Air Sex

Μετά το Air Guitar όπου οι διαγωνιζόμενοι παίζουν στην ανύπαρκτη κιθάρα, τώρα και Air Sex που αποκτά θαυμαστές στην Ιαπωνία. Δε ξέρω τι πω λατρεμένοι αναγνώστες....

Remake

Απόψε η Τσουτσουνέλα και εγώ μετά από δύο ποτήρια κρασί κάναμε την εξής διασκευή τραγουδιού της Άννας Βίσση:

Τις κοπελιές τις τρώει το στρες
κι η αγωνία αν θα βρόύνε τις κατάλληλες ψωλές
Τις κοπελιές τις τρώει το στρες
κι όλοι θέλουν να ξεφύγουν από Φυσικοχημείες,
Άλγεβρες, Γραμματικές!

Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα
πάλι πουτάνα να βρισκόμουνα
στους ίδιους δρόμους στις ίδιες πλατείες
στο νταβατζή μου να κάνω απιστίες
και τους περαστικούς που κοιτάζουν καχύποπτα
τα χρόνια του πεζοδρομίου δεν τ' αλλάζω με τίποτα!

Κρίμα που δεν έχω να σας βάλω ήχο να ακούσετε, αλλά στη φαντασία σας βάλτε και παιδική χορωδία στο ρεφρέν και φανταστείτε το πλήθος με αναμένους αναπτήρες.

Back

Λατρεμένοι αναγνώστες, ελπίζω να περάσατε όμορφα το Πάσχα και να είναι ομαλή η μετάβαση στην καθημερινότητα. Εγώ επέστρεψα στην δουλειά όπου είχα πολύωρο μιτιγκ με τη στρίγγλα του γραφείου (και ουχί με τα παλικάρια της φωτογραφίας).

Stories from the Past

Πριν μερικά χρόνια, όταν ήμουν ακόμη στη λατρεμένη πατρίδα και μόλις είχα τελιώσει το Λύκειο, τα είχα για ένα σύντομο διάστημα με έναν στρατιωτικό από την Αλεξανδρούπολη. Ήταν 30 χρονών, εργένης και πολύ όμορφος, αλλά είχε μια ιδιότητα κάπως προβληματική για τη σχέση μας. Ήταν στρατόκαβλος. Και το πιο κουφό ήταν ότι κάβλωνε με τα στρατιωτικά λες και δε τα είχε συνηθίσει. Έτσι για κάποιο λόγο του έκανε εντύπωση και του ίδιου ότι ήταν στο στρατό και φορούσε στολή. Η στολή του τον κάβλωνε πολύ και την φορούσε πάντα κατά τη διάρκεια των ερωτικών παιχνιδιών.
Πάνω στη φούντωση και στο πάθος ρωτούσε:
-Ποιος είμαι
-(α εντάξει, εύκολο) ο γαμιάς μου
-Ο ποιος γαμιάς σου?
-Ο εικοστός πέμπτος?
-Όχι βρε ζώον, ο ένστολος γαμιάς σου.
-Α ναι σωστά!
Και ύστερα από λίγα λεπτά άντε πάλι
-Τι φοράω?
-Εεε,,, εντάξει δεν είναι και η τελευταία λέξη της μόδας αλλά αν το συνδυάσεις με τα κατάλληλα αξεσουάρ....
-Όχι ηλίθιο, στολή φοράω
-Α ναι ναι στολή
-Τι φοράω είπαμε?
-(Τώρα τεστ μνήμης κάνει?) Στολή!

Είχε βιντεοκασέτες με παρελάσεις και CD με μουσική εμβατηρίων. Μια φορά έγραψα σε μια κασέτα από στρατιωτική παρέλαση ένα επεισόδιο απ’την Τόλμη και Γοητεία, και κόντεψε να με σφάξει. Μάζευε και φωτογραφίες από τανκς και ήταν συνδρομητής και σε κάτι στρατιωτικά περιοδικά που είχαν φωτογραφίες από αεροπλάνα και στρατιωτικές βάσεις (χάθηκε ο κόσμος να βάζανε και καμιά με τον λόχο ημίγυμνο?) Χωρίσαμε όταν πήρε μετάθεση. Ο αποχαιρετισμός ήταν πολύ πολιτισμένος, φάγαμε σπίτι του (σουβλάκια) και μου έκανε και δώρο ο καημένος ένα βιβλίο για την Ηχώ των Αιθέρων, ή κάτι τέτοιο. Και στην αφιέρωση έγραφε «Για να εκτιμήσεις τις αξίες της πατρίδας μας, ο ένστολος γαμιάς σου.» Μετά από λίγο καιρό πήγα ένα σωρό βιβλία δωρεά στη δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Χαλανδρίου και ανάμεσα τους και αυτό. Δε ξέρω αν ελέγχουν τα βιβλία πριν τα βάλουν στα ράφια, αλλιώς πολλές φορές αναρωτιέμαι τι θα σκέφτεται όποιος δανείστηκε το βιβλίο (αν ποτέ.....) και διάβάσε την αφιέρωση.

Happy Easter

Λατρεμένοι αναγνώστες, σας εύχομαι Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση και καλές γιορτές.
Θα ταξιδέψω για λίγες μέρες λόγω εορτών με τον αρραβωνιαστικό μου Ουρφάκο στην εξωτική Αλαμπάμα, και θα είμαι πάλι κοντά σας τη Δευτέρα.

A pa pa

Χθες η Τσουτσουνέλα ξεπέρασε κάθε όριο βεβήλωσης μεγαλοβδομαδιάτικα. Την πήρα τηλέφωνο για να δω αν θα βγούμε το βράδυ και μου είπε ότι τελικά δε θα βγει.
-Έχω να φτιάξω φανουρόπιτα, έκανα τάμα στον Άγιο Φανούριο.
-Γιατί, τι έχασες?
-Θυμάσαι εκείνο τον ψηλό, τον μπρατσαρά, που μόλις είχε βγει απ'την φυλακή, που γνώρισα το Σάββατο στο μπαρ?
-Ναι, εκείνον με το τατουαζ που έγραφε Killer στο σβέρκο.
-Ναι μπράβο! Μου έδωσε το τηλέφωνο του και το έβαλα στην τσάντα μου, αλλά τώρα δε το βρίσκω πουθενά. Έχω φάει τον κόσμο. Γιαυτό φτιάχνω φανουρόπιτα να με βοηθήσει ο Άγιος Φανούρης να το βρω...
-Μωρή βέβυλη, πας καλά? Σε λίγο θα κάνεις και φανουρόπιτα για να βρεις το δονητή που έχεις χάσει!
-Α λες, εκείνο τον κορεάτικο που ήθελε τις πολλές τις μπαταρίες? Δε το είχα σκεφτεί! Γίνεται να κάνεις μια πίτα για να βρεις δυο πράγματα ή πρέπει να φτιάξω δύο?

Της έκλεισα το τηλέφωνο καταμούτρως. Πήρα τηλέφωνο τον αρραβωνιαστικό μου τον Ουρφουσλαγκ για να μιλήσουμε για το στρουκτουραλισμό στη νέα τάξη πραγμάτων, αλλά ήταν βιαστικός. «Σε κλείνω, έχω να πάω σε μια ολονυχτία» μου είπε βιαστικά. Μα τι πάθανε όλοι ξαφνικά, βρήκαν το χαμένο εκκλησιαστικό τους αίσθημα?

Αποφάσισα να φορέσω κάτι ελαφρύ και σέξυ και να ανάψω κεριά για να μπω στο κατάλληλο μουντ για να διαβάσω το μπλογκ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Αλλά και αυτό ακόμα δε βοήθησε να ανέβω ψυχολογικά (ίσως επειδή σκεφτόμουν το παιδί του ξαδέλφου μου, το Δημητράκη, που σε κάποια εκδήλωση έπαιζε κρυφτό με την αδελφούλα του την Ελενίτσα και ξάπλωσε σε ένα κάθισμα στο πίσω διάζωμα και πήγε και έκατσε επάνω του ο Βενιζέλος κατά λάθος και το τρέχαμε το παιδί με σπασμένα πλευρά στο ΚΑΤ) και έτσι αποφάσισα να πέσω για ύπνο.
Σήμερα όλη μέρα ένιωθα κούραση και εκνευρισμό. Και ήρθε ξαφνικά και ένα email από τον Μπάμπη τον Ζαβό που έλεγε ότι ο Ουρφους δεν είχε πάει χτες σε ολονυχτία και έχει φωτογραφικό υλικό με αποδείξεις για το που ήταν αλλά ζητάει λεφτά για να μου το στείλει....

HA

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έχω δικαστική διαμάχη με τον Πρόβατο, ο οποίος ενώ κατά τη διάρκεια της σχέσης μας με κακοποιούσε, με έβριζε και με χτυπούσε, μετά τη διακοπή της σχέσης μας, άρχισε να με συκοφαντεί συστηματικά. Αναγκάστηκα λοιπόν και εγώ να του κάνω μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση. Το επιτελείο των δικηγόρων μου Jim Katsandres, Voula Tsarakes, Matthew Warner, John Anderson, Minos Matsas, Ke Yios, και το επταμελές μπαλέτο εεε... επιτελείο τους εργάζονται αδιάκοπα και συλλέγουν στοιχεία και μάρτυρες για τη δίκη.



Ο δόλιος ο Πρόβατος βλέποντας την επερχόμενη ήττα δημοσιοποίησε ΠΛΑΣΤΗ κασέτα προϊόν μοντάζ! Τις προάλλες ζητούσε μηνύματα συμπαράστασης από το μπλογκ του και έγραφε ότι τον απατούσα τάχα μου και τον κορόιδευαν στο καφενείο, και τα σχόλια που λάμβανε αντί για συμπαράσταση, ήταν για την Ελλάδα που χάνεται και το θεσμό των καφενείων (δηλαδή γωνία Ασχέτου και Αλλού-Νταλλού). Κανείς δε του συμπαραστέκεται γιατί κανείς δε δέχεται το άδικο. Για να καταλάβετε τι κακός άνθρωπος είναι, από τότε που έμαθε ότι προσπαθώ να γίνω re-born virgin, μου στέλνει πακέτα με φωτογραφίες του πέους του, φωτογραφίες του Αλέξη Γεωργούλη, δονητές και αγγούρια, για να με κολάσει.
Πρόσεχε Πρόβατε, καλά κάνεις και εξαφανίζεσαι για λίγο καιρό, αλλά οι δικηγόροι μου θα σε βρουν όπου και να πας!

At the Museum

Σήμερα μετά την δουλειά πήγα στο Μουσείο Ερωτισμού, που είναι downtown, γιατί είμαι άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων, και τράβηξα μερικές φωτογραφίες και σας τις παραθέτω:

Sweat

Η φίλη μου η Τσουτσουνέλα λέει ότι την ανάβει ένας άνδρας όταν ιδρώνει. Επ'αυτού θα ήθελα να τονίσω ότι διαφωνώ διότι σημασία έχει για ποιον άνδρα πρόκειται, if you know what I mean...

Personality Test

Αχ Λίλη μου γλυκιά, τα τεστ τα έκανα μια και μου έριξες το μπαλάκι, αλλά νομίζω ότι είναι λάθος, άκου εκεί να βγάλει τη γατούλα του σεξ Γκάντι!!!

What Famous Leader Are You?
personality tests by similarminds.com

What Classic Movie Are You?
personality tests by similarminds.com

Virgin Mega Stores

Λοιπόν λατρεμένοι αναγνώστες, εδώ στην Αμερική που βρίσκομαι συμβαίνουν όλα τα παλαβά.
Ένας συνάδελφος στο γραφείο μας (ο οποίος είναι γνωστός για τις επισκέψεις του στα μπαρ αλλά και τις τύψεις του λόγω αυστηρής καθολικής ανατροφής) ανακοίνωσε την ώρα του μεσημεριανού γεύματος ότι αποφάσισε να ξαναγίνει παρθένος. Στην Αμερική αρχίζει και αποκτά μεγάλη διάδοση το κίνημα των ξαναγεννημένων παρθένων (re-born virgins), δηλαδή αφού έχεις παρθεί με το μισό πληθυσμό της χώρας σου (και αν η χώρα σου είναι η Κίνα, θα έχεις σίγουρο ανατομικό πρόβλημα), λες λοιπόν κάποια στιγμή, βαρέθηκα πια να παίρνομαι από εδώ και από εκεί, θα ξαναβρω την παρθενιά μου!
Παίρνεις τον όρκο του ξαναγεννημένου παρθένου, ακολουθείς τα δέκα βήματα απόκτησης της παρθενίας σου και τσουπ, προτού το καταλάβεις ξαναφοράς λευκά και έχεις αγγελική αθωότητα (και απ’τα κόκινα φανάρια έχεις μετακομήσει στη παιδική χαρά).


Υ.Γ. Τα ακούς πρόβατε, για σένα τα γράφω μπας και ξεκινήσεις τα τεν στεπς να γίνεις ριμπορν βερτζιν γιατί παράγινε πια με το αχαλίνωτο σεξ!!!! Α και μη ξεχάσεις να αγοράσεις τα δύο βιβλία, το σημαντικό If You Wanna Be Happy, Keep Yer Pants Zipped! και το ανυπέρβλητο Reborn Virgin Wisdom: A Premarital Sexual Abstinent Workbook for Adults.

Passion

Λατρεμένοι αναγνώστες, ο Βουλγαράκης με θέλει σα κολασμένος, δε το συζητώ!!!

Greek Business

Ένας Έλληνας γνωστός μου εδώ στην ξενιτιά επιστρέφει με τη γυναίκα του πίσω στα λατρεμένα πάτρια εδάφη μετά από πολυετή διαμονή στην Αμερική. Η Τσουτσουνέλα και εγώ κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον και βοηθάμε το ταλαίπωρο ζεύγος τις δύσκολες αυτές μέρες της μετακόμισης. Και πακετάρουμε, και σφουγγαρίζουμε, αλλά και συμμετέχουμε στις συνομιλίες που έχει το ζεύγος με δύο Ελληνικές εταιρίες μεταφορών για τη μεταφορά της οικοσυσκευής τους στην Ελλάδα. Ήρθαν λοιπόν Έλληνες υπάλληλοι της εταιρείας για να κάνουν εκτίμηση. Η Τσουτσουνέλα και εγώ ήμασταν στην πρώτη γραμμή (η Τσουτσουνέλα γιατί λέει κάνουν καλό κρεβάτι οι φορτηγατζήδες, εγώ πάλι για να ενημερωθώ). Περιληπτικά σας λέω ότι και οι δύο εταιρείες έχουν κάτι εκπροσώπους μαφιόζους και μόνο που τους βλέπεις προσεύχεσαι μη σε μαχαιρώσουν. Από τις συνομιλίες και τις διαφωνίες λοιπόν έχω αρχίσει σιγά σιγά να αναπτύσω γνώσεις για να μεταφράζω τους ιδιωματισμούς που είναι αναπόσπαστο κομάτι των εμπορικών συνδιαλαγών. Για παράδειγμα:
Σου λέει αυτός:

Είμαι από (insert τοποθεσία, πχ Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Καβάλα κλπ) και εμείς εκεί πάνω/κάτω, έχουμε μάθει να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.
Μετάφραση: Δεν έχω πει ποτέ την αλήθεια στη ζωή μου. Το ψέμα είναι πια μέρος του είναι μου.

Σε συμπάθησα, γιαυτό θα σου κάνω καλύτερη τιμή.
Μετάφραση: Φαίνεσαι καλό κορόιδο, θα σε γαμήσω πατόκορφα.

Αν πας αλλού, θα σου ζητήσουν τα διπλά. Μη βλέπεις που εγώ είμαι σωστός και θα με φάει εμένα η ντομπροσύνη μου.
Μετάφραση: Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κλέφτης από μένα. Αν πας αλλού θα το διαπιστώσεις και εσύ.

Δε βγαίνω μάνα μου, δε βγάινω....
Μετάφραση: Τι μαλακίες λέω πάλι ο Παρτσαλάκης....

Το πιο ντροπιαστικό όμως στην υπόθεση είναι ότι ο ένας από τους δύο αυτούς κυρίους, με αλυσίδα και τριχωτό στήθος, δύο κινητά στη ζώνη του παντελονιού, που κάθε γυναικα την αποκαλεί «μανίτσα» και κάθε άντρα «ξάδερφε», γυάλισε στην Τσουτσουνέλα η οποία του έδωσε και το τηλέφωνο της. Καθόμασταν σε καφενείο όταν ο κύριος αυτός την πήρε τελικά τηλέφωνο, και εγώ το μόνο που άκουγα ήταν την Τσουτσουνέλα να χασκογελάει και να του λέει «ναι, γεια σας, ναι, αχ ναι, ναι, πολύ χάρηκα που πήρατε, ναι, αχ ναι, ναι θα το ήθελα πολύ, ναι , αχ ναι, γαμήστε με, αξίζει.» Κόντεψα να πνιγώ ακούγοντας αυτό το τελευταίο, αν και η Τσουτσουνέλα ορκίζεται ότι του είπε «γνωρίστε με, αξίζει» το οποίο όμως είναι εξίσου ντροπιαστικό. Σήμερα βγήκαν για το πρώτο τους date. I will keep you posted….

Sausage

Αυτό λατρεμένοι αναγνώστες είναι το λογότυπο Τσέχικης εταιρείας αλλαντικών:

Όχι δε θα το σχολιάσω!

And the Winner Is...

Ο νικητής του διαγωνισμού είναι ο Urfurslaag ο οποίος και κερδίζει εκτός από την εκτίμηση και το σεβασμό μου, δωρεάν ταξίδι και διαμονή στην Αμερική. Μου είπε ότι σκέπτεται να φέρει μαζί του και τους προσωπικούς του φωτογράφους yellow kid και Μπαμπη Ζαβό.

Taverna

Έχει πάει κανείς σας λατρεμένοι μου αναγνώστες σε αυτήν την ταβέρνα? Αξίζει ή να τους κάνω μήνυση για δυσφήμηση? Αν είναι της προκοπής, προτείνω να γίνει εκεί η σεμνή δεξίωση μετά την τελετή γλυκέ μου Ουρφουσλααγκ....

Pictorial

Μετά την απόπειρα δηλητηρίασης μου από κάποιον...



έμεινα χωρίς φαγητό 3 μέρες και λύσσαξα στην πείνα, οπότε τώρα σκούπισα τα δάκρυα μου,


και έφαγα ότι βρήκα μπροστά μου.
Πρέπει όμως κανείς να προσέχει και να μην κάνει υπερβολές στην διατροφή.

assassination

Αχ λατρεμένοι αναγνώστες μου! Τη Δευτέρα ήρθε συστημένο πακέτο (το έφερε ένας πολύ γλυκούλης courier ξανθός... αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) και ήταν από τον Πρόβατο. Το άνοιξα και ήταν ένα κουτί σοκολάτες με μια κάρτα που έγραφε "ελπίζω αυτό να είναι η αρχή του τέλους της διαφωνίας μας." Συγκινήθηκα πολύ και βούρκωσα, τολμώ να πω. Κάθισα στον καναπέ και άρχισα να τρώω τις σοκολάτες ενώ σκούπιζα τα δάκρυα της συγκίνησης και σκεφτόμουν ότι μπορεί να τον είχα παρεξηγήσει τον προβατάκο. Μετά από λίγες ώρες άρχισα να έχω προβλήματα και λέγοντας προβλήματα εννοώ εμετό, διάρροια, ρίγη, κομάρες, πόνους στο στομάχι, πόνους στο κεφάλι, πόνους στις γόβες, παντού....(αχ που είσαι Τανίλα που περιγράφεις bodily fluids με λεπτομέρειες) Και το βράδυ ήταν, όπως θα έλεγε και η Νικολούλη, "μια πολύ δύσκολη νύχτα". Σήμερα επέστρεψαν τα αποτελέσματα από το εργαστήριο, οι σοκολάτες είχαν ποντικοφάρμακο. Είμαι καλά αν και νιώθω ακόμα εξάντληση-δε πήγα στη δουλειά δυο μέρες και την έχω βγάλει μόνο με τσάι.
Σας αγαπώ!

See you in Court

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως είδατε ετοιμάζομαι για δικαστικό αγώνα εναντίον του Πρόβατου ο οποίος μου κάνει συκο-φαντική δυσφήμιση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα βρεθώ με τον Πρόβατο στα δικαστήρια. Πριν χρόνια μετά το άδοξο τέλος της σχέσης μας, είχα υποβάλει μήνυση για την κακοποίηση που είχα δεχτεί και για τα ψυχολογικά τραύματα που μου είχε προκαλέσει. Σα σήμερα θυμάμαι την μέρα της δίκης. Είχα μεγάλη αγωνία. Είχα ντυθεί σεμνά και διακριτικά για την περίσταση με ένα σεμνό ροζ πουκάμισο και ένα σεμνό κίτρινο παντελόνι. Στο δικαστήριο ήμουν με το δικηγόρο μου τον κύριο Μπακόλα, ο οποίος όμως από την πρώτη στιγμή είχε επιστήσει όλη του την προσοχή στο κινητό του και έστελνε ή διάβαζε μηνύματα με ευλάβεια (τον είχα βρει στη Χρυσές Αγγελίες και είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τις ικανότητες του όταν με ρώτησε το πρωί αν πρόκειται για την υπόθεση των κλεμένων αρχαίων, και έπρεπε να του ξαναθυμίσω γιατί ήμασταν εκεί). Δε με κοίταζε καθόλου, μόνο που και που χαμογελούσε και μου έλεγε, «μην ανησυχείτε, είμαι πολύ αισιόδοξος, είμαστε σε καλό δρόμο.» Κάθησα δίπλα του και σκούπισα δύο σταγόνες ιδρώτα που κυλούσαν στο μέτωπο μου. Δίπλα μας κάθησε μια μοναχή. Μου χαμογέλασε ευγενικά και συστήθηκε ως Ηγουμένη Χαρίκλεια. Τη ρώτησα αν ήταν εκεί για την υπόθεση μας, αλλά μου είπε ότι είχε ξεμείνει από προηγούμενη δίκη ενός ιεροκάπηλου.

Η δίκη άρχισε. Όταν άκουσα τον Πρόεδρο να φωνάζει τον Νανάκο να καταθέσει, ένιωσα ανακούφιση. Ο Νανάκος ήξερε πολύ καλά τι είχα περάσει με τον Πρόβατο. Ένιωσα αισιοδοξία. Ο Νανάκος με πλησίασε καθώς πορευόταν προς την έδρα, και με βουρκωμένα μάτια μου είπε ψιθυριστά, «συγχώρεσε με για αυτά που θα πω, αλλά με εκβιάζει.... δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω.» Και όντως όταν κατέθεσε είπε ότι ο Πρόβατος ήταν η Μητέρα Τερέζα και εγώ για δέσιμο, και ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ποτέ δει τον Πρόβατο να μου φέρεται άσχημα. Όσο κατέθετε, ο Πρόβατος τον κοίταζε με επίμονο βλέμα και που και που έκανε με το χέρι του μια κίνηση σα να κόβει το λαρύγγι. Ο Νανάκος κάθε φορά που το έβλεπε, άρχιζε να τραυλίζει...

Γύρισα το κεφάλι για να μην τον βλέπω και να πνίξω τα δάκρυα μου. Και εκεί αντίκρυσα την Κατερίνα να κάθεται στις πίσω θέσεις. «Αχ ευτυχώς ήρθες Κατερινάκι μου Ελλάδα να καταθέσεις τι μου έκανε ο Παλιοπρόβατος» είπα με χαρά και προσδοκία. «Τι λες καλέ τρελάθηκες, ήρθα να βγάλω φωτογραφίες για να σχολιάσω αν ακολουθείτε τις τάσεις της μόδας στο Σάκο με μπιφτέκια. Άλλωστε δε μπορώ να καταθέσω εναντίον του, έχει μέσο στη Σουηδική κυβέρνηση και απείλησε ότι αν μιλήσω θα με απελάσουν με συνοπτικές διαδικασίες.»
Και εκεί που κάναμε αυτή την κουβέντα, ακούω τον δικηγόρο του Πρόβατου να λέει, ποιος θα μπορούσε να μην είναι ευχαριστημένος με πέος 40 εκατοστών.
«Αλήθεια έχετε πέος 40 εκατοστών?» ρώτησε ο πρόεδρος με έντονο ενδιαφέρον.
«Ναι θέλετε να σας το δείξω?» είπε ο Πρόβατος και άρχισε να ξεκουμπώνει το παντελόνι του.
«Μα τι κάνει εκεί» φώναξα «σεβασμό στο δικαστήριο επιτέλους, πείτε και εσείς κάτι κύριε Μπακόλα!»
Αλλά ο δικηγόρος έγραφε τα απομνημονεύματα του στο κινητό και ο Πρόεδρος φώναξε, αφήστε το παιδί να μας δείξει.
Και μόλις ο Πρόβατος ξεβρακώθηκε, επικράτησε νεκρική σιγή στην αίθουσα του δικαστηρίου.
«Μα πως κάνετε έτσι πια?» ξαναφώναξα, «δεν έχετε ξαναδεί πέος σαράντα εκατοστά?»
«Που να το δούμε, παιδάκι μου», πετάχτηκε η ηγουμένη, «του Πάτερ Θεόκλητου με το ζόρι δέκα εκατοστά το λες.»
Διάφοροι άρχισαν να τραβάνε φωτογραφίες με το κινητό, άλλοι να σταυροκοποιούνται. Ο Πρόεδρος είχε μείνει με ανοικτό το στόμα και ψέλιζε, πω πω πω.....
Είχαν πια χαθεί όλα. Ήξερα ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Είχα όμως ακόμη την ελπίδα ότι με την κατάθεση μου θα μπορούσα να εξηγήσω το δράμα που πέρασα. Πήρα μια βαθιά ανάσα όταν ο πρόεδρος φώναξε το όνομα μου και με αγωνία πλησίασα.
Άρχισα να λέω το δράμα μου.
«Αχ κύριε πρόεδρε, δε ξέρετε τι μου έχει κάνει ο άνθρωπος αυτός!»
«Για το γλυκό σέξυ αγόρι λέτε?»
«Έλεος κύριε Πρόεδρε! Ούτε μια προσπάθεια δε κάνετε να κρύψετε την μεροληψία σας. Πείτε και εσείς κάτι κύριε Μπακόλα μου!»
«Πως?» ρώτησε ξαφνιασμένος ο δικηγόρος.
«Συγγνώμη που σας ξύπνησα, αλλά εδώ κοντεύουν να με στείλουν στο Γκουαντάναμο Μπεϊ.»
«Συνεχίστε» φώναξε αυστηρά ο Πρόεδρος.
«Λοιπόν αυτός ο σατράπης, κύριε Πρόεδρε μου...»
«Έ όχι και σατράπης, το γλυκό αυτό παιδί. Άχου το μου, άχου το. Πλησίασε αγόρι μου στην έδρα να σου τσιμπήσω το μαγουλάκι» είπε ο Πρόεδρος απευθυνόμενος στον Πρόβατο.
Τα νεύρα μου ήταν κρόσια.
«Έλεος! Που είναι οι δημοσιογράφοι να καταγγείλω την διαφθορά της ελληνικής δικαιοσύνης!» κραύγασα.
«Κάτσε κάτω μωρή» φώναξε ο Πρόεδρος και έτσι τελίωσε η κατάθεση μου άδοξα και χωρίς να μου δοθεί η ευκαιρία να πω τον πόνο μου.
Ο κύριος Μπακόλας σήκωσε το κεφάλι από το κινητό, μου χαμογέλασε αλλά πριν προλάβει να μιλήσει τον διέκοψα «Ξέρω, ξέρω, είμαστε σε καλό δρόμο!»
Φυσικά η απόφαση ήταν αθωωτική για τον Πρόβατο. Ήταν τέτοια η πίκρα μου, που εκείνη την περίοδο έγραψα τους στίχους που αργότερα διασκεύασε ο Φοίβος για τη Βανδή:

Τι σόι άντρας είσαι εσύ ρωτώ
Που με κερνάς μονάχα πόνο
Και δε σε νοιάζει που για σένα εγώ
Στο κλάμα πάλι βαλαντώνω

Το ριξες και πάλι απόψε το φαρμάκι σου
Και έκανες ξανά να κλαίει το πουστράκι σου

Δε μ'αγαπάς πια όπως στις αρχές
Και πάνω μου ξεσπάς πολλές φορές
Και λόγια λες που χαρακώνουνε και ανεπανόρθωτα πληγώνουνε




‘Ομως αυτή τη φορά ο νέος μου δικηγόρος με διαβεβαιώνει ότι έχουμε πολλές πιθανότητες για θριαμβευτική νίκη!

More stories

Λατρεμένοι αναγνώστες, κάνω έκκληση: Ζητείται νέος σέξυ φιλόδοξος δικηγόρος να αναλάβει την μήνυση κατά του Πρόβατου για συκοφαντική δυσφήμιση μια και ισχυρίζεται εδώ και καιρό ότι έκανα απιστίες στη σχέση μας. Ο δικηγόρος πρέπει να είναι εξοικιωμένος με τα τηλεοπτικά μέσα σε περίπτωση που χρειαστεί να βγούμε στα παράθυρα.


On other news, Ο γλυκουλίνις ο null έριξε και εκείνος μπαλάκι (δε περίμενα ποτέ ότι θα ξεστομίσω αυτές τις λέξεις, αλλά όχι άλλα μπαλάκια!) για ιστορία με πέντε λέξεις (και τι λέξεις, που τις βρήκες βρε παιδάκι μου) και επειδή και εκείνου δε του χαλάω χατίρι ιδού η ιστορία:

Ο Τάκης ο Καβλίδης γύρισε από το ταξίδι του στα Ιμαλάια κουρασμένος. Μπήκε στο σπίτι και ακούμπησε τις βαλίτσες του στο πάτωμα. Σκύβοντας διαπίστωσε ότι η σπιτονοικοκυρά του του είχε αφήσει μια φωτοτυπία από τα πρακτικά της συνέλευσης που είχε γίνει στην πολυκατοικία. Όλοι οι ένοικοι διαμαρτύρονταν για τη φασαρία που έκανε τα βράδια που ήταν σπίτι και ήθελαν να τον διώξουν. Φυσικά δεν είχαν κατανόηση για τις πνευματικές αναζητήσεις ενός διανοούμενου σα και εκείνον που ένιωθε την ανάγκη να συνομιλεί δυνατά με τον εαυτό του τα βράδυα και γιατί όχι, να διαφωνεί μαζί του και να καβγαδίζει. Αλλά που να καταλάβουν οι δόλιοι οι ένοικοι ότι ανάμεσα τους ζούσε ένας άνθρωπος του πνεύματος, ένας ρηξικέλευθος φιλόσοφος, ένας οραματιστής που άκουγε φωνές και έβλεπε οπτασίες. Έβαλε νερό στη τσαγιέρα με το έμβολο, άνοιξε μια κονσέρβα καλαμπόκι και την άδειασε σε ένα πιάτο, τα έβαλε όλα σε ένα δίσκο και κάθησε στην πολυθρόνα να φάει. Προτού προλάβει να βάλει την πρώτη μπουκιά στο στόμα του, είδε μπροστά του τη σπιτονοικοκυρά του και τρείς άνδρες με λευκές μπλούζες-ο ένας κρατούσε μια ένεση, και οι άλλοι δύο ένα λευκό πουκάμισο με μακριά μανίκια που δένουν

Back from Colorado

Επέστρεψα από το Κολοράντο και με μεγάλη μου λύπη σας αναφέρω ότι δε γνώρισα τον διανοούμενο των τεχνών και των γραμμάτων. Και ενώ η Τσουτσουνέλα έκανε τρελίτσες με τα τρία τέταρτα του ανδρικού πληθυσμού στο χιονοδρομικό κέντρο (για να μη πω για την πολιτεία του Κολοράντο ολόκληρη), εγώ το έριξα στις μοναχικές λογοτεχνικές βραδιές. Στο πούλμαν της επιστροφής η Τσουτσουνέλα αποφάσισε να κάτσει δίπλα σε έναν κύριο που είχε γνωρίσει το προηγούμενο βράδυ και έτσι εγώ βρέθηκα δίπλα σε έναν άλλο κύριο ο οποίος αποφάσισε να μου εξηγήσει κατά τη διάρκεια της διαδρομής γιατί δεν πρέπει να αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ. Μου προέβαλε διάφορα επιχειρήματα, αλλά το πιο ισχυρό ήταν ότι όταν ο ίδιος είχε αρχίσει να αμφιβάλει για τα στρατεύματα, είδε όραμα όπου ο Χριστός ο ίδιος τον διαβεβαίωσε ότι τα στρατεύματα πρέπει να παραμείνουν στο Ιράκ. Φυσικά εμένα άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας γιατί δεν ήξερα αν ο κύριος αυτός είχε και κανένα όπλο μαζί του. Με διαβεβαίωσε βέβαια ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που επικοινωνούσε με τον Κύριο. Δεν ήθελα να τον αναστατώσω και μια και άκουγε φωνές και είχε οράματα, τον πήρα με το μαλακό, και ναι δίκιο έχετε, και μεγάλη η χάρη του Ιησού μας του έλεγα, και έριχνα κλεφτές ματιές στην Τσουτσουνέλα να έχει το κινητό έτοιμο να πάρει την αστυνομία. Αλλά αυτή βέβαια ήταν στον κόσμο της, και σε κάποια στιγμή στην διαδρομή αποφάσισε να κάτσει στα γόνατα του διπλανού της, την είδε ο οδηγός και της είπε ότι δεν επιτρέπεται αυτό που κάνει για λόγους ασφαλείας (ευτυχώς η Τσουτσουνέλα υπάκουσε, γιατί είχα και μια φοβία μήπως αρχίσει να του τραγουδάει, αν είναι η αγάπη αμαρτία, θα βγω να το φωνάξω με λατρεία....)
Τέλος πάντων, φτάσαμε στο αεροδρόμιο, είπα στην Τσουτσουνέλα ότι κάθισα δίπλα στον κύριο που ήταν για δέσιμο, αλλά εκείνη με καθησύχασε ότι είναι άκακος, και ότι έχει τατουάζ την Παναγία στην πλάτη....(δεν μπήκα στον κόπο να ρωτήσω που το ξέρει...)

Chain reactions

Προτού συνεχίσω την ανταπόκριση από το χιονισμένο Κολοράντο, πρέπει να ανταπεξέλθω στις προσκλήσεις για αλυσίδες παιχνίδια που δέχτηκα.
Ο γλυκουλίνης ο Yellow Kid μου είπε να γράψω για 10 ταινίες που θά ήθελα να υπάρχουν! (+10 πιθανούς σκηνοθέτες) και επειδή δε χαλάω χατήρι ποτέ στον γιελλουκιντινουλι (γούτσου γούτσου), ορίστε:

1) Αφδώδης πυρετός το Σαββατόβραδο (Δαλιανίδης)
2) Αμάρτησα για το πουλί μου (Πρόβατος)
3) Γοργόνες και γοργόνες-ένα λεσβιακό δράμα (Παπακαλιάτης)
4) Μάγκες και μάγκες-ένα γκει οδοιπορικό (Σπηλμπεργκ)
5) Οι μάγισσες της Νέας Σμύρνης (Σκορτσέζε)
6) Η Παναγία της Πατησίων (Άλλεν)
7) Η οδύσσεια μιας ξεφωνημένης (Φώσκολος)
8) Η γατούλα του σεξ (Συκιά)
9) Πάρτυ με ούζα στο Αιγαίο (Αγγελόπουλος)
10) Η αιωνιότητα και ένα κιλό φέτα (Ταραντίνο)

Και επειδή το Μαράκι μου ζήτησε να φτιάξω ιστορία με πέντε συγκεκριμένες λέξεις και εκείνης επίσης δε της χαλάω χατήρι, ιδού:

Η Τζοβάνα Φραγκούλη ένιωσε μια αδιαθεσία εκείνη την ημέρα. Δεν είχε όρεξη να κυνηγήσει τον Τάκη με το μαστίγιο όπως εκείνος της ζητούσε κάθε φορά. Ούτε ήθελε να βάλει φωτιά στα μαλλιά του, όπως την εκλιπαρούσε ο αμετανόητος μαζοχιστής. Η Τζοβάνα είχε πια βαρεθεί να κάνει την αφέντρα, να δέρνει αλύπητα, να κλωτσάει και να πετάει κόσμο στο ποτάμι. Ήθελε μια ήσυχη ζωή στο χωριό να φροντίζει το κτήμα της και να ταϊζει τις κοτούλες της. Δεν είχε όμως τη δύναμη να τα παρατήσει, είχε ανάγκη τα χρήματα και είχε μάθει πια να ζει με ανέσεις. Έτσι προσπάθησε να διώξει την κούραση από πάνω της, ακούμπησε με το χέρι της τον τοίχο, πήρε μια βαθιά ανάσα, σκούπισε το δάκρυ που κυλούσε στο πρόσωπο της, ίσιωσε τις δερμάτινες μπότες της, και φώναξε «Τάκη, γουρούνι, έρχομαι και κρατάω σούβλα».

Ανταπόκριση από Colorado-Part II

Λατρεμένοι αναγνώστες, συνεχίζω την ανταπόκριση μου από το εξωτικό Κολοράντο.
Όλο το πρωί η Τσουτσουνέλα πάλευε με τα αξεσουάρ του σκι, εγώ την έβλεπα από το καφενείο να πέφτει στα χιόνια και να ξανασηκώνεται και να το παλεύει, καθώς έπινα το καπουτσίνο μου από το απέναντι καφενείο. Διότι δε τρελάθηκα να πάω να ξεποδαριαστώ με το σκι και να τσουβαλιάζομαι σα γιουβαρλάκι στις βουνοπλαγιές. Εκεί στο καφενείο όπου έπινα τον καπουτσίνο, όπως προείπαμε, συνάντησα και μια παρέα φοιτητών αρχιτεκτονικής από τη Νότια Ντακότα. Με κάλεσαν για φαγητό, εγώ όμως επειδή είμαι άτομο σεμνό και ντροπαλό δέχτηκα μόνο μετά από κάποια παρακάλια. Το εστιατόριο του χιονοδρομικού κέντρου σερβίρει χαμπουγκερς και πατάτες και κροκέτες αλλά σε περιβάλλον με χλιδή και πλούτο. Παθαίνεις δηλαδή μια σύγχυση, λες είμαι στα ΜακΝτόναλτς ή σε χλιδάτο εστιατόριο? Οι φοιτητές της αρχιτεκτονικής ήσαν καλά μεν παιδιά αλλά δυστυχώς λίγο αγεωγράφητα, και με ρωτούσαν που ακριβώς είναι η Ελλάδα και τι γλώσσα μιλάμε εκεί και με ξενέρωσαν (αυτό μου συμβαίνει δυστυχώς συχνά στην Αμερική.)
Επιτέλους κατά το απόγευμα η Τσουτσουνέλα αποφάσισε να σταματήσει τα μαθήματα σκι και έτσι πήραμε το πουλμαν να πάμε σε γειτονικό αγοραστικό κέντρο να κάνουμε ψώνια. Μπαίνοντας στο πουλμαν την έσπρωξε ένας κύριος κατά λάθος και μετά προθυμοποιήθηκε να της κρατήσει και τη τσάντα και την πόρτα λέγοντας “Let me be a cavalier” και η Τσουτσουνέλα, μετά από τρία χρόνια στην Αμερική αλλά με ελειπείς ακόμα γνώσεις Αγγλικών, γύρισε και με ρώτησε «Τι μου λέει αυτός καλέ? ότι είναι καβλιάρης?»
Χτες το βράδυ η Τσουτσουνέλα πέρασε μια «βραδυά τζαζ» (που είναι η συντόμευση του «μια βραδυά που την πήραν δέκα πεζοναύτες που ήταν όλοι τους εντελώς τζαζ»).
Εγώ πάλι είχα κουραστεί από το ταξίδι, τις βόλτες και τα ψώνια και πέρασα ήσυχα το βράδυ διαβάζοντας «Διαχρονία και συνεργεία: μία πολιτική πολιτισμού» του Ευάγγελου Βενιζέλου, βιβλίο άκρως διεγερτικό, κάτω από το φως των κεριών. (Δεν έκανα εγώ τρέλες, σε αντίθεση με τις κακοήθειες που διαδίδει ο παλιοπρόβατος που θέλει να με παρουσιάσει εξώλης και προώλης.
Σε δύο μέρες φεύγουμε. Ελπίζω αύριο να γνωρίσω κανένα άνθρωπο της διανόησης και του πολιτισμού, του επιπέδου μου δηλαδή, γιατί έχω αρχίσει και βαριέμαι μέσα στα χιόνια.

Ανταπόκριση από το Colorado-Part 1

Λατρεμένοι αναγνώστες, σας γράφω από το Colorado, όπου έχω έρθει με την Τσουτσουνέλα για τετραήμερες διακοπές και σκι. Το ταξίδι ξεκίνησε με ταλαιπωρία μια και μας έβαλαν στο αεροπλάνο για Ντένβερ, αλλά είχαμε καθυστέρηση δυόμισι ωρών και καθόμασταν όλη αυτή την ώρα μέσα στο αεροπλάνο. Η Τσουτσουνέλα έχασε την ψυχραιμία της και φώναζε "μα σε ποιον πρέπει να πάρω πίπα εδώ πέρα επιτέλους για να απογειωθεί αυτό το αεροπλάνο?". Εγώ προσπαθούσα να την καθησυχάσω για να μη μας πετάξουν από το αεροπλάνο. Τελικά ευτυχώς απογειωθήκαμε και φτάσαμε και στο Ντένβερ. Διαπιστώσαμε ότι το πολιτειακό πανεπιστήμιο το University of Colorado το λένε για συντομία Colo University (είχε αφίσες στο αεροδρόμιο). Που ήταν αυτό το πανεπιστήμιο όταν έψαχνα για σχολές, θα είχα διαπρέψει. Όχι για να με λέτε ότι μόνο τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι του κώλου.
Φτάνοντας στο Ντένβερ, ήθελα να πάμε στο κέντρο της πόλης να δούμε τον ουρανοξύστη που στέγαζε τα γραφεία της Κολμπικο της αδίστακτης Alexis Colby στη Δυναστεία, αλλά η Τσουτσουνέλα επέμενε να πάρουμε το πουλμαν για το χιονοδρομικό κέντρο. Φτάσαμε στη βουνοπλαγιά τη χιονισμένη και τώρα σας γράφω από το ξενοδοχείο. Η Τσουτσουνέλα έχει κατέβει στο μπαρ και την πέφτει σε όποιον βρει. Αύριο θα αρχίσουν και τα μαθήματα σκι (αν και εγώ μάλλον θα παρακολουθώ μόνο γιατί δε μου αρέσουν και πολύ οι τούμπες). I will write more soon, from wonderful Colorado to all my friends, kisses, sikia....

Bilingual

Ανοικτή επιστολή προς blueprints

Αξιότιμε blueprints,


Όπως σου έχω δηλώσει και στο παρελθόν, η φωτογραφία σου με εξιτάρει. Έχεις αυτό το σέξυ άγριο βλέμα που λέει «Σκάσε μωρή ηλίθια» και σε φαντάζομαι να με πλακώνεις στα χαστούκια και μετά να κάνουμε κολασμένο σεξ στα πλακάκια της κουζίνας δίπλα στον κάδο με τα σκουπίδια και το τσουβάλι με τις πατάτες. Και η Τσουτσουνέλα είδε τη φωτο σου και αναστατώθηκε. Σε παρακαλώ λοιπόν να μου στείλεις και άλλες φώτο σου, και ολόσωμες αλλά και ολόγυμνες, στις ζητά η ομογένεια της Αμερικής (και να μη ξεχνάμε ότι οι Έλληνες της Αμερικής είναι δύο φορές Έλληνες και κρατάνε ζωντανή την Ελλάδα, το έχει πει και ο Χριστόδουλος και η Βανδή αλλά και η Μπέσυ Αργυράκη).
Μην απογοητεύσεις την ομογένεια!

Μετά τιμής

sikia

Latest News

Πριν ακόμα κοπάσει το σοκ του ταξίαρχου που φοράει στρινγκ, σάλο έχει προκαλέσει στο πανελλήνιο η αποκάλυψη ότι ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού του Σαρμπέλ για τη Γιουροβίζιον ήταν Yassou Antoni. Χάρη στην έγκαιρη επέμβαση των αρχών, της εκκλησίας και ειδικής ομάδας αντιμετώπισης εθνικών κρίσεων, οι στίχοι άλλαξαν προτού το τραγούδι παρουσιαστεί στο ελληνικό κοινό και έτσι αποφεύχθησαν τα χειρότερα.

Και μια και λέω για τραγούδια, έχω μεγάλη αγωνία σήμερα γιατί το βράδυ θα συναντηθώ με τον Jim Katsos, ο οποίος είναι Ελληνοαμερικάνος επιχειρηματίας και θεσμός στην ελληνική ομογένεια του Σικάγο. Ο κύριος Katsos ασχολείται και με τις τέχνες και υπάρχει πιθανότητα να με υποστηρίξει και να κυκλοφορήσει σε CD single το σουξέ μου «Αχ καλέ αυτοί οι άνδρες, που έχουν πέη σα σαλαμάνδρες». Το έχει πιστέψει το τραγούδι και είναι βέβαιος ότι το καλοκαίρι σε Αμερική και Ελλάδα θα το τραγουδούν σε όλα τα μαγαζιά. Ίσως λοιπόν αυτό να είναι το ξεκίνημα μιας διεθνούς καριέρας. Άλλωστε ήδη με αποκαλούν Μαντόνα της ομογένειας και νομίζω ότι έχει ωριμάσει ο καιρός για το πρώτο μου δισκογραφικό βήμα.

Και μια και είπα ομογένεια, έχει γίνει σάλος με την ομιλία της νεαρής Πυθαγόρας Πυθίας Άννας Μαρίας κλπ και τις αντιχριστιανικές της δηλώσεις σε εκδήλωση της εκκλησίας στο Σικάγο (για περισσότερα εδώ. Εγώ δεν ήμουν μπροστά στα γεγονότα, έχω να πάω σε εκκλησία αιώνες, μια φορά παλαιότερα είχα πάει σε ελληνορθόδοξη εκκλησία του Σικάγο και ο παπάς μου έκανε παρατήρηση για τον τρόπο που είχα ντυθεί (επειδή είχα ντυθεί απλά φαντάζομαι, με ένα ροζ μπλουζάκι με στρασάκια, ένα τζιν με σκισίματα και σαγιονάρες hello kitty-αλλά δείξτε και εσείς μια κατανόηση πάτερ, σπούδαζα τότε ακόμα, που να το βρω το ταγιέρ?)

Aνοικτή επιστολή προς billzouk

Είναι να μην πάρω φόρα με τις ανοιχτές επιστολές, θα πω όλη την αλήθεια, γιατί η Συκιά μπορεί να μπουκώνεται, αλλά ΠΟΤΕ δε φιμώνεται.



Αξιότιμε Bill,

Με μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα τις αντιδράσεις σου για τις διπλές καθημερινές παραστάσεις στην παράσταση το Κοράκι της Θύμησης. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να εκφράσεις τον εντυπωσιασμό σου για την άρτια καλλιτεχνική επιμέλεια της αφίσας και την ευγνωμοσύνη σου που μπήκες πρώτο όνομα, ενώ η συνάδελφος σου Τούλα Κουλουμπή παρ’όλη την τεράστια εισπρακτική επιτυχία της τελευταίας της ταινίας «Σε νιώθω μέσα μου» δέχτηκε να μπει το όνομα της δεύτερο. Και αυτά όλα οφείλονται στις προσπάθειες μου τις επίμονες με όλους τους συντελεστές της παράστασης να σε προωθήσω (και παρά τις σθεναρές αντιδράσεις της συγγραφέως του έργου, που ήθελε να πάρει το ρόλο ένας ανιψιός της). Ίσως έχουν δίκιο λοιπόν ο κύριος Παπαδάκης και ο κύριος Αυτιάς που λένε ότι τα νέα παιδιά θέλουν τον εύκολο δρόμο για την επιτυχία και δεν είναι σα τους παλιούς που τα παλιά τα χρόνια δεν είχαν καφέ να πιουν και βράζανε τις κάλτσες τους για να έχουν ένα ρόφημα να τους ζεσταίνει τα κρύα βράδια.

Δε παίρνει ο ηθοποιός το Όσκαρ από τη μια μέρα στην άλλη, ο άλλος ο δόλιος ο Πήτερ Ο΄τουλ εκατόν πενήντα χρόνια το παλεύει και ακόμα τίποτε. Παραπονέθηκε ο Κλούνει για διπλές παραστάσεις όταν μικρό παιδάκι έπαιζε σε σκοτεινά θέατρα του Σικάγο? Άκουσες εσύ τον Μπραντ Πιτ να παραπονιέται που σκούπιζε ο ίδιος το θέατρο όταν έφευγαν οι θεατές στο θλιβερό Μιζούρι στο ξεκίνημα του? Έχεις επηρεαστεί από ελληνικά φαινόμενα τύπου Στέλλα Μπεζεντάκου και της άλλης που λέει το νινι και το όνομα της μου διαφεύγει, όπου η επιτυχία ήρθε μέσα σε μια νύχτα. Ε λοιπόν όχι, δεν είναι έτσι τα πράγματα στην Αμερική, θέλει κόπο και θυσία.

Αρνήθηκες τη διαφήμιση για τα παγωτά, αρνιέσαι να κάνεις διπλές παραστάσεις-δηλαδή τι δουλειά να σου βρω ως μάνατζερ, μοντέλο σε μαγαζί επίπλων που κοιμάται σε κρεβάτι στη βιτρίνα ή μέλος σε πάνελ κουτσομπολίστικης εκπομπής? Εγώ έχω όραμα και χρονοδιάγραμμα.

Και μην ανησυχείς για τη διακοπή της συνεργασίας μας, μη πάθεις αυτά που έπαθε η Σελένα όταν απέλυσε τη μάνατζερ της. Δε πρόκειται να σου εμφανιστώ σε ανύποπτο χρόνο και να σου τραγουδήσω με τη μελωδία του Candid Camera:
Κι αν σας τύχει κάτι/ Κλείστε μάτι/ Λίγο πονηρά/ Smile/ Είναι η psycho η sikia.

Όχι όχι όχι. Επειδή ξέρω ότι είσαι καλό παιδί αλλά απλά έχεις μπλέξει με κακές παρέες (βλέπε Πρόβατος και Τανίλα) σε συγχωρώ.

Μετά τιμής,
sikia

Pictures from the Past

Μια φωτογραφία από τα παλιά.....
Ο Πρόβατος σε μια φωτογραφία μας από την εκδρομή στο Πόρτο Κατσίκι (είχε μουστάκι τότε). Τι ωραία που είχαμε περάσει....
Στη φωτο είναι λίγο θυμωμένος γιατί τον είχα ξυπνήσει να του απαγγείλω ένα ποίημα που μόλις είχα γράψει.

Ανοιχτή επιστολή προς Πρόβατο

Αξιότιμε Πρόβατε,

Συχνά πυκνά έχεις υπονοήσει με σχόλια σου ή και ξεκάθαρα κατηγορήσει ότι κατά τη διάρκεια της σχέσης μας σε απατούσα με άλλους άνδρες. Αυτό είναι ψέμα! Ποτέ δε πήγα με άλλο άνδρα όσο τα είχαμε. Χωρίσαμε εκείνο το βροχερό βράδυ της Τρίτης και ενώ εγώ έπλενα τα πιάτα, έφυγες παίρνοντας μαζί σου το ταψί με την τυρόπιτα Κιχι που είχα φτιάξει (εκείνη που έχει το τραγανιστό φύλλο, που κάνει κρίτσι κρίτσι και έχει και κασέρι μέσα), μια σακούλα Πακοτίνια και 14 ευρώ από το πορτοφόλι μου. Από τότε δε σε ξαναείδα….

Δε ξέρω τους λόγους για τους οποίους με εγκατέλειψες (αν και έχω κάποιες υπόνοιες, μια και το προηγούμενο βράδυ διάβασα κρυφά στο κινητό σου ένα μήνυμα που σου είχε στείλει κάποιος Μπομπ και έλεγε να περάσεις από το μαγαζί να φάτε καβουροπάττυ).
Έπρεπε να είχα ακούσει τη φίλη μου τη Γωγώ Αντζολετάκη, η οποία από την αρχή μου έλεγε ότι θα με πληγώσεις και πάντα αγανακτούσε με τον βάρβαρο και άδικο τρόπο με τον οποίο μου συμπεριφερόσουν. Μετά το χωρισμό ξενιτεύτηκα για να σε ξεχάσω, αλλά δε τα κατάφερα ούτε και εδώ, μακριά σου, στα παγωμένα αφιλόξενα χώματα.

Όμως σε παρακαλώ μη ψεύδεσαι και λες ότι σε απατούσα, γιατί βάζεις ψύλλους στα αυτιά αναγνωστών-θαυμαστών μου, στους οποίους έχω τάξει απόλυτο μονογαμικό έρωτα και αρχίζουν και με υποψιάζονται για απιστία. Και αυτό δεν είναι σωστό!

Μετά τιμής

sikia

Responses you don't want to get from your partner during sex

Λατρεμένοι αναγνώστες, σας παραθέτω διαλόγους που όλοι μας νομίζω έχουμε ζήσει και μας έχουν ξενερώσει....


-Αχ, που κάθομαι και τσούζει?
-Σε απορροφητήρα IQ.
________________________________________

-Αααχ τι μου κάνεις?
-Καλά είμαι μωρέ, αλλά έχω κάτι τρεξίματα με την εφορία.
_________________________________________

-Ταπείνωσε με, εξευτέλισε με.
-Δε χρειάζεται, αφού το κάνεις μια χαρά μόνη σου.
___________________________________________

-Πονηρούλη, έχεις όπλο καλέ στην τσέπη σου ή χαίρεσαι που με βλέπεις?
-Άσε κάτω μωρή το καινούργιο μου κινητό μη σου σπάσω το κεφάλι!

Η Αφίσα της παράστασης

How to Debate Greek Style

Σήμερα λατρεμένοι αναγνώστες θα ξεκινήσουμε μαθήματα διαλεκτικής greek style. Συγκεκριμένα θα αναφερθούμε σε πέντε αποτελεσματικές μεθόδους διαλεκτικής. Πρόκειται για μια κοινωνική προσφορά που αποβλέπει στο να μας προετοιμάσει να έχουμε το πάνω χέρι σε όλες τις συζητήσεις και διαφωνίες. Προσοχή! Πρόκειται για μέθοδο αποτελεσματική μόνο στον ελλαδικό χώρο ή σε συνομιλίες στο εξωτερικό με έλληνες μέχρι πρώτης γενιάς μετανάστες.

Μέθοδος πρώτη-Συναισθηματική φόρτιση
Όλα τα μαθήματα μας βασίζονται σε ένα παράδειγμα. Κάποιος μας λέει ότι του αρέσουν οι φακές και εμείς θέλουμε να του απαντήσουμε ότι δε μας αρέσουν. Τα μαθήματα θα μας δείξουν πως θα του το πούμε και θα τον αποστομώσουμε. Οι μέθοδοι αυτές θα μας βοηθήσουν σε όλα τα επιχειρήματα, συνομιλίες, διενέξεις, απλά οι φακές είναι παράδειγμα. Ελπίζω να είναι σαφές αυτό, μην ακούσω, «μα εμένα μου αρέσουν οι φακές», ή «πως τις κάνουν τις φακές, στην κατσαρόλα?»

Ξεκινάμε:
Αυτός: Μου αρέσουν οι φακές.
Εμείς: Εμένα πάλι όχι.

Αυτό όπως βλέπετε δεν είναι απάντηση που θα μας κάνει να ξεχωρίσουμε, να τσαμπουκαλευτούμε, να τον μειώσουμε! Είμαστε Έλληνες όμως και έχουμε καθήκον να τα κάνουμε όλα αυτά! Με την πρώτη μέθοδο λοιπόν θα μάθουμε να χρησιμοποιούμε συναισθηματική φόρτιση με απώτερο σκοπό τον εξευτελισμό του αντιπάλου. Παράδειγμα-

Αυτός: Μου αρέσουν οι φακές.
Εμείς: Η γιαγιά μου η μακαρίτισα, έλεγε πάντα ότι οι φακές είναι για τους μαλάκες.

Μπορούμε αν θέλουμε να το χοντρύνουμε κιόλας, με ιστορικές αναφορές.
Εμείς: Η γιαγιά μου η συγχωρεμένη, την σκότωσαν τη δόλια οι Γερμανοί, έλεγε πάντα ότι οι φακές είναι για τους μαλάκες. .

Τι να σου απαντήσει ο άλλος? Τον έχεις κάνει ρόμπα. Γιατί αν πάει να μιλήσει και θα προσβάλει τη γιαγιά τη νεκρή και θα αποδείξει ότι είναι νεοναζιστής. Αυτή ακριβώς είναι και η επιτυχία της διαλεκτικής greek style.
Μια άλλη εκδοχή είναι η αναφορά σε ιστορικά πρόσωπα, όχι αναγκαστικά συγγενικά.

Τι μου θύμισες τώρα, ο Μακρυγιάννης έλεγε πάντα ότι οι φακές είναι για τους μαλάκες.
(εδώ βέβαια θέλει αυτοπεποίθηση, μην αφήσουμε τον άλλο να πάρει το πάνω χέρι και μας αμφισβητήσει. Επίσης αποφεύγουμε αναφορές σε ιστορικά πρόσωπα που δε στέκουν, πχ επειδή δε θα ήταν της εποχής τους. Πχ με το παράδειγμα μας, αποφεύγουμε να αναφέρουμε ιστορικό πρόσωπο από χώρα που δεν έχει φακές).

Μέθοδος δεύτερη-σεξουαλικότητα
Η δεύτερη μέθοδος είναι αυτή της αμφισβήτησης της σεξουαλικότητας του άλλου.
Μπα, σου αρέσουν οι φακές? Φακές τρώνε τα πουστράκια, να το προσέξεις αυτό.
(αντίστοιχη προσαρμογή σε λεσβία αν ομιλούμε με γυναίκα)

Μέθοδος Τρίτη-Υπονοούμενο
Η Τρίτη μέθοδος είναι αυτή όπου υπονοούμε κάτι (χωρίς να ξέρουμε τι).
Αυτός: Μου αρέσουν οι φακές.
Εμείς: Καλά ρε συ, δε το περίμενα να το πεις αυτό, ιδίως μετά από... τέλος πάντων.
Αυτός: Τι? Τι εννοείς? Μετά από τι?
Εμείς: Έλα ρε συ που κάνεις και πως δε ξέρεις
Αυτός: Μα δε ξέρω, τι....
Εμείς: Έλα, δε γουστάρω να το συνεχίσω, ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ, και σε παρακαλώ να μη ξαναπείς μπροστά μου ότι σου αρέσουν οι φακές....Είμαι καλός, καλός, αλλά και η υπομονή έχει τα όρια της.

Μέθοδος τέταρτη-αντιαμερικανισμός
Η τέταρτη μέθοδος είναι αυτή του αντιαμερικανισμού. Πάντα επιτυχημένη, γνωστή συνταγή.
Αυτός: Μου αρέσουν οι φακές.
Εμείς: Άτσα, τι έγινε ρε, γίναμε χαζοαμερικανάκι, φακές τρώνε αυτοί ρε...
Αυτός: Όχι ρε συ, τι λες, οι φακές....
Εμείς: Δηλαδή ρε φίλε, τώρα θα μου πεις ότι κάνει καλά ο Μπους που σκοτώνει γυναικόπαιδα στο Ιράκ, σε παρακαλώ πάρα πολύ, και καλά εκείνοι είναι φονιάδες των λαών, εσύ δε ντρέπεσαι να τους υπερασπίζεσαι?


Μέθοδος πέμπτη-Σεξουαλικά υπονοούμενα (συνδυασμός μεθόδων δύο και τρία)
Αυτός: Μου αρέσουν οι φακές.
Εμείς: Άλλα μου έλεγες χθες το βράδυ.
Αυτός: Το βράδυ? Τι λες? Ποιο....
Εμείς: έλα τώρα κάνεις και ντροπές, αφού ξέρω ότι γουστάρεις
Αυτός: Γουστάρω?
Εμείς: Αστο διάλο παλιοανώμαλε..... ου να μου χαθείς σάτυρε!


Ασκήσεις για το σπίτι-
1) Έρχεται φίλος σας και σας λέει ότι είναι καλό να προστατεύσουμε το περιβάλλον. Κάντε τον ρόμπα με μια από τις παραπάνω μεθόδους.
2) Συνάδελφος ισχυρίζεται ότι η Ζωζώ Σαπουντζάκη κρατιέται καλά για την ηλικία της. Ξεφτιλίστε τον με τη μέθοδο του αντιαμερικανισμού.

Culture Time

Όπως ίσως θα ξέρετε, ανέλαβα μάνατζερ και agent του Billouko για να προωθήσω την καριέρα του και στην Αμερική. Μέσα σε λίγες μέρες αφ’ότου ανέλαβα τα καθήκοντα μου, του βρήκα δουλειά σε διαφημιστικό για παγωτά, αλλά επειδή είναι άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών και αντικαπιταλιστής, την απέριψε. Έτσι προχωρούμε με το νέο προτζεκτ, το Κοράκι της Θύμησης, που είναι θεατρικό της κουλτούρας και της διανόησης. Το έργο αναφέρεται στην ανθρώπινη μοναξιά, στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στη διαδικασία της πνευματικής αλλοτρίωσης και απαλλοτρίωσης. Η συγγραφεύς του έργου, Θωμαϊς Μπατσόλου, στοχεύει με το έργο γροθιά στο κατεστημένο, να μας αφυπνίσει και να μας σοκάρει ταυτόχρονα. Η παράσταση θα ανέβει στο Greek American Theatre στο Σικάγο (δηλαδή το υπαίθριο πάρκινγκ της ελληνικής ταβέρνας Μύκονος). Ο Bill θα ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο (το κοράκι), ενώ αυτό το διάστημα ο σκηνοθέτης κάνει οντισιόν για το ρόλο της συμπρωταγωνίστριας (της Θύμησης). Η παράσταση θα έχει χορηγό επικοινωνίας το Greek American Singles (του www.eligiblegreeks.com) και το Greek American Bakery Tsourekakia της Βοστώνης. Επίσιης βρίσκομαι σε φάση διαπραγματεύσεων να αναλάβει ο Πρόβατος την διαφημιστική εκστρατεία της παράστασης, ο οποίος βέβαια έχει παράλογες οικονομικές απαιτήσεις (δε βγαίνω μάνα μου, δε βγαίνω). Details to follow!

Happy Birthday

Δύο χρόνια τσούζει αλλά μου αρέσει!

Και για να γιορτάσουμε λατρεμένοι αναγνώστες τα γενέθλια αυτού εδώ του μπλογκ, ανακοινώνω διαγωνισμό για τον ανδρικό πληθυσμό (ο γυναικείος πληθυσμός κερδίζει την εκτίμηση μου):
Άνδρες ηλικίας από 20 έως 55 ετών στέλνετε σύντομη έκθεση (μέχρι 300 λέξεις) αναλύοντας γιατί η Συκιά είναι γατούλα του σεξ, και φωτογραφία πρόσφατη στο sikia@email.com και ο νικητής θα κερδίσει ταξίδι στην Αμερική για 1 εβδομάδα. Προθεσμία υποβολής δελτίων συμμετοχής 1η Μαρτίου.

Take Five

Αφού ο γλυκουλίνις lithium, η τσαχπινούλα Ou Ming και ο σεξουλίνις Bluepinrts μου έδωσαν την πάσα να γράψω πέντε πράγματα για μένα που δε ξέρετε (το παιχνίδι που αποτελεί τη νέα οργασμική εμπειρία της ελληνικής μπλογκοσφαίρας) ιδού:

1) για ένα χρόνο έκανα ραδιοφωνική εκπομπή σε μικρό τοπικό φοιτητικό ραδιοφωνικό σταθμό εδώ στην Αμερική όπου άλλαζα φωνές και υποδυόμουν δύο χαρακτήρες, έναν άνδρα και μια γυναίκα, και οι περισότεροι ακροατές νόμιζαν ότι πρόκειται όντως για δύο παρουσιαστές...

2) έχω ταλέντο στην μαγειρική και τα έχω φτιάξει μέχρι στιγμής με δύο μάγειρες (όχι του ιδίου εστιατορίου)

3) αν και ακούγεται σαν ελληνικό σήριαλ και κλισέ, τα είχα όντως με τον καθηγητή των Μαθηματικών στο λύκειο

4) στο σχολείο είχα γράψει στην έκθεση που μας είχε βάλει η καθηγήτρια με θέμα «Δε ξεχνώ το παρελθόν, αγναντεύω το μέλλον» για μια γηρασμένη πρώην τραγουδίστρια η οποία είχε στο παρελθόν εραστές, δόξα και πλούτη αλλά τώρα ήταν στο γηροκομείο και το μέλλον ήταν ο θάνατος (και το είχα κάνει ποιητικό και δακρύβρεχτο). Η καθηγήτρια κάλεσε να μιλήσει με τους γονείς μου γιατί είχε προβληματιστεί με την τοποθέτηση μου στο θέμα.

5) Μια φορά μετά από παράκληση της φίλης μου Τσουτσουνέλας είχα κρυφτεί στο σπίτι της πίσω από ένα παραβάν γιατί επρόκειτο να συνουσιαστεί με έναν κύριο του οποίου το πέος σύμφωνα με την Τσουτσουνέλα ήταν τεράστιο και άξιζε να κρυφτείς στην ντουλάπα να το δεις. Επειδή όμως στην ντουλάπα θα πάθαινα ασφυξία, πήγα και κρύφτηκα πίσω από ένα διαχωριστικό-παραβάν, αλλά τελικά από εκεί δεν έβλεπα τίποτε....



Και εγώ με τη σειρά μου ρίχνω το μπαλάκι να συνεχίσουν το παιχνίδι αυτό:

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Ο Μίμης Ανδρουλάκης

Η Χίλαρυ Κλίντον

Ο Barack Obama

Ο Wil Wheaton.

Festivities

Φέτος στη δουλειά γιορτάσαμε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου σεμνά και διακριτικά. Στην παρακάτω φωτο, δύο συνάδελφοι σε τρυφερό τετ-α-τετ κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων.

New TV Show

Σκάνδαλο έχει προκαλέσει το κόνσεπτ νέας τηλεοπτικής εκπομπής talent show με τον τίτλο «So you think you can fuck» όπου οι συμμετέχοντες πρέπει να επιδείξουν τα προσόντα τους στο κρεβάτι. Τα τρια μέλη της κριτικής επιτροπής κρίνουν τους διαγωνιζόμενους με βάση τις σεξουαλικές τους επιδόσεις-για αυτό το λόγο και τους υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες και ανοιχτά τα πόδια.

AUDITIONS
Η διαδικασία είναι η εξής: Μέσα από auditions στην Ελλάδα [Αθήνα, Θεσσαλονίκη], αλλά και το εξωτερικό [Νέα Υόρκη, Μελβούρνη, Λευκωσία], η κριτική επιτροπή, εξετάζει όλους τους γαμιάδες σε στάσεις της αρεσκείας τους. Πολλοί θα αποτύχουν. Οι υπόλοιποι, όσοι έχουν αξιοπρόσεκτη παρουσία, περνούν στην επόμενη φάση, της ομαδικής επίδοσης (κοινώς παρτούζας). Οι καλύτεροι από αυτούς περνούν στο Boot Camp. Υπάρχουν όμως και εκείνοι οι λίγοι, τα εξαιρετικά ταλέντα, που, από την πρώτη στιγμή, την πρώτη δηλαδή audition, παίρνουν απευθείας "εισιτήριο" για το Boot Camp.

BOOT CAMP
Στο Boot Camp περίπου 100 άτομα, οι καλύτεροι γαμιάδες που έχουν προκριθεί από τις auditions σε όλες τις πόλεις, συγκεντρώνονται στην Αθήνα. Μετά από μια εβδομάδα σκληρών δοκιμασιών θα επιλεγούν οι 20 καλύτεροι γαμιάδες, οι οποίοι περνούν στην τελική φάση, τα live shows!

LIVE SHOWS
Στα live shows οι 20 διαγωνιζόμενοι, χωρισμένοι σε 10 ζευγάρια, γαμιούνται σε διαφορετικές στάσεις. Κάθε εβδομάδα, ένας γαμιάς ψηφίζεται προς αποχώρηση. Τα αποτελέσματα όμως δεν τα μαθαίνουμε αμέσως, αλλά στα results shows που ακολουθούν, και το τελικό live. Τότε, στην τελευταία εκπομπή, μαθαίνουμε τον ένα και μοναδικό νικητή, τον καλύτερο γαμιά από όσους είδαμε. Το έπαθλο για το νικητή είναι μια υποτροφία έως 3 χρόνια σε μια από τις μεγαλύτερες ακαδημίες γαμικουλατιόν στον κόσμο και προφυλακτικά αξίας 100.000 ευρώ.

Σύντομα στις οθόνες μας.

Danish

Σήμερα στη δουλειά είχαμε τρεις επισκέπτες από Δανία. Ήταν πολύ νέοι και τολμώ να πω σέξυ. Ο ένας συγκεκριμένα ήταν ένας κούκλος. Ψηλός, ξανθός, με τέλειο χαμόγελο, ντροπαλός.... άψογος! Denmark twelve points, Denmark douze points.
Προθυμοποιούμαι λοιπόν να τους ξεναγήσω στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος με τον κρυφό πόθο να με βιάσουν στις αποθήκες. Εκεί λοιπόν που τους λέω, από εδώ η καφετέρια, από εδώ το πάρκινγκ, χτυπάει το κινητό μου. Βλέπω το νούμερο και μου είναι εντελώς άγνωστο.
-Hello, λέω βλαστημώντας για τη διακοπή.
-Ναι γεια σας, μου λέει μια γυναικεία φωνή στα ελληνικά.
-Γεια σας?
-Από το ελληνικό προξενείο σας τηλεφωνώ!
(Παναγίτσα μου, τι θέλουν? Μάθανε για την κολασμένη σχέση μου πάθους με πολιτικό και με φωνάζουν να με λυντσάρουν?)
-Ναι, πείτε μου.
-Βασικά σας παίρνω γιατί αφήσατε μήνυμα για ανανέωση διαβατηρίου και ρωτούσατε τι χαρτιά χρειάζεστε.
-Εγώ? Ε.... δε νομίζω.... έχω βγάλει διαβατήριο..
-Ε και τι είμαι τρελή εγώ δηλαδή και ακούω φωνές? Και πως βρήκα το τηλέφωνο σας?
-Όχι προς Θεού, δε σας είπα τρελή, απλά δεν.....
-Λοιπόν ακούστε τι χρειάζεστε για το διαβατήριο...
-Όχι κυρία μου, σας είπα, έβγαλα διαβατήριο....τώρα μάλιστα που το θυμάμαι, είχα πάρει τηλέφωνο και είχα αφήσει μήνυμα, αλλά αυτό ήταν πριν ένα περίπου χρόνο....
-Ε και εμείς σας απαντάμε, το μήνυμα σας θα ήταν από αυτά που δε σβήσαμε....
-Αχ τιμή μου! Και το ακούσατε τώρα? Πάλι καλά που δε δουλεύετε στα επείγοντα περιστατικά δηλαδή.
Η κυρία αρχίζει να φωνάζει έξαλλη ότι ειρωνεύομαι ανθρώπους που δουλεύουν σκληρά ώστε να μπορώ να κάνω εγώ "τα ταξιδάκια μου στην Ελλάδα όποτε μου καπνίσει"
Δε πιστεύω στα αυτιά μου το πόσο θρασύς είναι, χαμογελώ αμήχανα στα Δανά και της λέω με γλυκιά φωνή "Νομίζω ότι είστε απαράδεκτη" και μου απαντά "άσε μας κοπέλα μου που θα μου πεις εσύ τι είμαι και τι κάνω."
"Ε όχι ακριβώς κοπέλα, αλλά ευχαριστώ για το κοπλιμέντο. Εσείς πως λέγεστε? Ρωτάω επειδή θέλω να κάνω καταγγελία..."
Μου το έκλεισε καταμούτρως. Τα νεύρα μου τσατάλια. Και φυσικά η γκαντεμιά μου ήταν τέτοια που οι αποθήκες ήταν κλειδωμένες και δε μπόρεσα να πάω εκεί τους καλεσμένους και η ξενάγηση τελίωσε με τις αίθουσες υπολογιστών που ήταν γεμάτες από βλάκες χρήστες, οι Δανοί έπρεπε να φύγουν και ένας συνάδελφος μου ζήτησε να πάω στον υπολογιστή να δω φωτογραφίες των παιδιών του από τα Χριστούγεννα. Τα νεύρα μου....

Wise words....

Η φίλη μου η Τσουτσουνέλα είναι αναγνώστρια αυτού εδώ του μπλογκ, και όχι μόνο δεν την ενοχλούν οι αναφορές μου στο πρόσωπο της, αλλά τις ενθαρρύνει κιόλας (θέλει να δώσω και το εμαιλ της μπας και «τσιμπήσει κανα γκομενάκι» όπως είπε, αλλά επειδή αυτό εδώ το μπλογκ είναι επιπέδου (ποιος?) δε θα το κάνουμε χρυσό κουφέτο εδώ μέσα....

Έτσι λοιπόν, μετά τη προτροπή της να αναφέρομαι σε αυτήν, σας παραθέτω πέντε αποφθέγματα της μόνο από τις τελευταίες δύο εβδομάδες, γιατί για όλα όσα έχει πει κατά καιρούς θα χρειαζόμασταν τόμους ολόκληρους:


- Εγώ χρυσό μου είμαι κυρία, με ωμέγα κεφαλαίο.
- Πίσω από κάθε επιτυχημένο άντρα κρύβεται ένας αποτυχημένος άντρας.
- Δε μπορείς να συγκρίνεις αυτά τα δυο πράγματα, είναι σα συγκρίνεις αχλάδια με αχλαδόμηλα.
- Αυτός ο άνδρας είναι πολύ βαρβατίλας, ξέρεις, από αυτούς που σε πλακώνουν στο ξύλο πριν προλάβεις να τους πεις ότι έχεις κάνει φυλακή.
- Ο ντελίβερης με τις πίτσες πήγε να με γδύσει με τα μάτια του πάλι, αλλα ήμουν ήδη γυμνή.

Warning

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:
Η Τσουτσουνέλα έρχεται στην Ελλάδα στις 14 Φεβρουαρίου. Άνδρες ηλικίας 18 έως 55 ετών φυλαχθείτε-έρχετε με άγριες διαθέσεις και όπως δήλωσε δε θα γυρίσει αν δε συνουσιαστεί τουλάχιστον με 15 άντρες! Κλειστείτε μέσα, κρυφτείτε, φύγετε από τη χώρα.... Το μάτι της γυάλιζε. Φυλαχτείτε, λέμε!

Εγώ σας προειδοποίησα....

Let me Sleep

Αχ πως νυστάζω.... Ευτυχώς που σήμερα είναι Παρασκευή.
Χθες μετά από μαραθώνιο συναντήσεων στη δουλειά βγήκα για καφέ με τη φίλη μου την Τσουτσουνέλα η οποία μου έφαγε τα αυτιά για τον καινούργιο τύπο που γνώρισε στο Ιντερνετ και βγήκανε και φαίνεται καλό παιδί, αλλά δε ξέρει τι να κάνει γιατί της είπε ότι έχει φαντασίωση να της βάλει το ipod στον ποπό της (αλλά το ipod nano, οπότε δε βλέπω το πρόβλημα). Τέλος πάντων, μου έλεγε για ώρες τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς, και όταν επιτέλους ήρθε η ώρα να φύγουμε, διαπιστώνω ότι το αυτοκίνητο μου δε παίρνει μπροστά. Τα νεύρα μου κουρέλια. Τηλεφωνώ στην οδική βοήθεα και μου λένε ότι θα έρθουν σε 4 ώρες. Οπότε ξαναμπαίνω στο καφενείο (η Τσουτσουνέλα είχε φύγει ήδη) και περιμένω..... Έφτασα στο σπίτι μέσα στη μαύρη νύχτα και ξύπνησα από τα χαράματα για να πάω στη δουλειά.
Τώρα δε ξέρω πως να σταματήσω να χασμουριέμαι....

Μια και έρχεται Σαββατοκύριακο:
Celebrity Butt Plugs

Harry Potter

Μαθαίνω λοιπόν από τον σάκο με μπιφτέκια που είναι η πηγή ενημέρωσης must για τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ότι ο νεαρός ηθοποιός που υποδύεται τον Χάρυ (τον Πότερ καλέ) εμφανίζεται σε παράσταση στο Λονδίνο και για μεγάλο διάστημα στην παράσταση είναι τσίτσιδος.



Γιαυτό κάνω έκκληση στους μπλόγκερ του Λονδίνου να πάνε να βγάλουν φωτογραφίες ολόσωμες με το κινητό τους για να μη τους πάρουν και πρέφα γιατί έχουμε δικαίωμα στην ενημέρωση και την κουλτούρα. Η παράσταση είναι σε θέατρο του West End και λέγεται Equus.





Όπως γνωρίζετε τον τελευταίο καιρό αγωνίζομαι για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας, εξού και η φωτογραφία που είναι από ποδοσφαιρικό αγώνα.

Misc

Ζήτω η Ισπανία!

On other news:
1)κέρδισε τελικά η Ινδή ηθοποιός στο Celebrity Big Brother
2)βλέπαμε ταινίες και σειρές στο www.greek-movies.com αλλά μετά από διαμαρτυρίες καναλιών, τα σβήνουν όλα στο GoogleVideo και ερωτώ-τώρα εμείς οι ξενιτεμένοι τι θα απογίνουμε?
3)η Hillary σε προεκλογική συγκέντρωση στην Iowa απάντησε όταν την ρώτησαν πως θα τα καταφέρει με τον Οσάμα μπιν Λάντεν, "σκεφτείτε στη ζωή μου αν είχα ποτέ κακούς σατανικούς άντρες και αν τα κατάφερα", και τώρα όλοι αναρωτιούνται αν αυτό ήταν σπόντα για τον Μπιλ, τι της ήρθε και αυτηνής να πει αυτή την παπαριά
4) αυτό το τζινάκι παρακαλώ έχει 400 δολλάρια
4)έκανα δουλειές στο σπίτι (γιατί η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά) και καθάρισα και το υπνοδωμάτιο.

Cut & Paste

Πολλές φορές βλέπω τις αντιδράσεις όταν κλείνουν μπλογκ και τις βρίσκω ίσως υπερβολικές, όταν βλέπεις κομεντ όπου θαυμαστής μοιρολογεί "αχ δεν έχασα εγώ μπλογκερ, τον Νουρέγιεφ του γραπτού λόγου έχασα" ή σε μπλογκ με συνολικά τρία ποστ που έκλεισε να γράφουν "αχ και ποιος θα μας κρατάει συντροφιά τώρα τα δύσκολα βράδυα?¨".... Ωστόσο η απόφαση του gelial να κλείσει το μπλογκ του με στεναχώρησε και συμφωνώ με όλους όσους έγραψαν ότι είναι απώλεια για την ελληνική μπλογκόσφαιρα. Ήταν ένα μπλογκ που διάβαζα με μεγάλη χαρά, ήταν ευφυέστατος και απολαυστικός, και στεναχωρήθηκα που έκλεισε. Ο gelial πήρε αυτήν την απόφαση γιατί μια εφημερίδα δημοσίευσε κάποια καταχώρηση χωρίς να τον ρωτήσει. Και η συγκεκριμένη εφημερίδα δημοσίευσε δικό μου κείμενο, και το έμαθα διαβάζοντας κάποιο σχόλιο σε άλλο μπλογκ και μετά ρώτησα και τον billzoukouli (also known with his Indian name σέξυ σβέρκο) και μου είπε και ποιο κείμενο χρησιμοποίησαν. Εντωμεταξύ άπό όλες τις παπαριές που έχω γράψει, διάλεξαν ένα που έλεγα ότι υπάρχει αλληλοσπαραγμός στη μπλογκόσφαιρα και γιαυτό προτείνω να κάνουμε σεξ (έλεος)!!! Αλλά θα μου πεις έχω γράψω και τίποτις πιο σοβαρό να διαλέξουν?

Anyway, επειδή παρακολούθησα πολλές συζητήσεις για τη χρήση κειμένων, ως άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων αλλά και της πχιότητας, θα τοποθετηθώ! Το ζήτημα έχει την νομική και την ηθική του διάσταση. Για τη νομική (αν είναι παράνομο, αν το άρθρο τάδε λεέι σουξου μουξου) δε γνωρίζω τίποτε, αυτά να μας τα πει ο e-lawyer. Εγώ θα τοποθετηθώ στο ηθικό κομάτι (μη κοιμάσαι καλέ, κάνω τοποθέτηση) όπου και θα συμφωνήσω 100% με την lili ότι επειδή είναι πιο εύκολο να κλέψεις από το Ιντερνετ, δε σημαίνει και ό,τι είναι και σωστό. Το cut and paste δε μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπτό σε όλες τις περιπτώσεις επειδή είναι πιο εύκολο από τη χειρόγραφη αντιγραφή. Κάποιοι λένε, μα αν το βάλεις στο Ιντερνετ είναι σα να το χαρίζεις. Το εργαλείο που χρησιμοποιεί κανείς για τη προβολή του έργου του δεν αναιρεί τα πνευματικά δικαιώματα του έργου ή τα δικαιώματα του δημιουργού.

Κάπου επίσης διάβασα, ότι άδικα στεναχωρήθηκε ο gelial που κάποιοι που δε διάβαζαν το μπλογκ του, το έμαθαν από την εφημερίδα γιατί από τη στιγμή που το βάζεις στο μπλογκ σου ο καθένας μπορεί να φτασει στην σέλίδα σου.
Επ'αυτού θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Έχω μια θεία, τη θεία Μέλπω, η οποία έχει φοβία με την τεχνολογία, δεν έχει κομπιούτερ, κινητό, και το μόνο high-tech πράγμα στη ζωή της είναι το ασανσέρ. Η θεία Μέλπω έχει επίσης εφημεριδομανία, δηλάδή αγοράζει τόνους εφημερίδες και τις διαβάζει μονορούφι, διαφημίσεις, αγγελίες, πολιτικά, αθλητικά, τα πάντα. Και έχει και ανθρωποδιώκτη οπότε δεν έχει παρέες. Αν με ρωτούσες αν αυτά που γράφω στο μπλογκ μου θα τα διάβαζε ποτέ η θεία Μέλπω, θα στο απέκλεια με βεβαιότητα. Αν πάλι πάρεις τα κείμενα και τα βάλεις σε εφημερίδα, θα τα αποστηθίσει.

By the way, αν κάποιος άχρηστος έχει πάρει αυτό το κείμενο, θεία Μέλπω και τώρα το διαβάζεις, και αν, λέω αν, προβληματίζεσαι σε ποιο ανήψι σου να γράψεις το κτήμα στο Ζούμπερι, θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι στη γιορτή σου απ'όλα τα ανήψια σου εγώ μόνο σου έκανα δώρο (το lip gloss Μάγια η Μέλισα και ήταν προφανές ότι δυσανασχέτησες, αλλά η σκέψη μετράει)....

Reality TV

Πέρασα ώρα να βλέπω στην τηλεόραση για το Βρετανικό Celebrity Big Brother, όπου παρατηρήθηκαν κρούσματα ρατσισμού και επιθετικότητας εκ μέρους τριων Εγγλέζων γυναικών (ο Θεός να τις κάνει γυναίκες) απέναντι σε μια Ινδή ηθοποιό (πολύ γνωστής στη χώρα της). Το θέμα συζητήθηκε και στο Βρετανικό Κοινοβούλιο και στην Ινδία αλλά και στην Αμερική (εξ΄ου και το έμαθα και εγώ). Τελικά έγινε ψηφοφορία και βγήκε από μέσα η μια από τις τρεις ρατσίστριες. Να και ένα
λινκ στο YouTube από τις ειδήσεις που περιγράφει τα γεγονότα περιληπτικά-για όσους θέλουν να κάτσουν να σκοτώσουν την ώρα τους με βλακείες (όπως κάνω εγώ...).

Και θα μου πείτε τι κάθομαι πάλι και γράφω? Το θέμα είναι (ναι έχω θέμα) ότι η ζήλια και η ανασφάλεια είναι μεγάλο λούκι (αυτές ένιωσαν μειονεκτικά απέναντι στην Ινδή κοπέλα που ήταν μορφωμένη, πανέμορφη, καλλιεργημένη, πλούσια και προσπάθησαν να τη μειώσουν). Το θέμα αυτό της κακίας και του κομπλεξ το έχω αναλύσει και στο πρώτο μου βιβλίο "Αχ εσείς οι άντρες" (Εκδόσεις Πουστραντώνη, 2003) και σκοπεύω να το αναλύσω και στο επόμενο μου βιβλίο "Γεννήθηκα Ελληνίδα" που θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία το καλοκαίρι.

Spanish Dinner

Βγήκα για δείπνο με τον Ισπανό που γνώρισα στο αεροπλάνο και μόλις γύρισα. Το δείπνο πήγε καλά και ο Ισπανός είναι μια χαρά κύριος. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι στο εστιατόριο συνάντησα έναν Έλληνα, τον Χαράλαμπο, που τον ήξερα από παλιά και ο οποίος ήρθε στο τραπέζι μας και μας διαφώτισε ότι όλα στο μενού είναι καλά και νόστιμα εκτός από το σολωμό που τον έφαγε τις προάλλες και τον έπιασε διάρροια. Μάλιστα έκανε με το χέρι του και μια κίνηση σα να ήθελε δηλαδή να μας κάνει τη διαδικασία της διάρροιας πιο παρασταστική. Και όταν ο Ισπανός είπε "oh my God, really?" o Χαράλαμπος είπε "yes my friend, it was like I was peeing from my ass". Και μετά από αυτό, τα κεριά, η μουσική, το εμπριμέ τραπεζομάντιλο, η θέα στη λίμνη έχασαν το νόημα τους, τα ακύρωσε όλα. Αλλά ευτυχώς ο Χαράλαμπος έφυγε και κατορθώσαμε να ανακτήσουμε κάπως τη ρομαντική διάθεση...

Dick in a Box

Τι κρύβει το κουτί!

Dignity

Δε ξέρω αν θυμάστε ένα παλαιότερο σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση με το Σάκη τον υδραυλικό και μια ξανθιά που έλεγε συνέχεια "παρακαλώ πολύ"? Έβγαιναν από τη κρεβατοκάμερα, αυτός ημίγυμνος και εκείνη με τη ρόμπα, και αυτός έλεγε υπονοούμενα και καλά, του στυλ "πω πω έτριξε το κρεβάτι" ή "πάμε πάλι για ένα δεύτερο γύρο" και εκείνη η σεμνή απαντούσε "παρακαλώ πολύ." Και καλά στην αρχή που δεν είχαν οικειότητα, αλλά αυτή ας πούμε της έλεγε ο άλλος "πάλι σε ξέσκισα μωρή πόρνη" και αυτή απαντούσε "παρακαλω πολύ!". Θα μου πείτε τώρα πως μου ήρθε όλο αυτό στο μυαλό? Έβλεπα χτες το βράδυ μια εχμ.... αισθησιακή ταινία (μη πάει το μυαλό σας σε τίποτε σκληρό γκει πορνό σαν αυτά που βλέπει ο Πρόβατος) και πρωταγωνιστούσε ένας ασχημούτσικος Εγγλέζος με φακίδες, στραβά δόντια κοκινοτρίχης, ο οποίος αφού τον είχε πάρει ολόκληρος λόχος και τους είχε κάνει πεοθηλασμό, όταν του έλεγε κάποιος "έλα και σε μένα" απαντούσε "I beg your pardon Sir, who do you take me for" και μετά πήγαινε και του έκανε όλα τα χατήρια. Με αυτό λοιπόν θέλω να πω ή ότι η σεναριογράφος της παπαριάς με τον υδραυλικό έβλεπε τσόντες και έκλεψε χαρακτήρες, ή ότι αυτό το στυλ συναντιέται συχνά. Στην ταινία στο τέλος έχουν εκσπερματώσει γύρω στα πέντε άτομα στο πρόσωπο του Εγγλέζου και ένας από αυτούς του φωνάζει, πήγαινε φέρε μας ουίσκυ, και η κάμερα κάνει ζουμ στο πρόσωπο του Εγγλέζου που έσταζε και εκείνος απαντά "I beg your pardon Sir, who do you take me for" και εκείνη τελιώνει η ταινία. Με λίγα λόγια, το μήνυμα της ταινίας είναι, ότι πάνω απ'όλα πρέπει να διατηρούμε την ψευδαίσθηση της αξιοπρέπειας. Δηλαδή αφού έκανα και λογοτεχνική ανάλυση αυτής της ταινίας, τι άλλο να πω πια, στο επόμενο ποστ θα σας εξηγήσω τον συμβολισμό του "Αγαπούλα έλα στην ντουλάπα" με το Βασίλη Τσιβιλίκα....

Seeking Arrangement

Θέλετε να εκπορνευθείτε, αλλλά σας τρομάζει η παγωνιά και το ξεροβόρι στο πεζοδρόμιο? Είστε ζιγκολό και έχετε βαρεθεί τους τσιγγούνηδες πελάτες και πελάτισσες που δεν αναγνωρίζουν την αξία σας? Κάθεστε στο αφεντικό για μια προαγωγή που ποτέ δεν έρχεται? Αναγκάζεστε να πηγαίνετε με κόσμο και κοσμάκη για να συντηρήσετε τα ακριβά σας γούστα?
Μη στεναχωριέσται βρε κουτά! Δημιουργήθηκε site για εύρεση καταστάσεων και προσφορών όπου όλοι βγαίνουν κερδισμένοι... (Seeking Arrangement-mutually beneficial, if u know what I mean....) Βρες και εσύ τον sugardaddy ή την sugarmommy σου!

Current events

Ως άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών πρέπει να πάρω θέση σε επίκαιρα θέματα του τόπου μας.

1) Ως αναφορά το στρατιολογικό θέμα των απαλλαγών που έχει προκύψει, πρέπει να πω ότι δεν πίστευα στα αυτιά μου όταν στο σπίτι του Βασίλη που μας κάλεσε να δούμε ελληνική τηλεόραση, άκουσα τον Τριανταφυλλόπουλο να λέει στην εκπομπή του ότι εκείνος ναι μεν δε πήγε στρατό και έβγαλε πλαστά πιστοποιητικά αλλά το έκανε για ιδεολογικούς λόγους και όχι γιατί ήταν κουραμπιές όπως όλοι αυτοί στο κύκλωμα παράνομων απαλλαγών. Αυτό είναι ξεφτίλα και απορώ πως δεν τον έχουν πάρει ακόμα με τα γιαούρτια. Ο καθένας έχει τους λόγους του για να παρανομίσει, δε μπορεί ο ένας παραβάτης να βγαίνει και να λέει ότι οι δικοί του λόγοι ήταν ιντελλεκτουελ και όχι ευτελείς σαν των άλλων παραβατών! Έλεος! Ακούστηκε ακόμα στην τηλεόραση να λέει περαστικός ότι στο στρατό πάνε οι άνδρες οι σωστοί, αυτό πάλι δε νομίζω ότι ισχύει καθότι και εγώ και η φίλη μου η Τσουτσουνέλα έχουμε πάει στρατό χωρίς ούτε μια μέρα απαλλαγή, πλήρης θητεία και χωρίς μέσο, αλλά άνδρες δε μας λες! Και δεν έβαλα μέσο για καλύτερη μετάθεση, όχι γιατί είμαι υπεράνω και της πχιότητας, απλά δεν είχα μέσο καθότι δεν έχω δικτυωθεί στα ελληνικά δρώμενα (και κάτι χορευτές που γνωρίζω δεν πιάνουν)....
2) Θα τοποθετηθώ και στο θέμα της παιδείας και το άρθρο 16 (όχι νόμιζες που δε θα τοποθετηθώ!). Λεπόν, όταν βλέπω στην τηλεόραση κάτι πολιτικούς "σοσιαλιστές" (χαχαχαχαχα) να λένε ότι αντιδρούν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα, αλλά τα παιδιά τους πάνε σε ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Αμερική (γιατί το Harvard και το Standford δεν είναι state universities, είναι private universities) τότε πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί πιστεύουν ότι ένας θεσμός ωφέλιμος για τα δικά τους παιδιά δε θα είναι ωφέλιμος για άλλους....
3) Τέλος θέλω να καταγγείλω τον σέξυ Πρόβατο για την προδοσία του (ξέρει αυτός)! Και να έρθει πάραυτα να παραλάβει το μποξεράκι που του πήρα δώρο!

Tsaa

Ευτυχισμένο το νέο Έτος! Επέστρεψα και εγώ μετά από ολιγοήμερη παραμονή στην πολυαγαπημένη μας πατρίδα.
Καταρχάς να σας πω ότι ο Μπάμπης έμεινε πίσω αλλά με υποδέχθηκε με τρελή χαρά-πέρασε όμως από ό,τι μου είπε και ο ίδιος, πολύ καλά στο ξενοδοχείο σκύλων. Του έφερα και δωράκια (τα αγόρασα στην Αμερική από dog bakery αλλά του είπα ότι είναι από Ελλάδα, γιατί τι να του έφερνα από Ελλάδα, ελιές, ντολμαδάκια και σοκολάτες δε τρώει...)
Στην Αθήνα συνάντησα κόσμο, έφαγα, ψώνισα. Με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα ότι το νέο μου τραγούδι "προτού μου βάλεις στον κώλο το μπουκάλι, όφειλες πρώτα να μου πεις πως έχεις άλλη" έχει κερδίσει την αποδοχή του κόσμου και ανεβαίνει σταθερά στα ελληνικά τσαρτς.
Στην επιστροφή γνώρισα στο αεροπλάνο έναν πολύ γλυκούλη Ισπανό που ερχόταν Αμερική και μέσα στο περιορισμένο χρόνο της πτήσης προσπάθησα να του δώσω πληροφορίες για τη ζωή στην Αμερική για να το βοηθήσουμε βρε παιδί μου το ξενιτεμένο νιάτο (λεπτομέρειες σε άλλο ποστ....) Ανταλλάξαμε και τηλέφωνα και εμαιλς, γιατί τέτοιος είναι ο ρόλος μου στη ζωή-μέντορας νέων...

Merry Christmas

Χαρούμενες γιορτές!!

Xmas gift for billzouk

billzouk μου, μετά από αναζήτηση σε μαγαζιά και στο Ιντερνετ, βρήκα τι θα σου φέρω, αυτό!

Hard at hearing

Με μεγάλη μου χαρά μαθαίνω ότι η ΕΡΤ δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για συγκεκριμένο τραγούδι στο οποίο έχω γράψει τους στίχους για τη Γιουροβίζιον. Οι συγκεκριμένοι στίχοι αναδεικνύουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύντροφοι ατόμων με προβλήματα ακοής. Έχουν συζητηθεί πολλά ονόματα για το συνθέτη που θα το μελοποιήσει (ανάμεσα τους και αυτό του ταλαντούχου μπλογκερ και συνθέτη null).

Το πρόβλημα της ακοής σου
είναι εντονότατο πια στη ζωή σου
εγώ σου ζήτησα να με φιλήσεις
όχι που γδύθηκες για να με χύσεις

και τις προάλλες που σου είπα, πάω
για να ψωνίσω κάτι να φάω
δεν εννοούσα να υποδείξω
δώσ' το καβλί σου να το ρουφήξω

και όταν σου πρότεινα για το γιατρό σου
να του το δείξεις το ακουστικό σου
σου είπα έπεσε η μπαταρία
μα εσύ ξεκίνησες να με χτυπάς με βία.

xmas preparations

Άρχισα τις ετοιμασίες μου για το ταξίδι μου στην Αθήνα. Αχ πάντα τελευταία στιγμή τα αφήνω όλα.
Έκανα ένα τατουάζ


και τώρα ετοιμάζομαι για τα χριστουγεννιάτικα δώρα.
Στον Προβατούκο λέω να πάρω αυτό.
Τρέχω να προλάβω....

Happy together

Μικρές στιγμές καθημερινότητας

Furoshiki

Γύρισα από το κέντρο όπου είχα πάει για ψώνια. Τα μαγαζιά ήταν στολισμένα με δεντράκια, φωτάκια και λαμπιόνια, και επικρατούσε η γνωστή Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Όμως είχε τόσο κόσμο και σπρώξιμο που για να περπατήσει κανείς ένα τετράγωνο ήθελε κανά μισάωρο. Στην επιστροφή αποφάσισα να πάρω το λεωφορείο και στο τέλος κατέληξα να περιμένω πολύ ώρα και έπιασα κουβέντα με έναν Άγιο Βασίλη ο οποίος ήθελε σώνει και ντε να αγοράσω περιοδικά που πουλούσε. Από εκεί που σου λέγανε παλιά βγάλε μια φωτογραφία με τον Αη Βασίλη, τώρα έχει και ζητιάνους Άγιους Βασίληδες. Επίσης να καταγγείλω ότι η φίλη μου η Τσουτσουνέλα το έχει κάνει με Άγιο Βασίλη της Πλατείας Συντάγματος (παλαιότερα, όταν ο Αβραμόπουλος έκανε introduce το fake Xmas glamour στην Αθήνα). Βέβαια αυτό είναι άσχετο με το θέμα μας. Το οποίο θέμα μας δε ξέρω ποιο είναι, απλά γράφω τώρα γιατί γύρισα πτώμα.
Επειδή θέλουμε να σώσουμε το περιβάλλον, αντί για πλαστικές σακούλες μπορούμε να τυλίγουμε αντικείμενα με μαντήλια και υφάσματα, εφαρμόζοντας τεχνικές furoshiki (δείτε και το tsutsumi, προσέξτε περικαλώ όχι tsutsuni).



More info
here.

Hug

Hold me, είπε το μικρό Πάντα στο διευθυντή του ζωολογικού κήπου όταν είδε τους φωτογράφους και τους δημοσιογράφους.

Happy Birthday sexy sheep

Ο Πρόβατος μου *

Χρόνια και χρόνια
με τυραννάει
κι ούτε μια στάλα
δεν με πονάει
γιατί;

Και ζω κοντά του
μες την μιζέρια
χειμώνες τώρα και καλοκαίρια
γιατί;

Και με βαριέται
και μ΄άλλους πάει
και μου τα παίρνει και με χτυπάει
γιατί;

Μα τον λατρεύω
κι είναι το φως μου
γιατί είναι βλέπεις
ο Πρόβατος μου.

* διασκευή του¨¨"Ο Άνθρωπος Μου", του Μίμη Τραϊφόρου, 1956



Happy Birthday Προβατάκο!

Is Clay Gay?

O Clay Aiken΄είχε έρθει δεύτερος στο American Idol (κάτι σαν το Φέιμ στόρυ δηλαδή) αλλά παρά τη δεύτερη θέση έκανε μεγάλη επιτυχία με το πρώτο του δίσκο. Όμως οι φήμες λένε ότι είναι γκει. Ο ίδιος αρνείται να διαψεύσει ή να επιβεβαιώσει τις φήμες και στεναχωριέται που ασχολούνται με αυτό το θέμα. Έχει χιλιάδες κοριτσάκια που τον ακολουθούν και είναι λογικό να μη θέλει να πει ότι είναι γκέι, αν είναι βέβαια ο άνθρωπος. Όλοι λοιπόν αναρωτιούνται...(Λέγεται μάλιστα ότι έχει και ιματζ μέικερς που προσπαθούν να τον κάνουν να δείχνει πιο ανδροπρεπής, ήδη του έχουν αλλάξει το χτένισμα και το ντύσιμο). Δείτε στη συνέντευξη που έδωσε πως αντιδρά όταν η Tyra Banks τον ρωτάει αν του αρέσει το maccaroni and cheese, και πείτε μου αν θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένοι οι ιματζ μέικερς του....

New Condoms for Safe Sex

Επειδή λατρεμένοι αναγνώστες, είναι καθήκον μου να ενημερώνω αλλά και να παρουσιάζω τις νέες τάσεις στην αγορά, οφείλω να σας ενημερώσω για νέο τύπο προφυλακτικών που παρουσιάζεται εδώ. Νομίζω ότι αυτό το προϊόν θα εξυπηρετεί και αυτούς που έχουν τεράστιο πέος.

Live Report from the Thanksgiving dinner

Επανέρχομαι με την ανταπόκριση που σας υποσχέθηκα.
Το γεύμα ήταν υπέροχο, φάγαμε του σκασμού. Και οι καλεσμένοι ήταν τρεις Έλληνες (εγώ, η φίλη μου η Τσουτσουνέλα και ένας Έλληνας φοιτητής που δεν τον είχα γνωρίσει άλλη φορά, αλλά τον κάλεσε η οικοδέσποινα γιατί δουλεύει στο τμήμα της-είναι καθηγήτρια και όταν έμαθε ότι είναι Έλληνας του είπε να έρθει γιατί θα γνώριζε και άλλους Έλληνες-που να ήξερε ο δόλιος), δυο Γερμανοί (ο Γερμανός από τη δουλειά και η γυναίκα του) και πέντε Αμερικάνοι. Συν ο οικοδεσπότης και η οικοδέσποινα (Αμερικάνοι επίσης). Δυστυχώς πάλι πήγαμε γύρω γύρω στο τραπέζι να πει ο καθένας για ποια πράγματα είμαστε ευγνώμονες (γιατί πέφτω πάντα σε τέτοιες ομάδες). Και εκεί που οι Αμερικάνοι ευχαριστούν για την αγάπη και την συμφιλίωση και τις μικρές στιγμές τρυφερότητας και το ταξίδι της αυτογνωσίας, ο Έλληνας φοιτητής είπε «ehhh I am grateful that I found cheap tickets to Greece”, η Τσουτσουνέλα είπε «I give thanks for all the beautiful friends I made this year” (νομίζω ότι έκανε αναφορά σε κάτι Ρουμάνους που την πήρανε ομαδικά τις προάλλες), ενώ εγώ το είχα προετοιμάσει και είπα “I give thanks for today, for spending this day with dear friends” (ναι το ξέρω είναι εμετικό, but when in Rome do as the Romans do). Η οικοδέσποινα συγκινήθηκε και μου έπιασε το χέρι (αλλά την είχα δει πριν που είχε τσιμπήσει γαλοπούλα με τα χέρια). Ο Γερμανός είπε ότι είναι ευγνώμον για το τζάμπα φαγητό-μα έλεος πια!

Τέλος πάντων, μετά φάγαμε του σκασμού και η κουβέντα ήταν ευχάριστη και δεν είχαμε διαφωνίες ή καβγάδες. Φέυγοντας η οικοδέσποινα μας έδωσε και τάπερ με φαγητό, αλλά και κολοκύθες (οι οποίες μάλλον τις είχαν περισέψει από το Halloween και βαριόταν να τις πετάξει). Εμένα με είχε κατασυμπαθήσει και μου έδωσε δέκα στοίβες τάπερ.

Βγαίνοντας από το σπιτι προθυμοποιήθηκε ένας από τους καλεσμένους, ο Έλληνας φοιτητής, να με πάει με το αυτοκίνητο στο σπίτι μου. Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο και κρατώντας τα τάπερ και τις κολοκύθες, μου είπε, άσε που να τα κουβαλάς όλα, θα σου πέσουν, στάσου να σε βοηθήσω, και ήρθε μαζί μου μέσα στο σπίτι. Μα τι τζεντλεμαν, σκέφτηκα και του είπα να κάτσει, τον ρώτησα αν θέλει καφέ, μου είπε ναι και έτσι σε λίγα λεπτά καθόμασταν στο σαλόνι και πίναμε καφέ, ενώ ο Μπάμπης γεμάτος χαρά έτρωγε από το μπολάκι του στην κουίνα δείγματα από τα τάπερ.

-Αχ με πονάει η πλάτη μου.... μου λέει ο φοιτητής και κάνει μια γκριμάτσα λες και τον σφάζανε πισώπλατα.
-Ναι, τώρα που έχει υγρασία ο καιρός...
-Να βρισκόταν κάποιος να μου κάνει μασάζ...
-Νομίζω ότι στη δουλειά κάποιος μου είπε για ένα καλό φυισοθεραπευτή
-Όχι, όχι εγώ εννοώ τώρα, εδώ, κάποιος να μου έκανε μασάζ, τι να το κάνω από βδομάδα...
-Α ναι, έχεις δοκιμάσει αυτά τα μηχανήματα μασάζ που πουλάνε, που μπορείς να τα χρησιμοποιείς για περιοχές που πονάς? Είδα ένα τηλεμάρκετιγκ τις προάλλες και μια κυρία από εκεί που περπατούσε στα γόνατα σα να πήγαινε τάμα στην Τήνο, τόσο πόνο μιλάμε στο αυχενικό, πήρε το Σουπερ Μασαζ Παουερ και τώρα ετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς στο Πεκίνο στην ενόργανη.
-Τι να σου κάνουν τα μηχανήματα και οι μπαταρίες, αλλιώς είναι το μασάζ από χέρια. Αχ αχ η πλατούλα μου, αχ να βρισκόταν τώρα κάποιος εδώ να μου έκανε μασάζ.
-Τώρα που είπες Ιράκ, τι θα γίνει βρε παιδί μου με αυτόν τον πόλεμο?
-Μα δεν είπα για Ιράκ, μην αλλάζεις το θέμα, μιλούσαμε για την πλάτη μου που πονάει και ότι κάποιος πρέπει να μου κάνει μασάζ.
-Και εμένα κάποιος πρέπει να μου κάνει δώρο αεροπορικά ειστήρια για Ιαπωνία πρώτη θέση, αλλά είναι βουβός ο πόνος μου.
-Εμένα πάλι όχι, έλα πάμε μέσα να μου κάνεις μασάζ.
-Καλά, αλλά να καταγραφεί στα πρακτικά ότι προέβαλα μια άλφα αντίσταση, δε θέλω να μου βγει το όνομα, καταλαβαίνεις...

Happy Thanksgiving

Happy Thanksgiving everybody! Ετοιμάζομαι να πάω να περάσω την ημέρα σε σπίτι συναδέλφου Αμερικάνου που κάνει τραπέζι σε δέκα άτομα, τους έφτιαξα και μηλόπιτα μη πάω με άδεια χέρια. Θα σας δώσω αναφορά μετά για τα καθέκαστα. Σοφή η ιδέα τους να την βάλουν την αργία Πέμπτη γιατί αυτή η εβδομάδα ήταν ατέλειωτη. Και την Παρασκευή πάνε για ψώνια στο Thanksgiving Day After Sale, ή προσπαθούν να χωνέψουν μετά το σημερινό χλαπάκιασμα.

I will be back με αναλυτική ανταπόκριση....

Η αβάσταχτη σκληρότητα του προβατίσιου αυταρχισμού-Part 1-τα γιουβαρλάκια

Μου τη σπάνε τα ρεπορτάζ για το γάμο του Τομ Κρουζ με την Κεϊτ Χολμς. Κάθονται και μας λένε τι φορούσαν, τι ήπιανε, τι φάγανε και τι είπε ο ιερέας ο Σαϊεντολόγος. Έλεος πια! Έχω πληροφορίες ότι ο Τομ Κρουζ είναι ρομπότ του Σατανά- δε μπορώ να σας πω περισσότερα...

Σήμερα απέδειξα για άλλη μια φορά ότι η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά. Θέλει dedication να τρέχεις μέσα στα χιόνια για ψώνια για να φτιάξεις γιουβαρλάκια γιατί το υποσχέθηκες σε ελληνική παρέα. Αλλά εγώ αψήφησα το κρύο και τα χιόνια και έπραξα το καθήκον μου. Και μια και είπα γιουβαρλάκια, θυμήθηκα μια λυπημένη ιστορία.

Όταν τα είχα με τον Πρόβατο (την εποχή των αξέχαστων ντουέτων που σας έχω περιγράψει) ένα απόγευμα τον περίμενα να γυρίσει από δουλειά (meeting με τον Κυριακού για να διαπραγματευτεί Χριστουγεννιάτικο show στον ΑΝΤ1). Του είχα φτιάξει γιουβαρλάκια και είχα ανάψει κεριά για ατμόσφαιρα. Είχα βάλει καιτο CD της Μπάρμπαρα Στράιζαντ (Yentle Medley) και τον περίμενα με ανυπομονησία φορώντας μόνο τις πυτζάμες Μποπ Σφουγγαράκη. Όμως ο Πρόβατος γύρισε σπίτι με νεύρα γιατί δεν είχε γίνει δεκτό το αίτημα του να μην έχει πρόβατα η φάτνη με τα ζώα, μια και ήθελε να είναι το μόνο πρόβατο στο show, και τσαντισμένος πέταξε τη κατσαρόλα με τα γιουβαρλάκια στο πάτωμα της κουζίνας και φεύγοντας να πάει να πιει μπύρες με τους φίλους του, μου έσκισε την αφίσα του Τζάστιν Τιμπερλεικ. Κλαίγοντας τηλεφώνησα στην φίλη μου, τη Γωγώ Αντζολετάκη, η οποία ήρθε αμέσως και με βοήθησε να βρούμε και να μαζέψουμε όλα τα γιουβαρλάκια από το πάτωμα. Το δίδαγμα της ιστορίας: αν είμαστε σε σχέση με οξύθυμο άτομο, χρησιμοποιούμε χύτρα ασφαλείας στην μαγειρική με καπάκι που κουμπώνει.

R-E-S-P-E-C-T

Δε μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνδρες με βλέπουν μόνο σαν αντικείμενο του σεξ και όχι σαν άνθρωπο των τεχνών και των γραμμάτων.
Όταν τα είχα με τον εστιάτορα, συχνά πυκνά είχα κάνει προσπάθειες να κάνω συζήτηση επιπέδου μαζί του. Αλλά όποτε πήγαινα να του αναπτύξω άποψη για το στρουκτουραλισμό ή την επίδραση του ρεαλισμού στην ποίηση, με διέκοπτε λέγοντας «Σκάσε και ρούφα». Αλλά και παλαιότερα που τα είχα με τον Δημήτρη το γυμναστή, όταν ένα πρωί τον ξύπνησα με ποιήματα της Σαπφούς (έχοντας στο background το CD «η Αλέκα Κανελλίδου τραγουδάει Σαπφώ» και αναμένα κεριά) σηκώθηκε και με κυνηγούσε σε όλο το σπίτι με τη παντόφλα γιατί έλεγε ότι σκιάχτηκε πρωί πρωί.
Και ακόμα παλαιότερα που τα είχα με αμερικάνο 30αρη, όταν πήγα να του παρουσιάσω ένα χορευτικό νούμερο interpretative dance φορώντας μια κελεμπία, με θέμα την αποξένωση στην εποχή μας, όταν γύρισε από τη δουλειά, με αποκάλεσε crazy bitch. Και ένας άλλος που είχαμε γνωριστεί σε μουσείο κιόλας, όταν τον έφερα στο σπίτι να δει τα γλυπτά μου και τα κεραμικά που απεικονίζουν τον πόνο της μετανάστευσης, μου έκλεισε το μάτι πονηρά και με ρώτησε αν θέλω να μου τα βάλει όταν θα το κάνουμε.

Γιατί δεν αναγνωρίζεται το κύρος μου ως intellectual? Γιατί, γιατί, γιατί?

Miseducation

Εμπνεύστηκα από το γλυκουλίνι έντεκα να φτιάξω λίστα με πράγματα που μου τα έμαθαν λάθος στο σχολείο. Άρχισα να τα σκέφτομαι διαπιστώνοντας το πρώτο το οποίο στάθηκε αφορμή να θυμηθώ και τα υπόλοιπα. Ευτυχώς δε βρήκα έντεκα πράγματα, γιατί τι σχολείο θα ήτανε άλλωστε, αλλά ωστόσο βρήκα αρκετά:
1) Η κυρία Δήμητρα στην έκτη δημοτικού είχε λυσσάξει να μας κάνει να γράφουμε σωστά ελληνικά. Επίσιης είχε βαλθεί να μας μεταδόσει το πάθος της για κοσμητικά επίθετα. Γιατί βρε παιδάκι μου, χτυπιότανε, γράφεις «ο μαθητής κάθεται στο τραπέζι» ενώ μπορείς ωραιότατα να γράψεις «ο μελαγχολικός μαθητής κάθεται στο ξύλινο, καλογυαλισμένο, παλιό και λατρεμένο τραπέζι». Έτσι τα δέντρα έγιναν καταπράσινα δέντρα, ο ουρανός βαθυγάλαζος, κ.ο.κ. Όλοι λοιπόν αρχίσαμε με πάθος να διακοσμούμε τις εκθέσεις μας με επίθετα και ατελίωτες προτάσεις. Η κυρία Δήμητρα όμως δεν έμενε πάντα ευχαριστημένη από τις προσπάθειες της τάξης και επιστούσε την προσοχή μας στο γεγονός ότι συχνά στην προσπάθεια μας να χρησιμοποιούμε επίθετα, δε δίναμε σημασία στο νόημα τους. Έτσι ας πούμε κάποιοι έγραφαν «ο λυπημένος, γέρικος, ναζιάρης, χαρωπός σκύλος» αγνοώντας το ότι δε μπορεί να είναι και λυπημένος και χαρωπός. Το παράδειγμα που πάντα χρησιμοποιούσε για να μας δώσει να καταλάβουμε, ήταν μια πρόταση από έκθεση μαθήτριας η οποία έλεγε «Ξύπνησα και είδα από το παράθυρο ότι ο ήλιος έλαμπε λαμπερός και τα χαρωπά παιδάκια έπαιζαν ανέμελα αγνοώντας τις σταγόνες της δυνατής βροχής.» Έξαλλη η κυρία Δήμητρα αναφωνούσε «πως ο ήλιος λάμπει και βρέχει ταυτόχρονα! Δε γίνεται αυτό! Δε γίνεται ποτέ!.» Ε, λεπόν, Madame Dimitra, σήμερα όλο το πρωί στο Σικάγο (ή όπως το αποκαλούν οι εραστές μου Σικιάγο) ο ήλιος έλαμπε και έβρεχε ταυτόχρονα και μάλιστα δυνατά.
2) Ο κύριος Τάκης που μας έκανε αστρονομία στο Λύκειο, έλεγε ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τη προσοχή των γονιών του γίνονται γκεη για να τραβήξουν την προσοχή τους. Γι’αυτό, μας διαβεβαίωνε, όταν δουλεύουν και οι μανάδες και οι πατεράδες, είναι πιο πιθανό το παιδί να γίνει γκεη, γιατί όταν γυρνάει σπίτι δε βρίσκει κανέναν και σκέφτεται, τι μπορώ να κάνω να τραβήξω την προσοχή των γονιών μου. Θα το αφήσω ασχολίαστο.
3) Η καθηγήτρια που μας έκανε Οικιακή Οικονομία μας έλεγε να μη παραπονιόμαστε ότι έχουμε πολλές εργασίες για το σπίτι και φροντιστήρια, γιατί στην Αμερική τα παιδιά έχουν τόσο πολλές ώρες μάθημα που τους δίνουνε καφέ για να μένουν ξύπνια όλη νύχτα. (Και εμείς φανταζόμασταν Αμερικανάκια σκυμμένα στα βιβλία κάτω από το φως των κεριών με ορούς καφείνης να διαβάζουν ασταμάτητα - αν και εγώ πάντα προβληματιζόμουν πως ο Μπράντον και η Μπρέντα έβρισκαν χρόνο να κάνουν παρτούζες με όλο το Μπέβερλυ Χιλς). Ήθελα να’ξερα που της είχε έρθει αυτό, και να διάλεγε καμιά Ιαπωνία, ας πάει και το παλιάμπελο, αλλά διάλεξε την Αμερική που στα σχολεία το πρόγραμμα είναι επιεικώς ελαφρύ!
4) Στο σχολείο μας μάθανε για το κρυφό σχολειό και το ρόλο της Εκκλησίας στη διατήρηση της ταυτότητας μας ως έθνος στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά τώρα διάβασα (παλαιότερα) στο μπλογκ του κυρ Νίκου Δήμου αλλά και σε εφημερίδες ότι ίσως κρυφά σχολεία δεν υπήρχαν και ότι ίσως η Εκκλησία διατηρούσε το status quo της Τουρκοκρατίας (αλλά τι να σας πω δε ξέρω κιόλας, αυτά τα ξέρουν οι ειδικοί).
5) Ο καθηγητής των θρησκευτικών μας, του οποίου το μικρό του όνομα μου διαφεύγει, μας έλεγε ότι ο Θεός έκανε τον άνθρωπο το μόνο πλάσμα στον πλανήτη που όταν κάνει έρωτα βλέπει ο ένας τον άλλο στο πρόσωπο (σε αντίθεση με τα ζώα που παίρνονται το ένα πίσω από το άλλο). Και αυτό αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος δεν είναι γεννημένος για να κάνει σεξ μόνο από ένστικτο όπως τα άλλα ζώα. Μια μέρα λοιπόν έβλεπα ντοκυμαντέρ στο National Geographic και με μεγάλη έκπληξη είδα δύο ουραγκοτάγκους να το κάνουν face-to-face. Αν είχα το τηλέφωνο του Θρησκευτικού, θα τον έπαιρνα να του το πω (και αν το σήκωνε η γυναίκα του θα της έλεγα «Ναι γεια σας, πείτε σας παρακαλώ στον σύζυγο σας ότι έχει κάνει λάθος για το σεξ, μόλις είδα δυο ουρακοτάγκους να το κάνουνε και αποκαλύφτηκε το μέγεθος του σφάλματος του!») Αλλά δεν είχα το τηλέφωνο του....



Η φωτό του Justin είναι άσχετη με το θέμα μας, αλλά είναι eye candy.

Obama

Ο Barack Obama, (not to be confused with Osama) που είναι από τους ανερχόμενους Δημοκρατικούς πολιτικούς στην Αμερική, (και γλυκούλης να συμπληρώσω) λέει σε συνέντευξη για το βιβλίο του "The Audacity of Hope: Thoughts on Reclaiming the American Dream":

Get involved in an issue that you're passionate about. It almost doesn’t matter what it is--improving the school system, developing strategies to wean ourselves off foreign oil, expanding health care for kids. We give too much of our power away, to the professional politicians, to the lobbyists, to cynicism. And our democracy suffers as a result.


Έχει απόλυτο δίκιο ο καυτός αυτός πολιτικός και πόσο απαραίτητη θα ήταν μια τέτοια είδους αφύπνιση στην Ελλάδα! Κάποιοι λένε ότι αν η Αμερική αποκτήσει μαύρο πρόεδρο στα επόμενα 20 χρόνια θα είναι με τον Ομπάμα. Το καλύτερο θα ήταν να έβγαινε η Χίλαρυ πρόεδρος και αυτός αντιπρόεδρος στις επόμενες εκλογές, και μετά από δύο τετραετίες να γινόταν αυτός πρόεδρος.

Halia-ween

Χθες στο γραφείο γιορτάσαμε το Halloween.
Και οι περισότεροι συνάδελφοι είχαν ντυθεί σκελετοί, φαντάσματα και νυχτερίδες και ήμασταν μέσα στην καλή χαρά. Φέρανε και σοκολατάκια, καραμελίτσες και ντόνατς για να δώσουμε ακόμα περισσότερο εορταστικό χαρακτήρα στα γκρι γραφεία τα οποία τα είχαν στολίσει με κολοκύθες. Με έπιασε κατάθλιψη- δε τα μπορώ αυτά καθόλου. Εδώ δε μπορώ το Holiday Party των Χριστουγέννων πόσο μάλλον αυτό....Και να βλέπεις συναδέλφους να κάνουν τη μούμια ή να φοράνε κερατάκια και ουρά ότι και καλά είναι ο διάβολος (συγκεκριμένα η στρίγκλα του γραφείου το φόρεσε αυτό). Αφού μωρή στρίγγλα το ξέρουμε ότι είσαι του διαβόλου, τι μας φόρεσες και τα κέρατα? Αυτά στα φοράει ο άνδρας σου καθημερινά! (πω πω χάλια τα νέυρα μου, δεν είμαι καλά)

Εγώ δε το μπορώ το Halloween (ούτε οι Απόκριες μου αρέσουν) και όταν τα παιδάκια χτυπάνε την πόρτα και σα χαζά λένε Trick or treat είμαι από αυτούς τους στριμένους που ρίχνουνε τα σοκολατάκια με νεύρα στα κουβαδάκια των παιδιών και τους κλείνουν τη πόρτα στα μούτρα. Έχω σκεφτεί πολλές φορές σενάρια στο μυαλό μου για να σοκάρω τα παιδάκια τα οποία δεν έχω όμως πραγματοποιήσει (πχ χθες ήρθαν κάτι χαζά με τον πατέρα τους ο οποίος ήταν hot, και σκέφτηκα στην ερώτηση trick or treat να απαντήσω «I will treat your daddy to his best sex of his life”, αλλά φοβήθηκα ότι θα έρθει η church group της γειτονιάς και θα μου κάψουν το σπίτι-γιαυτό το λόγο δεν πραγματοποίησα και την άλλη μου ιδέα να βάζω στα κουβαδάκια δονητές αντί για καραμέλες). Φυσικά για να μου γίνουν τα νεύρα τσατάλια, και αφού χτυπάγανε το κουδούνι ασταμάτητα, μου χτυπάνε δύο κοριτσάκια με το μπαμπά τους (αυτός πάλι καθόλου hot) τα οποία ήταν ντυμένα μαζορέτες. Κοτάζω τον μπαμπά ο οποίος φορούσε κονκάρδα που έλεγε «Support Bush, support the troops.” Καλά άνθρωπε μου, έχεις δικαίωμα στην προφανώς γελοία άποψη σου, αλλά έβαλες την κονκάρδα όταν συνοδεύεις τα παιδιά σου από σπίτι σε σπίτι? Το μόνο κοστούμι που άξιζε βραβείο ήταν ένα κοριτσάκι που είχε στα χέρια του μια μαύρη κούκλα και όταν τη ρώτησα τι ντύθηκε, μου είπε Μαντόνα.

Six Word Story

Ο Hemingway απάντησε σε μια πρόκληση να πει μια ολόκληρη ιστορία μόνο σε έξι λέξεις, με την εξής φράση
"For sale: baby shoes, never used."
Ο ίδιος είπε ότι ήταν ότι καλύτερο είχε γράψει ποτέ.

Στο Flickr έχουν thread για Six Word Story
και το περιοδικό Wired ζήτησε από συγγραφείς να φτιάξουν τη δική τους ιστορία με έξι λέξεις (λινκ εδώ)

και φυσικά είναι πρόκληση να γράψεις κάτι ολοκληρωμένο, με νόημα και μήνυμα, σε έξι μόνο λέξεις. 6 Νοεμβρίου είναι six word blog entry day οπότε όλα τα καυτά μωρά της μπλογκόσφαιρας, βρείτε τι θα πείτε και πως θα το πείτε σε έξι λέξεις.

Υ.Γ. Το δικό μου favorite από τη λίστα του Wired:
Kirby had never eaten toes before.
- Kevin Smith

Βλέπω live στην τηλεόραση τον Bush σε Presidential News Conference να μας μιλάει για τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά το έχω στο mute και ταυτόχρονα ακούω ελληνικό ραδιόφωνο μέσω Ιντερνετ, παραδόξως υπάρχουν στιγμές που φαίνεται σαν ο Μπους να τραγουδάει με σεμνότητα το τραγούδι του Κότσιρα.
Και ο Μπάμπης δίπλα πάλι κοιμάται.


Είδα χθες το Queen του Stephen Frears με την Helen Mirren! Η Mirren ήταν καταπληκτική, αλλά μου την έσπασε ο τρόπος που προβάλλανε τον Μπλερ στην ταινία. Anyway, αξίζει κανείς να την δει μόνο για την ερμηνεία της (της Mirren καλέ, όχι της Μπλερ).

Bloggers for peace

Υπάρχει αλληλοσπαραγμός ανάμεσα στους μπλόγκερς και γιαυτό ξεκινάμε σήμερα μια εκστρατεία προώθησης της ειρήνης, αγάπης και αλληλοκατανόησης. Οι προτάσεις μας είναι ουσιαστικές, προτείνουμε οι μπλογκερς που βρίσκονται στην ίδια πόλη να μαζεύονται να κάνουν σεξ, οι μπλογκερς που τους χωρίζει γεωγραφικό χάσμα να κάνουν phone sex, και οι μπλόγκερς που τους χωρίζει κοινωνικοπολιτικό χάσμα να κάτσουν στα αβγά τους (άτιμο πράγμα το χάσμα, δε γεφυρώνεται). Στη φωτό, ο σημαιοφόρος της παράταξης μας:

Busy busy busy

Εξαντλήθηκα πάλι με τα ψώνια και ο Μπάμπης μού ξεκαθάρισε ότι δε θα ξαναέρθει μαζί μου στα μαγαζιά, εκτός αν είναι να πάμε στο dog bakery (ναι έχουμε και τέτοια) όπου ξετρελαίνεται κυρίως για το μπισκότο με τις ρίγες. Τρέχω να προλάβω και τα της δουλειάς, καθ'ότι ένα project επείγον, κατεπείγον, hot, urgent μας πιέζει όλους στην κόλαση που λέγεται γραφείο.
Got to go, work waiting, boss waiting with erected dick (κάλέ πλάκα κάνω), τρέεεεεχωωωωωω.....

Νέα μηχανή αναζήτησης

Η Google ανακοίνωσε σήμερα νέα μηχανή αναζήτησης σχεδιασμένη ειδίκά για πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών που αφορούν το σεξ, σεξουαλικές στάσεις, φωτογραφίες, σκληρό πορνό, βίτσια και εργαλεία.

Thoughts

Δεν υπάρχει ευτυχία
που να κόβεται στα τρία
στην περίπτωση μας όμως
πριν πεινάσουν μαγειρεύουν

Sleeping Beauty

Αφήστε με να κοιμηθώ!

Unforgettable

Με αφορμή το προηγούμενο μου ποστ, πολλοί θαυμαστές θυμήθηκαν τις επιτυχίες του αξέχαστου ντουέτου Πρόβατου και Συκιάς και ζήτησαν να μάθουν λεπτομέρειες για το πως ποι δύο μεγάλοι αυτοί καλλιτέχνες έδεσαν καλλιτεχνικά (γιατί σεξουαλικά είναι άλλο θέμα-όχι του παρόντος).
Θα σας πω λοιπόν ότι γνωριστήκαμε πριν 10 χρόνια. Ο Πρόβατος τότε ήταν ήδη φτασμένος στη νύχτα (με περνάει άλλωστε και 10 χρόνια) ενώ εγώ μόλις ξεκινούσα τα πρώτα δειλά βήματα της καριέρας μου. Εμφανιζόμουν σε νυχτερινό κέντρο της Λάρισας και μόλις είχε κυκλοφορήσει το CD Single μου «εμείς οι λουλουδούδες είμαστε ζουμπουρλούδες» και ήδη είχε ανέβει ψηλά στα ελληνικά τσαρτς. Ο Πρόβατος ήρθε ένα βράδι με τον Μίνωα Μάτσα και Υιό στο κέντρο που εμφανιζόμουν, να δει από κοντά το νέο ανερχόμενο ταλέντο γιατί έψαχνε καλλιτέχνες για το μαγαζί του. Εκείνο το καιρό ο Πρόβατος είχε κάνει το ένα σουξέ μετά το άλλο, ποιος δε θυμάται το «Δεν έχω όρεξη να σε φιλήσω, σπέρμα γουστάρω να εκσφεντονίσω¨ή το θρυλικό «εσύ μου έλεγες ήσουν γυναίκα και πας φαντάρος ρε Αλέκα.»
Οι θαυμαστές τον ακολουθούσαν παντού και εκείνο το βράδυ είχε μαθευτεί ότι θα ερχόταν και το μαγαζί είχε γεμίσει. Βγήκα στην πίστα με μεγάλη αγωνία, κοίταξα δειλά προς το μέρος του και τον είδα να τρώει παϊδάκια με τα χέρια, κάτι που πολύ με φούντωσε και είχε ως αποτέλεσμα να πω την ερωτική μπαλάντα «εσείς οι εφέτες γουστάρετε ξεπέτες» με τόσο πάθος που όλοι δάκρυσαν και χειροκροτούσαν μανιασμένα. The rest is history, ο Πρόβατος με πήρε στο μαγαζί και ακολούθησαν πέντε χρόνια ανεπανάληπτων επιτυχιών....











...μέχρι εκείνο το βράδυ που εμφανιστήκαμε στην Ρούλα στο «Μπράβο τον ήπιατε», και ο Πρόβατος οn air αναπάντεχα ανακοίνωσε ότι η συνεργασία μας σταματάει γιατί με βαρέθηκε. Ένα μήνα μετά εγώ έφευγα για Αμερική ενώ ο Πρόβατος εγκατέλειπε το τραγούδι και άρχιζε την ενασχόληση του με τη διαφήμιση....

The roof is on fire

Πήγα χτες για ψώνια και εκεί που ήμουν στον όγδοο όροφο ενός πολυκαταστήματος, αρχίζει να μας ξεκουφαίνει συναγερμός για φωτιά.
Κατεβείτε όλοι και βγείτε έξω, μας λέγαν οι πωλήτριες, it is a fire alarm.
Καλά χρυσή μου, στάσου να δω λίγο τα φουλάρια και μετά, no no no, now λέει αυτή, καλά, καλά, λέω και πάω προς το ανσασέρ, "όχι δε κάνει το ανσασέρ, πρέπει να πάρουμε τις σκάλες", άντε να κατέβεις τόσους ορόφους, μη σας τα πολυλογώ και μπροστά μου ήταν μια κυρία 136 ετών που κατέβαινε τόσο αργά που φοβόμουν ότι θα γινόμασταν μπάρμπεκιου ώσπου να φτάσουμε στο ισόγειο, και από πίσω μου ένας κύριος με ομπρέλα ο οποίος ή ήταν στραβός ή με ήθελε κολασμένα, πάντως η ομπρέλα του κάθε δυο σκαλοπάτια με τσίμπαγε στον ποπό, φτάσαμε τελικά στο ισόγειο, βγήκαμε έξω και ο κόσμος ρωτούσε τι είχε συμβεί, είχε έρθει και η πυροσβεστική, τελικά μας είπαν ότι κάποια κυρία είχε ανάψει τσιγάρο να καπνίσει στα δοκιμαστήρια, μα καλά κυρά μου τρελλή είσαι, α πα πα μου βγήκε ξινό το shopping (αυτή η πρόταση είναι τεράστια).

Την Παρασκευή στη δουλειά πήρα προαγωγή, από bitch του Assistant Director έγινα bitch του Associate Director.
Για να το γιορτάσω ήπια κρασί και έβαλα να ακούσω την αγαπημένη μου κασέτα.