Τηλεγράφημα από τα χιόνια

Snowed in ΣΤΟΠ
Είχε κοπεί και το Ιντερνετ για 4 μέρες ΣΤΟΠ
Έλεος ΣΤΟΠ
Merry Christmas ΣΤΟΠ

Massage

Με όλο αυτό το τρέξιμο και το άγχος στη δουλειά με είχε πιάσει το σβέρκο μου και γενικά είχα ένα πιάσιμο, μια κόπωση. Η τρελοκοτσιδού στη δουλειά μου είπε να πάω για μασάζ να ξανανιώσω. Αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή της και έκλεισα ραντεβού για το απόγευμα. Το τηλέφωνο ήταν ενός μασέρ που φαινόταν σοβαρός καθότι δεχόταν τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία και δεν έγραφε ότι σε περιμένει στο χώρο του με στρινγκάκι. Ίσα ίσα που διαφημιζόταν στο newsletter της εταιρίας. Βέβαια στη φωτογραφία φοράει ένα πολύ εφαρμοστό μπλουζάκι και φαίνονται οι μυς του αλλά δεν είναι κακό ο μασέρ να έχει μυς. Μια και ήταν εμφανίσιμος, πήγα και εγώ ο χριστιανός να γιατρέψω το σβέρκο μου με το επιπλέον ατού ότι ήταν εμφανίσιμος ο τύπος (γιατί μου έχει τύχει να μου κάνει μασάζ η Γκούντρουν η υπέρβαρη Γερμανίδα και δεν είναι και ότι καλύτερο).

Πήγα λοιπόν στο γραφείο του και μου είπε να περάσω στο μέσα δωμάτιο, όπου είχε ανάψει κεριά και έπαιζε μια μουσική σα φλάουτο. Μου είπε ότι είναι για να ηρεμήσω. Και η αλήθεια είναι ότι μέσα στα σκοτάδια με τα κεριά και τα μαξιλάρια μια νύστα μου ήρθε. Μου είπε να βγάλω τα ρούχα μου, το οποίο και αυτό δε μου φάνηκε παράξενο, γιατί ακομα και η Γκουύντρουν η υπέρβαρη Γερμανίδα μου το είχε ζητήσει. Ξάπλωσα και ύστερα από λίγο άρχισα να νιώθω τα στιβαρά του χέρια να μου ζυμώνουν τους ώμους. Ήταν η απόλυτη χαλάρωση και ετοιμαζόμουνα να κοιμηθώ. Μετά έτριβε, βάραγε, έκανε ένα σωρό μασαζοτεχνικές ενώ εγώ είχα κλειστά τα μάτια (και ήταν όλα τέλεια εκτός από τη μουσική υπόκρουση που το φλάουτο νιαούριζε πολύ). Σε κάποια στιγμή ήρθε κοντά στο πρόσωπο μου για να δουλέψει τον έναν ώμο.

Και εκεί μέσα στη νύστα άνοιξα τα μάτια μου και είδα ένα πουλί. Και όχι δεν εννοώ ένα καναρίνι ή ένα φασιανό. Εννοώ ένα πέος. Ο τύπος είχε τσιτσιδωθεί!! You took off your clothes, λέω εγώ προσπαθώντας να το παίξω άνετος. Yes I always work in the nude, μου απαντάει αυτός. Κρίμα τη διαφήμιση σε εταιρικά φυλλάδια, σε ροζ αγγελίες έπρεπε τότε να διαφημίζεσαι καλέ μου άνθρωπε. Η θέση μου ήταν λεπτή, διότι μπορεί παρόλο το τσιτσίδωμα ο τύπος να ήταν κανένας χίπης του στυλ είμαι γυμνός για να είμαι κοντά στο υπερεγώ κλπ και να μην το κάνει για πρόσκληση σε σεξ. Όταν όμως μου είπε να γυρίσω από μπροστά και ξάπλωσε και εκείνος, ήταν πια το μήνυμα εμμέσως πλήν σαφώς ότι το μασάζ δεν επρόκειτο να ήταν μόνο φυσιοθεραπευτικής μορφής. Δε θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες γιατί είμαι και άτομο σεμνό και ντροπαλό, παρά μόνο να πω ότι το session καλύφθη από το ταμείο μου και δεν πλήρωσα ούτε ένα δολλάριο! Και μετά σου λέει η Αμερική δεν έχει καλό σύστημα υγείας. Μπράβο και πάλι μπράβο και στο μασέρ και στο ταμείο. Δυστυχώς το ταμείο δε καλύπτει πάνω από τρια μασάζ το χρόνο αν δεν έχεις συνταγή γιατρού. Οπότε μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες πρέπει να ξαναπάω 2 φορές για μασάζ. Γιατί πάνω απ'ολα η πρόληψη!

Τι εβδομάδα ήταν και αυτή που πέρασε (και ακόμα δηλαδή δεν έχει περάσει). Όταν πρόκειται για μια μικρή χώρα, το να σε δείχνουν πρώτη είδηση στα διεθνή κανάλια δεν είναι σχεδόν ποτέ για καλό. Έτσι όταν γύρισα από ψώνια στην αρχή της εβδομάδας (είμαι κεφάτη, ψωνίζω στου Βερόπουλου) και άνοιξα την τηλεόραση και άκουσα για πεδίο μάχης στην Αθήνα, τρομοκρατήθηκα. Αρχικά φοβήθηκα ότι έπιασε πάλι τον Πρόβατο λύσσα και βγήκε στους δρόμους και βίαζε και ασελγούσε αθώους γκέι. Όμως τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Και άρχισαν και οι Αμερικάνοι τις αναλύσεις για το τι κρύβεται πίσω από τα περιστατικά, μην είναι η πείνα και η εξαθλίωση, μην είναι η οικονομική κρίση.... Άστα κατάθλιψη ήταν, προσπαθούσα να αποφύγω ειδήσεις. Ευτυχώς όμως η Όπρα ανακοίνωσε ότι είναι 200 pounds (δηλαδή 100 κιλά περίπου) και αισθάνεται σα fat pig και πήρε αυτό τη θέση της πρώτης είδησης. Μετά έγινε και ένα σκάνδαλο με ένα κυβερνήτη εδώ στην πολιτεία μας ο οποίος προσπαθούσε να πουλήσει τη πρώην θέση στη Γερουσία που είχε ο Ομπάμα σε όποιον του έδινε τα πιο πολλά (γιατί ο κυβερνήτης αποφασίζει για το διάδοχο, αν ο γερουσιαστής πεθάνει ή παραιτηθεί ως στις επόμενες γερουσιαστικές εκλογές-μα πως τα λέω, ο Τομ Έλις είμαι?), και έτσι η Ελλάδα πέρασε τρίτη ή και τέταρτη είδηση, που σημαίνει ότι θα δεις το δέντρο του Συντάγματος να καίγεται ξανά και ξανά, αλλά τουλάχιστον δε θα έχει αναλυτές και παράθυρα.

Στη δουλειά, εν τω μεταξύ, η στρίγγλα έχει λυσσάξει εντελώς. Δεν είναι καλά τα νεύρα της κακομοίρας και συνεχώς φωνάζει και ουρλιάζει. Τη Τετάρτη σε meeting αποκάλεσε την τρελοκοτσιδού mentally challenged στα μούτρα της και η καημένη η τρελοκοτσιδού αποχώρησε κλαίγοντας. Και η στρίγγλα μας είπε ότι όποιος πάει να την παρηγορήσει, καλό θα ήταν να μαζέψει και τα πράγματα του από το γραφείο του.

Crisis

Στη δουλειά γίνεται χαμός, το ένα μίτινγκ μετά το άλλο λόγω της οικονομικής κρίσης. Και άλλο να έχεις έναν άνθρωπο με ευγένεια και ενδιαφέρον να σου λέει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, και άλλο να έχεις τη στρίγγλα που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σε δαγκώσει και να σου πιει το αίμα, να σου λέει ότι θα γίνουν απολύσεις. Όταν είναι δύσκολοι οι καιροί, δύο είναι οι επιλογές, μοναστήρι ή πεζοδρόμιο. Ααα τώρα που είπα πεζοδρόμιο, βγήκα για καφέ με την Τσουτσουνέλα. Αποφάσισα να τη συγχωρέσω μια και τη βλέπω συνέχεια στην πολυκατοικία μου, και μετά από αρκετά μηνύματα που μου άφηνε στον τηλεφωνητή κατά καιρούς, δέχτηκα να πάμε για καφέ. Η καημένη διανύει και αυτή περίοδο ξηρασίας και έλλειψης, τα νεύρα της είναι τόσο χάλια που σκέφτεται να πατήσει στο πανεπιστήμιο που έχει γραφτεί εδώ και χρόνια και να παρακολουθήσει μάθημα! Θα τη βοηθήσω κιόλας να βρει τις αίθουσες, γιατί δε ξέρει καν κατά που πέφτουν. Ααα και έμαθα ότι ο Νώντας μετά από αποτυχημένες προσπάθειες έφυγε από το Σικιάγο και πήγε Νέα Υόρκη, αλλά ούτε εκεί βρήκε άκρη και γύρισε Ελλάδα. Οπότε τώρα λατρεμένοι πατριώτες, ο Νώντας κυκλοφορεί ανάμεσα σας, αν λοιπόν δείτε κάπου ένα θλιμένο αγόρι με λευκές κάλτσες, δώστε του τα φιλιά μου.....

Bits

And on another note, this is sad....

Thanksgiving 08

Σχετικά με τα Thanksgiving μου στην παγωμένη ξενιτιά, ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα. Φέτος διάλεξα να γιορτάσω την σημαντική αυτή γιορτή στο σπίτι της Mrs Petrochilos με τον εραστή της και τον Ντόναλντ. Και επειδή κάποιοι από εσάς δε με διαβάζουν προσεχτικά και σε άλλο ποστ ρωτούσαν αν πρόκειται για τον Ντόναλντ Τραμπ (ναι x-oyranouli εσένα λέω) Ντόναλντ είναι ο Έλληνας που γνώρισα πρόσφατα που δουλεύει σε ξενοδοχείο και είναι ντροπαλός και μοιάζει με τον Ντόναλντ Ντακ. Και επειδή δε γίνεται κάθε φορά που θα κάνω αναφορά στο άτομο του, να λέω “ο Έλληνας που γνώρισα πρόσφατα που δουλεύει σε ξενοδοχείο και είναι ντροπαλός και μοιάζει με τον Ντόναλντ Ντακ” αναφέρομαι σε αυτόν ως Ντόναλντ (λόγω συντομίας, if you know what I mean).
Τι έλεγα, α ναι για το Thanksgiving.
Η Mrs Petrochilos είχε επίσης καλέσει και μια άλλη Ελληνίδα κυρία από την εκκλησία με το σύζυγο της και τη 16χρονη κόρη της. Εγώ έφτασα με τον Ντόναλντ και επειδή δε πάμε ποτέ με άδεια χέρια στα σπίτια που μας καλούν, έφερα μια σπανακόπιτα που την έφτιαξα με τα χεράκια μου (η συνταγή, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί, εδώ). Η Mrs Petrochilos έβλεπε τον Ντόναλντ για πρώτη φορά και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη δουλειά του στο ξενοδοχείο. Ο εραστής της ήταν στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση και έπινε κρασί (εκτός από ανώμαλος βιαστής είναι και αλκοολικός, δηλαδή). Ύστερα από κανένα μισάωρο ήρθε και η άλλη οικογένεια, και καθίσαμε όλοι στο γιορτινό τραπέζι. Ξεκινήσαμε με το διαδικαστικό που πάντα τρέμω αυτή την ημέρα, που ο καθένας λέει για ποιο πράγμα είναι ευγνώμων. Το κακό σε ελληνοαμερικάνικα τραπέζια είναι που και οι ευχαριστίες είναι μισές στα ελληνικά και μισές στα αγγλικά. Έτσι ξεκίνησε πρώτη η Mrs Petrochilos η οποία είπε “I want to give thanks for my wonderful φίλοι and the wonderful ημέρα”. Ο εραστής της είπε ότι ευχαριστεί που μπήκε η Mrs Petrochilos στη ζωή του (μπλιαχ, ο ψεύτης, ο βιαστής). Η οικογένεια είπε ότι είναι ευγνώμονες για την υγεία, χαρά κλπ και κάτι είπε ο πατέρας για το γκαράζ που οι επιδιορθώσεις τελικά δε κόστισαν όσο φοβόταν αλλά δε ρώτησα για λεπτομέρειες. Σκέφτηκα προς στιγμήν να πω και εγώ ότι ευχαριστώ για την εγκυμοσύνη μου, αλλά επειδή μάλλον θα τελίωνε σε αυτό το σημείο η εορταστική ατμόσφαιρα και θα με πετούσαν έξω με συνοπτικές διαδικασίες, είπα τα συνηθισμένα (οι φίλοι, η σημερινή μέρα κλπ). Με αγωνία περίμενα να δω τι θα πει ο Ντόναλντ, γιατί πόσο αξίζει ένας άντρας το καταλαβαίνεις από δύο πράγματα, το πέος του και τι θα πει την ημέρα των ευχαριστιών. Ο Ντόναλντ είπε λοιπόν ότι είναι ευγνώμων για τους φίλους, την οικογένεια και που βγήκε ο Ομπάμα πρόεδρος. Μπράβο του! Μόνο που ο εραστής της Mrs Petrochilos σχολίασε ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη τραγωδία που συνέβη ποτέ στην Αμερική, αλλά να μη το συζητήσουν επειδή είναι γιορτινή μέρα (δηλαδή εκτός από βιαστής είναι και φασίστας ρατσιστής).
Η γαλοπούλα ήταν νοστιμότατη και γενικά φάγαμε μια χαρά. Σε κάποια στιγμή ο εραστής της Mrs Petrochilos και ο άλλος κύριος της οικογενείας άρχισαν να διαπληκτίζονται για το αν πρέπει ή όχι να επενδύσει η αμερικανική κυβέρνηση στις χρεωκοπημένες αυτοκινητοβιομηχανίες. Ο Ντόναλντ συζητούσε με τη μητέρα και τη κόρη για τα ξενοδοχεία και πως γίνεται η αξιολόγηση τους με αστέρια, και εγώ άκουγα την Mrs Petrochilos να μου αναλύει γιατί αξίζει να ψωνίζουμε σε μεγάλες ποσότητες και οικονομικά και να βάζουμε στην κατάψυξη προετοιμασμένο φαγητό. Δηλαδή με λίγα λόγια περάσαμε απίθανα. Ευτυχώς είχε πολλά γλυκά και καφέ και αφού σκάσαμε από το φαγητό (για επιδόρπιο έφαγα δύο κομάτια pumpkin pie, ένα κομάτι cherry pie με παγωτό και κάτι κουλουράκια και δύο εκλεράκια) ο Ντόναλντ με πήγε με το αυτοκίνητο του σπίτι μου. Ενώ είχα προετοιμαστεί να του πω να έρθει επάνω για καφέ (που θα οδηγούσε σε αχαλίνωτο σεξ) είχα φάει τόσο πολύ που αμφέβαλα αν θα μπορούσα να ανέβω τις σκάλες της πολυκατοικίας, οπότε του είπα αντίο και ότι θα τον έπαιρνα τηλέφωνο να βγούμε ξανά (και έτσι ακόμα δεν έχω καταφέρει να καταλάβω αν με ποθεί κολασμένα ή όχι).
Και σε αντίθεση με άλλες χρονιές, φέτος δεν είχε σεξ η μέρα των ευχαριστιών… ☹

Update

Αχ εξαφανίστηκα, το ξέρω, αλλά ας όψεται που κρυολόγησα και συναχώθηκα με πυρετό και βήχα. Και ακόμα δηλαδή δεν έχω συνέλθει. Και επειδή γινόταν χαμός στη δουλειά έτρεχα με τα χαρτομάντιλα και τα χαπάκια και τα σιρόπια για το βήχα στο γραφείο. Και στα μίτινγκς φύσαγα τη μύτη μου και δεν άκουγα και καλά (καθότι είχα πάθει και μια κώφωση από το κρύωμα) και έτσι δε πήρα ακριβώς πρέφα γιατί φώναζε η στρίγγλα. Βγήκα ένα βράδυ με τον Ντόναλντ για φαγητό αλλά δε μπορούσα να συγκεντρωθώ με το συνάχι και τον πυρετό και δε θυμάμαι και πολλά πράγματα από τη συνάντηση μας, εκτός του ότι σε κάποια στιγμή μου ανέλυε το πως βάζουν τις μικρογραφίες των καραβιών μέσα στα μπουκάλια. Την επόμενη εβδομάδα έχουμε Thanksgiving και κάλεσα τον Ντόναλντ να έρθει μαζί μου στο σπίτι της Mrs Petrochilos, η οποία με κάλεσε για φαγητό. Ελπίζω ως τότε να έχω συνέλθει....

Meter

Ένα μεγάλο μπράβο στο δήμαρχο της Νέας Υόρκης, που δίνει την δυνατότητα στον δημότη σε διάφορα σημεία της πόλης να πάει και να του μετρήσουν το νινι του. Μπράβο και πάλι μπράβο! Αααχ είμαστε πολύ πίσω, αυτά δε τα βλέπουν οι ελληνικές αρχές, ο δήμαρχος της Αθήνας? Που είναι το κράτος?

Love the Duck

Τρέχω με τη δουλειά και δε προλαβαίνω… Δεν είναι κατάσταση αυτή δηλαδή, δουλειά και μόνο δουλειά και καθόλου σεξ… Τώρα που είπα σεξ, βγήκα με τον τύπο που είχα γνωρίσει στο ελληνικό πάρτυ (που πήγαμε και Halloween μαζί εκείνος ντυμένος καουμπόυης-και τον οποίο από εδώ και στο εξής θα αποκαλούμε Ντόναλντ γιατί μοιάζει λίγο στο Ντόλαντ Ντακ) και πήγαμε χθες το βράδυ για ένα ποτό. Δε μπορώ ακόμα να καταλάβω σε ποιο σημείο βρίσκεται η σχέση μας και κυρίως αν θα προχωρήσει. Ο billzoukoulis με το κληρονομικό το χάρισμα προέβλεψε σχέση γι’αυτό και εγώ το παλεύω, αλλά δε του την πέφτω, αντιθέτως το προσεγγίζω το θέμα σεμνά και ταπεινά. Εκεί που πίναμε το ποτό μας, άρχισε να μου λέει ότι νιώθει μεγάλη μοναξιά (αυτό συνήθως όταν το ακούς ξέρεις ότι μετά από δέκα λεπτά θα είσαι με τα πόδια στον αέρα και τον άλλο επάνω σου και εσύ να κοιτάς το καθρέφτη που κρέμεται από το ταβάνι-αυτό βέβαια αν πας στο κατάλληλο μοτέλ με το καθρέφτη στο ταβάνι, γιατί υπάρχουν και αυτά που δεν έχουν τέτοιες παροχές-but I digress). Όμως δε προέκυψε κάτι τέτοιο, απλά ο Ντόναλντ μου ανέλυσε ότι νιώθει μοναξιά, ότι γυρνάει σπίτι και δεν τον περιμένει κανείς να του πει μια γλυκιά κουβέντα, να του έχει ζεστό φαγητό (μήπως με θέλει για υπηρέτρια) και κάποιος να του χαμογελάσει. Του είπα ότι καταλαβαίνω πως νιώθει και με κοίταξε επίμονα και είπε “το ξέρω.” Αλλά μετά δε προχώρησε το πράγμα και φοβάμαι να κάνω εγώ την πρώτη κίνηση (αφού δε του είπα στο τέλος ούτε τη στάνταρ φράση “θες να έρθεις επάνω για καφέ?”). Νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσω με πιο αποφασιστικότητα και την επόμενη φορά που θα βγούμε να του πω στα ίσα αν θέλει να πάμε στο κρεβάτι για κολασμένο σεξ.

Sikia

Σήμερα στη δουλειά η στρίγγλα μού ανακοίνωσε ότι θα πήγαινα μαζί της για business lunch με κάτι κυρίους που ενδιαφέρονται να χρηματοδοτήσουν ένα πρότζεκτ της στρίγγλας. Μπήκα στο αυτοκίνητο της και την άκουγα να γκρινιάζει για την κίνηση, το καιρό, τα δέντρα κλπ. Σε κάποια στιγμή πάρκαρε το αυτοκίνητο, μπήκαμε σε ένα κτίριο ξαφνικά έπαθα το σοκ του αιώνα βλέποντας το όνομα του αφρικανικού εστιατορίου το οποίο έχει και site εδώ.
Και σας παραθέτω και τι γράφει (το οποίο το έγραφε και το εξώφυλλο του μενού:
In Swahili, the word Sikia describes an array of human senses. These include both the physical capacity to hear, smell, and feel, but also the more intangible ability to understand and perceive. The word represents a complex experience, one in which concrete and abstract senses work together to make up total knowledge.


Μήπως η στρίγγλα βρήκε το μπλογκ μου και έβαλε κάποιον να τις το μεταφράσει και γιαυτό το διάλεξε για να με κουφάνει??
Πάντως το φαγητό δε με ενθουσίασε. Ωστόσο τώρα που ξέρετε τι θα πει sikia, απαιτώ σεβασμό! (Τανίλα σε σένα το λέω!)

Drama

Πολλές φορές γινόμαστε άδικοι και ισοπεδωτικοί όταν μιλάμε για τον ελληνικό κινηματογράφο. Μπορεί μέσα στη μαζική παραγωγή του να διακρίνεται κυρίως από αδιάφορες ταινίες, όμως υπάρχουν και κάποια μικρά αριστουργήματα (παρακαλώ δώστε έμφαση στο Μάκη Δελλαπόρτα και στην τραγική ερμηνεία του, why didn't he get an Oscar? he was robbed, I tell you!)

Halloween

Όπως σας είχα πει τις προάλλες γνώρισα έναν Έλληνα μάνατζερ ξενοδοχείου, ο οποίος είναι πολύ γλυκούλης. Αφού και ο προσωπικός μου σύμβουλος με το κληρονομικό το χάρισμα, billzoukoulis, μου είπε ότι τα πράγματα σε αυτή τη σχέση θα προχωρήσουν, αποφάσισα να τον πάρω τηλέφωνο την Παρασκευή που ήταν Halloween να τον καλέσω σε ένα πάρτυ που κάνανε κάτι παιδιά από το γραφείο.
Ήδη από τη συζήτηση στο τηλέφωνο είχα ανάψει πολύ. Σας παραθέτω και απόσπασμα για να καταλάβετε πόσο χοτ είναι.
-Σκέφτηκα αν ήθελες να ερχόσουν στο Halloween πάρτυ που κάνουν κάτι παιδιά από τη δουλειά μου.
-Α βεβαίως! Πολύ ευχαρίστως! Αποδεχόμαστε την πρόσκληση με μεγάλη μας χαρά!
-Τι? Θα φέρεις και άλλους?
-Όχι δα!
-Α γιατί είπες αποδεχόμαστε....
-Τρόπος του λέγειν!
-Α ωραία, θα είναι μασκέ το πάρτυ!
-Δηλαδή θα ντυθούμε μασκαράδες, τι καλά!

Περίμενα ότι θα ντυθεί Γκούφυ ή Μίκυ Μάους, αλλά τελικά ήταν ακόμα πιο πρωτότυπη η στολή του, είχε ντυθεί καουμπόης, όπως τα παλιά τα χρόνια στο δημοτικό.... Εγώ πάλι ντύθηκα τάρανδος, γιατί η τρελοκοτσιδού από τη δουλειά μου είπε ότι θα ντυνόταν Σάρα Πέιλιν με καραμπίνα (καθότι κυνηγάει ταράνδους στην Αλάσκα). Τελικά βέβαια οι μισοί στο πάρτυ είχαν ντυθεί Σάρα Πέιλιν.

Στο πάρτυ περάσαμε σχετικά καλά, η τρελοκοτσιδού μου είπε ότι και εκείνη τον βρίσκει πολύ γλυκούλη! Αφού αναμειχθήκαμε με διάφορες παρέες που μιλούσαν για τις εκλογές και τον Ομπάμα, τελικά βρεθήκαμε στους καναπέδες του σαλονιού και πιάσαμε την κουβέντα στα Ελληνικά. Εγώ ήλπιζα ότι θα κάναμε κολασμένο σεξ στους άνετους καναπέδες, αλλά εκείνος αποφάσισε να μου αναλύσει το σκάνδαλο της μονής Βατοπεδίου. Και όταν άρχισε να αναλύει τους κινδύνους που έχει να αντιμετωπίσει το ΙΚΑ και άλλα ταμεία, τον διέκοψα και τον ρώτησα αν έχει δεσμό. Μου είπε ότι η κοπέλα του είναι στην Ελλάδα αλλά η σχέση τους δε πάει καλά και είναι προς διάλυση. Η κοπέλα του??? Δηλαδή είναι στρέιτ? Ή μπάι? Η Τσουτσουνέλα έλεγε ότι το 10% των αντρών είναι γκέι και το ξέρουν, και το άλλο 90% είναι γκέι που δε το ξέρουν ακόμη. Σε ποια κατηγορία ανήκει τώρα αυτός? Η βραδιά τελίωσε ντεκαβλέ αλλά φεύγοντας μου είπε να πάμε μέσα στην εβδομάδα σε ένα Ελληνικό εστιατόριο στο οποίο δεν έχω πάει ακόμα (πως μου ξέφυγε εμένα αυτό το εστιατόριο που έχω δοθεί ψυχή τε και σώματι στην ομογένεια?). Μου είπε αντίο και μου έπιασε τον αγκώνα-άραγε τι να σημαίνει αυτό?

Truth

Η γλυκιά fevis και η αντροχωρίστρα Tanila με κάλεσαν να παίξω στο μπλογκοπαίχνιδο που λες επτά αλήθειες για τον εαυτό σου. Εγώ βέβαια το έχω ήδη παίξει αυτό παλαιότερα (αχ έχω γεράσει στη μπλογκοσφαιρα) αλλά επειδή η fevis είναι καλή και γλυκιά, και η Τανίλα απείλησε να μου κλέψει τον επόμενο μου εραστή, ορίστε επτά νέες αλήθειες:

1) Δούλεψα για ένα χρόνο σε οίκο ευγηρίας και είχα μεγάλο σουξέ στους ενοίκους, έβρισκα στο γραφείο μου από ραβασάκια μέχρι σοκολατάκια με σημειώματα (γενικά έχω μεγάλο σουξέ στις ηλιακές ομάδες 75-95)
2) Πριν μερικά χρόνια και ενώ πειραματιζόμουν στη κουζίνα, έφτιαξα ένα κέικ με σοκολάτα και φυστικοβούτυρο, το οποίο βγήκε θεϊκό και όσοι το δοκίμαζαν έφταναν σε οργασμό, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ τις αναλογίες αλλά ούτε τη διαδικασία. Έχω προσπαθήσει από τότε πολλές φορές αλλά δε μπόρεσα να βρω ποια ήταν η συνταγή της επιτυχίας.
3) Τα είχα κάποτε (για πολύ μικρό διάστημα, να το τονίσουμε αυτό) με παπά.
4) Μια φορά σε υπερατλαντική πτήση που το αεροπλάνο ήταν μισοάδειο (τις παλιές καλές εποχές που δεν ακυρώνανε τις πτήσεις αν δεν ήταν όλοι σα σαρδέλες) γνώρισα έναν ώριμο κύριο ο οποίος ήταν από Τουρκία. Καθόταν στη τελευταία σειρά του αεροπλάνου και ήταν μόνος του σε αυτή τη σειρά (όλα τα άλλα καθίσματα δίπλα του ήταν άδεια). Κάποια στιγμή και ενώ οι περισότεροι είχαν κοιμηθεί, σηκώθηκα για την τουαλέτα και όταν είδα ότι ήταν ξύπνιος, πήγα να του πω ένα γεια, και πλησιάζοντας είδα ότι είχε βγάλει το πέος του έξω από το παντελόνι και αυνανιζότανε με περιοδικά Playboy. Γύρισα στη θέση μου με συνοπτικές διαδικασίες και το έριξα στην προσευχή, ώστε αν ο Θεός ήθελε να τον τιμωρήσει να μη το έκανε όσο ήμασταν εν πτήσει.
5) Δεν έχω πετύχει ποτέ σέξυ υδραυλικό, έχει χαλάσει η μπανιέρα, ο νεροχύτης, το καζανάκι, και κάθε φορά φωνάζω άλλον με την ελπίδα ότι θα είναι όπως στις ταινίες και θα εμφανιστεί σούπερ χοτ εραστής, αλλά ποτέ δεν έχει έρθει ο χοτ ο εραστής (να μη σχολιάσω καλύτερα τι έχει έρθει....)
6) Έχω όμως πετύχει σέξυ τεντά (πως λέγεται αυτός που φτιάχνει τέντες? τέντυ μπόι?)
7) Την πρώτη φορά που είδα pierced πέος, το έβαλα στα πόδια.

ντολμαδες

Ο mahleroukos με κάλεσε σε μπλογκοπαίχνιδο που πρέπει, λέει, να γράψεις μια ιστορία που να έχει να κάνει με ντολμαδάκια. (Ήθελα να 'ξερα ποιος την ξεκίνησε αυτή την αλυσίδα, ο Μαμαλάκης?)

Τέλος πάντων, επειδή εγώ έχω μεγάλη καρδιά αλλά και ταλέντο στην μαγειρική, θα σας διηγηθώ μια ιστορία αληθινή που μου συνέβη τα δύσκολα εκείνα χρόνια της σχέσης μου με τον Πρόβατο.
Μια μέρα λοιπόν πέρναμε το πρωινό μας στο μικρό μας σαλόνι όπως κάθε μέρα, πριν ο Πρόβατος να πάει στη δουλειά του (στην οικοδομή) και εγώ είχα εκείνη την ημέρα να πάω για καφέ με τη φίλη μου τη Γωγώ την Αντζολετάκη και μετά να γυρίσω σπίτι να ετοιμάσω ντολμαδάκια. Όταν είπα στον Πρόβατο το πρόγραμμα μου για την ημέρα, εκείνος έδειξε περίεργο ενδιαφέρον και άρχισε να με ρωτάει πόσο θα λέίψω για καφέ, και όταν του είπα "έ κανά δύωρο", μου είπε, γιατί τόσο λίγο, κάτσε παραπάνω. Μετά το πρωινό πήγα στην κουζίνα και μετά από κανένα μισάωρο πήγα να δω τι κάνει ο Πρόβατος γιατί θα αργούσε στη δουλειά. Τον βρήκα ξαπλωμένο στο κρεβάτι με τις πυτζάμες. Πρόβατε, τι κάνεις, θα αργήσεις, του λέω. "Α δεν αισθάνομαι καλά-my tummy hurts" είπε και με το ένα χέρι έπιασε την κοιλιά του ενώ το άλλο το είχε κοντά στο στόμα του και πιπιλούσε το δάχτυλο του. Έδειχνε σαν ένα μικρό αθώο παιδάκι.
-Α τότε μη πας στη δουλειά! Κάτσε να ξεκουραστείς. Κάτσε να σου φτιάξω ένα χαμομήλι. Θα πάρω και τηλέφωνο τη Γωγώ να ακυρώσω το ραντεβού μας.
-ΟΧΙ ΟΧΙ, όχι, μη το ακυρώσεις! Να πας! Εγώ θα κοιμηθώ λιγάκι, θα δω και λίγο τηλεόραση που έχει Μπομπ Σφουγγαράκη, θα παίξω με τα playmobils μου και θα γίνω περδίκι.
Άνησυχούσα, αλλά δέχτηκα και έτσι μετά από κανένα μισάωρο βγήκα να πάω για καφέ. Επειδή όμως εγώ είμαι faith and loyal spouse, δε κάθησα να πιω καφέ, αλλά με το που ήρθε η Γωγώ, της είπα τι είχε συμβεί και ότι έπρεπε να γυρίσω σπίτι γρήγορα. Έτρεχα στους δρόμους της Ελευσίνας (όπου και μέναμε) και με τη γλώσσα στο στόμα έφτασα στο περίπτερο στη γωνία να αγοράσω Μίκυ Μάους, Μανίνα και Σούπερ Κατερίνα για τον Πρόβατο. Το περίπτερο όμως ήταν κλειστό (μέρα μεσημέρι). Ξεκλειδώνοντας την εξώπορτα του διαμερίσματος άκουσα μια βαριά αντρική φωνή να λέει "Spank me daddy". Α καλά, σκέφτηκα, παραείναι progressive ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρυσα τον Πρόβατο ανεβασμένο σε μια καρέκλα να φοράει μια δερμάτινη στολή με καρφιά και να κρατάει ένα μαστίγιο και τον περιπτερά μας στα τέσσερα στο πάτωμα με ένα λουρί.
Φυσικά το σοκ μου ήταν μεγάλο. Η πίκρα της προδοσίας αβάσταχτη...Πως είναι δυνατόν ο ίδιος άνθρωπος που πριν μισή ώρα ήταν σα το Χρήστο Σεντικάι με τις πιτζαμούλες να μεταμορφώνεται σε Μαρκήσιο ντε Σαντ με δερμάτινα και μαστίγια? Και να πατάει με τις μπότες πάνω στο ύφασμα της καρέκλας? Πως μπορούμε να γνωρίζουμε πραγματικά το σύντροφο μας? Και πως ξέρουμε τι κρύβουν οι τροφές που δίνουμε στα παιδιά μας (άσχετο)? Έτρεξα στο υπνοδωμάτιο, έκλεισα την πόρτα και έκλαψα όλη μέρα. Από τη θλίψη μου τα ντολμαδάκια δε τα έκανα τελικά εκείνη την ημέρα...


Υ.Γ.1. Αφιερώνω την αφήγηση μου αυτή στον revqueerouli που είναι και φαν του μικρού Σεντικάι....

Υ.Γ.2. Σας αφήνω με ένα ρομαντικό τραγούδι....

Videos

Δύο βίντεο για τους λάτρεις της τέχνης....

Το τούρκικο Ε.Τ.


Χορευτής

Το κουιζ της Τρίτης

Λατρεμένοι φίλοι μου, το σημερινό μας κουίζ περιέχει λίγες απλές και ουσιαστικές ερωτήσεις. Ο πρώτος/ η πρώτη που θα απαντήσει σωστά όλες τις ερωτήσεις, θα του/της στείλω αυτόγραφο μου και μικρό δωράκι από την παγωμένη ξενιτιά.


1. Σε ποια πόλη γεννήθηκε η Κατερίνα Στανίση?


2. Ποιος διάσημος Έλληνας μπλόγκερ σε περίοδο καύσωνα είπε σε ποστ του το εξής:

Τι? Σεξ? Αχ πάνε αυτά, όταν δεν μπορείς καλά καλά να συρθείς μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα που διάθεση για επαφές τρίτου τύπου, περασμένα μεγαλεία, πάνε και οι επιδόσεις μου στην κατακόρυφο, στον πολυέλαιο αλλά και στο personal favourite πλάτη με πλάτη άσε σου λέω...

A. Marvinoulis
B. Provatoulis
C. Ethanoulis
D. Blueprintsoulis



3. Τι σημαίνει hitsuji στα ιαπωνικά? (πως λέμε hitsuji αλλά μου αρέσει)

Γνωριμία

Πριν λίγες μέρες πήγα σε εκδήλωση της ελληνικής ομογένειας εδώ στην παγωμένη ξενιτιά όπου θα γινόταν προβολή μιας ελληνικής ταινίας και μετά συζήτηση με τους συντελεστές της.
Παρόλο που στη δουλειά γίνεται χαμός και ήμουν πολύ κουρασμένος, αποφάσισα να πάω γιατί πάνω απ’όλα στηρίζω την πατρίδα μου, το έθνος μου και την ταυτότητα μου (επίσης η Mrs Petrochilos είπε ότι θα μαζευτούν και πολλοί Έλληνες φοιτητές και σκέφτηκα ότι μπορεί να έκανα κάποιο κονέ με σκόπο το γάμο).
Έφτασα με μικρή καθυστέρηση, η ταινία ευτυχώς δεν είχε αρχίσει ακόμα και ο κόσμος ήταν μαζεμένος στο φουαγιέ. Οι περισσότεροι ήταν Έλληνες αλλά είχε και αρκετούς Αμερικάνους. Η Mrs Petrochilos με το που με είδε άρχισε να κουνάει το χέρι της να πάω κοντά, Πλησίασα και την βρήκα με τον εραστή της από την Μοντάνα (ναι ακόμα εδώ είναι αυτός ο άχρηστος, ή μάλλον, πήγε και ξαναγύρισε). Ο εραστής της με κοίταγε περίεργα, αλλά ευτυχώς δεν πανικοβλήθηκα γιατί σκέφτηκα ότι θα ήταν λίγο δύσκολο να με βιάσει μπροστά σε 200 άτομα. Κάποια στιγμή επιτέλους άνοιξαν οι πόρτες της αίθουσας και ο κόσμος άρχισε να προχωρά (με το γνωστό κομψό τρόπο που διακρίνει εμάς τους Έλληνες, δηλαδή σπρωξιές, χουφτώματα, πανικός λες και πρόκειται για το τελευταίο συσίτιο). Μέσα στον πανικό ο εραστής της Μrs. Petrochilos μου ψιθύρισε στο αυτί “εμείς έχουμε αφήσει μια συζήτηση στη μέση” (δηλαδή νομίζω ότι αυτό είπε, μπορεί να είπε ότι τον πονάει η μέση του, δε παίρνω και όρκο γιατί γινόταν φασαρία με τον όχλο εκείνη τη στιγμή). Μπήκαμε επιτέλους και εγώ επίτηδες κάθησα τρεις σειρές πίσω από την Μrs Petrochilos και τον εραστή της (μη με βιάσει μέσα στο σκοτάδι κατά τη διάρκεια της ταινίας).
Η ταινία ήταν βλακώδης αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Μετά την προβολή στη διπλανή αίθουσα είχαν ποτά και μεζέδες (από γνωστό Ελληνικό εστιατόριο της πόλης μας) και αφού τσίμπησα λίγα τυροπιτάκια, κάτι σπανακοπιτάκια, κάτι κεφτεδάκια και λίγες πατάτες, α και κάτι ντολμαδάκια-ήταν μετά τη δουλειά και δεν είχα φάει, τι να έκανα, πήγα και χώθηκα σε μια παρέα Ελλήνων που γνώριζα τους περισότερους και οι οποίοι συζητούσαν με πάθος για το Βατοπαίδι (το οποίο είναι άσχετο με το θέμα της ταινίας).
Εκεί λοιπόν γνώρισα και έναν ακόμα Έλληνα που μπορώ να πω μου κίνησε το ενδιαφέρον. Καταρχάς είναι από τους λίγους εν ζωή Έλληνες και μάλιστα νέος, που χρησιμοποιεί το “δα”. Ξεκίνησε λέγοντας “ε όχι δα” και αργότερα είπε “δεν είμαστε δα και καινούργιοι.” Μιλάει σα να έχει βγει από ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, είναι σα να είναι ο Ζάχος Χατζηφωτίου φυλακισμένος στο σώμα ενός 30αρη. Πολλές φορές μου θύμισε το λατρεμένο Δόκτωρα Φλάντζα με το στόμφο και το κύρος που τον διακρίνει. Επίσης ξέχασα να σας πω ότι ο νεαρός αυτός φορούσε τιράντες. Οπότε τον θέλω κολασμένα. Δε το λες κούκλο, αλλά είναι εμφανίσιμος. Θα μου πείτε ότι και άλλες φορές τα κριτήρια με τα οποία διαλέγω άντρες (πχ. Νώντας λόγω ονόματος) δε μου έχουν βγει σε καλό, αλλά με το συγκεκριμένο νεαρό πιστεύω ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Καταρχάς δουλεύει μάνατζερ σε μεγάλο ξενοδοχείο (δηλαδή θα έχει πρόσβαση σε ελεύθερα δωμάτια για κολασμένο σεξ). Δεύτερον, το ρολόι του είχε ζωγραφιά τον Μίκυ Μάους, που σημαίνει ότι είναι κατά βάθος ένα παιδί (ή ότι είναι κακόγουστος, παίζει και αυτό). Και τρίτον, μιλάει σε όλους στο πληθυντικό, που δείχνει άνθρωπο ευγενή και καλλιεργημένο. Με δεξιοτεχνία πήρα το τηλέφωνο του (ότι και καλά θα τον ενημερώσω για εκδηλώσεις του ελληνικού συλλόγου και επειδή είπε ότι θα τον ενδιέφερε να διδάξει ελληνικά στο Greek School). Πάω να ράψω νυφικό.

Για δώσε μου το Email σου

Είναι φοβερό όταν για το email σου στη δουλειά σου τσεκουρώνουν το όνομα, εδώ στην Αμερική έχω γνωρίσει Έλληνες που το email τους στη δουλειά τους το κάνανε πχ papapa@.... (επειδή τους λένε Παναγιώτη Παπαδόπουλο). Σου λέει, η εταιρεία παίρνει τη πρώτη συλλαβή από εδώ, το πρώτο γράμμα από εκεί κλπ Έτσι και η κυρία της ΝΕΤ....

Documents

Καθώς διεξάγεται ακόμα η αδυσώπητη δίκη του αιώνα, ένα σωρό ντοκουμέντα έχουν βγει στην επιφάνεια και ΟΛΑ ενοχοποιούν τον Πρόβατο. Σήμερα βρήκα αυτή τη φωτογραφία από την ημέρα των αρραβώνων μας, όπου εγώ φορούσα ένα σεμνό και ταπεινό καπέλο αλλά παρ'όλη την κομψή μου εμφάνιση δε μπορούσα να κρύψω τη θλίψη μου για τη συμπεριφορά του Πρόβατου.



Όπως λέει και ο Καρυωτάκης...
Ὁ κῆπος εἶμαι ποὺ ἄλλοτε μὲ τ᾿ ἄνθη του εὐωδοῦσε
κι ἐγέμιζε μὲ χαρωπὸ τιτύβισμα πουλιῶν,
ποὺ μὲ κρυφομιλήματα καὶ ψίθυρο φιλιῶν,
τὴ νύχτα, στὴ σκιάδα του, ἡ ἀγάπη ἐπερπατοῦσε.

Υ.Γ. Σε επόμενο ποστ θα σας αναφέρω πως για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες ξανά παραλίγο να πέσω θύμα βιασμού του εραστή της Mrs Petrochilos.

η συνταγή της Τρίτης

Σήμερα φίλοι και φίλες σας παρουσιάζω μια ακόμα μυστική συνταγή μου με εγγυημένη επιτυχία.

Αισθησιακά κουλουράκια απόλυτης ηδονής

Υλικά:
1200 γρ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
8 Αυγά + 1 Αυγό για επάλειψη
400 γρ. Ζάχαρη
150 γρ. Βούτυρο γάλακτος
3 φακελάκια Βανίλιες
3 κουταλάκια γλυκού ανθρακική αμμωνία
Γάλα
1 blueprintsoulis

Οδηγίες:
Βάζουμε το αλεύρι σε μπολ. Ζεσταίνουμε το βούτυρο να λιώσει και το ρίχνουμε στο αλεύρι. Τρίβουμε με τα δάχτυλα μας το αλεύρι με το βούτυρο. Σε μπολ χτυπάμε τους κρόκους των αυγών με τη ζάχαρη, να ασπρίσουν. Σε άλλο μπολ χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα. Σε λίγο γάλα (1 φλ. του καφέ) διαλύουμε την αμμωνία με τη βανίλια.
Αρχίζουμε να ρίχνουμε στο αλεύρι λίγο-λίγο από τα 3 μίγματα (κρόκοι, μαρέγκα και γάλα) ανακατεύοντας. Ζυμώνουμε, προσθέτοντας λίγο ακόμα γάλα -αν χρειάζεται-, να γίνει αφράτη ζύμη και να μην κολλάει στα δάχτυλα. Πλάθουμε τα κουλουράκια σε διάφορα σχήματα (π.χ. πέους ή όρχεων), βάζουμε σε βουτυρωμένο ταψάκι σε απόσταση το ένα από το άλλο, γιατί φουσκώνουν πολύ και τα αλείφουμε με αυγό σουφρώνοντας τα χείλη και βογκώντας αισθησιακά. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά, να φουσκώσουν και να ροδίσουν. Όσο περιμένουμε να ψηθούν, γδύνουμε τον blueprintsouli και κάνουμε κολασμένο σεξ (προσοχή ελέγχουμε τα κουλουράκια στα 20 λεπτά ή και πιο πριν να μη μας καούν).