Preparations

Στο φουλ βρίσκονται οι προετοιμασίες για την συμμετοχή του Λιανοκλαδίου στη Γιουροβίζιον το 2008 που έχω την τιμή να εκπροσωπώ ως καλλιτέχνης (των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν). Πρώτα θα αποφασιστεί ποιοι στίχοι και μετά ποια μελωδία θα εκπροσωπήσει το ένδοξο Λιανοκλάδι.
Τα δύο τραγούδια φιναλιστ είναι το
"και από εκεί που σκόπευες
γάμο να μου ζητήσεις
απλά περιορίστηκες
στη μάπα να με χύσεις"
και το
"βγάλε λοιπόν το παντελόνι σου
και κάτσε εδώ γυμνός
να δω το κανελόνι σου
καλά κάτω απ'το φως"

Είναι και τα δύο δυνατά κομάτια και έτσι διχασμένοι είναι και η κριτική επιτροπή αλλά και ο λαός του Λιανοκλαδίου.

Love Troubles

Μόνο το σεξ δε φτάνει να ενώσει δυο καρδιές, όταν υπάρχουν διαφορές, όπως έλεγε και η Αννούλα η Βίσση (ποιος ξέρει και αυτή η δόλια τι τραβούσε και τραγουδούσε τέτοιες μαλακίες). Όμως υπάρχουν περιπτώσεις που εκτός από το σεξ δεν υπάρχει τίποτε να γεφυρώσει το χάος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Και γιατί να το γεφυρώσει θα μου πείτε.... Ο λόγος που το έριξα στην φιλοσοφία (γιατί εμείς οι άνθρωποι της πχιότητας το έχουμε αυτό, φιλοσοφούμε αντί να τελιώσουμε το budget που ζήτησε η στρίγγλα να είναι έτοιμο σε μία ώρα), ο λόγος λοιπόν είναι ότι ο Νώντας και εγώ δεν έχουμε κοινά θέματα συζήτησης. Δε ξέρω ακριβώς τι βιώματα είχε αυτό το παιδί (κάθε μέρα μαθαίνω και πιο πολλά όμως) αλλά απ'ότι φαίνεται, τα θέματα συζήτησης που τον καλύπτουν, έχουν να κάνουν με την απόλαυση να σκίζεις μαξιλάρια (?), τα παιδικά του πειράματα όπου τηγάνιζε πλαστελίνη (again ???) και τα αθλητικά. Και τα τρία αυτά θέματα είναι δύσκολο για μένα να τα αναπτύξω. Επίσης ο Νώντας δεν ολοκληρώνει τις προτάσεις του, λέει πχ "Ρε, θυμάμαι που είχα πάει στο, ξέρεις, και ήρθε αλλά έπεσε μετά και εγώ γέλαγα". Στην αρχή το πάλευα, και ρώταγα, "ποιος Νώντα μου, που, πως" αλλά τώρα απλά χαμογελώ με κατανόηση. Αχ τι τραβάω-επιστρέφω στη δουλειά γιατί μόλις έλαβα εμαιλ από τη στρίγγλα που ρωτάει πως πάνε τα πράγματα. Τρέχωω.....

Court

Πολλοί με ρώτησαν αν μετά το χθεσινό μου ποίημα αφιερωμένο στον Πρόβατο, δε θα τρέχουμε τελικά στα δικαστήρια. Όμως ο δικαστικός αγώνας συνεχίζεται!!! Ο δικηγόρος μου (στη φωτο) με ενημερώνει ανελλειπώς για τα της δικαστικής μου διαμάχης με τον Πρόβατο.

Poem

Αφιερωμένο στον Πρόβατο:

σαρανταένα πόντοι ηδονής
τι να σου πω, τι να μου πεις,
έλα και πάλι όπως πρώτα,
να σου φορέσω την καπότα

Υ.Γ. Το ποίημα αυτό το εμπνεύστηκα χθες το βράδυ, όταν χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα βογγητά και μουγρκητά και είδα στην αναγνώριση κλήσης ότι ήταν ο Πρόβατος...

Move

Αχ αχ αχ τα πλευράκια μου. Όπως σας έχω πει, λατρεμένοι αναγνώστες, η Τσουτσουνέλα μετακόμισε στον επάνω όροφο. Και ενώ η μετακόμιση ολοκληρώθηκε, ζήτησε από μένα και το Νώντα αυτό το Σαββατοκύριακο να τη βοηθήσουμε να μετακινήσει κάποια έπιπλα στο διαμέρισμα γιατί την είδε διακοσμήτρια. Μόνο που όταν αρχίσαμε τις δουλειές από Τσουτσουνέλα μεταμορφώθηκε σε Φρόϊλάϊν Τσουτσουνχεν, και μας διέτασε να μεταφέρουμε πιο γρήγορα και μας έκανε και παρατήρηση να μη χαζεύουμε και να μην αργούμε. Χτυπούσε και τα χέρια της λέγοντας "έλα έλα παιδιά, μην είστε μαλάκες, πάμε πιο γρήγορα." Στο τσακ κρατήθηκα να μη της φέρω τη ντουλάπα στο κεφάλι. Και είχα και τον Νώντα που κάθε έπιπλο του θύμιζε και μια ιστορία από το παρελθόν του, το τραπέζι του θύμισε που δούλευε σε χασαποταβέρνα, η πολυθρόνα που δούλευε σε κουρείο, περίμενα να μου πει όταν μεταφέραμε ένα χαλί ότι του θύμισε όταν δούλευε ως Χασάν στη γκαλερί Μιραράκη, αλλά ευτυχώς το χαλί δε του θύμισε τίποτε. Έχω πιαστεί σε όλο το σώμα. Και για όσους ανησυχούν, η Τσουτσουνέλα τελικά βρήκε άνδρα να της κάνει ποδαρικό στο κρεβάτι ("είναι ένας πολυ μορφωμένος Έλληνας" μου είπε "αφού να φανταστείς, πάνω στο σεξ μιλούσε αρχαία ελληνικά"-τώρα βέβαια πως κατάλαβε ότι ήταν αρχαία αυτά που της έλεγε, μη το ρωτάτε)...
Πάω να βρω μασέρ για την πλάτη μου.

Looking

Όπως σας έχω πει, λατρεμένοι αναγνώστες, η Τσουτσουνέλα μετακόμισε στον επάνω όροφο (και έσπασε και το τζαμάκι του ανσασέρ κατά τη διάρκεια της μετακόμισης). Και τώρα που επιτέλους τελίωσε αυτή η διαδικασία και έλεγα ότι θα ηρεμήσουμε, έχει καινούργια άγχη. Πρέπει, λέει, να βρει άνδρα που θα είναι γουρλής για να της κάνει ποδαρικό (αν και μιλάμε για άλλο όργανο, όχι το πόδι) στο κρεβάτι.
"Γιατί όταν μετακόμισα πρώτη φορά, έβαλα το γκαντέμη το ξάδελφο μου στο κρεβάτι μου και μετά έκανα τρεις εβδομάδες να δω άντρα." μου είπε. Την ρώτησα αν κάποιος που γενικά είναι γουρλής, είναι και γουρλής στο είδος του ποδαρικού που ψάχνει, αλλά μου είπε πως δεν έχει καμία σχέση. Οπότε τώρα ή πρέπει να βγούμε στους δρόμους να ρωτάμε άντρες "συγγνώμη, μήπως έχετε γουρλίδικο πέος?" ή να ρισκάρει με έναν με τον οποίο νταραβερίζεται. Ο οποίος είναι ένας φοιτητής και η Τσουτσουνέλα έχει αρχίσει να απηυδίζει με το γεγονός ότι πάντα δεν έχει λεφτά μαζί του και όλο εκείνη πληρώνει τις εξόδους του, οπότε όπως μου είπε θα του το πει ξεκάθαρα και έξω από τα δόντια ότι "ο κώλος μου δεν είναι ΑΤΜ". Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Ωδή κατά της ηχορύπανσης

αχ δε μπορω να συγκεντρωθώ
και πίπα να σου πάρω
κάνει θόρυβο, θα κουφαθώ
το παμπρίζ και θα τα πάρω

είμαι λοιπόν τελειομανής
και έχω μαεστρία
στην πίπα είμαι επιφανής
και θέλω ησυχία

κλείσε σου λέω το κινητό
τη μηχανή σου σβήσε
μη με ρωτάς αν σ'αγαπώ
και μη φωνάζεις, σκύψε

όταν στο γλείφει ειδικός
εκφώνηση μη κάνεις
γιατί θα γίνει πανικός
και τη μαγεία θα χάνεις

αφηγητής μη γίνεσαι
γιατί είναι μαλακία
ούτε και θέλω άλλα εφέ
να κάνουν συνοδεία

Fingers

Στα περισσότερα καφενεία εδώ στην παγωμένη ξενιτιά, όταν έχεις πιει τον καφέ σου, μετά εσύ μαζεύεις τα φλιτζάνια και τα πιάτα σου και τα πας σε ένα πάγκο (δηλαδή δε τα αφήνεις να καθαρίσει το τραπέζι το γκαρσόνι μια και δεν υπάρχει γκαρσόνι να τριγυρνάει, καθώς και το καφέ σου εσύ πας και τον παίρνεις). Βγήκαμε λοιπόν για καφέ με το Νώντα και καθήσαμε για ώρα, οπότε όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε, είχαμε μαζέψει πολλά πιάτα και φλιτζάνια. Έτσι άρχισα να τα μαζεύω και όταν είπα στο Νώντα να πάρει και εκείνος μερικά πιάτα, μου είπε «άσε μωρέ τώρα, σιγά μη τους τα πλύνουμε κιόλας, άντε να μη τους τα χώσω στον κώλο». «Βρε Νώντα μου, αφού εδώ το συνηθίζουν, ας τα μαζέψουμε» του απάντησα με γλύκα στη φωνή, όχι τίποτε άλλο αλλά τόσα πιάτα και τις μεγάλες κούπες άμα τους τα έχωνε θα είχαμε τρεχάματα. Και μου λέει «Μου θυμίζεις όταν ήμουν μικρός και αν δε μάζευα το δωμάτιο μου, η μάνα μου μου έβαζε μανταλάκια στα δάχτυλα μου και έπρεπε να περνάω όλη την μέρα έτσι, και καταλαβαίνεις, δε μπορούσες να παίξεις μπάλα, ούτε ένα ποτήρι νερό δε μπορούσες να πιεις, σου πέφταν όλα...»
Παρακαλώ? Η εικόνα του μικρού Νώντα ως Edward Scissorhands να προσπαθεί να πιει νερό και να του γλυστράει το ποτήρι, μου έφερνε δάκρυα στα μάτια. Τι του έκανε η Τούρκα μάνα (βασικά δεν ήταν Τουρκάλα, απλά χρησιμοποιώ ρατσιστικές φράσεις και στερεότυπα). Κάθε φορά που μου λέει κάτι από τα παλιά με κουφαίνει αυτός ο άνθρωπος...Μήπως λοιπόν το μυστικό γιατί φοράει μονίμως λευκές κάλτσες, κρύβεται στο σκοτεινό παρελθόν του?

Sheep da pimp

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως γνωρίζετε, έφυγα ταξίδι για τη δουλειά για δύο μέρες (με Ολλανδό συνάδελφο-θα σας πω λεπτομέρειες συντόμως) και γύρισα και βρήκα ότι ο Πρόβατος είχε πάλι ρίξει συκοφαντική λάσπη.
Αναφέρθηκε στον επώδυνο καιρό της σχέσης μας με ψέματα και συκοφαντίες. Και μου έφερε στο μυαλό την επώδυνη έναρξη του τέλους της σχέσης μας. Ήταν, θυμάμαι, παραμονή Χριστουγέννων και την ώρα που παίρναμε το πρωινό μας (με ψωμί, κουλουράκια και κέικ που είχα φτιάξει με τα χεράκια μου) ο Πρόβατος μου ανακοίνωσε ότι ερχόταν ένας φίλος του από την Αγγλία για τα Χριστούγεννα και επειδή ήταν πολύ καλός του φίλος, όφειλα να του κάτσω.
«Μα τι λες? Εγώ εκτός του τιμώ τη σχέση μας και είμαι άτομο μονογαμικό, δε θα πήγαινα ποτέ με άλλον.» είπα με μάτια βουρκωμένα.
«Αν με αγαπάς θα πας μαζί του» απάντησε το ποταπό πρόβατο, «άλλωστε, έχω ήδη πάρει την προκαταβολή και ο άνθρωπος θα κάνει ολόκληρο ταξίδι. Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Θα στήσω ολόκληρη επιχείρηση και θα σε βγάλω στο πεζοδρόμιο.»
«Πως?» αναφώνησα με οργή...Τι ακούω ο άνθρωπος της διανόησης? «Αυτό πρέπει να το συζητήσουμε.»
«Δε προλαβαίνω σήμερα μανίτσα μου, έχω πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Έχω να πάω σε ένα νηπιακό σταθμό να πω στα παιδάκια ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, μετά σε κέντρο του Δήμου Αθηναίων που ταϊζουν άστεγους για να τους οικτίρω, και μετά να πάω να κατουρήσω φάτνες.» Σηκώθηκε από το τραπέζι, έβαλε τρία κουλουράκια στη τσέπη του λευκού σακακιού του με τα μωβ πουά, και έφυγε.
Όπως καταλαβαίνετε, η άρνηση μου να συμμετέχω στα επιχειρηματικά σχέδια του, οδήγησε στο τέλος της σχέσης μας αλλά και σε μια πρωτοφανή εκστρατεία εκ μέρους του συκοφαντίας και προσβολών. Όμως η αλήθεια θα φανεί στο δικαστήριο!

Υ.Γ. Ο φίλος του από το Λονδίνο είναι νυν μπλογκερ ο οποίος δέχτηκε να καταθέσει στο δικαστήριο εναντίον του Προβάτου μια και τα λεφτά της προκαταβολής δε τα πήρε ποτέ πίσω από τον ποταπό μαστρωπό, παρ’όλο που φυσικά ποτέ δε πήγα μαζί του γιατί είμαι άνθρωπος ηθικός και με αρχές.

What?

Λατρεμένοι αναγνώστες έλειψα για τρεις μέρες (με στείλανε από τη δουλειά με ένα συνάδελφο). Και γυρίζω σπιτάκι μου να ημερήσω και ανακαλύπτω ότι όσο έλειπα
1) Η Τσουτσουνέλα με τη μετακόμιση της έσπασε το τζαμάκι του ανσασέρ
2) ο Πρόβατος έριξε λάσπη απέναντι μου
3) ο Νώντας ξέχασε να ποτίσει το φυτό με τα λουλουδάκια που ήθελε καθημερινό πότισμα.
Για άλλη μια φορά-τα νεύρα μου!!!

Ωδή στην Τσουτσουνέλα

Είσαι πολύ λυσσάρα
αχόρταγη γυναίκα
που ακούστηκε να παίρνεις
τους άντρες δέκα δέκα

Μπροστά σου είναι η Βίσση
καλόγρια παρθένα
εκεί που είχε μπουκάλι
σε σένα μπαίνουν τρένα

δεν άφησες ούτ'ένα
αγόρι και στρατιώτη
καμάκι με καδένα
ναρκομανή και πότη

στο σεξ μόνο προκάνεις
δε ντρέπεσαι λιγάκι
σε λίγο θα το κάνεις
με τον Μπομπ το Σφουγγαράκη


P.S. Η Τσουτσουνέλα μετακόμισε και επίσημα στο κτίριο μου!

Be there for you

Έβλεπα στην τηλεόραση ένα ρεπορτάζ για τα ζευγάρια που περνάνε δύσκολες στιγμές όταν ο ένας από τους δύο έχει μια εξάρτηση. Και αναφέρθηκαν σε ζευγάρια που η εξάρτηση του ενός οδήγησε στη διάλυση της σχέσης και άλλες περιπτώσεις όπου ο ένας έμεινε ηρωικά στο πλευρό του άλλου (όπως η Νικόλ Κιντμαν που παντρεύτηκε τον Keith Urban ο οποίος της βγήκε αλκοολικός αλλά αυτή έμεινε στο πλευρό του, ή η Σάρον Όζμπορν που χρόνια τώρα ανεχόταν τα ναρκωτικά και τα μεθύσια του Όζυ). Και θυμήθηκα τα χρόνια που τα είχα με τον Πρόβατο και στάθηκα στο πλευρό του μετά τη διάγνωση του με Pornography Addiction. Ήταν πολύ δύσκολο να μείνω στο πλευρό του όταν περνούσε 15 ώρες μπροστά στο κομπιούτερ κατεβάζοντας χιλιάδες αρχεία πορνό κάθε μέρα. Είχαμε αγοράσει πέντε υπολογιστές και 10 servers για την αποθήκευση των πορνογραφικών αρχείων. Ξημεροβραδιαζόταν μπροστά στο κομπιούτερ με την εξάρτηση του στο υπνοδωμάτιο με τις γρίλιες μόνιμα κατεβασμένες και περπατούσα στις μύτες να του φέρνω καφέ και φαγητό, και έριχνα κλεφτές ματιές στις αηδιαστικές φωτογραφίες στην οθόνη και βούρκωνα, και ενώ όλοι μου έλεγαν να τον χωρίσω, εγώ στάθηκα στο πλευρό του. Και θα μου πείτε, πως τα κατάφερες να δείξεις τέτοιο μεγαλείο ψυχής, είσαι άνθρωπος σπάνιος και ξεχωριστός, και θα σας απαντήσω, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, δεν είμαι ήρωας, ένας απλός άνθρωπος του Θεού είμαι με επίγνωση του καθήκοντος, με πίστη και αφοσίωση..... Τι έλεγα? Α ναι, για τα ζευγάρια όπου ο ένας έχει addiction... Δεν είναι σίγουρο ότι η ανοχή είναι η καλύτερη αντιμετώπιση...

Long weekend

Μου βγήκε η μέση να μαγειρεύω.... Το καλό βέβαια ότι αύριο είναι αργία και στην Αμερική (Memorial Day) και θα πάμε εκδρομή!!!
Details to follow...

BBQ

Το απόγευμα μια και ο καιρός ήταν πολύ καλός, μαζευτήκαμε μια μεγάλη παρέα για μπάρμπεκιου. Ήταν αρκετοί Έλληνες, αλλά και Αμερικάνοι, Κινέζοι. Γερμανοί και μια Ολλανδέζα (όχι η μικρή Ολλανδέζα, μια άλλη). Φυσικά είχα πάρει μαζί μου και το Νώντα και την Τσουτσουνέλα με το κίνδυνο να ξεφτιλιστούμε και να μας πετάξουν με τις κλωτσιές.
Είχα και το φόβο μη χώσει το γκριλ του μπαρμπεκιου σε κανενός τον ποπό ο Νώντας, αλλά ευτυχώς ήταν κόσμιος (εκτός από το δεκάλεπτο μονόλογο του στα Ελληνικά όπου διαμαρτυρόταν σε μια Κινέζα που δε μιλάει Ελληνικά, για την άθλια γεύση της Αμερικάνικης μπύρας-το περίεργο είναι που η Κινέζα κουνούσε το κεφάλι σα να συμφωνεί).
Η Τσουτσουνέλα φλέρταρε με έναν Γερμανό, και του έλεγε συνέχεια Viva Bavaria, δε ξέρω τι ακριβώς εννοούσε, ο άνθρωπος δεν ήταν Βαυαρός και επίσης δεν έδειχνε να το εκτιμάει πολύ το διαρκές επιφώνημα. Βέβαια εγώ μπορώ να πω ότι εξεπλάγην με τις γνώσεις της Τσουτσουνέλας που ήξερε ότι η Βαυαρία είναι στη Γερμανία, και όταν της το είπα, μου είπε "μα γιατί με πέρασες, για καμιά χαζή, έχω δει το Μαμαλάκη που πήγε στη Βαυαρία και ρουφούσε λουκάνικα."
Και στο σημείο αυτό θέλω να σας ρωτήσω, λατρεμένοι αναγνώστες... Γιατί τρώνε πατατοσαλάτα με τα ψητά και οι Γερμανοί και οι Αμερικάνοι, αυτό το παγωμένο μειγμα μαγιονέζας, πατάτας και αυγού? Δε πάει πολύ καλύτερα με το παϊδάκι η πατάτα η τηγανητή? Θα μου πείτε αν είσαι στην εξοχή, πως να τηγανίσεις, ενώ τη σαλάτα τη παγωμένη την έχεις στο τάπερ.... Συμφωνώ αλλά ακόμα και σε σπίτια την βγάζουν... Καλά τι γραφω πάλι ο άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών.... πάω για ύπνο!

What?

Το βραβείο της πιο αηδιαστικής διαφήμισης πάει σίγουρα στους κυρίους και κυρίες που σκέφτηκαν αυτό:

There goes the neighborhood

It is official: Η Τσουτσουνέλα μετακομίζει στο διαμέρισμα του επάνω ορόφου!! Όπως καταλαβαίνετε, δε θα κλείσει πια μάτι η πολυκατοικία τα βράδυα από τα ουρλιαχτά, τα βογγητά, τα «ένας ένας βρε παιδιά, πήγα κομωτήριο το πρωί» και το CD της Άντζελας Δημητρίου στη διαπασών! Όταν είδαμε μια μέρα ότι υπήρχε διαμέρισμα στο κτίριο ξενοίκιαστο, μου είπε με χαρά η Τσουτσουνέλα «αχ θα μετακομίσω στο κτίριο σου, θα περάσουμε τέλεια» και εγώ χαμογέλασα, για να μη σας πω ότι μου φάνηκε και καλή η ιδέα. Όμως καθώς πλησιάζει η ημερομηνία της μετακόμισης της, άρχισα να αμφιβάλω για το πόσο καλή ιδέα είναι τελικά... Χθες μου έλεγε ότι τα βράδυα δε μπορεί ποτέ να κοιμηθεί και άμα δεν έχει παρέα την πιάνουν τα τρελά της και δε ξέρει τι να κάνει (στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι η Τσουτσουνέλα δεν εργάζεται, υποτίθεται ότι σπουδάζει, αλλά έχει πάει μόνο μια φορά στο πανεπιστήμιο να τακτοποιήσει μια γραφειοκρατική δουλειά αλλά γνώρισε έναν φοιτητή σκέτο λουκούμι-her words- οπότε η δουλειά δεν έγινε).... Και δεν λυπάμαι μόνο εμένα, αλλά και μια γριούλα που μένει επίσης στον επάνω όροφο η οποία θα είναι μάλλον 200 ετών, αλλά κάθε πρωί πάει βόλτα στο πάρκο και κάθε απόγευμα, στις εξήμισι, πάει για ύπνο...

Εντωμεταξύ, έχω και το Νώντα ο οποίος περνάει πια 23 ωρες το 24ωρο σπίτι μου. Με τις λευκές κάλτσες!!

On other news,

εδώ ένα λινκ με έξυπνα γραφικά που παρουσιάζουν στατιστικές πληροφορίες για την παχυσαρκία στον πλανήτη, και δυστυχώς η Ελλαδίτσα στις πρώτες χώρες (με πρώτη πρώτη την Αμερική).

Promo Tour

Το ηρωικό Λιανοκλάδι και ο ένδοξος Urfurslaag μου ζήτησαν να τους εκπροσωπήσω του χρόνου στην Γιουροβίζιον. Είναι μεγάλη η τιμή και δέχτηκα με χαρά και συγκίνηση. Άρχισα ήδη το promo tour (των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν) και θα σας έχω σύντομα φωτογραφικό υλικό.

Ανακωχή

Προβατούκο, προβατάκι, προβατουλίνο,
σου κάνω δημόσια πρόταση να συμφιλιωθούμε και να μη τρέχουμε στα δικαστήρια.
Γιατί παρά τις διαφορές μας περάσαμε πολύ όμορφες στιγμές τον καιρό της σχέσης μας. Θυμήσου που τρώγαμε παγωτό γυμνοί στο κρεβάτι αργά το βράδυ, ή που σου πασάλειβα το πέος με Μερέντα (δύο ολόκληρες συσκευασίες χρειαζόμουν για την επικάλυψη, μιλάμε για τέτοιο μήκος) ή τότε που μου έφερνες κάθε μέρα λουλούδια γιατί ήταν στο δρόμο σου στο γυρισμό από τη δουλειά ένα νεκροταφείο και τα έκλεβες από τους τάφους... Αχ τι αξέχαστα που είχαμε περάσει...
Γιαυτό σου λέω, ας θυμόμαστε μόνο τις όμορφες στιγμές και ας ξεχάσουμε τα δυσάρεστα. Θα μιλήσω αύριο κιόλας με το επιτελείο των δικηγόρων μου να αποσύρω τη μήνυση, και θα ειδοποιήσω και τη φίλη μου τη Γωγώ Αντζολετάκη που ράβει ταγιέρ ειδικά για τη δίκη.
Προβατάκι, let's kiss and make up.


Στη φωτό ο Πρόβατος και εγώ όταν ήμασταν μικρά παιδάκια ακόμα και δε ξέραμε τα βάσανα που φέρνει η ζωή.

Shoe War

Εδώ στην παγωμένη ξενιτιά συχνά πυκνά σου έρχονται Μορμόνοι και σου αρχίζουν τον προσηλυτισμό. Κάθε Μορμόνος κάνει τουλάχιστον δύο χρόνια αποστολή προσηλυτισμού (πως έχουμε εμείς τη θητεία, ένα τέτοιο πράγμα) και έτσι πολλές φορές είναι νεαροί αυτοί που σε προσεγγίζουν και φοράνε πάντα κουστουμάκια με γραβατούλες ή παπιγιονάκια και στην έχουν στημένοι σε πλατείες, σε υπαίθρια καφενεία ή έξω από πολυκαταστήματα. Μερικές φορές είναι κάτι νοστιμούληδες, και το έχω φαντασίωση, εκεί που με ρωτάνε για το ρόλο της θρησκείας στη ζωή μου, να πάμε στην τουαλέτα να κάνουμε αδυσώπητο σεξ. Άλλες πάλι φορές δεν είναι της αρεσκείας μου τα Μορμονάκια (που πάνε πάντα δυο δυο σα τους Χιώτες ένα πράγμα) οπότε τους λέω κάτι να τους φρικάρω, για να φύγουν με συνοπτικές διαδικασίες.
Χτες εκεί που καθόμουν για καφέ με το Νώντα μας πλησίασαν δυο νεαροί Μορμόνοι με τα κουστουμάκια τους.
-Hi, do you have a few moments to talk about the role of Jesus in your life? μας λέει ο πιο ψηλός με τα γυαλάκια.
-Τι θέλουν αυτοί οι μαλάκες, πες τους ότι θα τους γαμήσω, απάντησε εκνευρισμένος ο Νώντας.
Βρε Νώντα μου, κατά λέξη να το μεταφράσω αυτό?
Οι Μορμόνοι ακάθεκτοι συνέχισαν το βιολί τους, have you heard of the Church of the Latter Day Saints?
Πες τους αν δε φύγουν θα τους χώσω το τραπέζι στον κώλο, φώναξε ο Νώντας.
Βρε Νώντα μου, και εγώ που νόμισα, ότι κάπως το είχαμε μετριάσει αυτό που βάζεις αντικείμενα σε κώλους.
Οι Μορμόνοι μας έδειξαν ένα βιβλίο και άρχισαν αν μας ρωτάνε τι θρήσκευμα έχουμε. Οπότε ο Νώντας έβγαλε το παπούτσι του μπροστά σε όλο τον κόσμο (και ναι φορούσε την άσπρη την κάλτσα) και το πέταξε στον Μορμόνο τον ψηλό, ο οποίος το έβαλε στα πόδια και από πίσω του άρχισε να τρέχει και ο άλλος ο Μορμόνος. Πρώτη φορά βλέπω ενήλικα (λέμε τώρα) να αντιδρά έτσι (να πετάει παπούτσι, για το Νώντα μιλάω).... Ενώ οι Μορμόνοι είχαν φύγει, σηκώθηκε και μάζεψε το παπούτσι-όπλο, από το πεζοδρόμιο, και το ξαναέβαλε.... Ο άντρας αυτός παραμένει ένα μυστήριο.

Sleepy in the office

Λατρεμένοι αναγνώστες, είμαι στο γραφείο και η νύστα μου είναι απίστευτη. Κατέβηκα να πάρω μια κόκα κόλα από το μηχάνημα που έχουμε στο ισόγειο. Το μηχάνημα βρίσκεται σε μια αίθουσα που έχει και καναπέδες, ένα ψυγειάκι και ακόμα και τηλέοραση.
Εδώ στην παγωμένη ξενιτιά έχει χιλιάδες σκουπιδοεκπομπές, μια από τις οποίες, το Maury Show, δείχνει ζευγάρια όπου ο άντρας αμφιβάλλει ότι το παιδί είναι δικό του, ή η γυναίκα είναι πολύ ζωηρή και δε ξέρει ούτε η ίδια ποιανού είναι το παιδί αλλά ελπίζει ότι θα είναι του μόνου άντρα στο χωριό που έχει δικά του δόντια, και οι μεγαλόψυχοι παραγωγοί της εκπομπής κάνουν τεστ πατρότητας και ανακοινώνουν τα αποτελέσματα (που είναι σε χρυσό φάκελο, και πάντα μετά τα διαφημιστικά μηνύματα). Φυσικά όταν μπήκα έπαιζε αυτή την εκπομπή, και με τη νύστα που είχα, κάθησα με την κόκα κόλα στο καναπέ και έβλεπα αυτό το πράγμα.
Και είναι πάντα η ίδια συνταγή στην εκπομπή, η γυναίκα λέει, ναι μπορεί να το έχω κάνει με δύ χιλίαδες άντρες, αλλά μέσα μου γνωρίζω ότι ο Τζίμυ είναι ο πατέρας. Ο Τζίμυ πάλι λέει, όχι δεν είμαι ο πατέρας. Στην οθόνη από πίσω τους βλέπουμε το μωράκι. Τα αποτελέσματα του τεστ πατρότητας ανακοινώνονται, και αν ο Τζίμυ είναι ο πατέρας, η γυναίκα σηκώνεται κλαίγοντας και φωνάζει “I told you so”, αν πάλι ο Τζίμυ δεν είναι ο πατέρας, η γυναίκα σκύβει το κεφάλι και κλαίει, ενώ ο άντρας σηκώνεται και φωνάζει «παλιοπόρνη, παλιοτσούλα» κλπ. Δε μπορώ να καταλάβω πως αυτή η εκπομπή παίζεται τόσα χρόνια με την ίδια συνταγή, δεν βαριούνται να το βλέπουν? Επέστρεψα στο γραφείο μου μετά από λίγο, καθότι έχω και μια στρίγγλα που τα πάντα βλέπει και τα πάντα γνωρίζει. Νυστάζω πολύ..... Νυσταζζζζζζζζζζζζζζ.................

weekend of boredom

Γύρισα από την εκδρομή με τον Νώντα και έχω να σας πω τα εξής λατρεμένοι αναγνώστες...
Ο Νώντας δεν είναι άνθρωπος της εξόδου. Ήθελε να περάσει όλη την ώρα στο κρεβάτι ή στον καναπέ και να βλέπει τηλεόραση. Συγκεκριμένα μπορούσε να απορροφηθεί να βλέπει τα πάντα, διαφημιστικά, τελεμάρκετιγκ, συζητήσεις στο Κοινοβούλιο, συμβουλές για αποτρίχωση.... Και όλα τα έβλεπε με πλήρη αφοσίωση, ανοιχτό στόμα, γουρλωμένα μάτια, εντελώς στον κόσμο του. Που και που, κάθε εικοσάλεπτο, έλεγε ένα "κοίτα ένα μαλάκα" ή "τι κάνει ρε ο μαλάκας" και μετά επέστρεφε στον δικό του ξεχωριστό κόσμο της αποβλάκωσης.

Τον προσκάλεσα να παίξουμε επιτραπέζια, μου είπε ότι αυτά είναι για φλούφληδες, του είπα να πάμε βόλτα, μου είπε αυτά είναι για τους γέρους, του είπα να πάμε για καφέ, μου είπε "αφού έχει καφετιέρα το δωμάτιο". Μόνο για φαγητό βγήκαμε αλλά και αυτό για να πάρουμε φαγητό να το φάμε στο δωμάτιο μπροστά στην τηλεόραση. Τα νεύρα μου είναι τσατάλια. Λίγο ακόμα να είχαμε μείνει εκεί στο ξενοδοχείο, θα είχα κρεμαστεί από τις κίτρινες κουρτίνες του δωματίου....Και επειδή το περίμενα το σαββατοκύριακο γεμάτο δράση, δεν είχα πάρει ούτε ένα βιβλίο μαζί μου, ένα περιοδικό, ένα πλεκτό, κάτι.... Και θα είχα πνίξει και τον Νώντα, αλλά σε κάποια στιγμή ζάπινγκ, κόλλησε στον Μπομπ τον Σφουγγαράκη και τον παρακολούθησε χαμογελώντας οπότε του τα συγχώρεσα όλα (αν και μετά είπε "τι μας λέει ρε ο μαλάκας το σφουγγάρι")....

συνέντευξη του Bruno

Ο Sacha Baron Cohen στην τηλεοπτική του εκπομπή Da Ali G Show εκτός από τον Borat, υποδυόταν και τον Bruno, ένα γκέι Αυστριακό μοντέλο και δημοσιογράφο. Σε αυτό το κλιπ παίρνει συνέντευξη από Αμερικανό ιερέα που οδηγεί τους γκέι στο σωστό το δρόμο....

Reporting from the scene

Λατρεμένοι αναγνώστες, με χαρά σας ανακοινώνω ότι οι έρευνες μου να αποκωδικοποιήσω τον άντρα-μυστήριο Νώντα, προχώρησαν με γοργούς ρθυμούς. Δηλαδή κάναμε σεξ... Ήρθε (πάλι για καφέ, αυτή τη φορά σπίτι) και με συνοπτικές διαδικασίες καταλήξαμε στο κρεβάτι. Και πως ήταν-θα μου πείτε? Βασικά, είμαι πολύ ντροπάλό άτομο και δε μπορώ να μιλήσω με άνεση για αυτά τα πριβέ θέματα, αλλά αφού επιμένετε, θα σας πω. Αν ήταν Γιουροβίζιον, θα του έδινα 10 βαθμούς (Nontas 10 points). Και θα σας εξηγήσω το σκεπτικό μου:
Στα θετικά ήταν το γυμνασμένο του κορμί και η βαρβαρότητα. Επίσης έβριζε πολύ-τι έλεγε ο στόμας του, δε μπορώ να σας πω, αλλά να σκεφτείτε ότι μπροστά του νταλικιέρηδες που είχα γνωρίσει στο παρελθόν γίνονται Σάσα Μανέτα.... Πολύ βρίσιμο!
Στα αρνητικά (τα οποία και στέρησαν το δωδεκάρι) θα αναφέρω τις λευκές αθλητικές κάλτσες που δεν αφαιρέθησαν κατά τις περιπτύξεις. Ήθελα να του βγάλω μετά φωτογραφία, του είπα "σε πειράζει να σε βγάλω μια φωτογραφία να τη βάλω στο μπλογκ μου" και μου απάντησε "ποιο μπλοκ, των επιταγών" αλλά τελικά δε με άφησε, του είπα, "όχι καλέ, είναι κάτι σαν ημερολόγιο στο Ίντερνετ" και μου απάντησε "όχι ρε, άντε μη σου βάλω το Ίντερνετ σου στο κώλο να σου πω εγώ"-γιαυτό αν έχετε τίποτε προβλήματα στη σύνδεση σας, ίσως κάπου κάποτε ο Νώντας να τοποθετεί το Ίντερνετ πουθενά... ας μη μπω σε άλλες λεπτομέρειες....
Θα συνεχίσω όμως τις έρευνες για να έχω εμπεριστατωμένη άποψη, εξού και το Σαββατοκύριακο θα πάμε εκδρομή!

Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά-The Reunion

Proust

Ο γλυκός Αλεξανδρούκος με κάλεσε να παίξω στο καινόύργιο παιχνίδι της μπλογκόσφαιρας και επειδή δε του χαλάω ποτέ χατήρι, ιδού:

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Σεξ με τον Τζάστιν Τιμπερλέικ και τον Τζορτζ Κλουνέι στη βίλα του Τζωρτζ στην Ιταλία

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Οι κλωτσιές και τα χαστούκια αυτουνού που κοιμάται δίπλα μου.

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Δεν ξεσπάω σε γέλια

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Η τσαχπινιά και το μπρίο

5. Το βασικό ελάττωμά σας;
Η τσαχπνιά και το μπρίο

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
υπερπροστατευτικότητα

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Με τη Ζωζώ Σαπουντζάκη

8. Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Η Τζοβάνα Φραγκούλη και η Γωγώ Αντζολετάκη

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
με τον Αντώνη στη Δανία

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
o null

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Το εντυπωσιακό πέος και τις πατούσες

12.... και σε μια γυναίκα;
την ευγένεια

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
αυτός που έγραψε εκείνο που λέει να να να να... να να

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Είμαι όμορφη πολύ και μου αρέσει το καβλί.

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
ένα 400σελιδο που μου πέταξε ένας πρώην μου στο μπράτσο

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;
Πάρτυ με πεζοναύτες-νούμερο 2

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
ένας αγιογράφος που γνώρισα στη Μύκονο και έκανε πολύ καλό κρεβάτι

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το κόκινο

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Την τυρόπιτα μου, τα γεμιστά μου και το κέικ με φράουλες και σοκολάτα

20. Το αγαπημένο σας ποτό;
Μιλκσέικ σοκολάτα με μπισκοτάκια

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
που δεν πήρα το αυτόγραφο της Ελένης Φιλίνης στο αεροπλάνο σε πτήση για τη Σάμο

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;
Τα πισώπλατα μαχαιρώματα

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Το μπαλέτο και ο πεοθηλασμός

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Να γίνει πρωθυπουργός ο Κακαουνάκης

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
όταν η αλήθεια πληγώνει

26. Ποιο είναι το μότο σας;
αχ, δεν έχω....

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Αγκαλιά με τον Τζάστιν Τιμπερλέικ

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Φτου να μη σε ματιάσω

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
αναταραχής και αναζήτησης

Mats Mouts

Έπιασε φωτιά η αποθήκη του Σαμ και κινδυνεύει η Ψώλα

Βγήκα λοιπόν για καφέ με τον Νώντα, αλλά αυτή τη φορά πήρα μαζί μου και την Τσουτσουνέλα γιατί είναι ειδική στους άνδρες και χρειαζόμουν μια δεύτερη γνώμη. Εκεί που πίναμε τον καφέ μας, η Τσουτσουνέλα άρχισε να μας αναλύει πως ο ψηλότερος ουρανοξύστης του Σικάγο, το Sears Tower, είναι στην ουσία ένα φαλλικό σύμβολο και θα έπρεπε ο δήμαρχος να διοργανώνει γιορτή μια φορά το χρόνο όπου να ρίχνουν τόνους γιαούρτι από τις ταράτσες του ουρανοξύστη σα να εκσπερματώνει, και θα είναι μια γιορτή της γονιμότητας. Και ενώ φοβόμουνα όσο τα έλεγε αυτά ότι ο Νώντας θα μας βάλει το τραπέζι ξέρετε που και θα σηκωθεί να φύγει, εκείνος κατενθουσιάστηκε με την ιδέα και το προχώρησε το θέμα. "Όχι ρε, καλύτερα να ρίχνουν τόνους λεμονάδα, να λέει δηλαδή ο ουρανοξύστης, σας κατουρώ στη μάπα." "Αχ φοβερό!" αναφώνησε η Τσουτσουνέλα. Τώρα αυτό που η Τσουτσουνέλα και ο Νώντας έχουν κοινό κώδικα επικοινωνίας, είναι καλό?

Στην κουζίνα με τη Συκιά

Σήμερα λατρεμένοι αναγνώστες θα σας δώσω την συνταγή για σπανακόπιτα, που πολλοί θαυμαστές και εραστές μου έχουν κατά καιρούς εκτιμήσει.

Υλικά
Για τη γέμιση
1 κιλό Σπανάκι
300 γρ. φρέσκα ψιλοκομμένα Κρεμμυδάκι
1 ματσάκι ψιλοκομμένος Ανηθος
1 μεγάλο ψιλοκομμένο Πράσο
1,5 φλυτζάνι του καφέ Λάδι
αλάτι
πιπέρι
2 Αυγά

Για το φύλλο
500 γρ. Φύλλο κρούστας

Για παιχνίδι
2 αγγούρια
1 μπανάνα

Οδηγίες
Φοράμε ένα νεγκλιζέ, ένα see-through, κάτι σεξουαλικό τέλος πάντων. Ανάβουμε κεριά και βάζουμε ένα οποιοδήποτε CD της Αμάντα Λιρ (δεν έχει σημασία ποιο, σε όλα ακούγεται σα τον ξάδελφο μου το Βασίλη που φτιάχνει τέντες).
Καθαρίζουμε, πλένουμε και ζεματάμε το σπανάκι. Το στίβουμε πολύ καλά και το κόβουμε. Ζεσταίνουμε το μισό λάδι και σωτάρουμε ελαφρά τα κρεμμυδάκια και το πράσο. Προσθέτουμε τον άνιθο και το σπανάκι και μετά από λίγα λεπτά κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά και περιμένουμε να κρυώσει προτού προσθέσουμε τα αυγά χτυπημένα. (Αντί για φρέσκο σπανάκι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένο, οπότε το ρίχνουμε παγωμένο στην κατσαρόλα όπου τσιγαρίσαμε τα κρεμμυδάκια). Έχει σημασία το μείγμα να έχει κρυώσει προτού ρίξουμε τα χτυπημένα αυγά.
Για το λόγο αυτό, όσο περιμένουμε να κρυώσει το μείγμα μας, παίζουμε με τα αγγούρια και την μπανάνα. Μόλις τελιώσουμε το παιχνίδι πλένουμε τα χέρια μας και συνεχίζουμε την μαγειρική.
Αλοίφουμε ένα ταψί με λάδι και απλώνουμε τα μισά φύλλα ένα ένα, αλειμένα με λάδι. Μπορούμε να τα αλείφουμε με πινέλο, σα να βουρτσίζαμε με αντιηλιακό μυώδη λοκατζή.
Προσθέτουμε τη γέμιση και σκεπάζουμε την πίτα με τα υπόλοιπα φύλλα (όπως σκεπάζουμε τον άγνωστο νταλικιέρη το βράδυ που έχει ψύχρα και κοιμόμαστε στο πίσω μέρος της νταλίκας), πάλι ένα ένα αλειμένα με λάδι. Ψήνουμε την σπανακόπιτα σε μέτριο φούρνο για μια ώρα.

Η σπανακόπιτα βγαίνει πολύ νόστιμη. Όταν έστειλα τη συνταγή και στη Βέφα και στο Μαμαλάκη σε επιστολή, αρνήθηκαν να τη διαβάσουν ή να την παρουσιάσουν στην τηλεόραση.... (κομπλεξικοί παιδί μου, τι περιμένεις)

weekend news

Αυτό το Σαββατοκύριακο συνέχισα την αποστολή μου να αποκωδικοποιήσω το φαινόμενο Νώντας. Έτσι τον κάλεσα την Κυριακή να φάμε το μεσημέρι για να ανακαλύψω τι άνθρωπος είναι και για να θαυμάσει και εκείνος το ταλέντο μου στην μαγειρική.
Ήρθε στην ώρα του. Μπαίνοντας μέσα μου είπε «αυτό είναι για σένα» και απλώνοντας το χέρι του μου έδωσε ένα ρολόι ξυπνητήρι. Συγκινήθηκα από τη χειρονομία αν και κοιτώντας το ξυπνητήρι δε μπορούσα να καταλάβω γιατί ακριβώς έφερε αυτό το πράγμα το οποίο δεν ήταν τυλιγμένο, ούτε καν σε τσάντα, φαινόταν φθαρμένο αλλά χωρίς την αξία της αντίκας, είχε τις μπαταρίες μέσα και λειτουργούσε κανονικά και μάλιστα ήταν προγραματισμένο και για τις επτά το πρωί να χτυπήσει.
«Αχ σε ευχαριστώ βρε Νώντα μου, δεν έπρεπε» είπα εγώ αλλά εκείνος δεν απάντησε.
«Από που το πήρες, από μαγαζί με αντίκες?» (όχι θα το άφηνα το θέμα έτσι).
«Όχι ρε, τι λες, από το σαλόνι της σπιτονοικοκυράς μου το βούτηξα»
«Α.... πολύ συγκινητική χειρονομία βρε Νώντα μου, αλλά μήπως η γυναίκα το χρειάζεται?»
«Τι να το χρειάζεται μωρέ, 80 χρονών είναι, που έχει να πάει και θέλει ξυπνητήρι?»
«Τι να σου πω Νώντα μου, εσύ ξέρεις....» (Άρχισα να τρομάζω στην ιδέα ότι μπορεί να έπαιρνε κανένα αναμνηστικό και από το δικό μου το σαλόνι, αν μετά είχε να πάει σε άλλη επίσκεψη.)
Καθήσαμε και φάγαμε, όχι να το παινευτώ αλλά το γεύμα ήταν μπουκιά και συγχώριο. Είχα φτιάξει και γλυκό αλλά ο Νώντας ήθελε παγωτό που δεν είχα. Μιλήσαμε για τα ενδιαφέροντα του (του αρέσει να παίζει τάβλι και «να κοιτάζει χοντρές»-δεν ήθελα να ρωτήσω λεπτομέρεις), αλλά και για το παρελθόν (είχε πάρει αποβολή όπως μου είπε στο λύκειο, γιατί έβαλε φωτιά στον λυκειάρχη-πάλι δε ρώτησα λεπτομέρειες). Τελικά μετά το φαγητό και το καφέ έφυγε γιατί είχε να πάει για μπόουλιγκ αφού πρώτα κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε την Τετάρτη για καφέ. Έτσι οι έρευνες μου δεν προχώρησαν και ακόμα υπάρχει ένα πυκνό σύννεφο που τυλίγει τον άνδρα μυστήριο-Νώντα....

Όλο το Σαββατοκύριακο άκουγα το Back To Black της Amy Winehouse, και συγκεκριμένα το Mushtaq Vocal Remix. Το τραγούδι με έχει πορώσει και έχει και τους σωστούς στοίχους, τους οποίους τους αφιερώνω στον ποταπό Πρόβατο


He left no time to regret
Kept his dick wet
With his same old safe bet
Me and my head high
And my tears dry
Get on without my guy
You went back to what you knew
So far removed from all that we went through
And I tread a troubled track
My odds are stacked
I'll go back to black

We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to.....
I go back to us
I love you much
It's not enough
You love blow and I love puff
And life is like a pipe
And I'm a tiny penny rolling up the walls inside

We only said goodbye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to
We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to
Black, black, black, black, black, black, black,
I go back to
I go back to
We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to
We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to black

Reporting live from the dating scene

Βγήκα με το Νώντα και μπορώ να σας πω με μεγάλη μου χαρά ότι είναι πολύ σέξυ άντρας! Κατ΄αρχάς δεν έχει την παραμικρή ενημέρωση για την επικαιρότητα αλλά έχει άποψη για όλα και αυτό πολύ με εξιτάρει. Έτσι σε κάποια στιγμή αναφέρθηκε στον Κλίντον ως τωρινό πρόεδρο της Αμερικής και ότι η κατάσταση στο Ιράκ πάει κατά διαόλου γιατί ο Κλίντον δεν ασχολείται με τα θέματα που πρέπει αλλά με τις γραμματείς του. Μου εξήγησε επίσης ότι όταν η Ελλάδα μπει στη νομισματική ένωση θα αλλάξουν πολλά και θα μπουν τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι. Και τέλος μου εξήγησε ότι στα κινέζικα εστιατόρια δε πρέπει ποτέ να παραγγέλνουμε γλυκά γιατί οι Γιαπωνέζοι δε ξέρουν από ζαχαροπλαστική, βλέπουν ζάχαρη και δε ξέρουν τι να τι κάνουν, γιατί δε πάει με το ρύζι. Και όταν του είπα "και οι κινέζοι και οι γιαπωνέζοι το έχουν αυτό?" (θα μου πείτε λατρεμένοι αναγνώστες, αυτό βρήκα να σχολιάσω? ε είχα πιει και κρασί!) με κοίταξε με ένα ύφος απορίας και μετά είπε "άσε ρε, μάθε πρώτα γεωγραφία που θες να ξέρεις και από ποιο μέρος της Κίνας...." Έτσι είναι ο άντρας ο σωστός, αυστηρός και παντογνώστης. Επειδή δε πρέπει να αμφισβητούμε τι λέει ο Νώντας ούτε να τολμήσουμε να υπονοήσουμε ότι ίσως γνωρίζουμε κάτι που εκείνος δε γνωρίζει, συμφωνούσα με όλα και έδειξα μεγαλό θαυμασμό όταν μου είπε ότι είναι μεγάλη γάτα. Δε ξέρει Αγγλικά και ήρθε στην Αμερική να δουλέψει σε ελληνικό εστιατόριο που έχει ο ξάδελφος του. Στην Ελλάδα η ασχολία του ήταν τα στοιχήματα (δε ρώτησα τι και πως, μη με ρωτάτε) αλλά όπως τόνισε "το στοίχημα δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα γιατί έχουν μπει μαλακοπίτουρες στο χώρο." Φυσικά εγώ δεν ήξερα καν ότι είχε χώρο το στοίχημα.
Βέβαια δε την είχε κόψει την επιθυμία να χώνει αντικείμενα στο ποπό του συνομιλητή του-έτσι όταν του είπα ότι το μενού του εστιατορίου είχε ωραίες φωτογραφίες στο εξώφυλλο μου είπε "να σου χώσω το μενού στον κώλο, να σου πω εγώ" και αργότερα ήθελε να χώσει το σερβίτσιο, μια καρέκλα και το γκαρσόνι.

Φάγαμε σε ένα ωραιότατο εστιατόριο και μετά πήγαμε για ένα ποτό. Είχα κουφαθεί με αυτά που μου έλεγε αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι έχει κρυφά προσόντα. Μου ζήτησε να πάμε σπίτι μου για καφέ, αλλά φυσικά επειδή είμαι επιπέδου και με αρχές του είπα όχι. Θα ξαναβγούμε σήμερα.

Ach Nontas

Ήταν όνειρο ζωής να γνωρίσω έναν άντρα που να τον λένε Νώντα. Γιατί το όνομα αυτό εμπνέει φυσικά αρρενωπότητα, βαρβατίλα αλλά και σεβασμό στα ήθη και έθιμα και τις αρχές. Και μπορώ να σας πω με μεγάλη μου χαρά ότι το όνειρο μου έγινε πραγματικότητα. Γνώρισα εδώ στην κρύα ξενιτιά έναν Έλληνα χθες που τον λένε Νώντα! Βγήκαμε για καφέ και όλη την ώρα έκανε αναφορές στο σεξ. Συγκεκριμένα, έλεγα εγώ πχ. "Αχ κοίτα Νώντα,οι αμυγδαλιές ανθίσανε" και εκείνος απαντούσε "να σου χώσω την αμυγδαλιά στο κώλο να σου πω εγώ." Αργότερα τον ρώτησα αν έχει πάει στην καινούργια βιβλιοθήκη απέναντι από το σπίτι του και μου απάντησε χαμογελώντας "αν σου χώσω όλα τα βιβλία που έχει η βιβλιοθήκη στο κώλο, θα σου πω εγώ." Τις πρώτες 30 φορές που χρησιμοποίησε τη φράση (ακόμα και με αντικείμενα ή θέματα που δεν φημίζονται για τη χρήση τους ως δονητές, πχ αν σου χώσω εγώ τον πληθωρισμό στο κώλο, θα σου πω εγώ) ήταν χαριτωμένο. Μετά όμως άρχισα να αναρωτιέμαι αν με θέλει κολασμένα, ή μήπως είναι ανίκανος και κάνει compensate με verbal threats. Δε ξέρω τι να σας πω λατρεμένοι αναγνώστες, έχω ραντεβού απόψε μαζί του, και θα βγάλω γνωμάτευση και θα σας πω.

Γδύσου να σου πω τη μοίρα σου

Η Martha Olschewksi γεννήθηκε το 1949 στη Γεωργία.
Το 1952 μετανάστευσε με την οικογένεια της στη Γερμανία, όπου ζει ακόμα.
Ήδη από τα 12 της διαπίστωσε ότι είχε κληρονομικό χάρισμα, διάβαζε το μέλλον των ανθρώπων αναλύοντας τα γεννητικά τους όργανα. Από το 1992 δέχεται κόσμο και μέσα σε μια ώρα έχει κάνει γνωμάτευση και προβλέψεις. Διαβάζει όλα τα γεννητικά όργανα.


Αν θέλετε και εσείς να σας διαβάσει το τσουτσούνι ή το νινί, επικοινωνήστε μαζί της, η ιστοσελίδα της είναι στα γερμανικά και είναι εδώ.

Για όσους ανησυχούν για το μέλλον της Ευρώπης

Πολλοί κατά καιρούς αναφέρονται στο ότι η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει μείνει παθητικός θεατής της παγκοσμιοποίησης, χωρίς δικό της στίγμα, μια ιδεολογική ή καλλιτεχνική αντιπρόταση. Fear no more! Exhibit A: Το πχιοτικό τραγούδι και βίντεο κλιπ της Μεγάλης Βρετανίας.

To all my fans

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους θερμά όσους μου στείλατε εμαιλς και μηνύματα αγάπης και υποστήριξης μετά την αποκάλυψη ότι ο ποταπός Πρόβατος αποπλάνησε τον αρραβωνιαστικό μου επί τούτου για να μου διαλύσει τον αρραβώνα και να με λαβώσει παραμονές της αδυσώπητης δικαστικής διαμάχης μας. Φυσικά στην ιστορία αυτή και ο Πρόβατος και ο πρώην αρραβωνιαστικός μου έδειξαν τα πραγματικά τους πρόσωπα (καλά ο Πρόβατος δεν έδειξε μόνο το πρόσωπο του, μας δείχνει και τον κωλαρίκο του στο προφίλ του).
Καταλαβαίνετε ότι η θλίψη μου είναι μεγάλη.
Σας ευχαριστώ όλους λοιπόν για τα μηνύματα σας. Σας αγαπώ!

Υ.Γ. Τώρα που είμαι free και χωρίς δεσμό, ζητείται σέξυ άνδρας με ήθος και αρχές και άσβεστη δίψα για σεξ με σκοπό σοβαρή σχέση. Επικονωνήστε μαζί μου μέσω email. Ευχαριστώ!

Philosophy

Ο λατρεμένος επιστήμονας Δόκτωρας Φλάντζας μου έριξε το μπαλάκι (που πάει το πονηρό μυαλό σου, ο Δόκτωρας είναι παντρεμένος και με τρίδυμα) να γράψω φιλοσοφικές σκέψεις (η αλήθεια είναι ότι δε κατάλαβα τι ακριβώς έπρεπε να κάνω, και μου πήρε πολύ ώρα να καταλάβω τι μπαλάκι μου έριξε). Αλλά τελικά διαπίστωσα ότι πρέπει απλά να γράψω φιλοσοφικές σκέψεις ή αποφθέγματα που μου έμαθε η ζωή.

Ιδού λοιπόν:

Όταν φάμε για βραδυνό τρία πιάτα φασόλια, δε τρώμε επιδόρπιο δαμασκηνόπιτα.

Το πολύ το τάκα τάκα το βαριέται και ο παπάς.

Όταν έλληνας γκέι σου λέει ότι σιχαίνεται τη θηλυπρέπεια και πάει μόνο με αρρενωπούς σαν τον ίδιο, πάρε μαζί σου ομπρέλα γιατί θα σε γεμίσει στρας.

Είναι πικρό το πιοτό της αμαρτίας και δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία και τι Λωζάνη, τι Κωζάνη, χιόνια η μια και χιόνια η άλλη, και γενικότερα οι παλιοί στιχουργοί ήταν σοφοί θα έλεγα, και ξέρανε πως να μαστουρώνουν και να γράφουν παπαριές με στυλ και αξιοπρέπεια.

Οι Έλληνες της ομογένειας είναι δυο φορές Έλληνες, οι εξωγήινοι Έλληνες είναι τρεις φορές Έλληνες.

Ευχαριστώ. Και πετώ και εγώ το μπαλάκι με τσαχπινιά και μπρίο στον Ουρφάκο (αχ ελπίζω να μην τον χτύπησα στο μάτι με το μπαλάκι) και στην τσαχπίνα την
Μαντλιν Ολμπραϊτ!

Του άντρα του πολλά βαρύ μη του μιλάτε το πρωί

Networks

Λατρεμένοι αναγνώστες,
τον τελευταίο μήνα γράφτηκα σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τα δίκτυα (όχι μόνο των υπολογιστών, αλλά τα δίκτυα στη ζωή μας, στους αυτοκινητόδρομους, κλπ) Εγώ όπως ξέρετε, δεν είμαι των επιστημών, είμαι λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το λόχο μου. Αλλά ας όψεται που με το ζόρι από τη δουλειά μας αναγκάζουν σε επιμορφωτικά σεμινάρια. Τέλος πάντω, στα μαθήματα αυτά το βιβλίο που χρησιμοποιούμε λέγεται Linked του Albert Laszlo Barabasi και είναι πολύ καλό, δηλαδή ο άνθρωπος αν και κορυφή στο network theory, τα γράφει τόσο απλά και με πολλά παραδείγματα που μέχρι και εγώ το καταλαβαίνω.



Τέλος πάντων, στο χτεσινό σεμινάριο αναφερθήκαμε σε ένα κεφάλαιο του βιβλίου, όπου περιγράφονται δυο έρευνες που έγιναν στη Σουηδία και μετέπειτα στην Αμερική για να κατανοήσουμε τα σεξουαλικά δίκτυα, δηλαδή με πόσους πάει ο καθένας κλπ Έτσι έκαναν μια έρευνα μεγάλη στη Σουηδία όπου ρωτούσαν άντρες και γυναίκες με πόσους είχαν πάει τον τελευταίο χρόνο, και με πόσους περίπου σε όλη τη ζωή τους. Το δείγμα ήταν μεγάλο και οι στατιστικές μέθοδοι λάμβαναν υπόψη το γεγονός ότι κάποιοι ίσως έλεγαν παραπάνω και άλλοι παρακάτω. Στις έρευνες αυτές, ένας κύριος ο Wilt Chamberlain είπε ότι έχει κάνει σεξ με 20000 γυναίκες. Και είπε μάλιστα ότι "στην ηλικία μου αυτό σημαίνει ότι έκανα σεξ με 1,2 γυναίκες την ημέρα από τότε που ήμουν 15-που είναι το παράξενο?"
(Φυσικά στη μελέτη δεν είχαν συμπεριλάβει τον Πρόβατο, θα είχαν ανατιναχτεί τα σουηδικά κομπιουτερς, γιατί ΠΟΣΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΠΙΑ Ο ΣΟΥΗΔΙΚΟΣ Ο ΚΟΜΠΙΟΥΤΟΡΑΣ?)...
Oι έρευνες λοιπόν έδειξαν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν πάνω κάτω τον ίδιο χαμηλό μέσο όρο συντρόφων, αλλά υπάρχουν κάποιοι που στο πολύπλοκο αυτό δίκτυο είναι κόμβοι λόγω των πολυπηθών συσχετισμών τους με άλλους (με άλλα λόγια ο Πρόβατος, η Τσουτσουνέλα και ο Wilt- ο Chamberlain καλέ, είναι ΚΟΜΒΟΙ!)

Δε λέτε πάλι καλά που το φέρανε στο σεξ το μάθημα και ξύπνησα και συμμετείχα-ο καθηγητής εντυπωσιάστηκε από τις ερωτήσεις και τις παρατηρήσεις μου!

Opa again

Σπάστα!


Όπως λέει και το ρητό, "είμαι γκέι και το κέφι μου θα κάνω, και θα πάρω και μια πίπα παραπάνω!"


Υ.Γ. Αφορμή αυτού του ποστ είναι ότι το βράδυ θα πάω σε ελληνοαμερικάνικο glenti (η αφίσα λέει a night you won't forget-Greek Glenti Opa"

The Book of Love

Η δικαστική μου διαμάχη με τον Πρόβατο και τα δύσκολα εκείνα χρόνια που πέρασα δίπλα του δεν άφησαν αδιάφορους τους ανθρώπους των εκδόσεων Πουστραντώνη, οι οποίοι μου πρότειναν να γράψω αυτοβιογραφικό βιβλίο με τα βιώματα μου. Με χαρά σας ανακοινώνω ότι το βιβλίο θα κυκλοφορήσει σε δύο μήνες:

Newsbrief

Τρέχω με δουλειές αλλά πάντα σας σκέφτομαι λατρεμένοι μου αναγνώστες. Και γιαυτό σας λέω τα νέα μου εν συντομία.

Επιτέλους βρήκα μια οργάνωση που μου ταιριάζει και με εκφράζει...

Να και το λινκ.

Κατά τα άλλα, η εκστρατεία υποστήριξης του πούτσου έχει πάρει ανεξέλγκτες διαστάσεις πια στον Ελληνικό χώρο...

Νιαου

Είμαι γατούλα του σεξ αλλά και οι γατούλες καμιά φορά περνάνε στην αντεπίθεση!

Endorse the Penis

Με μεγάλη μου χαρά μαθαίνω ότι έχει ξεκινήσει εκστρατεία στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, όπου πολιτικοί, διανοητές, συγγραφείς και γενικότερα άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων εκφράζουν δημόσια την υποστήριξη τους προς το πέος-όπως χαρακτηριστικά είπε μέλος της Ακαδημίας, αφού τον τρώμε γιατί να μην τον σεβαστούμε?Πολύ χαίρομαι που βλέπω επιτέλους να αλλάζει το τοπίο στην Ελλάδα, να δείχνουμε θάρρος, πολιτισμό και προοδευτικότητα, μπράβο!!!

Secrets

Το καιρό που ζούσα με τον Πρόβατο, εκείνος δούλευε στη φάμπρικα και εγώ έμενα σπίτι και έκανα δουλειές. Όμως ο μισθός της φάμπρικας ήταν ψίχουλα και πάντα απορούσα πως ο Πρόβατος συντηρούσε τα ακριβά του γούστα στα ρούχα, στα βιβλία και τα ταξίδια. Μου άφηνε ελάχιστα λεφτά για τα ψώνια του σουπερ μάρκετ και αναγκαζόμουν να κάνω οικονομίες στα πάντα. Και δε μου είχε κάνει τότε εντύπωση ότι μου ζητούσε να του πλένω και να του σιδερώνω κάτι δερμάτινα στρινγάκια, μπότες, μαστίγια (αχ ήμουν πολύ αφελής). Όταν τον ρώτησα τι τα θέλει αυτά και μου είπε ότι πρέπει να τα φοράνε στη φάμπρικα γιατί είναι νέοι κανονισμοί που επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την ασφάλεια των εργαζομένων, τον πίστεψα και αναθεμάτισα την ώρα και τη στιγμή που γίναμε Ευρωπαίοι.
Όμως με τα λίγα λεφτά που είχα, δεν μπορούσα ούτε τα βασικά να ψωνίσω. Οπότε αναγκάστηκα να ξενοπλένω σκάλες χωρίς να το πω στον Πρόβατο. Γιατί, όπως γνωρίζουμε καλά, η δουλειά δεν είναι ντροπή (η ντροπή πάλι είναι δουλειά). Και επειδή ξενόπλενα σωστά και μεθοδικά, απέκτησα πολλούς πελάτες και μέχρι και γραφείου υπουργού της τότε κυβερνήσης καθάριζα. Και, πιστέψτε με, έχει πολύ μπιχλα το γραφείο ενός υπουργού. Μια μέρα λοιπόν εκεί που καθάριζα το γραφείο του υπουργού με το Αζαξ για τα τζάμια με άρωμα λεμονιού, είδα πάνω στα χαρτιά που είχε συσωρέψει ο υπουργός ανάμεσα σε κάτι νομοσχέδια και εφημερίδες, ένα διαφημιστικό που με τρόμαξε. Πλησίασα και είδα αυτό:


Δε μπορούσα να το πιστέψω, μου κόπηκε η ανάσα, άρχισα να τρέμω και έπεσα στο πάτωμα με λυγμούς (και με το Αζαξ στο χέρι). Ο υπουργός μπήκε μέσα και ρώτησε ¨Συκιά κλαις?» «Όχι κύριε υπουργέ» του απάντησα, «να, ένα σκουπιδάκι μπήκε στο μάτι μου» Τότε ο υπουργός με πλησίασε και χουφτώνοντας με είπε «εσείς οι φτωχοί πλην τίμιοι έχω ακούσει ότι κάνετε καλό κρεβάτι». Εγώ με οργή του έδωσα μια σφαλιάρα που τον πέτυχε στο αυτί (και λίγες μέρες μετά ο υπουργός αναγκάστηκε να βγει δημοσίως και να πει ότι είχε πρόβλημα με το αυτί του και χρειαζόταν άδεια και ξεκούραση, αλλά δεν είναι τώρα αυτό το θέμα μας...) Έφυγα τρέχοντας και γύρισα σπίτι. Ποτέ δεν αποκάλυψα στον Πρόβατο ότι ήξερα για το σκοτεινό μυστικό του.

Και δε θα την αποκάλυπτα αυτή την ιστορία (γιατί άλλωστε με ξέρετε, είμαι άτομο σεμνό και πολύ πριβέ) αλλά οι δικηγόροι μου με ενημέρωσαν ότι θα την παρουσιάσουν στο δικαστήριο, γιαυτό τη μοιράστηκα μαζί σας λατρεμένοι μου αναγνώστες....

Air Sex

Μετά το Air Guitar όπου οι διαγωνιζόμενοι παίζουν στην ανύπαρκτη κιθάρα, τώρα και Air Sex που αποκτά θαυμαστές στην Ιαπωνία. Δε ξέρω τι πω λατρεμένοι αναγνώστες....

Remake

Απόψε η Τσουτσουνέλα και εγώ μετά από δύο ποτήρια κρασί κάναμε την εξής διασκευή τραγουδιού της Άννας Βίσση:

Τις κοπελιές τις τρώει το στρες
κι η αγωνία αν θα βρόύνε τις κατάλληλες ψωλές
Τις κοπελιές τις τρώει το στρες
κι όλοι θέλουν να ξεφύγουν από Φυσικοχημείες,
Άλγεβρες, Γραμματικές!

Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα
πάλι πουτάνα να βρισκόμουνα
στους ίδιους δρόμους στις ίδιες πλατείες
στο νταβατζή μου να κάνω απιστίες
και τους περαστικούς που κοιτάζουν καχύποπτα
τα χρόνια του πεζοδρομίου δεν τ' αλλάζω με τίποτα!

Κρίμα που δεν έχω να σας βάλω ήχο να ακούσετε, αλλά στη φαντασία σας βάλτε και παιδική χορωδία στο ρεφρέν και φανταστείτε το πλήθος με αναμένους αναπτήρες.

Back

Λατρεμένοι αναγνώστες, ελπίζω να περάσατε όμορφα το Πάσχα και να είναι ομαλή η μετάβαση στην καθημερινότητα. Εγώ επέστρεψα στην δουλειά όπου είχα πολύωρο μιτιγκ με τη στρίγγλα του γραφείου (και ουχί με τα παλικάρια της φωτογραφίας).

Stories from the Past

Πριν μερικά χρόνια, όταν ήμουν ακόμη στη λατρεμένη πατρίδα και μόλις είχα τελιώσει το Λύκειο, τα είχα για ένα σύντομο διάστημα με έναν στρατιωτικό από την Αλεξανδρούπολη. Ήταν 30 χρονών, εργένης και πολύ όμορφος, αλλά είχε μια ιδιότητα κάπως προβληματική για τη σχέση μας. Ήταν στρατόκαβλος. Και το πιο κουφό ήταν ότι κάβλωνε με τα στρατιωτικά λες και δε τα είχε συνηθίσει. Έτσι για κάποιο λόγο του έκανε εντύπωση και του ίδιου ότι ήταν στο στρατό και φορούσε στολή. Η στολή του τον κάβλωνε πολύ και την φορούσε πάντα κατά τη διάρκεια των ερωτικών παιχνιδιών.
Πάνω στη φούντωση και στο πάθος ρωτούσε:
-Ποιος είμαι
-(α εντάξει, εύκολο) ο γαμιάς μου
-Ο ποιος γαμιάς σου?
-Ο εικοστός πέμπτος?
-Όχι βρε ζώον, ο ένστολος γαμιάς σου.
-Α ναι σωστά!
Και ύστερα από λίγα λεπτά άντε πάλι
-Τι φοράω?
-Εεε,,, εντάξει δεν είναι και η τελευταία λέξη της μόδας αλλά αν το συνδυάσεις με τα κατάλληλα αξεσουάρ....
-Όχι ηλίθιο, στολή φοράω
-Α ναι ναι στολή
-Τι φοράω είπαμε?
-(Τώρα τεστ μνήμης κάνει?) Στολή!

Είχε βιντεοκασέτες με παρελάσεις και CD με μουσική εμβατηρίων. Μια φορά έγραψα σε μια κασέτα από στρατιωτική παρέλαση ένα επεισόδιο απ’την Τόλμη και Γοητεία, και κόντεψε να με σφάξει. Μάζευε και φωτογραφίες από τανκς και ήταν συνδρομητής και σε κάτι στρατιωτικά περιοδικά που είχαν φωτογραφίες από αεροπλάνα και στρατιωτικές βάσεις (χάθηκε ο κόσμος να βάζανε και καμιά με τον λόχο ημίγυμνο?) Χωρίσαμε όταν πήρε μετάθεση. Ο αποχαιρετισμός ήταν πολύ πολιτισμένος, φάγαμε σπίτι του (σουβλάκια) και μου έκανε και δώρο ο καημένος ένα βιβλίο για την Ηχώ των Αιθέρων, ή κάτι τέτοιο. Και στην αφιέρωση έγραφε «Για να εκτιμήσεις τις αξίες της πατρίδας μας, ο ένστολος γαμιάς σου.» Μετά από λίγο καιρό πήγα ένα σωρό βιβλία δωρεά στη δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Χαλανδρίου και ανάμεσα τους και αυτό. Δε ξέρω αν ελέγχουν τα βιβλία πριν τα βάλουν στα ράφια, αλλιώς πολλές φορές αναρωτιέμαι τι θα σκέφτεται όποιος δανείστηκε το βιβλίο (αν ποτέ.....) και διάβάσε την αφιέρωση.

Happy Easter

Λατρεμένοι αναγνώστες, σας εύχομαι Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση και καλές γιορτές.
Θα ταξιδέψω για λίγες μέρες λόγω εορτών με τον αρραβωνιαστικό μου Ουρφάκο στην εξωτική Αλαμπάμα, και θα είμαι πάλι κοντά σας τη Δευτέρα.

A pa pa

Χθες η Τσουτσουνέλα ξεπέρασε κάθε όριο βεβήλωσης μεγαλοβδομαδιάτικα. Την πήρα τηλέφωνο για να δω αν θα βγούμε το βράδυ και μου είπε ότι τελικά δε θα βγει.
-Έχω να φτιάξω φανουρόπιτα, έκανα τάμα στον Άγιο Φανούριο.
-Γιατί, τι έχασες?
-Θυμάσαι εκείνο τον ψηλό, τον μπρατσαρά, που μόλις είχε βγει απ'την φυλακή, που γνώρισα το Σάββατο στο μπαρ?
-Ναι, εκείνον με το τατουαζ που έγραφε Killer στο σβέρκο.
-Ναι μπράβο! Μου έδωσε το τηλέφωνο του και το έβαλα στην τσάντα μου, αλλά τώρα δε το βρίσκω πουθενά. Έχω φάει τον κόσμο. Γιαυτό φτιάχνω φανουρόπιτα να με βοηθήσει ο Άγιος Φανούρης να το βρω...
-Μωρή βέβυλη, πας καλά? Σε λίγο θα κάνεις και φανουρόπιτα για να βρεις το δονητή που έχεις χάσει!
-Α λες, εκείνο τον κορεάτικο που ήθελε τις πολλές τις μπαταρίες? Δε το είχα σκεφτεί! Γίνεται να κάνεις μια πίτα για να βρεις δυο πράγματα ή πρέπει να φτιάξω δύο?

Της έκλεισα το τηλέφωνο καταμούτρως. Πήρα τηλέφωνο τον αρραβωνιαστικό μου τον Ουρφουσλαγκ για να μιλήσουμε για το στρουκτουραλισμό στη νέα τάξη πραγμάτων, αλλά ήταν βιαστικός. «Σε κλείνω, έχω να πάω σε μια ολονυχτία» μου είπε βιαστικά. Μα τι πάθανε όλοι ξαφνικά, βρήκαν το χαμένο εκκλησιαστικό τους αίσθημα?

Αποφάσισα να φορέσω κάτι ελαφρύ και σέξυ και να ανάψω κεριά για να μπω στο κατάλληλο μουντ για να διαβάσω το μπλογκ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Αλλά και αυτό ακόμα δε βοήθησε να ανέβω ψυχολογικά (ίσως επειδή σκεφτόμουν το παιδί του ξαδέλφου μου, το Δημητράκη, που σε κάποια εκδήλωση έπαιζε κρυφτό με την αδελφούλα του την Ελενίτσα και ξάπλωσε σε ένα κάθισμα στο πίσω διάζωμα και πήγε και έκατσε επάνω του ο Βενιζέλος κατά λάθος και το τρέχαμε το παιδί με σπασμένα πλευρά στο ΚΑΤ) και έτσι αποφάσισα να πέσω για ύπνο.
Σήμερα όλη μέρα ένιωθα κούραση και εκνευρισμό. Και ήρθε ξαφνικά και ένα email από τον Μπάμπη τον Ζαβό που έλεγε ότι ο Ουρφους δεν είχε πάει χτες σε ολονυχτία και έχει φωτογραφικό υλικό με αποδείξεις για το που ήταν αλλά ζητάει λεφτά για να μου το στείλει....

HA

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έχω δικαστική διαμάχη με τον Πρόβατο, ο οποίος ενώ κατά τη διάρκεια της σχέσης μας με κακοποιούσε, με έβριζε και με χτυπούσε, μετά τη διακοπή της σχέσης μας, άρχισε να με συκοφαντεί συστηματικά. Αναγκάστηκα λοιπόν και εγώ να του κάνω μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση. Το επιτελείο των δικηγόρων μου Jim Katsandres, Voula Tsarakes, Matthew Warner, John Anderson, Minos Matsas, Ke Yios, και το επταμελές μπαλέτο εεε... επιτελείο τους εργάζονται αδιάκοπα και συλλέγουν στοιχεία και μάρτυρες για τη δίκη.



Ο δόλιος ο Πρόβατος βλέποντας την επερχόμενη ήττα δημοσιοποίησε ΠΛΑΣΤΗ κασέτα προϊόν μοντάζ! Τις προάλλες ζητούσε μηνύματα συμπαράστασης από το μπλογκ του και έγραφε ότι τον απατούσα τάχα μου και τον κορόιδευαν στο καφενείο, και τα σχόλια που λάμβανε αντί για συμπαράσταση, ήταν για την Ελλάδα που χάνεται και το θεσμό των καφενείων (δηλαδή γωνία Ασχέτου και Αλλού-Νταλλού). Κανείς δε του συμπαραστέκεται γιατί κανείς δε δέχεται το άδικο. Για να καταλάβετε τι κακός άνθρωπος είναι, από τότε που έμαθε ότι προσπαθώ να γίνω re-born virgin, μου στέλνει πακέτα με φωτογραφίες του πέους του, φωτογραφίες του Αλέξη Γεωργούλη, δονητές και αγγούρια, για να με κολάσει.
Πρόσεχε Πρόβατε, καλά κάνεις και εξαφανίζεσαι για λίγο καιρό, αλλά οι δικηγόροι μου θα σε βρουν όπου και να πας!

At the Museum

Σήμερα μετά την δουλειά πήγα στο Μουσείο Ερωτισμού, που είναι downtown, γιατί είμαι άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων, και τράβηξα μερικές φωτογραφίες και σας τις παραθέτω:

Sweat

Η φίλη μου η Τσουτσουνέλα λέει ότι την ανάβει ένας άνδρας όταν ιδρώνει. Επ'αυτού θα ήθελα να τονίσω ότι διαφωνώ διότι σημασία έχει για ποιον άνδρα πρόκειται, if you know what I mean...

Personality Test

Αχ Λίλη μου γλυκιά, τα τεστ τα έκανα μια και μου έριξες το μπαλάκι, αλλά νομίζω ότι είναι λάθος, άκου εκεί να βγάλει τη γατούλα του σεξ Γκάντι!!!

What Famous Leader Are You?
personality tests by similarminds.com

What Classic Movie Are You?
personality tests by similarminds.com

Virgin Mega Stores

Λοιπόν λατρεμένοι αναγνώστες, εδώ στην Αμερική που βρίσκομαι συμβαίνουν όλα τα παλαβά.
Ένας συνάδελφος στο γραφείο μας (ο οποίος είναι γνωστός για τις επισκέψεις του στα μπαρ αλλά και τις τύψεις του λόγω αυστηρής καθολικής ανατροφής) ανακοίνωσε την ώρα του μεσημεριανού γεύματος ότι αποφάσισε να ξαναγίνει παρθένος. Στην Αμερική αρχίζει και αποκτά μεγάλη διάδοση το κίνημα των ξαναγεννημένων παρθένων (re-born virgins), δηλαδή αφού έχεις παρθεί με το μισό πληθυσμό της χώρας σου (και αν η χώρα σου είναι η Κίνα, θα έχεις σίγουρο ανατομικό πρόβλημα), λες λοιπόν κάποια στιγμή, βαρέθηκα πια να παίρνομαι από εδώ και από εκεί, θα ξαναβρω την παρθενιά μου!
Παίρνεις τον όρκο του ξαναγεννημένου παρθένου, ακολουθείς τα δέκα βήματα απόκτησης της παρθενίας σου και τσουπ, προτού το καταλάβεις ξαναφοράς λευκά και έχεις αγγελική αθωότητα (και απ’τα κόκινα φανάρια έχεις μετακομήσει στη παιδική χαρά).


Υ.Γ. Τα ακούς πρόβατε, για σένα τα γράφω μπας και ξεκινήσεις τα τεν στεπς να γίνεις ριμπορν βερτζιν γιατί παράγινε πια με το αχαλίνωτο σεξ!!!! Α και μη ξεχάσεις να αγοράσεις τα δύο βιβλία, το σημαντικό If You Wanna Be Happy, Keep Yer Pants Zipped! και το ανυπέρβλητο Reborn Virgin Wisdom: A Premarital Sexual Abstinent Workbook for Adults.

Passion

Λατρεμένοι αναγνώστες, ο Βουλγαράκης με θέλει σα κολασμένος, δε το συζητώ!!!

Greek Business

Ένας Έλληνας γνωστός μου εδώ στην ξενιτιά επιστρέφει με τη γυναίκα του πίσω στα λατρεμένα πάτρια εδάφη μετά από πολυετή διαμονή στην Αμερική. Η Τσουτσουνέλα και εγώ κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον και βοηθάμε το ταλαίπωρο ζεύγος τις δύσκολες αυτές μέρες της μετακόμισης. Και πακετάρουμε, και σφουγγαρίζουμε, αλλά και συμμετέχουμε στις συνομιλίες που έχει το ζεύγος με δύο Ελληνικές εταιρίες μεταφορών για τη μεταφορά της οικοσυσκευής τους στην Ελλάδα. Ήρθαν λοιπόν Έλληνες υπάλληλοι της εταιρείας για να κάνουν εκτίμηση. Η Τσουτσουνέλα και εγώ ήμασταν στην πρώτη γραμμή (η Τσουτσουνέλα γιατί λέει κάνουν καλό κρεβάτι οι φορτηγατζήδες, εγώ πάλι για να ενημερωθώ). Περιληπτικά σας λέω ότι και οι δύο εταιρείες έχουν κάτι εκπροσώπους μαφιόζους και μόνο που τους βλέπεις προσεύχεσαι μη σε μαχαιρώσουν. Από τις συνομιλίες και τις διαφωνίες λοιπόν έχω αρχίσει σιγά σιγά να αναπτύσω γνώσεις για να μεταφράζω τους ιδιωματισμούς που είναι αναπόσπαστο κομάτι των εμπορικών συνδιαλαγών. Για παράδειγμα:
Σου λέει αυτός:

Είμαι από (insert τοποθεσία, πχ Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Καβάλα κλπ) και εμείς εκεί πάνω/κάτω, έχουμε μάθει να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.
Μετάφραση: Δεν έχω πει ποτέ την αλήθεια στη ζωή μου. Το ψέμα είναι πια μέρος του είναι μου.

Σε συμπάθησα, γιαυτό θα σου κάνω καλύτερη τιμή.
Μετάφραση: Φαίνεσαι καλό κορόιδο, θα σε γαμήσω πατόκορφα.

Αν πας αλλού, θα σου ζητήσουν τα διπλά. Μη βλέπεις που εγώ είμαι σωστός και θα με φάει εμένα η ντομπροσύνη μου.
Μετάφραση: Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κλέφτης από μένα. Αν πας αλλού θα το διαπιστώσεις και εσύ.

Δε βγαίνω μάνα μου, δε βγάινω....
Μετάφραση: Τι μαλακίες λέω πάλι ο Παρτσαλάκης....

Το πιο ντροπιαστικό όμως στην υπόθεση είναι ότι ο ένας από τους δύο αυτούς κυρίους, με αλυσίδα και τριχωτό στήθος, δύο κινητά στη ζώνη του παντελονιού, που κάθε γυναικα την αποκαλεί «μανίτσα» και κάθε άντρα «ξάδερφε», γυάλισε στην Τσουτσουνέλα η οποία του έδωσε και το τηλέφωνο της. Καθόμασταν σε καφενείο όταν ο κύριος αυτός την πήρε τελικά τηλέφωνο, και εγώ το μόνο που άκουγα ήταν την Τσουτσουνέλα να χασκογελάει και να του λέει «ναι, γεια σας, ναι, αχ ναι, ναι, πολύ χάρηκα που πήρατε, ναι, αχ ναι, ναι θα το ήθελα πολύ, ναι , αχ ναι, γαμήστε με, αξίζει.» Κόντεψα να πνιγώ ακούγοντας αυτό το τελευταίο, αν και η Τσουτσουνέλα ορκίζεται ότι του είπε «γνωρίστε με, αξίζει» το οποίο όμως είναι εξίσου ντροπιαστικό. Σήμερα βγήκαν για το πρώτο τους date. I will keep you posted….

Sausage

Αυτό λατρεμένοι αναγνώστες είναι το λογότυπο Τσέχικης εταιρείας αλλαντικών:

Όχι δε θα το σχολιάσω!

And the Winner Is...

Ο νικητής του διαγωνισμού είναι ο Urfurslaag ο οποίος και κερδίζει εκτός από την εκτίμηση και το σεβασμό μου, δωρεάν ταξίδι και διαμονή στην Αμερική. Μου είπε ότι σκέπτεται να φέρει μαζί του και τους προσωπικούς του φωτογράφους yellow kid και Μπαμπη Ζαβό.

Taverna

Έχει πάει κανείς σας λατρεμένοι μου αναγνώστες σε αυτήν την ταβέρνα? Αξίζει ή να τους κάνω μήνυση για δυσφήμηση? Αν είναι της προκοπής, προτείνω να γίνει εκεί η σεμνή δεξίωση μετά την τελετή γλυκέ μου Ουρφουσλααγκ....

Pictorial

Μετά την απόπειρα δηλητηρίασης μου από κάποιον...



έμεινα χωρίς φαγητό 3 μέρες και λύσσαξα στην πείνα, οπότε τώρα σκούπισα τα δάκρυα μου,


και έφαγα ότι βρήκα μπροστά μου.
Πρέπει όμως κανείς να προσέχει και να μην κάνει υπερβολές στην διατροφή.

assassination

Αχ λατρεμένοι αναγνώστες μου! Τη Δευτέρα ήρθε συστημένο πακέτο (το έφερε ένας πολύ γλυκούλης courier ξανθός... αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) και ήταν από τον Πρόβατο. Το άνοιξα και ήταν ένα κουτί σοκολάτες με μια κάρτα που έγραφε "ελπίζω αυτό να είναι η αρχή του τέλους της διαφωνίας μας." Συγκινήθηκα πολύ και βούρκωσα, τολμώ να πω. Κάθισα στον καναπέ και άρχισα να τρώω τις σοκολάτες ενώ σκούπιζα τα δάκρυα της συγκίνησης και σκεφτόμουν ότι μπορεί να τον είχα παρεξηγήσει τον προβατάκο. Μετά από λίγες ώρες άρχισα να έχω προβλήματα και λέγοντας προβλήματα εννοώ εμετό, διάρροια, ρίγη, κομάρες, πόνους στο στομάχι, πόνους στο κεφάλι, πόνους στις γόβες, παντού....(αχ που είσαι Τανίλα που περιγράφεις bodily fluids με λεπτομέρειες) Και το βράδυ ήταν, όπως θα έλεγε και η Νικολούλη, "μια πολύ δύσκολη νύχτα". Σήμερα επέστρεψαν τα αποτελέσματα από το εργαστήριο, οι σοκολάτες είχαν ποντικοφάρμακο. Είμαι καλά αν και νιώθω ακόμα εξάντληση-δε πήγα στη δουλειά δυο μέρες και την έχω βγάλει μόνο με τσάι.
Σας αγαπώ!

See you in Court

Λατρεμένοι αναγνώστες, όπως είδατε ετοιμάζομαι για δικαστικό αγώνα εναντίον του Πρόβατου ο οποίος μου κάνει συκο-φαντική δυσφήμιση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα βρεθώ με τον Πρόβατο στα δικαστήρια. Πριν χρόνια μετά το άδοξο τέλος της σχέσης μας, είχα υποβάλει μήνυση για την κακοποίηση που είχα δεχτεί και για τα ψυχολογικά τραύματα που μου είχε προκαλέσει. Σα σήμερα θυμάμαι την μέρα της δίκης. Είχα μεγάλη αγωνία. Είχα ντυθεί σεμνά και διακριτικά για την περίσταση με ένα σεμνό ροζ πουκάμισο και ένα σεμνό κίτρινο παντελόνι. Στο δικαστήριο ήμουν με το δικηγόρο μου τον κύριο Μπακόλα, ο οποίος όμως από την πρώτη στιγμή είχε επιστήσει όλη του την προσοχή στο κινητό του και έστελνε ή διάβαζε μηνύματα με ευλάβεια (τον είχα βρει στη Χρυσές Αγγελίες και είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τις ικανότητες του όταν με ρώτησε το πρωί αν πρόκειται για την υπόθεση των κλεμένων αρχαίων, και έπρεπε να του ξαναθυμίσω γιατί ήμασταν εκεί). Δε με κοίταζε καθόλου, μόνο που και που χαμογελούσε και μου έλεγε, «μην ανησυχείτε, είμαι πολύ αισιόδοξος, είμαστε σε καλό δρόμο.» Κάθησα δίπλα του και σκούπισα δύο σταγόνες ιδρώτα που κυλούσαν στο μέτωπο μου. Δίπλα μας κάθησε μια μοναχή. Μου χαμογέλασε ευγενικά και συστήθηκε ως Ηγουμένη Χαρίκλεια. Τη ρώτησα αν ήταν εκεί για την υπόθεση μας, αλλά μου είπε ότι είχε ξεμείνει από προηγούμενη δίκη ενός ιεροκάπηλου.

Η δίκη άρχισε. Όταν άκουσα τον Πρόεδρο να φωνάζει τον Νανάκο να καταθέσει, ένιωσα ανακούφιση. Ο Νανάκος ήξερε πολύ καλά τι είχα περάσει με τον Πρόβατο. Ένιωσα αισιοδοξία. Ο Νανάκος με πλησίασε καθώς πορευόταν προς την έδρα, και με βουρκωμένα μάτια μου είπε ψιθυριστά, «συγχώρεσε με για αυτά που θα πω, αλλά με εκβιάζει.... δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω.» Και όντως όταν κατέθεσε είπε ότι ο Πρόβατος ήταν η Μητέρα Τερέζα και εγώ για δέσιμο, και ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ποτέ δει τον Πρόβατο να μου φέρεται άσχημα. Όσο κατέθετε, ο Πρόβατος τον κοίταζε με επίμονο βλέμα και που και που έκανε με το χέρι του μια κίνηση σα να κόβει το λαρύγγι. Ο Νανάκος κάθε φορά που το έβλεπε, άρχιζε να τραυλίζει...

Γύρισα το κεφάλι για να μην τον βλέπω και να πνίξω τα δάκρυα μου. Και εκεί αντίκρυσα την Κατερίνα να κάθεται στις πίσω θέσεις. «Αχ ευτυχώς ήρθες Κατερινάκι μου Ελλάδα να καταθέσεις τι μου έκανε ο Παλιοπρόβατος» είπα με χαρά και προσδοκία. «Τι λες καλέ τρελάθηκες, ήρθα να βγάλω φωτογραφίες για να σχολιάσω αν ακολουθείτε τις τάσεις της μόδας στο Σάκο με μπιφτέκια. Άλλωστε δε μπορώ να καταθέσω εναντίον του, έχει μέσο στη Σουηδική κυβέρνηση και απείλησε ότι αν μιλήσω θα με απελάσουν με συνοπτικές διαδικασίες.»
Και εκεί που κάναμε αυτή την κουβέντα, ακούω τον δικηγόρο του Πρόβατου να λέει, ποιος θα μπορούσε να μην είναι ευχαριστημένος με πέος 40 εκατοστών.
«Αλήθεια έχετε πέος 40 εκατοστών?» ρώτησε ο πρόεδρος με έντονο ενδιαφέρον.
«Ναι θέλετε να σας το δείξω?» είπε ο Πρόβατος και άρχισε να ξεκουμπώνει το παντελόνι του.
«Μα τι κάνει εκεί» φώναξα «σεβασμό στο δικαστήριο επιτέλους, πείτε και εσείς κάτι κύριε Μπακόλα!»
Αλλά ο δικηγόρος έγραφε τα απομνημονεύματα του στο κινητό και ο Πρόεδρος φώναξε, αφήστε το παιδί να μας δείξει.
Και μόλις ο Πρόβατος ξεβρακώθηκε, επικράτησε νεκρική σιγή στην αίθουσα του δικαστηρίου.
«Μα πως κάνετε έτσι πια?» ξαναφώναξα, «δεν έχετε ξαναδεί πέος σαράντα εκατοστά?»
«Που να το δούμε, παιδάκι μου», πετάχτηκε η ηγουμένη, «του Πάτερ Θεόκλητου με το ζόρι δέκα εκατοστά το λες.»
Διάφοροι άρχισαν να τραβάνε φωτογραφίες με το κινητό, άλλοι να σταυροκοποιούνται. Ο Πρόεδρος είχε μείνει με ανοικτό το στόμα και ψέλιζε, πω πω πω.....
Είχαν πια χαθεί όλα. Ήξερα ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Είχα όμως ακόμη την ελπίδα ότι με την κατάθεση μου θα μπορούσα να εξηγήσω το δράμα που πέρασα. Πήρα μια βαθιά ανάσα όταν ο πρόεδρος φώναξε το όνομα μου και με αγωνία πλησίασα.
Άρχισα να λέω το δράμα μου.
«Αχ κύριε πρόεδρε, δε ξέρετε τι μου έχει κάνει ο άνθρωπος αυτός!»
«Για το γλυκό σέξυ αγόρι λέτε?»
«Έλεος κύριε Πρόεδρε! Ούτε μια προσπάθεια δε κάνετε να κρύψετε την μεροληψία σας. Πείτε και εσείς κάτι κύριε Μπακόλα μου!»
«Πως?» ρώτησε ξαφνιασμένος ο δικηγόρος.
«Συγγνώμη που σας ξύπνησα, αλλά εδώ κοντεύουν να με στείλουν στο Γκουαντάναμο Μπεϊ.»
«Συνεχίστε» φώναξε αυστηρά ο Πρόεδρος.
«Λοιπόν αυτός ο σατράπης, κύριε Πρόεδρε μου...»
«Έ όχι και σατράπης, το γλυκό αυτό παιδί. Άχου το μου, άχου το. Πλησίασε αγόρι μου στην έδρα να σου τσιμπήσω το μαγουλάκι» είπε ο Πρόεδρος απευθυνόμενος στον Πρόβατο.
Τα νεύρα μου ήταν κρόσια.
«Έλεος! Που είναι οι δημοσιογράφοι να καταγγείλω την διαφθορά της ελληνικής δικαιοσύνης!» κραύγασα.
«Κάτσε κάτω μωρή» φώναξε ο Πρόεδρος και έτσι τελίωσε η κατάθεση μου άδοξα και χωρίς να μου δοθεί η ευκαιρία να πω τον πόνο μου.
Ο κύριος Μπακόλας σήκωσε το κεφάλι από το κινητό, μου χαμογέλασε αλλά πριν προλάβει να μιλήσει τον διέκοψα «Ξέρω, ξέρω, είμαστε σε καλό δρόμο!»
Φυσικά η απόφαση ήταν αθωωτική για τον Πρόβατο. Ήταν τέτοια η πίκρα μου, που εκείνη την περίοδο έγραψα τους στίχους που αργότερα διασκεύασε ο Φοίβος για τη Βανδή:

Τι σόι άντρας είσαι εσύ ρωτώ
Που με κερνάς μονάχα πόνο
Και δε σε νοιάζει που για σένα εγώ
Στο κλάμα πάλι βαλαντώνω

Το ριξες και πάλι απόψε το φαρμάκι σου
Και έκανες ξανά να κλαίει το πουστράκι σου

Δε μ'αγαπάς πια όπως στις αρχές
Και πάνω μου ξεσπάς πολλές φορές
Και λόγια λες που χαρακώνουνε και ανεπανόρθωτα πληγώνουνε




‘Ομως αυτή τη φορά ο νέος μου δικηγόρος με διαβεβαιώνει ότι έχουμε πολλές πιθανότητες για θριαμβευτική νίκη!

More stories

Λατρεμένοι αναγνώστες, κάνω έκκληση: Ζητείται νέος σέξυ φιλόδοξος δικηγόρος να αναλάβει την μήνυση κατά του Πρόβατου για συκοφαντική δυσφήμιση μια και ισχυρίζεται εδώ και καιρό ότι έκανα απιστίες στη σχέση μας. Ο δικηγόρος πρέπει να είναι εξοικιωμένος με τα τηλεοπτικά μέσα σε περίπτωση που χρειαστεί να βγούμε στα παράθυρα.


On other news, Ο γλυκουλίνις ο null έριξε και εκείνος μπαλάκι (δε περίμενα ποτέ ότι θα ξεστομίσω αυτές τις λέξεις, αλλά όχι άλλα μπαλάκια!) για ιστορία με πέντε λέξεις (και τι λέξεις, που τις βρήκες βρε παιδάκι μου) και επειδή και εκείνου δε του χαλάω χατίρι ιδού η ιστορία:

Ο Τάκης ο Καβλίδης γύρισε από το ταξίδι του στα Ιμαλάια κουρασμένος. Μπήκε στο σπίτι και ακούμπησε τις βαλίτσες του στο πάτωμα. Σκύβοντας διαπίστωσε ότι η σπιτονοικοκυρά του του είχε αφήσει μια φωτοτυπία από τα πρακτικά της συνέλευσης που είχε γίνει στην πολυκατοικία. Όλοι οι ένοικοι διαμαρτύρονταν για τη φασαρία που έκανε τα βράδια που ήταν σπίτι και ήθελαν να τον διώξουν. Φυσικά δεν είχαν κατανόηση για τις πνευματικές αναζητήσεις ενός διανοούμενου σα και εκείνον που ένιωθε την ανάγκη να συνομιλεί δυνατά με τον εαυτό του τα βράδυα και γιατί όχι, να διαφωνεί μαζί του και να καβγαδίζει. Αλλά που να καταλάβουν οι δόλιοι οι ένοικοι ότι ανάμεσα τους ζούσε ένας άνθρωπος του πνεύματος, ένας ρηξικέλευθος φιλόσοφος, ένας οραματιστής που άκουγε φωνές και έβλεπε οπτασίες. Έβαλε νερό στη τσαγιέρα με το έμβολο, άνοιξε μια κονσέρβα καλαμπόκι και την άδειασε σε ένα πιάτο, τα έβαλε όλα σε ένα δίσκο και κάθησε στην πολυθρόνα να φάει. Προτού προλάβει να βάλει την πρώτη μπουκιά στο στόμα του, είδε μπροστά του τη σπιτονοικοκυρά του και τρείς άνδρες με λευκές μπλούζες-ο ένας κρατούσε μια ένεση, και οι άλλοι δύο ένα λευκό πουκάμισο με μακριά μανίκια που δένουν

Back from Colorado

Επέστρεψα από το Κολοράντο και με μεγάλη μου λύπη σας αναφέρω ότι δε γνώρισα τον διανοούμενο των τεχνών και των γραμμάτων. Και ενώ η Τσουτσουνέλα έκανε τρελίτσες με τα τρία τέταρτα του ανδρικού πληθυσμού στο χιονοδρομικό κέντρο (για να μη πω για την πολιτεία του Κολοράντο ολόκληρη), εγώ το έριξα στις μοναχικές λογοτεχνικές βραδιές. Στο πούλμαν της επιστροφής η Τσουτσουνέλα αποφάσισε να κάτσει δίπλα σε έναν κύριο που είχε γνωρίσει το προηγούμενο βράδυ και έτσι εγώ βρέθηκα δίπλα σε έναν άλλο κύριο ο οποίος αποφάσισε να μου εξηγήσει κατά τη διάρκεια της διαδρομής γιατί δεν πρέπει να αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ. Μου προέβαλε διάφορα επιχειρήματα, αλλά το πιο ισχυρό ήταν ότι όταν ο ίδιος είχε αρχίσει να αμφιβάλει για τα στρατεύματα, είδε όραμα όπου ο Χριστός ο ίδιος τον διαβεβαίωσε ότι τα στρατεύματα πρέπει να παραμείνουν στο Ιράκ. Φυσικά εμένα άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας γιατί δεν ήξερα αν ο κύριος αυτός είχε και κανένα όπλο μαζί του. Με διαβεβαίωσε βέβαια ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που επικοινωνούσε με τον Κύριο. Δεν ήθελα να τον αναστατώσω και μια και άκουγε φωνές και είχε οράματα, τον πήρα με το μαλακό, και ναι δίκιο έχετε, και μεγάλη η χάρη του Ιησού μας του έλεγα, και έριχνα κλεφτές ματιές στην Τσουτσουνέλα να έχει το κινητό έτοιμο να πάρει την αστυνομία. Αλλά αυτή βέβαια ήταν στον κόσμο της, και σε κάποια στιγμή στην διαδρομή αποφάσισε να κάτσει στα γόνατα του διπλανού της, την είδε ο οδηγός και της είπε ότι δεν επιτρέπεται αυτό που κάνει για λόγους ασφαλείας (ευτυχώς η Τσουτσουνέλα υπάκουσε, γιατί είχα και μια φοβία μήπως αρχίσει να του τραγουδάει, αν είναι η αγάπη αμαρτία, θα βγω να το φωνάξω με λατρεία....)
Τέλος πάντων, φτάσαμε στο αεροδρόμιο, είπα στην Τσουτσουνέλα ότι κάθισα δίπλα στον κύριο που ήταν για δέσιμο, αλλά εκείνη με καθησύχασε ότι είναι άκακος, και ότι έχει τατουάζ την Παναγία στην πλάτη....(δεν μπήκα στον κόπο να ρωτήσω που το ξέρει...)

Chain reactions

Προτού συνεχίσω την ανταπόκριση από το χιονισμένο Κολοράντο, πρέπει να ανταπεξέλθω στις προσκλήσεις για αλυσίδες παιχνίδια που δέχτηκα.
Ο γλυκουλίνης ο Yellow Kid μου είπε να γράψω για 10 ταινίες που θά ήθελα να υπάρχουν! (+10 πιθανούς σκηνοθέτες) και επειδή δε χαλάω χατήρι ποτέ στον γιελλουκιντινουλι (γούτσου γούτσου), ορίστε:

1) Αφδώδης πυρετός το Σαββατόβραδο (Δαλιανίδης)
2) Αμάρτησα για το πουλί μου (Πρόβατος)
3) Γοργόνες και γοργόνες-ένα λεσβιακό δράμα (Παπακαλιάτης)
4) Μάγκες και μάγκες-ένα γκει οδοιπορικό (Σπηλμπεργκ)
5) Οι μάγισσες της Νέας Σμύρνης (Σκορτσέζε)
6) Η Παναγία της Πατησίων (Άλλεν)
7) Η οδύσσεια μιας ξεφωνημένης (Φώσκολος)
8) Η γατούλα του σεξ (Συκιά)
9) Πάρτυ με ούζα στο Αιγαίο (Αγγελόπουλος)
10) Η αιωνιότητα και ένα κιλό φέτα (Ταραντίνο)

Και επειδή το Μαράκι μου ζήτησε να φτιάξω ιστορία με πέντε συγκεκριμένες λέξεις και εκείνης επίσης δε της χαλάω χατήρι, ιδού:

Η Τζοβάνα Φραγκούλη ένιωσε μια αδιαθεσία εκείνη την ημέρα. Δεν είχε όρεξη να κυνηγήσει τον Τάκη με το μαστίγιο όπως εκείνος της ζητούσε κάθε φορά. Ούτε ήθελε να βάλει φωτιά στα μαλλιά του, όπως την εκλιπαρούσε ο αμετανόητος μαζοχιστής. Η Τζοβάνα είχε πια βαρεθεί να κάνει την αφέντρα, να δέρνει αλύπητα, να κλωτσάει και να πετάει κόσμο στο ποτάμι. Ήθελε μια ήσυχη ζωή στο χωριό να φροντίζει το κτήμα της και να ταϊζει τις κοτούλες της. Δεν είχε όμως τη δύναμη να τα παρατήσει, είχε ανάγκη τα χρήματα και είχε μάθει πια να ζει με ανέσεις. Έτσι προσπάθησε να διώξει την κούραση από πάνω της, ακούμπησε με το χέρι της τον τοίχο, πήρε μια βαθιά ανάσα, σκούπισε το δάκρυ που κυλούσε στο πρόσωπο της, ίσιωσε τις δερμάτινες μπότες της, και φώναξε «Τάκη, γουρούνι, έρχομαι και κρατάω σούβλα».

Ανταπόκριση από Colorado-Part II

Λατρεμένοι αναγνώστες, συνεχίζω την ανταπόκριση μου από το εξωτικό Κολοράντο.
Όλο το πρωί η Τσουτσουνέλα πάλευε με τα αξεσουάρ του σκι, εγώ την έβλεπα από το καφενείο να πέφτει στα χιόνια και να ξανασηκώνεται και να το παλεύει, καθώς έπινα το καπουτσίνο μου από το απέναντι καφενείο. Διότι δε τρελάθηκα να πάω να ξεποδαριαστώ με το σκι και να τσουβαλιάζομαι σα γιουβαρλάκι στις βουνοπλαγιές. Εκεί στο καφενείο όπου έπινα τον καπουτσίνο, όπως προείπαμε, συνάντησα και μια παρέα φοιτητών αρχιτεκτονικής από τη Νότια Ντακότα. Με κάλεσαν για φαγητό, εγώ όμως επειδή είμαι άτομο σεμνό και ντροπαλό δέχτηκα μόνο μετά από κάποια παρακάλια. Το εστιατόριο του χιονοδρομικού κέντρου σερβίρει χαμπουγκερς και πατάτες και κροκέτες αλλά σε περιβάλλον με χλιδή και πλούτο. Παθαίνεις δηλαδή μια σύγχυση, λες είμαι στα ΜακΝτόναλτς ή σε χλιδάτο εστιατόριο? Οι φοιτητές της αρχιτεκτονικής ήσαν καλά μεν παιδιά αλλά δυστυχώς λίγο αγεωγράφητα, και με ρωτούσαν που ακριβώς είναι η Ελλάδα και τι γλώσσα μιλάμε εκεί και με ξενέρωσαν (αυτό μου συμβαίνει δυστυχώς συχνά στην Αμερική.)
Επιτέλους κατά το απόγευμα η Τσουτσουνέλα αποφάσισε να σταματήσει τα μαθήματα σκι και έτσι πήραμε το πουλμαν να πάμε σε γειτονικό αγοραστικό κέντρο να κάνουμε ψώνια. Μπαίνοντας στο πουλμαν την έσπρωξε ένας κύριος κατά λάθος και μετά προθυμοποιήθηκε να της κρατήσει και τη τσάντα και την πόρτα λέγοντας “Let me be a cavalier” και η Τσουτσουνέλα, μετά από τρία χρόνια στην Αμερική αλλά με ελειπείς ακόμα γνώσεις Αγγλικών, γύρισε και με ρώτησε «Τι μου λέει αυτός καλέ? ότι είναι καβλιάρης?»
Χτες το βράδυ η Τσουτσουνέλα πέρασε μια «βραδυά τζαζ» (που είναι η συντόμευση του «μια βραδυά που την πήραν δέκα πεζοναύτες που ήταν όλοι τους εντελώς τζαζ»).
Εγώ πάλι είχα κουραστεί από το ταξίδι, τις βόλτες και τα ψώνια και πέρασα ήσυχα το βράδυ διαβάζοντας «Διαχρονία και συνεργεία: μία πολιτική πολιτισμού» του Ευάγγελου Βενιζέλου, βιβλίο άκρως διεγερτικό, κάτω από το φως των κεριών. (Δεν έκανα εγώ τρέλες, σε αντίθεση με τις κακοήθειες που διαδίδει ο παλιοπρόβατος που θέλει να με παρουσιάσει εξώλης και προώλης.
Σε δύο μέρες φεύγουμε. Ελπίζω αύριο να γνωρίσω κανένα άνθρωπο της διανόησης και του πολιτισμού, του επιπέδου μου δηλαδή, γιατί έχω αρχίσει και βαριέμαι μέσα στα χιόνια.

Ανταπόκριση από το Colorado-Part 1

Λατρεμένοι αναγνώστες, σας γράφω από το Colorado, όπου έχω έρθει με την Τσουτσουνέλα για τετραήμερες διακοπές και σκι. Το ταξίδι ξεκίνησε με ταλαιπωρία μια και μας έβαλαν στο αεροπλάνο για Ντένβερ, αλλά είχαμε καθυστέρηση δυόμισι ωρών και καθόμασταν όλη αυτή την ώρα μέσα στο αεροπλάνο. Η Τσουτσουνέλα έχασε την ψυχραιμία της και φώναζε "μα σε ποιον πρέπει να πάρω πίπα εδώ πέρα επιτέλους για να απογειωθεί αυτό το αεροπλάνο?". Εγώ προσπαθούσα να την καθησυχάσω για να μη μας πετάξουν από το αεροπλάνο. Τελικά ευτυχώς απογειωθήκαμε και φτάσαμε και στο Ντένβερ. Διαπιστώσαμε ότι το πολιτειακό πανεπιστήμιο το University of Colorado το λένε για συντομία Colo University (είχε αφίσες στο αεροδρόμιο). Που ήταν αυτό το πανεπιστήμιο όταν έψαχνα για σχολές, θα είχα διαπρέψει. Όχι για να με λέτε ότι μόνο τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι του κώλου.
Φτάνοντας στο Ντένβερ, ήθελα να πάμε στο κέντρο της πόλης να δούμε τον ουρανοξύστη που στέγαζε τα γραφεία της Κολμπικο της αδίστακτης Alexis Colby στη Δυναστεία, αλλά η Τσουτσουνέλα επέμενε να πάρουμε το πουλμαν για το χιονοδρομικό κέντρο. Φτάσαμε στη βουνοπλαγιά τη χιονισμένη και τώρα σας γράφω από το ξενοδοχείο. Η Τσουτσουνέλα έχει κατέβει στο μπαρ και την πέφτει σε όποιον βρει. Αύριο θα αρχίσουν και τα μαθήματα σκι (αν και εγώ μάλλον θα παρακολουθώ μόνο γιατί δε μου αρέσουν και πολύ οι τούμπες). I will write more soon, from wonderful Colorado to all my friends, kisses, sikia....

Bilingual

Ανοικτή επιστολή προς blueprints

Αξιότιμε blueprints,


Όπως σου έχω δηλώσει και στο παρελθόν, η φωτογραφία σου με εξιτάρει. Έχεις αυτό το σέξυ άγριο βλέμα που λέει «Σκάσε μωρή ηλίθια» και σε φαντάζομαι να με πλακώνεις στα χαστούκια και μετά να κάνουμε κολασμένο σεξ στα πλακάκια της κουζίνας δίπλα στον κάδο με τα σκουπίδια και το τσουβάλι με τις πατάτες. Και η Τσουτσουνέλα είδε τη φωτο σου και αναστατώθηκε. Σε παρακαλώ λοιπόν να μου στείλεις και άλλες φώτο σου, και ολόσωμες αλλά και ολόγυμνες, στις ζητά η ομογένεια της Αμερικής (και να μη ξεχνάμε ότι οι Έλληνες της Αμερικής είναι δύο φορές Έλληνες και κρατάνε ζωντανή την Ελλάδα, το έχει πει και ο Χριστόδουλος και η Βανδή αλλά και η Μπέσυ Αργυράκη).
Μην απογοητεύσεις την ομογένεια!

Μετά τιμής

sikia

Latest News

Πριν ακόμα κοπάσει το σοκ του ταξίαρχου που φοράει στρινγκ, σάλο έχει προκαλέσει στο πανελλήνιο η αποκάλυψη ότι ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού του Σαρμπέλ για τη Γιουροβίζιον ήταν Yassou Antoni. Χάρη στην έγκαιρη επέμβαση των αρχών, της εκκλησίας και ειδικής ομάδας αντιμετώπισης εθνικών κρίσεων, οι στίχοι άλλαξαν προτού το τραγούδι παρουσιαστεί στο ελληνικό κοινό και έτσι αποφεύχθησαν τα χειρότερα.

Και μια και λέω για τραγούδια, έχω μεγάλη αγωνία σήμερα γιατί το βράδυ θα συναντηθώ με τον Jim Katsos, ο οποίος είναι Ελληνοαμερικάνος επιχειρηματίας και θεσμός στην ελληνική ομογένεια του Σικάγο. Ο κύριος Katsos ασχολείται και με τις τέχνες και υπάρχει πιθανότητα να με υποστηρίξει και να κυκλοφορήσει σε CD single το σουξέ μου «Αχ καλέ αυτοί οι άνδρες, που έχουν πέη σα σαλαμάνδρες». Το έχει πιστέψει το τραγούδι και είναι βέβαιος ότι το καλοκαίρι σε Αμερική και Ελλάδα θα το τραγουδούν σε όλα τα μαγαζιά. Ίσως λοιπόν αυτό να είναι το ξεκίνημα μιας διεθνούς καριέρας. Άλλωστε ήδη με αποκαλούν Μαντόνα της ομογένειας και νομίζω ότι έχει ωριμάσει ο καιρός για το πρώτο μου δισκογραφικό βήμα.

Και μια και είπα ομογένεια, έχει γίνει σάλος με την ομιλία της νεαρής Πυθαγόρας Πυθίας Άννας Μαρίας κλπ και τις αντιχριστιανικές της δηλώσεις σε εκδήλωση της εκκλησίας στο Σικάγο (για περισσότερα εδώ. Εγώ δεν ήμουν μπροστά στα γεγονότα, έχω να πάω σε εκκλησία αιώνες, μια φορά παλαιότερα είχα πάει σε ελληνορθόδοξη εκκλησία του Σικάγο και ο παπάς μου έκανε παρατήρηση για τον τρόπο που είχα ντυθεί (επειδή είχα ντυθεί απλά φαντάζομαι, με ένα ροζ μπλουζάκι με στρασάκια, ένα τζιν με σκισίματα και σαγιονάρες hello kitty-αλλά δείξτε και εσείς μια κατανόηση πάτερ, σπούδαζα τότε ακόμα, που να το βρω το ταγιέρ?)

Aνοικτή επιστολή προς billzouk

Είναι να μην πάρω φόρα με τις ανοιχτές επιστολές, θα πω όλη την αλήθεια, γιατί η Συκιά μπορεί να μπουκώνεται, αλλά ΠΟΤΕ δε φιμώνεται.



Αξιότιμε Bill,

Με μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα τις αντιδράσεις σου για τις διπλές καθημερινές παραστάσεις στην παράσταση το Κοράκι της Θύμησης. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να εκφράσεις τον εντυπωσιασμό σου για την άρτια καλλιτεχνική επιμέλεια της αφίσας και την ευγνωμοσύνη σου που μπήκες πρώτο όνομα, ενώ η συνάδελφος σου Τούλα Κουλουμπή παρ’όλη την τεράστια εισπρακτική επιτυχία της τελευταίας της ταινίας «Σε νιώθω μέσα μου» δέχτηκε να μπει το όνομα της δεύτερο. Και αυτά όλα οφείλονται στις προσπάθειες μου τις επίμονες με όλους τους συντελεστές της παράστασης να σε προωθήσω (και παρά τις σθεναρές αντιδράσεις της συγγραφέως του έργου, που ήθελε να πάρει το ρόλο ένας ανιψιός της). Ίσως έχουν δίκιο λοιπόν ο κύριος Παπαδάκης και ο κύριος Αυτιάς που λένε ότι τα νέα παιδιά θέλουν τον εύκολο δρόμο για την επιτυχία και δεν είναι σα τους παλιούς που τα παλιά τα χρόνια δεν είχαν καφέ να πιουν και βράζανε τις κάλτσες τους για να έχουν ένα ρόφημα να τους ζεσταίνει τα κρύα βράδια.

Δε παίρνει ο ηθοποιός το Όσκαρ από τη μια μέρα στην άλλη, ο άλλος ο δόλιος ο Πήτερ Ο΄τουλ εκατόν πενήντα χρόνια το παλεύει και ακόμα τίποτε. Παραπονέθηκε ο Κλούνει για διπλές παραστάσεις όταν μικρό παιδάκι έπαιζε σε σκοτεινά θέατρα του Σικάγο? Άκουσες εσύ τον Μπραντ Πιτ να παραπονιέται που σκούπιζε ο ίδιος το θέατρο όταν έφευγαν οι θεατές στο θλιβερό Μιζούρι στο ξεκίνημα του? Έχεις επηρεαστεί από ελληνικά φαινόμενα τύπου Στέλλα Μπεζεντάκου και της άλλης που λέει το νινι και το όνομα της μου διαφεύγει, όπου η επιτυχία ήρθε μέσα σε μια νύχτα. Ε λοιπόν όχι, δεν είναι έτσι τα πράγματα στην Αμερική, θέλει κόπο και θυσία.

Αρνήθηκες τη διαφήμιση για τα παγωτά, αρνιέσαι να κάνεις διπλές παραστάσεις-δηλαδή τι δουλειά να σου βρω ως μάνατζερ, μοντέλο σε μαγαζί επίπλων που κοιμάται σε κρεβάτι στη βιτρίνα ή μέλος σε πάνελ κουτσομπολίστικης εκπομπής? Εγώ έχω όραμα και χρονοδιάγραμμα.

Και μην ανησυχείς για τη διακοπή της συνεργασίας μας, μη πάθεις αυτά που έπαθε η Σελένα όταν απέλυσε τη μάνατζερ της. Δε πρόκειται να σου εμφανιστώ σε ανύποπτο χρόνο και να σου τραγουδήσω με τη μελωδία του Candid Camera:
Κι αν σας τύχει κάτι/ Κλείστε μάτι/ Λίγο πονηρά/ Smile/ Είναι η psycho η sikia.

Όχι όχι όχι. Επειδή ξέρω ότι είσαι καλό παιδί αλλά απλά έχεις μπλέξει με κακές παρέες (βλέπε Πρόβατος και Τανίλα) σε συγχωρώ.

Μετά τιμής,
sikia

Pictures from the Past

Μια φωτογραφία από τα παλιά.....
Ο Πρόβατος σε μια φωτογραφία μας από την εκδρομή στο Πόρτο Κατσίκι (είχε μουστάκι τότε). Τι ωραία που είχαμε περάσει....
Στη φωτο είναι λίγο θυμωμένος γιατί τον είχα ξυπνήσει να του απαγγείλω ένα ποίημα που μόλις είχα γράψει.

Ανοιχτή επιστολή προς Πρόβατο

Αξιότιμε Πρόβατε,

Συχνά πυκνά έχεις υπονοήσει με σχόλια σου ή και ξεκάθαρα κατηγορήσει ότι κατά τη διάρκεια της σχέσης μας σε απατούσα με άλλους άνδρες. Αυτό είναι ψέμα! Ποτέ δε πήγα με άλλο άνδρα όσο τα είχαμε. Χωρίσαμε εκείνο το βροχερό βράδυ της Τρίτης και ενώ εγώ έπλενα τα πιάτα, έφυγες παίρνοντας μαζί σου το ταψί με την τυρόπιτα Κιχι που είχα φτιάξει (εκείνη που έχει το τραγανιστό φύλλο, που κάνει κρίτσι κρίτσι και έχει και κασέρι μέσα), μια σακούλα Πακοτίνια και 14 ευρώ από το πορτοφόλι μου. Από τότε δε σε ξαναείδα….

Δε ξέρω τους λόγους για τους οποίους με εγκατέλειψες (αν και έχω κάποιες υπόνοιες, μια και το προηγούμενο βράδυ διάβασα κρυφά στο κινητό σου ένα μήνυμα που σου είχε στείλει κάποιος Μπομπ και έλεγε να περάσεις από το μαγαζί να φάτε καβουροπάττυ).
Έπρεπε να είχα ακούσει τη φίλη μου τη Γωγώ Αντζολετάκη, η οποία από την αρχή μου έλεγε ότι θα με πληγώσεις και πάντα αγανακτούσε με τον βάρβαρο και άδικο τρόπο με τον οποίο μου συμπεριφερόσουν. Μετά το χωρισμό ξενιτεύτηκα για να σε ξεχάσω, αλλά δε τα κατάφερα ούτε και εδώ, μακριά σου, στα παγωμένα αφιλόξενα χώματα.

Όμως σε παρακαλώ μη ψεύδεσαι και λες ότι σε απατούσα, γιατί βάζεις ψύλλους στα αυτιά αναγνωστών-θαυμαστών μου, στους οποίους έχω τάξει απόλυτο μονογαμικό έρωτα και αρχίζουν και με υποψιάζονται για απιστία. Και αυτό δεν είναι σωστό!

Μετά τιμής

sikia