Eurovision

Λυσσάξαnε με τη Eurovision. Μου τη σπάει όταν βγαίνουν τύποι τάχα μου διανοούμενοι και λένε "Ντροπή και αίσχος, γιατί δε πανηγυρίσαμε όταν γράφτηκε το Άξιον Εστί, γιατί δε βγαίνουμε στο δρόμο για τον Ελύτη και το Καβάφη" Για τον απλούστατο λόγο ότι δε βγαίνει ο κόσμος στους δρόμους επειδή έκανε ανασκόπηση του ελληνικού πολιτισμού και αποφάνθηκε ότι το Number One είναι το καλύτερο δείγμα του πολιτισμού μας, απλά επειδή κερδίσαμε ένα διαγωνισμό (χαζό μεν, αλλά πανευρωπαϊκό πανηγύρι). Δηλαδή όταν πανηγυρίζαμε για το Πανευρωπαικό, υπονοούσαμε ότι ο Ζαγοράκης είναι καλύτερος από τον Σεφέρη?
Βγαίνουν τώρα και σου λέει γιατί τραγούδησε αγγλικά, γιατί είναι όμορφη και όχι κοίτος σα τη Φαραντούρη που είναι κουλτουριάρα, γιατί η μητέρα της είχε σταυρουδάκι που είναι δείγμα της θρησκευόμενης δεξιάς, γιατί πήρε το κλειδί της πόλης στο Κίεβο (δηλαδή τι να έπαιρνε , ένα αδέσποτο από το Κίεβο).
Άσε το άλλο για τα λεφτά που ξοδεύτηκαν! Ήδη όσα λεφτά επένδυσε η ΕΡΤ τα έβγαλε και με το παραπάνω, τα ταξίδια της τραγουδίστριας τα πλήρωναν οι χορηγοί, τη στείλανε σε όλες τις τουριστικές εκθέσεις που είχε η Ελλάδα να πατήσει πόδι από τα χρόνια του όθωνα. Αν θες να δεις πως σου τρώνε τα λεφτά, κοίτα τριγύρω σου, τα λεφτά από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης που έφταναν για να έχεις τη καλύτερη παιδεία, το καλύτερο σύστημα υγείας, τους καλύτερους δρόμους. Πιο πολύ τόπο πιάσανε τα 80000 ευρώ που δώσανε για τη Γιουροβίζιον, παρά τα σχεδόν 300 εκατομύρια ευρώ που έδωσαν για την Πολιτιστική Ολυμπιάδα και ΚΑΝΕΙΣ στον πλανήτη δε πήρε πρέφα. (Είκοσι χιλιάδες ευρώ μόνο δεξίωση που έδωσε ο Βενιζέλος στο προξενείο της Νέας Υόρκης για την προώθηση του ελληνικού πολιτισμού-μα τι έφαγε). Τουλάχιστον γράφτηκε και κάτι καλό για τη χώρα μας, και θα έχουμε να τους δείχνουμε του χρόνου φιλμάκια για την Ελλάδα δωρεάν διαφήμιση σε εκατομύρια τηλεθεατές. Και όσο χαζό και αν ακούγεται, διάβασα ότι η Ιρλανδία είχε δει μεγάλη αύξηση του τουρισμού της μετά από τουριστική προβολή που έκανε στην οργάνωση του διαγωνισμού στη χώρα τους.
Γιαυτό σας λέω, φτάνει η γρκίνια με την Γιουροβίζιον. Και δε τα λέω αυτά επειδή μοιάζω στη Παπαρίζου και είμαστε και οι δυο μας θεές (που είμαστε).

Greek-American Glenti

"Sotiri Bazoukas serenaded with Greek bouzouki music and guests danced the night away to the sounds of Kaitoula Garbi, Annoula Vissi and the divine Despina Vandi brought by Dj Zorba. George Chlapas, owner of GreekSports Inc, donated 100 tsourekia, a greek egg-butter bread-like pastry. Jimmy and Helen Zavos provided guests with ouzo and beer. What a night! Special thanks to Maria and Dimitra Poulos, John and Janna Stamos, the music group Leventes and the funeral home of the Katsoulis family. Great fun was had by all! Opa!"

Campaign progress

Και οι δήμοι και οι κοινότητες στο πλευρό της Συκιάς.

Γράμματα θαυμαστών (Part 2)

κα Πελαγία (Γρεβενά, νοικοκυρά)-"Η εκστρατεία αυτή μου άλλαξε τη ζωή. Ενθουσιάστηκα τόσο που έτρεξα τσίτσιδη να κάνω δουλειές στο σπίτι."

Γράμματα θαυμαστών (Part 1)

κα Ελένη (Ηράκλειο Κρήτης, ιδιωτική υπάλληλος)- "Η εκστρατεία της δεσποινίδος Συκιάς για μια καθαρή Ελλάδα με έχει κατενθουσιάσει. Η καθαριότητα είναι τρόπος ζωής."

Sikia's campaign for a cleaner Greece

Αχ καλέ τι γουικεντ ήταν αυτό και δε μπορώ να κάτσω. Ο εστιάτορας που σας ανέφερα, είναι προικισμένος από τη φύση και έτσι περνώντας μαζί του τόσες μέρες νιώθω σα να πέρασα την εβδομάδα καθισμένη πάνω σε στύλο της ΔΕΗ.
Είπα όμως ΔΕΗ και θυμήθηκα, ξεκινώ μια νέα εκστρατεία εξωραϊσμού της χώρας μας, και καλώ εσάς φίλοι και φίλες της μπλογκόσφαιρας να με στηρίξετε στη προσπάθεια μου αυτή. Σας καλώ να πάρετε μια σφουγγαρίστρα, σκούπα, κουβά με νερό και απορρυπαντικό και να καθαρίσετε το πεζοδρόμιο μπροστά στα σπίτια σας (όλο το τετράγωνο, όχι μονό μπροστά στην είσοδο). Επίσης, αν σας περισσεύει το κατιτις και δε το ξοδέψατε για το αρνί του Πάσχα, βάψτε και τη πρόσοψη του κτιρίου, που είναι το χάλι του το μαύρο. Τι ωραίες που θα ήταν κάποιες συνοικίες στην Ελλάδα αν ήταν λίγο προσεγμένες. Γιατί μπορεί να φταίει η αρχιτεκτονική αλλά και η βρώμα και η δυσωδία καθώς και τα σκουπίδια δε βοηθούν. Γιαυτό καλοί μου φίλοι, πολυαγαπημένοι αναγνώστες και λατρεμένοι εραστές, βάλτε φασίνα.
Σκούπισε τη πόλη σου, μπορείς!

Να ζήσετε

wedding cake


Παντρεύτηκε μια φίλη μου στο Σικάγο. Άντε και στα δικά μας στις λεύθερες.

Πήγα στο γάμο και μετά στη δεξίωση όπου παραλίγο να πέσω θύμα βιασμού από ξάδελφο της νύφης ο οποίος είναι Ελληνοαμερικάνος οργανοπαίχτης. Τι όργανο παίζει (δε θέλω σχόλια)? Παίζει μπουζούκι και τον καλούν σε όλους τους ελληνικούς γάμους και τα πανηγύρια στις Μεσοδυτικές Πολιτείες. Είχε πιει και το κατιτίς και μου υποσχέθηκε να με κάνει βασίλισα του παλκοσένικου. Δεν ενέδωσα, όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά επειδή είναι παντρεμένος και η γυναίκα του καθόταν παραδίπλα.

Το Σαββατοκύριακο θα πάμε κάποια άτομα από τη δουλειά για εκδρομή. Θα έρθει και ο Μπράιαν που σας έλεγα, ο καυτός εραστής, ο θεικός άνδρας, ο Σάκης Ρουβάς της Αμερικής (βασικά κλητήρας είναι αλλά εννοώ σε βαθμό σεξ απηλ), ο τέλειος άνδρας ο άνδρας ο σωστός (ωχ πέσαμε σε ελληνική βλαχοποπ). Σκέφτομαι λοιπόν τα εξής τρία εναλλακτικά σενάρια,
1) να κάνω ότι πέφτω στη λίμνη και φωνάζω βοήθεια ώσπου να έρθει να με σώσει
(ο κίνδυνος είναι να προσφερθεί η λεσβία συνάδελφος που είναι και μπρατσωμένη)
2) να κάνω ότι λιποθυμώ για να με κρατήσει να μη πέσω
(ο κίνδυνος είναι να μη με κρατήσει και να πέσω)
3) να του ριχτώ στα ίσα και να του πω, έλα πάρε με και πέτα με στα βράχια, βρίσε με και σκίσε με (δε βλέπω κίνδυνο σε αυτό οπότε μάλλον για αυτή την επιλογή με βλέπω).

Ι λαβ χιμ. Αλλά επειδή το Σάββατο αργεί να έρθει, απόψε έχω ραντεβού με έλληνα εστιάτορα. Updates to follow.

ERT Satellite

Χτες το απόγευμα πήγα βόλτα στα μαγαζιά με τη φίλη μου τη Βαγγέλη. Ψωνίσαμε ένα σωρό πράγματα, μαντίλια, τσάντες, θήκη για κινητό, δυο πεζοναύτες. Ήταν γενικά ένα έντονο βράδυ. Με όλα αυτά δε κοιμήθηκα στο σπίτι μου, αλλά διανυκτέρευσα στο σπίτι της Βαγγέλης που μένει και πιο κοντά στη δουλειά μου. Έτσι το βράδυ έβαλα να δω λίγη τηλεόραση και έπεσα πάνω στην ΕΡΤ Σάτελαιτ που εκπέμπει για εμάς τους καψερούς της ομογένειας και της ξενιτιάς. Εγώ δεν έχω σπίτι μου δορυφορική τηλεόραση οπότε μόνο σε φίλους και γνωστούς βλέπω. Χτες λοιπό η ΕΡΤ έδειχνε ρεπορτάζ για τις ομορφιές της χώρας μας (απ'ότι μαθαίνω συνέχεια αυτά δείχνει η δορυφορική) και εκεί που είχε μια τρελή Ελληνοαμερικάνα να παίρνει συνεντεύξεις από ντόπιους νησιώτες (ψαράδες, φουρνάρηδες κλπ) και η Ελληνοαμερικάνα ρωτούσε "Πείτε μας τι καλό έχει το νησί σας?" βλέπω ξαφνικά ένα παλιό μου συμμαθητή ο οποίος δούλευε τώρα σε νησί και είχε Ίντερνετ καφέ. Ο Νίκος (έτσι τον λένε τον άνθρωπο) εξήγησε ότι ήρθε στο νησί (δυστυχώς δε θυμάμαι ποιο) πριν τέσσερα χρόνια. Τι παράξενο, ήταν ο διπλανός μου για χρόνια στο σχολείο και τώρα τον έβλεπα στην τηλεόραση, εγώ στην Αμερική και αυτός στο (απροσδιόριστο) νησί.
Αλλά καλύτερα να επιστρέψω στη δουλειά, όχι τίποτε άλλο αλλά είχα και πρωινή συνάντηση με τη στρίγγλα. Ευτυχώς που είναι Παρασκευή!

Περιπέτεια στο ελληνικό προξενείο

-Γεια σας. Τι κάνετε?
-Τι θες?
-Μου είπανε να περάσω από το γραφείο σας για τα χαρτιά ανανέωσης διαβατηρίου.
-Όχι εδώ για αμερικάνους υπηκόους.
-Όχι συγγνώμη, δεν είμαι αμερικάνος υπήκοος. (Μπας και έβαλα καπελάκι, σορτσάκι και μασάω τσίχλα και δε το πήρα χαμπάρι?)
-Μπα? Ελληνική υπηκοότητα?
-Ναι. (γιατί, δε σου γεμίζω το ματί μωρή κατσίκα?)
-Χρειάζομαι έγγραφο Χ, έγγραφο Υ, έγγραφο Ζ
-Ναι τα έφερα όλα, μαζί μου τα έχω.
-Ναι αλλά δε βλέπω βεβαίωση ότι το διαβατήριο είναι γνήσιο.
-Συγγνώμη, δε μου είπανε, τι ακριβώς είναι αυτή η βεβαίωση?
-Α δε γίνεται να τελειώσει η διαδικασία σήμερα, θέλουμε αυτό το χαρτί.
-Ναι αυτό το κατάλαβα, απλά ενημερωτικά για την επόμενη φορά πείτε μου τι ακριβώς…
-Στις πληροφορίες θα στα πουν αυτά
-Μα στις πληροφορίες ρώτησα και ΔΕΝ μου είπανε για μια τέτοια βεβαίωση.
-Η Σούλα?
-Κοιτάξτε δε ξέρω αν τον λέγανε Σούλα τον κύριο, είχε πάντως μουστάκι, αυτός μου έδωσε τις πληροφορίες και…
-Η Σούλα ξέρει για τη βεβαίωση….
-Α ωραία, δε μου λέτε και μένα να μάθω? Θέλετε βεβαίωση από μένα ότι το διαβατήριο μου είναι πραγματικά δικό μου?
-Α κάνουμε και πνεύμα…
(Ναι γιατί αν κάναμε θα το καταλάβαινες μωρή φώκια)
-Όχι προς Θεού. Απλά θέλω τη βοήθεια σας να διεκπεραιώσω αυτή τη διαδικασία.
-Μα εδώ πρέπει να έρχεσαι με όλα τα χαρτιά συμπληρωμένα και έτοιμα. Εδώ τελειώνει η διαδικασία, δεν αρχίζει.
(Εδώ θα γίνει ο τάφος σου)
-Καλά μπορείτε να μου πείτε που θα βρω τη Σούλα να ρωτήσω.
-Α η Σούλα έχει πάρει άδεια.
-Και εκτός από τη Σούλα, άλλο άτομο στο προξενείο δε μπορεί να με ενημερώσει?
-Πάρε τις πληροφορίες.
-Μα αυτές πήρα… πάλι τα ίδια θα λέμε?
-(γυρνάει προς άλλη υπάλληλο) Ελένη, πότε γυρνάει η Σούλα από την άδεια?
-(κυρία Ελένη:) γύρισε πριν δυο εβδομάδες
(πολύ συναδελφικό το κλίμα φαίνεται)
-Που είναι τώρα?
-(κυρία Ελένη:) στο κυλικείο
(ωχ, μασαμπουκιάζει η άλλη και εγώ εδώ περνάω το Γολγοθά)
-Ευχαριστώ, θα πάω να τη βρω στο κυλικείο, να πάρω και κανένα σαντουιτσάκι.

Μη σας τα πολυλογώ πήγα στο κυλικείο, ήταν μια κινέζα και μια μελαχροινή στρουμπουλή, πόνταρα στη στρουμπουλή, της λέω
-κυρία Σούλα?
-ναι καλέ, πως ξέρεις το όνομα μου?
(σιγά μην ήταν η κινέζα η Σούλα)
-μου είπανε να σας βρω

-αααα του Μπάμπη ανήψι είσαι?
-του Μπάμπη? Όχι δε….
-από Σέριφο είσαι?
-όχι ακριβώς, για ένα χαρτί διαβεβαίωσης γνησιότητας διαβατηρίου… μου είπε η κυρία στον πρώτο όροφο να σας μιλήσω
-η Τασία?
-(άντε πάλι με τα ονόματα) Να σας πω την αλήθεια δε τη ρώτησα το όνομα της, είχε μαλλιά μαύρα κορακί με ξανθές ανταύγειες οξυζενέ και προχωρημένου βαθμού στραβισμό
-α η Τασία
-ναι αυτή
-δεν υπάρχει αυτό το έγγραφο
-όταν λέτε δεν υπάρχει, χάσατε τα έντυπα?
-όχι απλά δε χρειάζεται, έχεις έγγραφα Χ,Υ, Ζ?
-ναι μαζί μου τα έχω όλα
-πήγαινε στη Τασία να το τακτοποιήσει
-από τη Τασία έρχομαι, εκείνη με έστειλε στο κυλικείο να σας βρω
-που ήξερε ότι είμαι στο κυλικείο?
-της το είπε μια άλλη κυρία, αυτηνής το όνομα το ξέρω, Ελένη
-α καλά, στάσου να δω τα χαρτιά
-(ναι αλλά τα χέρια σου είναι λαδωμένα από το σάντοιυιτς) Ορίστε.
-ΟΚ, θα τα πάρω μαζί μου και έλα αύριο, το γραφείο μου είναι στο δεύτερο
-δηλαδή τακτοποιήθηκε το θέμα?
-θα τα πούμε αύριο αυτά

Χαίρομαι που η Ελλάδα φροντίζει να μεταφέρει τη κουλτούρα της σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, σε προξενεία και πρεσβείες. Ι λαβ Γκρικ μενταλιτι.

Turbulence and bears

Αχ χάθηκα πάλι, αλλά έλειπα σε μπιζνες τριπ, άστα να πάνε.
Γύρισα χτες το βράδυ. Είχα πάει σε άλλη πολιτεία της πολυαγαπημένης μας Αμερικής και επέστρεψα με το αεροπλάνο. Όμως στην επιστροφή ο πιλότος μας ανακοίνωσε ότι είχε καταιγίδες και χαλάζι στο Σικάγο και έτσι δεν ήξερε αν μπορούσαμε να προσγειωθούμε και περίμενε να τον ειδοποιήσουν από το κέντρο ελέγχου. Ώσπου να τον ειδοποιήσουν, κάναμε κύκλους πάνω από τη πόλη. Είχε όμως τόσες αναταράξεις που είχαν γίνει τα εντόσθια μας φραπέ. Και πάνω στην όλη κρίση άρχισε η διπλανή μου να κάνει εμετό. (Αχ και την έβλεπα που μασουλούσε κάτι πατατάκια στο αεροδρόμιο, τελικά τα είδα και τα πατατάκια σε μορφή πολτού στο κάθισμα και στο πάτωμα.) Η αεροσυνοδός έτρεξε με σακούλες και χαρτοπετσέτες και σα σωστή επαγγελματίας της λέει της γυναίκας "Καλά από τώρα σας πείραξαν οι αναταράξεις, που να αρχίσουμε να προσγειωνόμαστε που θα γίνεται χαμός." Μπράβο κοπέλα μου, τέτοια λέγε μας γιατί νομίζαμε ότι θα τη γλιτώναμε τη κρίση πανικού, και τώρα που μας το είπες, τι να κάνουμε, να ανοίξουμε την πόρτα να κατέβουμε? Τελικά του έδωσαν άδεια να προσγειωθεί του άμοιρου πιλότου και μας ανακοίνωσε "ας το προσπαθήσουμε". Τι να προσπαθήσουμε, εδώ δεν είναι να απλώσεις φύλλο για τυρόπιτα και να πεις το προσπαθήσαμε αλλά δε πέτυχε. Άρχισε η προσγείωση και το αεροπλάνο άρχισε τις τούμπες, εγώ τις προσευχές, η διπλανή συνέχισε με τους εμετούς και άλλοι απλά φωνάζανε ή κλαίγανε. Όταν άγγιξαν οι ρόδες του αεροπλάνου το έδαφος αρχίσαμε να αγγαλιαζόμαστε και να δοξάσουμε το Μεγαλοδύναμο. Μόνο κεριά που δεν ανάψαμε να πούμε και το "Χριστός Ανέστη".
Έτσι έλειπα αυτές τις μέρες και τώρα μόλις άρχισα να ενημερώνομαι για τα νέα της πατριδας μας.
Λέει η Καθημερινή ότι ύστερα από 60 χρόνια αρκούδα πάτησε στον Oλυμπο . Αρκούδε, ήσουν στον Όλυμπο το γουικέντ και δεν έγραψες στο μπλογκ σου? Και μια και είπα για αρκούδες, μέχρι πρότινος, μόνο δύο αρκούδες είχα σε υπόληψη, το αρκουδάκι του Casoline και τον Αρκούδο. Όμως πήγα στο ζωολογικό κήπο τη Κυριακή (στην άλλη πολιτεία που σας προείπα) και τα έχασα με δυο λευκές πολικές αρκούδες που έκαναν παιχνίδια και νάζια μπροστά σε δεκάδες θεατές πίσω από κάγκελα που χώριζαν το σπίτι τους (φτιαγμένο από πάγο) από τους θεατές με τα παγωτά και τα ποπ κορν στο χέρι που έβγαζαν φωτογραφίες σα τρελλοί.
Ο συγκεκριμένος ζωολογικός κήπος είχε από όλα, πίθηκους, γορίλες, καγκουρό, κότες, πάπιες, δελφίνια, κατσίκες. Για να τα δεις όλα τα ζωντανά θες δυο μέρες. Στο πουλμαν έγινε εντονότατη συζήτηση μεταξύ Αργεντινού τουρίστα και Αμερικανού τουρίστα για τη χρησιμότητα των ζωολογικών κήπων (ο Αργεντινός βέβαια πήγαινε και αυτός στον κήπο, αλλά ισχυριζόταν ότι πρόκειται για βάναυση χρήση των ζώων ως αντικειμένων διασκέδασης, ο Αμερικάνος έλεγε για προστασία ζώων που αλλιώς δε θα έπιβίωναν και για τη δυνατότητα επαφής και μόρφωσης). Εγώ δε πήρα θέση στο καβγά, γιατί δεν ήξερα και τι να πω, αλλά όταν αργότερα ήμασταν στο κλουβί με τους γορίλες και κάποιος σχολίασε την ομοιότητα συγκεκριμένου γορίλα με το Μπους, συμφώνησα απόλυτα με κίνδυνο να με σπάσει στο ξύλο ο συγκεκριμένος Αμερικανός τουρίστας (του καβγά) ο οποίος ήταν Ρεμπουπλικάνος.


Bears 

Sex at the Workplace

Χτες το απόγευμα αργά μετά τη δουλειά το αφεντικό (δε μποσ) είπε σε τρεις άλλους συναδέλφους και σε μένα να βγούμε να συζητήσουμε κάτι σχετικό με τη δουλειά. Επειδή ο καιρός ήταν καλός, πρότεινε να πάμε σε ένα μικρό μαγαζάκι κοντά στο γραφείο που πουλάει παγωτό. Πας, χτυπάς το κουδουνάκι και εμφανίζεται ο κύριος, παίρνει τη παραγγελία, σου δίνει το παγωτό σου και φεύγεις. Μόνο που χτες πήγαμε, χτυπήσαμε το κουδουνάκι μια, δύο, περιμέναμε πέντε λεπτά και εκεί που ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, εμφανίστηκε από τη κουζίνα μια κυρία με μαλλιά ξεχτένιστα και το μισό πουκάμισο της έξω από το παντελόνι της και το άλλο μισό μέσα. Από πίσω της εμφανίστηκε ένας κύριος, επίσης ξεχτένιστος, που κούμπωνε το παντελόνι του. Δώσαμε τις παραγγελίες μας, πήραμε τα παγωτά μας και σχολιάσαμε τι νόστιμα που ήτανε. Κανένας δε σχολίασε τίποτε και εγώ φυσικά δε μίλησα να σχολιάσω ότι στη κουζίνα έγινε το αχαλίνωτο σεξ του αιώνα, και ελπίζω να πλύνανε τα χέρια τους προτού μας σερβίρουν. Ενώ ήταν εκεί όλοι και προφανώς όλοι αυτό θα σκέφτηκαν, αν κάοποιος το έλεγε θα φρίκαραν.

Αυτό μου θύμισε μια φορά πριν μερικά χρόνια, που ήμουν στο σπίτι της θείας μου και είχε το ραδιόφωνο ανοικτό. Το ραδιόφωνο έπαιζε το τραγούδι του Μητσιά που λέει "ποτέ δε θα μπω σε άλλο σώμα". Η θεία μου μέσα στην πόρωση σιγοτραγουδούσε "ποτέ δε θα δω άλλο στόμα", οπότε της λέω "θεία, το τραγούδι δεν είναι για έναν οδοντίατρο, που δε θα ξαναδεχτεί ασθενείς, ποτέ δε θα μπω σε άλλο σώμα, λέει το τραγούδι". Οπότε έντρομη η θεία μου λέει "τι λες παιδάκι μου, σιγά μη λέει ο Μητσιάς τέτοιες βρωμιές."

Anyway, ως Greek citizen έχω να κάνω πρόταση για την ονομασία της FYROM. Όλοι μιλάνε για το αν θα είναι διπλή η ονομασία ή θα έχει δύο σύνθετα. Εγώ προτείνω τριπλή ονομασία- Άννα Μαρία Σκόπια.

lover

Το CNN μας δίνει
οδηγίες για ασφαλές μπλόγκινγκ. Εργοδότες, λέει, έχουν βρει τα μπλογκς εργαζομένων που θάβανε το αφεντικό και απολύθηκαν. Σύζυγοι βρήκαν το μπλογκ συζύγων οι οποίοι το πρωί ντύνονταν νταλικιέρηδες και το βράδυ Λολίτες. Γιαυτό λέει προσέξτε τι γράφετε. Καλά κάνω εγώ και τα έχω βγάλει όλα στη φόρα, έτσι αν κάποιος διαβάσει το μπλογκ μου θα του φανώ πιο σοβαρή και με αρχές απ'ότι του φαινόμουν κανονικά.
Ο κίνδυνος να διαβάσουν το μπλογκ μου στη δουλειά είναι όμως μικρός γιατί δε ξέρει κανείς εκεί μέσα ελληνικά. Η στρίγγλα, για την οποία σας έχω μιλήσει σε γενικές γραμμές, είναι μια Αμερικάνα βλαμένη και κακιασμένη, κομπλεξική και υστερική και κουτσομπόλα. Κατά τα άλλα καλό κορίτσι δε λέω. Έχω και ένα αφεντικό ζώον. Γενικά το κλίμα στη δουλειά δεν είναι καλό. Και είχα ξεγελαστεί γιατί εδώ στην Αμερική είναι όλοι στην αρχή πολύ ευγενικοί του στυλ "Wow you are wonderful, we love you, we are a big happy family, everything is great, let's have fun" και μετά από λίγο γίνεται μετάλλαξη σε εωσφόρο. Αλλά όπως σας έχω πει έχουμε στη δουλειά (δυστυχώς όχι μόνιμα) έναν κούκλο, έναν θεό... τον Μπράιαν. Αποφάσισα να του δοθώ ολοκληρωτικά και να γίνω υπηρέτρια του, αλλά δε ξέρω πως να του το θίξω το θέμα. Μήπως να του πάω κουλουράκια να του πω ότι τα έφτιαξα με τα χεράκια μου? Ήρθε για να κάνει τη πρακτική του (δε θέλω σχόλια του τύπου, να δεις πρακτική που θα σου κάνει κλπ, διότι όπως ξέρετε είμαι σοβαρό άτομο και ψάχνω άνδρα με σκοπό το γάμο). Έτσι θα μείνει μαζί μας για λίγους μόνο μήνες, οπότε πρέπει να δράσω άμεσα.

Υ.Γ. Αν έχετε συνταγή για κουλουράκια, περικαλώ στείλτε την (αλλά να είναι επιπέδου, μη γίνω και ρεζίλι στο καυτό αγόρι)

Back home

Επέστρεψε ο Τάκης από Ελλάδα και μαζευτήκαμε όλοι με χαρά και ανυπομονησία. Εδώ στη ξενιτιά (άτιμη κοινωνία) κάθε φορά που κάποιος από εμάς πάει Ελλάδα, όταν γυρνά μαζευόμαστε και μας λέει τα καθέκαστα. Όχι πως δε παρακολουθούμε μέσω διαδικτύου και ατελείωτων τηλεφωνικών συνομιλιών με φίλους και συγγενείς, αλλά άλλο είναι να έχεις τον ανταποκριτή μπροστά σου. Έτσι χτες μαζευτήκαμε όλοι σε ελληνικό εστιατόριο και καθήσαμε γύρω από το Τάκη να μας διαφωτίσει.
-Τάκη μου, τι έγινε, πως πέρασες, τι νέα από τη μητέρα πατρίδα?
-Καλά μωρέ, χαμός με διατροφικά σκάνδαλα και άλλα πολλά. αλλά όταν ήμουν κάτω, πρόλαβα και είδα το τελικό του Fame Story.
-Μπαρδον?
-Ναι μωρέ, ο Περικλής νίκησε, ήταν αναμενόμενο.
-Ο... ποιος?
-Καλά δε ξέρεις το Περικλή? Είναι η νούμερο ένα προσωπικότητα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.
-Α πα πα.... δηλαδή είναι κάτι σα τη Καλομοίρα?
-Ναι αλλά με λιγότερο ταλέντο.
-Αυτό πάλι πως γίνεται? Βρε τι πάθαμε με τους τραγουδιστές.
-Είπες τραγουδιστές και θυμήθηκα, έχουμε πιθανότητες φέτος στη Eurovision.
-Έλα...
-You are my lover, undercover
-Τάκη, πονηρούλη, με θες σα κολασμένος βλέπω, κάτι είχα καταλάβει...
-'Οχι εσένα μωρή ηλίθια, το τραγούδι το λέει.
-Το τραγούδι που στέλνουμε στη Eurovision? Ρεζίλι θα γίνουμε καλέ...
-Όχι είναι φοβερό. Τους στίχους τους έγραψε η Ναταλία Γερμανού και ο Δάντης.
-Ήθελε δύο άτομα για να γραφτεί αυτός ο στίχος?
-Ναι ελπίζω να σκίσουμε. Να τους δείξουμε τι αξίζει η Ελλάδα. Number One λέγεται.
-Τώρα για Number δεν έχω αμφιβολία, για το one δε ξέρω.

Τελικά στην Ελλάδα τρώμε χρόνια τώρα χαλασμένα γιαούρτια. Απλά τελευταία τα απέσυρε η ΦΑΓΕ γιατί δε πήγαινε άλλο....

Update

Mas leei to in.gr:

Το γέλιο δεν είναι μια αποκλειστικά ανθρώπινη συμπεριφορά, υποστηρίζει Αμερικανός ζωολόγος. Σύμφωνα με τη μελέτη του, που δημοσιεύεται στο Science, πολλά ζώα έχουν τις δικές τους μορφές γέλιου που επιτελούν την ίδια λειτουργία.

Egw kale to elega apo kairo, afou eixame kai apodeixeis.




P.S. De milisa simera gia sex, dioti exw kai ena alfa epipedo. An kai den einai eykolo. Pou na pas na xehaseis to sex, sto fourno? Se kanena ktima stin Aystralia?

H na miliseis me kamia eidiko?

Back to work

Α πα πα, τι έπαθα με αυτό το κρυολόγημα και ακόμη να συνέλθω.. Αλλά που έχουμε ένα σωρό projects και deadlines και ήρθα στη δουλειά με κούτες χαρτομάντιλα και καραμέλες για το λαιμό, θερμόμετρα, κασκόλ και λοιπά αξεσουάρ. Και η στριμένη της δουλειάς με κοίταγε με τη κακία στο μάτι. Τι να πεις...
Έχει έρθει στη δουλειά εδώ και δύο εβδομάδες ένας φοιτητής για πρακτική εργασία για τρεις μήνες. Είναι ένας Θεός, πανέμορφος, κούκλος, τον λένε Μπράιαν (not to be confused with Ryan the porn director), τον θέλω, τον θέλω σα κολασμένη........
Συνεχίζω λοιπόν την καταχώρηση αφού λυποθύμησα σε στιγμή παροξυσμού και δυνατού πόθου. Συνήλθα. Τι έλεγα? Α ναι, ότι είναι super sexy... Μήπως να φέρω κανένα κινητό με κάμερα να τον αποθανατίσω ή να του χακέψω το κινητό μπας και έχει φωτό του γυμνός, αλλά θα μου πείτε τον εαυτό του θα τραβάει, δε ξέρεις καμιά φορά.
Προτού επιστρέψω στη ζάλη του πυρετού και της φαρμακευτικής αγωγής, να στείλω πολλά φιλιά στη Damsel και στον Αρκούδο.
On other news, εδώ στην Αμερική και λόγω της υπόθεσης Schiavo γίνεται τώρα πολύ συζήτηση για το δικαίωμα αφαίρεσης της ζωής ενός ασθενή έπειτα από αίτημα του και της υποστοριζόμενης αυτοκτονίας (assisted suicide). Ένας φίλος μου έλεγε ότι στην Ελλάδα θα αργήσουν να θήξουν τέτοια θέματα λόγω της Εκκλησίας. Στην Ολλανδία όχι μόνο τα θίξανε, αλλά έκαναν και σχετική νομοθεσία.

Το μουσικό link της ημέρας: http://gaydarradio.com (Μπορείτε να το ακούσετε live, ναι και στη δουλειά, αν δε σας πειράζει να σας πουν gay στη δουλειά, που μάλλον σας πειράζει.

Out of the office-got the flu

Polyagapimenoi filoi kai propantws glykytate arkoude,
exw kairo na grapsw post logw tou oti exw the flu, diladi me kollise kapoios kai kryologisa. De xerw an me kollisan mesw blogosphere, giati polloi greek bloggers itan krywmenoi teleytaia, i an me kollise kaytos thaymastis mou sti douleia (kaytos me tin ennoia tou hot, oxi oti eixe pyreto alla gia na itan kryologimenos mallon eixe kai pyreto). Alla twra eimai sto spiti me kotosoupa, xartomantila, xamomilia donites...eee lathos... vitamines ithela na pw. Excuse me for the greeklish, the PC at home does not support greek fonts.
Tha epistrepsw syntomotata. In the mean time, I decided to post something so that you won't have to see the kavli ad every time you check.
Exw na pw kai na deixw polla, molis pesei o pyretos tha sas ta pw ola analytika.

Kisses.

Tasty 

Τι σου 'κανα και χύνεις

Σήμερα που ο ήλιος λάμπει και ζέστανε ο καιρός, αποφάσισα και εγώ να πάω για ψώνια και καφέ. Τι το ήθελα? Είχε τόσο κόσμο στα μαγαζιά και στους δρόμους που καλύτερα να είχα μείνει σπίτι. το Πάσχα των καθολικών και προτεσταντών πέφτει φέτος στις 27 Μαρτίου, οπότε έχουν γεμίσει όλες οι βιτρίνες με λαγουδάκια και αυγά. Το καλό για τους Έλληνες και Ελληνοαμερικάνους είναι ότι μετά το Πάσχα τους τα μαγαζιά πουλάνε τα πασχαλινά όσο όσο μέχρι ενενήντα τοις εκατό έκπτωση για να τα ξεφορτωθούν γιατί τι να το κάνουν το σοκολατένιο αυγό μέχρι του χρόνου ή τον κούνελο με τα σανδάλια. Και εδώ ακριβώς έρχεται το ελληνικό δαιμόνιο. Πας, παίρνεις δέκα κιλά αυγά σοκολατένια και πενήντα κούνελους και το Μάιο που είναι το δικό μας Πάσχα τα πας στο σπίτι που σε καλέσανε και το παίζεις Έλληνας πολιτικός σε καταυλισμό τσιγγάνων τα Χριστούγεννα όταν είναι οι κάμερες μπροστά. Θα μου πείτε βέβαια και αυτοί που τους τα πας το ξέρουν το κόλπο, ή θα το μάθουν τώρα που το έγραψα (διότι ως γνωστόν όλη η ομογένεια διαβάζει το blog μου.)
Χτες βγήκα για φαγητό με το τσοντοσκηνοθέτη. Πήγαμε σε ένα Κινέζικο εστιατόριο (έχω μια μικρή υποψία ότι το ρύζι είχε ένα κομάτι πέτρα ή δόντι μέσα, αλλά καλύτερα να μη το σκέφτομαι, άλλωστε αυτό δεν είναι το θέμα μας) και μετά για ποτό σε ένα μπαρ. Δοκίμασα μαρτίνι σοκολάτα με βατόμουρα (θα μου πείτε δεν έτρωγα καλύτερα μια πάστα) αλλά ήθελα και λίγο αλκοόλ για να μπορέσω να χαλαρώσω. Τελικά ενέδωσα στις πιέσεις του σκηνοθέτη-καυτού εραστή και του δόθηκα ολοκληρωτικά (όχι στις τουαλέτες του μπαρ, αλλά στο σπίτι μου μετά τη βραδινή μας έξοδο).

Το link της ημέρας:

GroupHug-Online Confessions

Είναι, λέει, σχεδιασμένο για εντελώς ανώνυμες εξομολογήσεις. Γράφεις και ομολογείς ότι θες και δε κρατάνε αρχεία για το IP σου ή άλλο τρόπο να βρουν ποιος έγραψε τι. Εξού και βρίσκεις από ομολογία φόνου μέχρι ότι κάποιος έβαλε τσίχλα στη καρέκλα του φίλου του.

Διαβάζω

Πέρασε και το Σαββατοκύριακο και άρχισε μια ακόμα εβδομάδα στον εργασιακό μου χώρο, γνωστό και ως κόλαση επί γης. Μια ημέρα, αγαπημένα μου παιδιά, θα σας διηγηθώ το δράμα μου με τη δουλειά αυτή, αλλά όχι τώρα που είμαι ήδη depressed μόνο που σκέπτομαι τους συναδέλφους μου και τις διάφορες υπηρεσίες μέσα σε αυτή τη δουλειά.
Το Σαββατοκύριακο πέρασε γρήγορα και ήρεμα (ναι βγήκα ξανά με το σκηνοθέτη αλλά δε του δόθηκα τελειωτικά) και με βρήκε να διαβάζω προτάσεις για χρηματοδοτήσεις.

Αμφίβολη, λέει, η συνέχεια της έκδοσης του περιοδικού «Διαβάζω». Είναι θλιβερό. Θυμάμαι ακόμα τις μέρες που το αγόραζα στην Ακαδημίας στην Αθήνα περιμένοντας το λεωφορείο και ανυπομονούσα να φτάσω σπίτι να το διαβάσω (είχα φάει κόλλημα να μην αρχίζω να το διαβάζω στο λεωφορείο για να το έχω όλο στο σπίτι).

Επειδή εδώ μας έχουν φάει με τη δίκη του Μιχάλη (καλέ του παιδεραστή, λέω, του Τζάκσον) αποφάσισα να μη βλέπω τηλεόραση και αντ'αυτού να διαβάζω πιο πολύ βιβλία και sites. Ένα από τα sites που μου αρέσει να επισκέπτομαι συχνά, είναι το Lifehacker. Το site αυτό έχει συχνά συμβουλές για λογισμικό, τρόπους για να αυξήσεις τη παραγωγικότητα σου, πως να βρεις συγκεκριμένα προγράμματα, τι να κάνεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κλπ. Ανανεώνεται συχνά.

Arkoudos da pimp

Μετά λοιπόν από προτροπή του Αρκούδου, βγήκα χτες το βράδυ με τον Ryan. Τελικά έχει γυρίσει μόνο τέσσερις τσόντες (θα μου πεις, πόσες ήθελα να είχε γυρίσει, αλλά αν σκεφτείς ότι γυρνάει μια ταινία μέσα σε μια εβδομάδα, θα μπορούσε να είχε κάνει και περισσότερες). Φαίνεται όμως ότι είναι ο Στάθης Ψάλτης της τσόντας, δηλαδή τις γυρίζει στο άψε σβήσε αλλά χάλια ποιότητα. Τις γυρνάει λέει σε διαμέρισμα φίλων και σε παραλίες. Ρώτησα ποιος γράφει το σενάριο και μου απάντησε ότι το σενάριο το επιμελείται ο ίδιος σε συνεργασία με τους ηθοποιούς. Να ο σωστός σκηνοθέτης, όχι η καταπίεση του Σκορτσέζε, ούτε ο Γούντυ Άλλεν που τους αφήνει ανεξέλεγκτους. Αυτός σου λέει το επιμελείται πρώτα το σενάριο μόνος του και μετά παίρνει feedback από τους ηθοποιούς, δηλαδή feedback του στυλ, δε μπαίνει, δε βγαίνει, δε χωράει, παραχωράει, χωράει και το κομοδίνο...
Αλλά ας μη μπω σε άλλες λεπτομέρειες. Με κάλεσε σπίτι του για ποτό και μπορώ να πω ότι ήταν καλύτερα από ότι περίμενα, δηλαδή το σπίτι ήταν καλόγουστο και καθαρό (εγώ περίμενα να βρω ενέσεις και προφυλακτικά στο πάτωμα και dildos στη κουζίνα). Αλλά όχι, ήταν μια χαρά. Παίξαμε για λίγο στο καναπέ και μετά έφυγα. Θα βγούμε το Σάββατο, οπότε θα ρωτήσω Αρκούδε για το μικρό straight ρόλο. Βασικά γυρνάει και straight και gay πορνό, δηλαδή ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει. Μου είπε ότι είναι όνειρο του να γυρίσει ταινία στην Ελλάδα. Του είπα ότι κανονίζεται το θέμα (σκέφτηκα όσα είπε ο Αρκούδος για τις θυσίες για την έβδομη τέχνη, αχ ρε Αρκούδε τι με βάζεις και κάνω)....
Σήμερα στη δουλειά συνάντησα τη γνωστή στρίγγλα συνάδελφο. Δε τη ξεμάλλιασα (ακόμη) αλλά κάθε φορά που τη βλέπω αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο κακοί άνθρωποι...Δηλαδή άνθρωποι στριμένοι, που είναι πάντα με τη κακία στο στόμα...
Σήμερα το βράδυ με βλέπω να γυρνάω σπίτι και να δουλεύω. Έχει μαζευτεί πολύ δουλειά. Αχ αντί για γλέντια και γιορτές, δουλειά... Κατά βάθος είμαι του σπιτιού, γιατί μπορεί να είμαι ζωηρή αλλά δεν είμαι και της Αρχιεπισκοπής (βλέπε, ανωμαλάρα)