Blueprints & Hillary

Book Club

Για να ανεβάσουμε και λίγο το επίπεδο και να μη μιλάμε μόνο για γκομενικά, σήμερα θα μιλήσουμε για λογοτεχνία, και συγκεκριμένα πρόταση για ένα βιβλίο για την άνοιξη.



Το βιβλίο περιέχει πάνω από 400 φωτογραφίες μοντέλων με εξαιρετικά μεγάλο πέος,


για όσους αναρωτιούνται, του Πρόβατου είναι στις σελίδες 375-376 (δε χώραγε μόνο σε μια σελίδα).

Για παραγγελία του βιβλίου και περισσότερες πληροφορίες
εδώ.

Άντε, έκανα πάλι το καθήκον μου για τη σύγχρονη λογοτεχνία.

Moment of Truth

Ζήτω το έθνος! Ζήτω η 25η Μαρτίου!
Σήμερα λόγω αργίας έχει διακοπεί η δίκη του αιώνα, και έτσι μπορούμε να ασχοληθούμε με άλλα θέματα επίσης υψηλού επιπέδου.

Στην παγωμένη ξενιτιά της Αμερικής έχουμε πολλά τηλεοπτικά σκουπίδια (τα οποία δυστυχώς εξάγονται και σε άλλες χώρες). Ένα τέτοιο είναι και το Moment of Truth όπου οι παίχτες είναι συνδεδεμένοι με lie detector και μπροστά στην οικογένεια τους απαντούν οδυνηρές ερωτήσεις για τα λεφτά (οι ερωτήσεις όσο περνάει η ώρα είναι πιο επώδυνες και έχουν πιο πολλά λεφτά, αν πεις ψέματα τα χάνεις όλα).

Εδώ πχ αυτή η κυρία που καταστρέφει το γάμο της-

Trial-Day 2

Η δεύτερη μέρα της δίκης του αιώνα συνεχίζεται. Ο δικαστουλίνης είναι πολύ αυστηρός και δε μας αφήνει να κάνουμε ποστ μέσα στην αίθουσα, γιαυτό σας γράφω πάλι στα γρήγορα από τις τουαλέτες. Από το παράθυρο βλέπω το πλήθος που έχει μαζευτεί για συμπαράσταση, και έχω συγκινηθεί...


Να ευχαριστήσω και το σωματείο Ελλήνων αρρενωπών strictly top, για τη συμπαράσταση.


Σήμερα το πρωί, συγγενείς του Πρόβατου πήγαν να εμποδίσουν τους δικηγόρους μου να προσέλθουν στο δικαστήριο όπως βλέπετε και στο φωτογραφικό ντοκουμέντο, αλλά μάταια! Τελικά κατόρθωσαν να διαλύσουν τα προβατοπλήθη βγάζοντας από τη δικηγορική τσάντα ξυριστική μηχανή που έτρεψε το πλήθος σε φυγή.


Τρέχω, με φωνάζουν!!

Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Λατρεμένοι αναγνώστες, η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα! Σήμερα αρχίζει η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ!!! (Και για όσους δε γνωρίζουν, αναφέρομαι στη δικαστική μου διαμάχη με τον Πρόβατο). Αυτή τη στιγμή σας γράφω έξω από τα δικαστήρια μια και δεν έχουμε ακόμα μπει μέσα. Έχει μαζευτεί ένα τεράστιο πλήθος κόσμου, συνωστισμός, πανικός!
Σας γράφω στα γρήγορα από το λαπτοπ μου εδώ σε ένα παγκάκι-μιλάμε λάιβ ανταπόκριση.

Να ευχαριστήσω τον blueprintsouli που ήρθε να μου συμπαρασταθεί (στη φωτό τον βλέπετε καθώς προσέρχεται στα δικαστήρια - τράβηξα τη φωτο με το κινητό μου)



αλλά και τον προσωπικό μου σύμβουλο billzoukouliπου επίσης είναι στο πλευρό μου τις δύσκολες αυτές ώρες (επίσης φωτό που τράβηξα με το κινητό μου πριν από λίγο)



τη γλυκιά fevis που επίσης ήρθε να μου συμπαρασταθεί


και τόσους άλλους που ήρθατε να παλέψετε μαζί μου!

Σε μια γωνία είδα και τη Τανίλα να περιμένει με αγωνία, η οποία να σημειωθεί ότι είναι και η μοναδική μάρτυρας υπεράσπισης του ποταπού Πρόβατου (της έταξε να της γνωρίσει τον υδραυλικό του για αντάλλαγμα).


Πριν από λίγο πήγα και στη τουαλέτα να καμαρώσω το σεμνό μου ντύσιμο και τι να δω? Τον Χάρυ τον Χάμλιν να κάνει πρόστυχο και βρώμικο σεξ (πάλι πήρα φωτό με το κινητό, αμάν δηλαδή για δίκη ήρθα ή για φωτορεπορτάζ)


Ο Πρόβατος δεν έχει έρθει ακόμα, φυσικά το κάνει επίτηδες για να κάνει μπιγκ έντρανς, τα ξέρω τα κόλπα του. Τέλος πάντων, πρέπει να σας αφήσω τώρα γιατί βλέπω την Ιφιμέδεια να προσπαθήσει να χωρίσει κάποιους που τσακώνονται.

Stay tuned for updates!

Clip from the Past

Όταν τα είχα με τον ποταπό Πρόβατο και στην προσπάθεια μας να κυριαρχήσουμε στο καλλιτεχνικό στερέωμα, γυρίσαμε ένα βίντεο κλιπ πάθους, φινέτσας και πχιότητας (σημ.- ο Πρόβατος είχε τότε μουστάκι και εγώ μακριά μαλλιά):

ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ-ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ/ A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS!

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα ‘συμβόλαιο συμβίωσης’ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό ‘συμβόλαιο’ μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel’s back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership ‘contract’ EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere ‘contract’ can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

Sins

Οι λατρεμένοι και hot Urfugslaagoulinis και Sraoshoulinis με κάλεσαν σε καινούργιο μπλογκοπαίχνιδο, όπου περιγράφουμε τη σχέση μας με τις αμαρτίες του Πηδαλίου (ποιος?). Ιδού λοιπόν οι αμαρτίες που πρέπει να σχολιάσω:

Μαλακία: Τι να σας πω, δε το γνωρίζω το θέμα, εγώ γατούλα του σεξ είμαι, όχι Μακάκας...

Αρσενοκοιτία: Πάλι δε ξέρω τι να σας πω... τώρα αυτό γιατί είναι αμαρτία, να μας πει ο Πηδάλιος.... Αμαρτία είναι να μένει το πράγμα στην κοιτία και να μη προχωράει στη χουφτία

Μοιχεία: Αααα εδώ είμαι απόλυτος, δε τη συγχωρώ και δε τη δικαιολογώ τη μοιχεία! Εγώ το τιμούσα το στεφάνι μου και εξ'ού και κατέθεσα μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση στον ποταπό Πρόβατο που τόλμησε να αμφισβητήσει την πίστη και την αφοσίωση μου! Γιατί έτσι είναι σα να αμφισβητεί το είναι μου. Και εγώ είμαι από Καλαμάτα και ξέρω από καλό λάδι, από το χρώμα του, τη γεμάτη γεύση του, το πόσο παχύ είναι. Η μοιχεία είναι απαράδεκτη! Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι, είχα πάει (παλαιότερα) με παντρεμένο, οπότε τελικά ίσως επέπεσα στο αμάρτημα ως συνδετικός κροίκος. Ναι λοιπόν αμάρτησα!

Αιμομίξια: Α πα πα, τι είναι αυτά? Αίσχος και ντροπή! Βέβαια ένας φίλος μου στην Ελλάδα το έκανε με τον δεύτερο ξάδελφο του, εγώ τον είχα προειδοποιήσει ότι αν κάνουν παιδιά θα έχουν πρόβλημα, αλλά αυτός ισχυριζόταν ότι επειδή είναι και οι δύο άντρες, δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα...Μπορεί και να συμβεί βέβαια να κάνεις κολασμένο σεξ με τον άντρα της ζωής σου και να μάθεις εκ των υστέρων ότι είναι αδελφός σου, μη το θεωρείς απίθανο, συνέβη στην Απαγορευμένη Αγάπη!

Πορνεία: Όλοι οι μπλόγκερς είναι πόρνες (αχ τι λέω πάλι η γατούλα)! Άλλωστε είναι το αρχαιότερο επάγγελμα (όχι ο μπόγκερ, η πορνεία). Εγώ βέβαια δεν έχω πληρώσει ούτε πληρωθεί για καυτό σεξ. (Αν και είχα πολλούς θαυμαστές που επέμεναν να μου κάνουν ακριβά δώρα, αλλά εγώ ως άτομο σεμνό και ταπεινό δε δεχόμουν!)

Weekend news

Αχ και βαχ! Έχω τόσα να σας πω, δε ξέρω από που να αρχίσω. Από που να αρχίσω..... Αααα ναι, από το Σάββατο. Όπου βγήκα με το συνάδελφο γιατί είπαμε να πιούμε ένα καφέ να μιλήσουμε μια και μέχρι τώρα ήμασταν σε καταστάσεις που δεν ευνοούσαν την ομιλία (τζόγκινγκ μέσα στο κρύο και τη μαύρη νύχτα ή καυτό σεξ). Τι την ήθελα την συζήτηση όμως? Γιατί δε καθόμουν στα αυγά μου. Πήγαμε σε ένα ωραίο καφέ και αρχίσαμε τη κουβέντα μας. Ο συνάδελφος άρχισε να μου μιλάει για τα ενδιαφέροντα του που έχουν να κάνουν με τη γιόγκα, την ορειβασία, το μπάντζι τζάμπινγκ και κάποια άλλα που δε τα θυμάμαι γιατί με είχε πάρει ο ύπνος. Κάποια στιγμή και εκεί που μου έλεγε πως σκαρφάλωσε στο Κιλιμάντζαρο και στο Έβερεστ και εγώ διαπίστωσα ότι με το να τσιμπιέμαι δε με κρατούσε ξύπνιο, αποφάσισα να τραγουδήσω στο κεφάλι μου το "Παναγιά μου ένα παιδί" της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Και εκεί που έκανα virtual πιρουέτα στο κουπλέ, με επανέφερε απότομα στην πραγματικότητα ρωτώντας με εγώ τι χόμπυ έχω. Και τι να του πω τώρα του φυσιολάτρη γυμναστικομανή, ότι το χόμπυ μου είναι να τρώω πατατάκια και σοκολάτες βλέποντας τηλεόραση, ή να κάθομαι στο κρεβάτι και να βλέπω Sex and the City? Μετά μιλήσαμε για ταινίες, για γόγκα, για μουσική, για γιόγκα ξαναμανά και στο τέλος φτάσαμε στο καυτό θέμα της σχέσης μας. Όπου μου εξήγησε ότι όλα για εκείνον είναι καινούργιες εμπειρίες, καθώς εκείνος είναι στρέιτ (πως είπατε? ορίστε? excuse me αλλά νομίζω ότι έχασα την ακοή μου, όχι ΗΤΑΝ στρέιτ, ΕΙΝΑΙ στρέιτ είπε, δηλαδή οι 4 φορές ήταν απλά on the side). Εγώ με τη σεμνότητα που με διακρίνει, δεν τον ρώτησα ποιος είναι ο ορισμός του στρέιτ γιατί δεν ήθελα και να τον προσγειώσω ανώμαλα. Μου είπε ότι θέλει να βρισκόμαστε (στις 31 φορές θα γίνει γκέι όμως οπότε πρέπει να προσέξει). Τι την ήθελα την συνομιλία, από εδώ και στο εξής απόλυτη σιωπή!

Την Κυριακή με πήρε τηλέφωνο ο Νώντας ο οποίος με παράπονο στη φωνή με ρώτησε "δε θα περάσουμε Καθαρή Δευτέρα μαζί?" (το ότι δε περάσαμε Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά κλπ μαζί δε πειράζει γιατί ως γνωστόν η Καθαρή Δευτέρα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα). Τον λυπήθηκα τον καημενούλη και του είπα να περάσει τη Κυριακή για φαγητό (καθώς τη Δευτέρα δούλευα και δεν είχα χρόνο για τραπέζωμα). Ο καημενούλης ο Νώντας έχει χάσει βάρος, δε τρώει φαίνεται καλά, και έχει μείνει μισός, πάνε τα μαγουλάκια του, πάνε και τα μπουτάκια του. Αφού έφαγε τις κατσαρόλες, του είπα "αχ ωραία δε θα ήτανε να πηγαίναμε να πετάξουμε χαρταετό!" και εκείνος απάντησε "άμα σου βάλω το χαρταετό στο κώλο, θα σου πω εγώ!" Και χάρηκα γιατί μερικά πράγματα δεν αλλάζουν και η πείνα δεν αλλοίωσε τα λοιπά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του. Όμως δε κάναμε καυτό σεξ μετά καθώς είχα αποφασίσει να κρατήσω ένα επίπεδο και να κάνω απλά φιλανθρωπικό έργο (συν του ότι ο προσωπικός μου σύμβουλος billzoukoulis δεν μου είχε προβλέψει τίποτε για καυτό σεξ με άντρα με λευκές κάλτσες για αυτό το weekend).

Α και ο ανώνυμος έλληνας σεξομανής φαρσέρ ξαναπήρε τηλέφωνο τη Δευτέρα το πρωί και με ξύπνησε! Who the fuck is he?

Λουκανικα

Ο ανώνυμος τύπος που παίρνει τηλέφωνο και θέλει τηλεφωνικό σεξ είναι πιστός στο ραντεβού του και παίρνει κάθε απόγευμα. Αλλά ακόμα δε μου λέει ποιος είναι :-(

Όσο για τον συνάδελφο συνεχίζουμε το τζόγκινγκ και το Σάββατο μου είπε να πάμε να δούμε μια ταινία. Θα είναι μια καλή ευκαιρία να γνωριστούμε κιόλας γιατί μέσα στη μαύρη νύχτα δεν είναι να μιλάς τρέχοντας για χόμπυ και πολιτικές απόψεις. Εκτός και αν αποδειχτεί ότι είναι καλύτερο το πρωί χωρίς ομιλίες. Γιατί καμιά φορά βλέπεις κάποιον που θεωρείς τέλειο και μετά ανοίγει το στόμα σου και σου αποδεικνύεται μαύρο χάλι. Σαν ένα φίλο μου που είχε γνωρίσει τον τύπο των ονείρων του και όταν πήγαν για καφέ του αποκάλυψε ότι ήταν μέλος της Χρυσής Αυγής.

Στη δουλειά με το συνάδελφο δε μιλάμε πολύ καθώς είμαστε σε διαφορετικές ομάδες (για να μην αναφερθώ στη στρίγγλα που δεν ενθαρύνει τις συναδελφικές συσφίξεις σχέσεων). Και μια και είπα για στρίγγλα, τα νεύρα της τον τελευταίο καιρό είναι χάλια (όχι ότι ήταν και ποτέ στα καλά της) και σταμάτησε τη δίαιτα της και τα χάπια που της έφερναν διάρροια, και έχει αρχίσει να ξαναπαχαίνει. Η τρελοκοτσιδού έφερε ένα κέικ στη δουλειά, η στρίγγλα τη ξέχεσε ότι δε σέβεται ότι άλλοι μπορεί να κάνουν δίαιτα, και μετά έφαγε το μισό. Και μετά το μεσημέρι έβγαλε ένα τάπερ με λουκάνικα και τα έφαγε όλα. (Και Τανίλα, μη μου πεις πάλι ότι μετράω τις μπουκιές του κόσμου, αλλά δε μπορεί να βγάλει η άλλη το τάπερ με 8 λουκάνικα Φρανκφούρτης και να τα τρώει και να το αφήσω ασχολίαστο....)

Niaou

Λατρεμένοι αναγνώστες, με μεγάλη μου χαρά σας ανακοινώνω ότι η αποχή από το σεξ διεκόπη τη Δευτέρα το πρωί στις 6:45πμ. Δε θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες, διότι όπως γνωρίζετε, είμαι άτομο σεμνό και ντροπαλό, να τονίσω όμως ότι στην αρχή του τζόγκινγκ του είπα να πάμε σπίτι μου (για να έχουμε χρόνο) και με συνοπτικές διαδικασίες καταλήξαμε στην κρεβατοκάμερα για παθιασμένο σεξ. Επειδή είχε περάσει ΤΟΣΟ πολύς χρόνος, ανησυχούσα μήπως έπρεπε να διαβάσω κανένα εγχειρίδιο για να θυμηθώ τα βήματα και τις τεχνικές, αλλά με μεγάλη μου ανακούφιση μπορώ να πω, πως once a sex kitten, always a sex kitten! Επίσης να τονίσω ότι στο συνάδελφο δίνω 12 points (σε κλίμακα Γιουροβίζιον). Ήταν τρυφερός αλλά και αποφασιστικός, βρήκε και το secret combination μου, παρόλο που δεν είμαι easy αλλά είμαι true.

Να ευχαριστήσω στο σημείο αυτό όλους σας για τα ενθαρρυντικά σας λόγια, αυτούς που πίστεψαν σε μένα και όλη την ομάδα που δούλεψε σκληρά (τι λέω πάλι η γατούλα!). Τέλος πάντων, να τονίσω ότι έχω πια πειστεί 100000% ότι ο billzoukoulis έχει κληρονομικό χάρισμα. Όχι μόνο προέβλεψε το κέρατο του Νώντα με την Τσουτσουνέλα, όχι μόνο με προειδοποίησε για την Τανίλα που ήθελε να μου φάει τους άντρες, αλλά και ο ίδιος είπε στο θέμα τζόγκινγκ ότι κάθε αρχή και δύσκολη αλλά αισιοδοξούσε για την έκβαση! Billzoukouli (πεφωτισμένε, να τονίσω), αν σου πληρώνω όλα τα έξοδα, μπορείς να έρχεσαι μια φορά το χρόνο στην Αμερική για να κάνεις πριβέ consultation για τα προσωπικά μου, οικονομικά και επαγγελματικά μου?

Phone

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο πέρασε με αποχή από το σεξ (και τη Δευτέρα τα μαύρα χαράματα έχω τρέξιμο πάλι) αλλά και την Mrs Petrochilos να μου φέρνει κέικ (τι καλή κυρία, αλλά μου φέρνει αυτό με το πορτοκάλι, ενώ εγώ θέλω με σοκολάτα-από ζαχαροπλαστείο εδώ κοντά είναι, μη φανταστείτε ότι τα φτιάχνει μόνη της). Ετοιμάζεται η καημένη για το ταξίδι της στην Ελλάδα, έχει κάνει τα μπότοξ της και τώρα σκέφτεται τι θα φορέσει και που θα γνωρίσει ώριμους άντρες. Το Σάββατο το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο και η αναγνώριση κλήσεων έδειξε unknown που σημαίνει ή αδήλωτο τηλέφωνο ή καμιά φορά από εξωτερικό. Το σήκωσα και μια αντρική φωνή μού είπε στα ελληνικά "έλα, έχω ακούσει ότι κάνεις καλό κλαρίνο, αληθεύει?". Άραγε από Ελλάδα τηλεφωνούσε ή ήτο Έλληνας του Σικιάγο? Τον ρώτησα ποιος είναι και εκείνος έλεγε, δεν έχει σημασία, πες μου τώρα τι φοράς κλπ (άλλα λόγια να αγαπιόμαστε). Η φωνή δε μου έλεγε τίποτε, δεν ήθελα να το κλείσω κιόλας στον συμπατριώτη μας, δε μπορούσα να καταλάβω αν έκανε φάρσα ή απλά ήθελε φόουν σεξ. Τον ρωτούσα που είναι, ποιος είναι και δεν απαντούσε σε αυτά (έλεγε τα δικά του ότι την έχει βγάλει έξω και την έπαιζε) οπότε με κούρασε η επικοινωνία μας που δε κυλούσε και του το έκλεισα. Δε ξαναπήρε. Τι να πει κανείς?

Πάω για ύπνο τώρα γιατί έχω να ξυπνήσω πάλι μέσα στη μαύρη τη νύχτα για τρέξιμο.
Αααα πριν το ξεχάσω, να ευχαριστήσω τον Blueprintsouli για την ωραία ανθοδέσμη που μου έστειλε ως συμπαράσταση για τη δίκη του αιώνα, αν και τολμώ να πω ότι η ανθοδέσμη ήταν κάπως ασυνήθιστη...

Two steps forward, one step back

Στις διπλωματικές εξελίξεις έχει επέλθει μια κάποια πρόοδος χωρίς βέβαια να έχουμε φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα μετά από ένα ακόμη επώδυνο τρέξιμο τον ρώτησα αν θέλει να περάσει από το σπίτι πρώτα να πιει κάτι να δροσιστεί. Εκείνος είπε ναι, και έτσι φτάσαμε στο σπίτι (ακόμα φυσικά ήταν σκοτεινά έξω) όπου τον ρώτησα αν θέλει να κάνει ντους, μου είπε ότι δεν είχε ρούχα μαζί του να αλλάξει, εγώ χαμογέλασα πονηρά, εκείνος χαμογέλασε και εκείνος και μετά κοίταξε το ρολόι του και είπε ότι έχουμε αργίσει για τη δουλειά. ΄Ηπιε το χυμό στα γρήγορα και έφυγε να πάει σπίτι του να αλλάξει. Όμως στο χαμόγελο του διέκρινα τον πόθο και την ηδονή (αλλά επειδή κόντευα και να λιποθυμήσω από τη κούραση, μπορεί και να κάνω λάθος).

Τέλος πάντων, δε ξέρω τι άλλο να κάνω για να διακοπεί η αποχή από το σεξ. Αααα και τώρα που είπα σεξ, όπως γνωρίζετε 20 Μαρτίου είναι η δίκη του αιώνα όπου ο ποταπός πρόβατος θα πληρώσει όλα όσα μου έχει κάνει. Και ενώ το επιτελείο των δικηγόρων μου εργάζεται νυχθημερόν, ήρθε η ώρα να αποφασίσω τι θα φορέσω τη μεγάλη εκείνη μέρα. Και ζητώ τη βοήθεια σας, λατρεμένοι αναγνώστες. Ψηφίστε περικαλώ, μεταξύ Α, Β και C.

Α: Σεμνό και λιτό, πάντα κλασσικό και φινετσάτο, αλλά ίσως όχι τόσο βολικό αν πρέπει να κάθεσαι με τις ώρες στους ξύλινους πάγκους των ελληνικών δικαστηρίων.


Β: Πιο συντηρητικό αυτό, αλλά εξίσου κλασσικό, και φυσικά άνετο.


C: Επίσης σεμνό, ίσως λιγάκι πιο τολμηρό από τα υπόλοιπα, αλλά και πιο νεανικό και ανοιξιάτικο.


It is time to cast your vote NOW Α, Β, or C.

who

Που βρίσκομαι, ποιος είμαι, τι κάνω? Γιατί πονάει όλο μου το σώμα? Α ναι, γιατί άρχισα το τζόγκινγκ μέσα στη μαύρη νύχτα και ήδη ολοκλήρωσα δύο μέρες πόνου. Επίσης να τονίσω ότι όλα αυτά που λένε ότι με τη γυμναστική ξανανιώνεις και όλη μέρα έχεις ενέργεια, είναι, για μένα, ΜΥΘΟΣ. Σήμερα κόντευα να κοιμηθώ πάνω στο κομπιούτερ, στο ανσασέρ, στο φωτοτυπικό, στο λεωφορείο. Χασμουριόμουνα όλη μέρα και έσερνα το πονεμένο μου κορμί με μεγάλη δυσκολία. Για να ξαναβρω το νόημα της ζωής, έφαγα μια σοκολάτα και ένα παγωτό, αλλά η απόλαυση κράτησε μόνο για λίγα λεπτά.
Δε μπορώ ακόμα να κωδικοποιήσω την κατάσταση. Ο συνάδελφος πετάει φράσεις του στυλ "πόσο χαίρομαι που κάνουμε μαζί γυμναστική" και μου χαμογελάει. Θα προσπαθούσα να μπω στο ψητό και να κάνω ανιχνευτικές ερωτήσεις, όμως το πρόβλημα μου είναι ότι στις πεντέμιση το πρωί όχι απλά δε μπορώ να σκεφτώ και να καταστρώσω σχέδιο, αλλά μετά δυσκολίας πέρνω τα πόδια μου.

Θα εκπλαγείτε όμως αν δείτε πόσοι παλαβοί τρέχουν μέσα στη μαύρη νύχτα μόνοι τους ή με τα σκυλιά τους. Όταν πήγαμε στο πάρκο και είδα όλο αυτό το κόσμο, φαντάστηκα ότι έγινε σεισμός και είχαν βγει όλοι έξω, αλλά όταν κοίταξα προσεκτικά, και είδα τα ipod στα αυτιά τους, τις πετσέτες, τα εμφιαλωμένα νερά, τις αθλητικές φόρμες, κατάλαβα ότι είχαν έρθει όλοι για τρέξιμο. Και ερωτώ, που είναι το κράτος, γιατί δε τους συλλαμβάνει όλους αυτούς πάραυτα?

Δε πάει άλλο αυτή η κατάσταση, αύριο μετά το τρέξιμο θα τον ρωτήσω στα ίσα, αν θέλει να έρθουμε μετά το τρέξιμο σπίτι μου να κάνει ντους εδώ. Τελεία και παύλα! Διότι δε πάει άλλο, πρέπει να ξεκαθαρίσει το....ζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ

Run Sikia Run

Προτού σας πω τα καθέκαστα για το ραντεβού μου, πρέπει να εκπληρώσω τις υποχρεώσεις μου καθότι λατρεμένοι μπλογκερς μού πέταξαν το μπαλάκι για συμμετοχή σε δύο μπλογκοπαίχνιδα.
Ο amvrosioulis και ο x- oyranoulis μου πέταξαν το μπαλάκι να συμμετάσχω στο παιχνίδι, όπου πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή, το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες), βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση
 και αντιγράφουμε τις επόμενες τρείς. Φυσικά εγώ εδώ στο τραπέζι δεν είχα κανένα πικάντικο βιβλίο του στυλ “εγώ και οι πεζοναύτες” που θα ταίριαζε και με το χαρακτήρα αυτού εδώ του μπλογκ, αντ’αυτού είχα το The Wind-up Bird Chronicle του Haruki Murakami (το οποίο είναι ατελείωτου και πρέπει να το τελιώσω μέχρι το τέλος της εβδομάδας για το book club κλαμπ). Ορίστε λοιπόν, τι καταλάβατε:

The elder brother of Kumiko’s father had spent four or five terms in the Lower House, representing that electoral district in Niigata. While not exactly a heavyweight, he had compiled a fairly impressive record, rising at one point to a minor cabinet post. Now however, advanced age and heart disease would make it impossible for him to enter the next election, which meant that someone would have to succeed to his constituency.

Ο γλυκουλίνις μου ο δόκτωρας Flantzoulinis μου έκανε πρόσκληση να απαγγείλω ένα αγαπημένο παλιό ποίημα, και έτσι παραθέτω τους στίχους του μεγάλου Γερμανού ποιητή του 19ου αιώνα, Fritz Schwulsang:

Είμαι o γκέι του γλεντιού
και δεν υπολογίζω
έτσι το βρίσκω το τεκνό
έτσι το ξεζουμίζω

Δεν με νοιάζει, δεν ρωτάω
το τεκνό τι θα μου φέρει
στό'να χέρι το τσιγάρο
στ' άλλο χέρι το μπεγλέρι.

Είμαι ο γκέι του γλεντιού
τα θέλω όλα δικά μου
και μοναχά ο λόχος μου
γεμίζει την καρδιά μου.


Και τώρα στις εξελίξεις (or should I say, the lack thereof).
Η αποχή από το σεξ καλά κρατεί….Βγήκα με το παιδί από τη δουλειά και πήγαμε για καφέ. Πήγαμε σε ένα καφενείο συμπαθητικό και εκείνος παρήγγειλε πράσινο τσάι χωρίς καφεϊνη γιατί δε πίνει καφέ και τον πειράζει η καφεϊνη (red flag number 1).
Η συζήτηση κυλούσε ομαλά. Δεν ήθελα να τον τρομάξω και έτσι δε ρώτησα αν είναι σινγκλ, γιατί τα χάλασε με τη κοπέλα του, αν είναι γκέι, αν είναι στρέιτ, αν είναι μπάι, αν του την έχει πέσει η Τανίλα κλπ. Σε κάποια στιγμή μού ανέφερε ότι κάθε πρωί πάει για τρέξιμο και μια και μένουμε κοντά, με ρώτησε αν θέλω να πηγαίνω μαζί του (red flag number 2). Εγώ φυσικά αυτό το εξέλαβα ως απόδειξη ότι με θέλει κολασμένα οπότε μέσα στον ενθουσιασμό και για να μη χαλάσω την κατάσταση, απάντησα πως ναι, θα το ήθελα πάρα πολύ και πως μου αρέσει πολύ το τρέξιμο.
Η συζήτηση μετά πέρασε στα εκλογικά, στη Χίλαρυ, στον Ομπάμα κλπ. Προσπάθησα να κάνω κάποιες αναγνωριστικές ερωτήσεις του στυλ, ακούς Μαντόνα, ακούς Κάιλι, τι εσώρουχα φοράς, αλλά έπεσαν όλες στο κενό. Από ότι φαίνεται, το παιδί αυτό κάνει γυμναστική, τρέξιμο, γιόγκα, και υγιεινή διατροφή (red flag number 3). Σε κάποια στιγμή κοίταξε το ρολόι του και μου είπε ότι πέρασε η ώρα και έπρεπε να γυρίσει σπίτι του να ετοιμαστεί γιατί το βράδυ θα έβγαινε με κάτι φίλους του (οπότε και με ξενέρωσε, και όχι τίποτις άλλο αλλά μου βγήκε η μέση να κάνω φασίνα στο σπίτι και να βάζω κεράκια και λουλούδια σε περίπτωση που ήθελε να έρθει σπίτι για καφέ, αλλά είπαμε, καφέ δε πίνει). Φεύγοντας μού είπε “λοιπόν ξεκινάμε τρέξιμο κάθε πρωί, θα έρθω έξω από το σπίτι σου τη Δευτέρα το πρωί στις 5μισι και πάμε τζόγκινγκ στο γειτονικό πάρκο…”
Πως είπατε? Τι ώρα? Που? Δεν είμαστε καλά! Δεν αντέδρασα (είχε παγώσει το πρόσωπο μου). Όχι πείτε μου εσείς τώρα δηλαδή, αξίζει για μια αχνή (αλλά πολύ αχνή) ελπίδα να διακοπεί η αποχή από το σεξ, να ξυπνήσω στην μαύρη νύχτα και μέσα στο ψωφόκρυο, να τρέχω σα το κατσίκι??? Και για πόσο καιρό, μια μέρα, δύο, πέντε μήνες? Δηλαδή πόσες θυσίες πρέπει να κάνω πια? Έλεος!!! Σας αφήνω γιατί πρέπει να πέσω για ύπνο, είναι ήδη επτά το απόγευμα της Κυριακής και δεν μου μένει και πολύς χρόνος να κοιμηθώ ως τις 5μισι το πρωί….

Hmmm

Όταν στη δουλειά έχουμε συσκέψεις ατελίωτες, εγώ επιδίδομαι στη γραφή στίχων, καθώς όπως γνωρίζετε είμαι και στιχουργός. Χθες λοιπόν, και ενώ η στρίγγλα μάς έκανε παρουσίαση των οικονομικών μεγεθών του προηγούμενου χρόνου και το ακροατήριο μόνο που δε ροχάλιζε, εγώ είχα επιδοθεί στην γραφή των στίχων του νέου μου τραγουδιού "Αφήστε με να τραγουδήσω, και το πέος να υμνήσω" (όπως βλέπετε αποφάσισα να κάνω στροφή από το ποπ στο έντεχνο) και σε κάποια στιγμή ένας συνάδελφος μού δίνει ένα χαρτάκι. Εγώ από τη νύστα παραλίγο να το δώσω στο διπλανό χωρίς να το διαβάσω, σα το μεταδοτικό που κάναμε στο σχολείο, αλλά την τελευταία στιγμή το άνοιξα και έλεγε "do you want to go out sometime?". Ο συγκεκριμένος συνάδελφος είναι εμφανίσιμος, αλλά δεν τον είχα ποτέ δει ως αντικείμενο του πόθου. Πρώτον γιατί ήταν αρραβωνιασμένος με μια κοπέλα (αλλά τα χαλάσανε πέρσυ), δεύτερον γιατί είναι πάντα λιγομίλητος και τρίτον γιατί φοράει πάντα γραβάτα και γιλέκο. Του απάντησα γραπτώς στο ίδιο χαρτάκι, "yes I would like that" αλλά με μια επιφύλαξη πάντα, γιατί έτσι την είχε πάθει η φίλη μου η Αντώνης, της είχε πει ένας να πάνε για καφέ και αυτή εκεί που πήγε να του πει "πάρε με κολασμένα" ερμηνεύοντας τη πρόσκληση ως έντονη ερωτική επιθυμία, εκείνος της είπε ότι την είχε καλέσει για να της ζητήσει δανεικά γιατί είχε έξοδα με τον επικείμενο γάμο του. Οπότε και αυτός τώρα μπορεί να θέλει να μου πει να συμμετάσχω σε επιχείρηση δηλητηριασμού της στρίγγλας, και εγώ φυσικά μέσα είμαι, δεν έχω πρόβλημα, αλλά μη ντυθώ και σέξυ προκλητικά γιαυτό. Τέλος πάντων, κανονίσαμε να πάμε για καφέ το Σάββατο αλλά δε μιλήσαμε μετά πολύ, δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω τις προθέσεις του, δε ξέρω τι παίζει.

Αχ και το αυτοκινητάκι μου είναι ακόμα στο συνεργείο....

Happy Birthday

Σήμερα το "Τσούζει αλλά μου αρέσει" κλείνει τρία χρόνια!!! Και επειδή το τρία είναι νούμερο αισθησιακό, ερωτικό αλλά και αφροδισιακό, εκτός από την τούρτα η ημέρα απαιτεί και σοκολατάκια. Κοιτάξτε τώρα πως φτιάχνουν σοκολατάκια στη Ρωσία, όχι για να δείτε, γιατί σε αυτή τη χώρα ξέρουν τι κάνουν...




Υ.Γ. Τρία χρόνια σε αυτό το μπλογκ γνώρισα διαδικτυακά τα πιο γλυκουλίνικα άτομα και όπως λέει η Μαρία Αλιφέρη "σας αγαπώ" όλους, και όπως λέει ο Μελισανίδης "είναι σα να μπήκαν δέκα εκατομύρια Έλληνες μέσα στο κορμί μου" και η αγάπη σας και η υποστήριξη σας με έχουν πια πείσει ότι ο καιρός γαρ εγγύς που θα επιστρέψω στην Ελλάδα για να κυβερνήσω τη χώρα αυτή!

Villa

Όπως γνωρίζετε, με τον Πρόβατο έχουμε μια μεγάλη δικαστική διαμάχη (η ημερομηνία της δίκης του αιώνα είναι 20 Μαρτίου) γιατί ο ποταπός Πρόβατος με συκοφαντεί και με δυσφημεί. Όμως το θέμα δεν είναι μόνο ηθικό, αλλά και οικονομικό (αχ money makes the world go round). You see, όταν τα είχα με τον Πρόβατο, είχα την φαεινή ιδέα να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι ο Πρόβατος έχει πέος 41 εκατοστών για να εξοικονομήσουμε κάποια χρήματα, και έτσι άρχισα να χρεώνω επισκέπτες που θέλανε να δουν το πέος από κοντά (απλά γιατί ήθελα να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον και να φύγουμε από τη καλύβα στην Ελευσίνα που ζούσαμε). Η όλη ιδέα ήταν δική ΜΟΥ, η υλοποίηση δική ΜΟΥ, όλα εγώ τα έκανα και εκείνος καθόταν σε ένα καναπέ ξεβράκωτος. Με τα λίγα λεφτουλάκια που κατάφερα να μαζέψω από τα εισιτήρια που έκοβα, φτιάξαμε ένα σπίτι, μη φανταστείς τίποτις τρελό δηλαδή, τέσσερα υπνοδωματιάκια, δυο γκαραζούλια και μια πισινούλα.

Η βίλλα είναι σεμνή και καλόγουστη, με έμπνευση από την αρχαία Ελλάδα (εξού και έχει κολονάκια στην είσοδο και γυμνά αγάλματα) καθώς και μαρμάρινους κύκνους σε όλα τα παράθυρα. Πάνω που η βίλλα χτίστηκε και τελίωσαν όλες οι δουλειές, ο Πρόβατος και εγώ χωρίσαμε και δε προλάβαμε να τη χαρούμε ποτέ. Και με το που άρχισε η δικαστική διαμάχη, η δικαστής Τζάτζ Τζούντυ που ανέλαβε την υπόθεση, διέταξε να σφραγιστεί η βίλλα ώσπου να αποφανθεί το δικαστήριο το ιδιοκτησιακό καθεστώς.




Και τώρα ο ποταπός διεκδικεί τη βίλλα ΜΟΥ γιατί, λέει, την έχτισε με τον ιδρώτα του πουλιού του. Ποιός έκοβε τα εισιτήρια, ποιος έβγαινε έξω με τη ντουντούκα στη γειτονιά και διαφήμιζε "ελάτε να δείτε το πεός τέρας", ποιος έφτιαχνε τις διαφημιστικές αφίσες, ποιος κρατούσε ταμείο, ποιος περνούσε τους θαυμαστές από metal detector, να μην έχουν μαζί τους κάνα όπλο, ποιος εφήρμοζε αυστηρά το "You can look but you can't touch" policy και κρατούσε τις τρελές θαυμάστριες υπό έλεγχο? Ποιος έφτιαχνε τις πινακίδες "Απαγορεύονται τα φλας" και έκανε κατάσχεση στις κάμερες με φλας που φέρνανε κρυφά κάτω από τα μπουφάν τους οι τουρίστες? Ποιος έκανε διαπραγματεύσεις με την Αττικό Μετρό, που θέλανε το πουλί του για γεωτρήσεις, και με το τσίρκο Μεντράνο που θέλανε να είναι μόνιμο μέλος? ΕΓΩ! ΟΛΑ ΕΓΩ!!! Και δέχτηκα πάρολα αυτά να μοιραστούμε τα κέρδη 50%-50% παρόλο που εκείνος έβαζε μόνο το πέος... Και μια και λέμε για κρέας, έχετε ακούσει εσείς τα ΜακΝτόναλντς να δίνουν ποσοστά στις αγελάδες? Ή ο Μιμίκος στα κοτόπουλα? Εγώ όμως καθότι άνθρωπος γαλαντόμος, είπα να μοιραστούμε τα κέρδη και το σπίτι ακόμα φίφτυ φίφτυ, όχι όμως και να μου το φάει ο ποταπός! Γιαυτό παλεύω όχι μόνο για να αποκατασταθεί η τιμή μου μετά την επίθεση λάσπης που δέχτηκα καθώς βάλθηκε να με παρουσιάσει εξ'όλης και προώλης, αλλά και για να πάρω το σπίτι μου πίσω! Thank you for your support!

Love

Επιτέλους τελίωσε η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Στη δουλειά η κάθε τρελόγκα είχε και ένα μπαλόνι ή ένα μπουκέτο λουλούδια ή σοκολατάκια που τάχα μου της τα έστειλε ο δικός της ή της τα έδωσε το πρωί φεύγοντας για τη δουλειά (αλλά μάλλον τα είχαν ψωνίσει μόνες τους). Η τρελοκοτσιδού φορούσε και ένα πουλόβερ με καρδούλες, ενώ η στρίγγλα πήρε στον εαυτό της ένα αρκουδάκι και το έφερε στη δουλειά, όχι για να καταλάβετε δηλαδή σε τι κόσμο ζω και να με συμπονέσετε στο δράμα μου.

Η Mrs Petrochilos ανακάλυψε τον Χατζηγιάννη, της έδωσε ένα CD του κάποιος στην εκκλησία (εδώ μετά τη λειτουργία οι ομογενείς πάνε στον επάνω όροφο της εκκλησίας που είναι μια μεγάλη αίθουσα και πίνουν καφέ, και λένε κουτσομπολιά και γίνεται νυφοπάζαρο) και σήμερα κατενθουσιασμένη με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει αν το ήξερα εγώ αυτό το γλυκό αγοράκι (?!). Θέλει, λέει, να πάει να τον βρει όταν έρθει Ελλάδα γιατί τον συμπάθησε πολύ. Έχει δει μόνο τις φωτογραφίες του από το εξώφυλλο, της είπα ότι θα της δείξω βιντεοκλιπ του στο Γιουτιουμπ, οπότε την βλέπω να καταφθάνει το Σάββατο με τους δονητές της.


Υ.Γ. Ίδρυσα μια δική μου πόλη στην Ελλάδα και επισκέπτοντας την αυξάνεται ο πληθυσμός της. Εμπρός όλοι μαζί για μια νέα Ελλάδα!

Happy Valentine's Day Y'all

Ξημερώνει του Αγίου Βαλεντίνου. Και φυσικά εμείς οι εξ'αποχής παρθενία επαναποκτήσαντες (μα πως τα λέω η γατούλα) δεν έχουμε δικαίωμα να γιορτάζουμε σήμερα. Αυτές οι γιορτές είναι για τους ζευγαρωμένους. Έτσι και εγώ κάθομαι δίπλα στο αναμένο τζάκι (δεν έχει τζάκι το διαμέρισμα, αλλά λέμε τώρα) και αναπολώ. Όσα χρόνια τα είχα με τον ποταπό Πρόβατο, ενώ εγώ ετοίμαζα δώρα και τούρτες και λουλούδια του Αγίου Βαλεντίνου, εκείνος (ο ποταπός, όχι ο Άγιος) ούτε ένα λουλούδι δε μου έκανε δώρο, ίσα ίσα που τσαντιζόταν όταν ετοίμαζα ρομαντικό δείπνο (έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τελικά έκανε σχέση μαζί μου για να έρθει πιο κοντά στη φίλη μου τη Γωγώ την Αντζολετάκη και τον κύκλο της). Τέλος πάντων, τι να πει κανείς, ως ευαίσθητη ψυχή έχω πολλές φορές βρεθεί σε σχέσεις που με έχουν πληγώσει. Η καημενούλα η Mrs Petrochilos μου έστειλε ένα κέικ με καρδούλες (και προτού υποθέσετε ότι κάνω λεσβιακό σεξ με την Mrs Petrochilos να εξηγήσω ότι εδώ στην Αμερική, στην παγωμένη ξενιτιά, συνηθίζεται να κάνεις δώρα του Αγίου Βαλεντίνου και σε φίλους ή συγγενείς, όχι μόνο σε lovers).

Υ.Γ. Blueprintsouli, σήμερα που είναι η γιορτή του έρωτα, θα σου αφιερώσω ένα νησιώτικο τραγούδι της πατρίδας μας, το "Ντάρι ντάρι, ντάρι ντάρι, έχεις όμορφο παπάρι." Και να τονίσω επίσης ότι you are my lover, undercover.