση συνέχισε ώσπου να ξεκουμπιστούν όλοι και να μείνω επιτέλους μόνος με τον λούτρινο αρκούδο μου στο κρεβάτι μου.